Gesignaleerd 597 (nieuws, 2023)

Steve Berry - Het web van de keizer



Bij uitgeverij De Fontein verschijnt op 4 juli de thriller Het web van de keizer van Steve Berry. Het is het veertiende deel in de Cotton Malone-serie. Centraal staat de volgende vraag: Wat is er echt gebeurd op 30 april 1945? Het antwoord zou kunnen zijn: toen werd prinses Juliana 36 jaar. Maar dat zal Steve Berry vast niet bedoelen. 

Het web van de keizer van Steve Berry wordt door de uitgever omschreven als 'een historische thriller over onthullingen die een groot mysterie blootleggen met alle gevolgen van dien...' Een Amerikaanse recensent noemde het boek 'een onheilspellend actuele thriller die laat zien hoe extreemrechts nog altijd zeer invloedrijk is'.

Twee kandidaten strijden om kanselier van Duitsland te worden. Ze liggen op ramkoers en alles draait om de gebeurtenissen van één noodlottige dag: 30 april 1945.

Zijn Adolf Hitler en Eva Braun toen inderdaad omgekomen in de Führerbunker? Is Martin Bormann, Hitlers vertrouweling, ontsnapt? Waar zijn de nazirijkdommen naartoe verdwenen in de nadagen van WOII?

De antwoorden zullen niet alleen bepalen wie de strijd wint, maar ook wat het lot van Europa zal zijn. Cotton Malone ontdekt de waarheid over Hitler, Braun en Bormann.…

Maar het blijft fictie, natuurlijk...

Alom worden de boeken van Steve Berry worden alom geprezen vanwege hun rijkdom aan historische details en de grondige research. Zijn thrillers verschijnen in veertig talen. Naast de reeks over speurder  Cotton Malone schreef Berry ook de standalone thriller Het geheim van Gent waarin de verdwijning van het beroemde kunstwerk Het Lam Gods centraal staat.

Lees hier een fragment van Het web van de keizer.

In het DNA (nieuws, 2023)

IJslandse premier schrijft thriller



Je moet maar premier willen zijn. Je hebt nergens anders tijd voor dan het besturen van je land. Maar misschien is Katrín Jakobsdóttir de uitzondering op de regel. Met dank aan de coronapandemie vond ze genoeg momenten om een thriller te kunnen schrijven. Haar debuut Reykjavik, een coproductie met Ragnar Jónasson, verschijnt in januari 2024 bij uitgeverij A.W. Bruna.

Bij de boekpresentatie in haar eigen land, in oktober 2022, zei Katrín Jakobsdóttir: 'Een boek schrijven was niet iets waarvan ik dacht dat ik daarvoor tijd zou hebben. Maar het werkte 'bevrijdend' om met dit project bezig te zijn tijdens de coronapandemie. Ik heb verder niet veel andere grote interesses, thrillers zijn mijn grote liefde.' 

'Ik denk dat elke politicus iets om handen moet hebben om op gepaste momenten afstand te nemen van de dagelijkse politieke beslommeringen', zei Jakobsdóttir, die aan haar tweede termijn als minister-president bezig is. 'Ik heb al mijn hele leven misdaadliteratuur gelezen, dus het zit in mijn DNA.' Ze studeerde IJslands met bijvak Frans aan de Universiteit van IJsland. Jakobsdóttir behaalde in 2004 haar master met de misdaadliteratuur van haar land als onderwerp. Speciale aandacht schonk ze aan bestsellerauteur Arnaldur Indriðason, die wereldwijd meer dan veertien miljoen boeken verkocht in veertig talen. 

Een 'ice cold case' staat centraal in de thriller Reykjavik. IJsland, 1956 . De vijftienjarige Lára heeft een vakantiebaantje bij een echtpaar thuis op het kleine eiland Viðey, net voor de kust van de IJslandse hoofdstad Reykjavík. Begin augustus verdwijnt ze spoorloos.

De vermissingszaak groeit uit tot IJslands grootste onopgeloste zaak. Wat gebeurde er met Lára – leeft ze nog? Verliet ze het eiland? Of gebeurde er daar iets met haar?

Dertig jaar later, in augustus 1986, viert Reykjavík zijn 200ste verjaardag en zal de stad het toneel zijn van de vredestop tussen wereldleiders Ronald Reagan en Mikhail Gorbatsjov.

In dezelfde periode begint journalist Valur Robertsson zijn eigen onderzoek naar Lára’s verdwijning. Maar als hij dichter bij een oplossing komt, en de ogen van de hele wereld op Reykjavík zijn gericht, wordt het langzaam maar zeker duidelijk dat iemand alles op alles zet om te voorkomen dat de zaak wordt opgelost.

Jakobsdóttirs partner in crime Ragnar Jónasson is auteur van dertien thrillers. Wereldwijd verkocht hij tot dusver meer dan 3,2 miljoen boeken in 36 landen. Ragnar woont met zijn gezin in Reykjavík en geeft daar les aan de rechtenfaculteit van de universiteit. Hij groeide zelf op in Siglufjörður, een klein stadje in het noorden van IJsland, waar veel van zijn thrillers zich afspelen.

Katrín Jakobsdóttir (Reykjavik, 1976) is politica voor de partij Vinstrihreyfingin-grænt framboð (Links-Groen. Sinds 30 november 2017 is zij premier van IJsland. Ze werkte van 1999 tot 2003 in deeltijd bij een omroep en was ook tijdschriftredacteur en docent in het middelbaar en hoger onderwijs.

Het is niet de eerste keer dat een zittende premier een boek schrijft. Jakobsdóttirs voorganger David Oddsson publiceerde in 1997 een roman. De Amerikaanse oud-president Bill Clinton schreef samen met James Patterson in 2018 de thriller President vermist. De Noorse oud-minister van Justitie, Anne Holt, schreef een succesvolle thrillerserie, die werd vertaald in 25 talen. Negen leden van het eerste kabinet van de Franse president Emmanuel Macron schreven boeken. Overigens waren niet alle politici succesvol als schrijver. Savrola: A Tale of the Revolution in Laurania, de enige roman van de Britse staatsman Winston Churchill, kreeg slechte recensies, niet in de laatste plaats van de auteur zelf. In zijn autobiografie uit 1930 schreef hij: 'Ik heb mijn vrienden voortdurend geadviseeerd om het boek niet ter hand te nemen.'

Na de dood van Timmetje (nieuws, 2023)

Ontslagen rechercheur wordt kattenoppas



Schrijfster Jet van Vuuren introduceert in haar thriller Nieuw bloed hoofdpersoon Barbara van Eck, een ontslagen rechercheur. Maar ze kan het speuren niet laten, blijkt uit haar nieuwe boek dat op 10 juli bij uitgeverij Ambo|Anthos verschijnt.

Volgens de uitgeverij combineert Jet van Vuuren 'haar onvervalste stijl met elementen van de klassieke whodunit en dat levert een heerlijk spannende thriller op voor een groot lezerspubliek'.

Het zit Barbara van Eck niet mee. Ze is gescheiden, oneervol ontslagen als rechercheur en dan woont ze ook nog tijdelijk in het tiny house van een vriendin. Tot overmaat van ramp overlijdt Timmetje, haar teckel, plotseling. 

Barbara besluit van de weeromstuit maar kattenoppas te worden. Om te beginnen mag ze uitkijken naar drie weken oppassen in een seniorencomplex.

Aanvankelijk lijken het een paar saaie weken te worden, maar dat verandert als de ene na de andere bewoner overlijdt. De politie gaat in alle gevallen uit van een natuurlijke dood. Intussen slinkt de wachtlijst voor een appartement in het complex en komt er nieuw bloed binnen: jonger, energieker en vermogender. Barbara’s rechercheursbloed kruipt waar het niet gaan kan, ze vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit.

De presentatie van Nieuw bloed is op zaterdag 8 juli (15.30-17.30 uur) in boekhandel Veenendaal (Langestraat 33, Amersfoort). Jet van Vuuren (1956) debuteerde in 2011 met de thriller Zomerdruk. Jet schrijft volgens haar website 'oer-Hollandse thrillers waarin vrouwen de hoofdrol spelen. Vrouwen met een bepaalde achtergrond, een tikkeltje verknipt, moordlustig, maar toch herkenbaar'.

Lees hier alvast een fragment uit Nieuw bloed.

Geoefende lezer (nieuws, 2023)

Marion Pauw: 'VN-jury ruikt naar seksisme'



Tweevoudig Gouden Stropwinnaar Marion Pauw is onlangs uit de jury van de Vrij Nederland-Thriller van het Jaar-verkiezing gestapt. Ze vond dat de jury zich aan seksisme schuldig maakte. Dat zegt ze in een artikel in NRC.

De boekenredactie van NRC vroeg Marion Pauw een toptien van haar favoriete thrillers samen te stellen. Op nummer 6 staat Ik ben Pelgrim van Terry Hayes. 'Een spionagethriller met een nietsontziende terrorist – precies het soort boek waar ik een hekel aan dacht te hebben', zegt ze in de krant. 'Mijn zwager, een betrouwbaar kompas, beval het me aan. In de wachtruimte op Schiphol begon ik aan deze dikke pil, en voordat ik in Australië aankwam had ik het uit. Zó spannend en zó meeslepend.'

Dat Hayes een prestatie van formaat had geleverd besefte Pauw weer toen ze 'onlangs' in de jury zat van de Vrij Nederland-Thriller van het Jaar-verkiezing. 'Bij de genomineerden zaten ook een paar spionageboeken waar ik steeds na honderd bladzijden het spoor bijster raakte. Als mij dat als geoefende lezer al overkomt… Toen ik ook nog zag dat maar twee van de negen genomineerde boeken door vrouwen waren geschreven ben ik uit de jury gestapt. Waarom? Het ruikt daar naar seksisme, vind ik.'

De toptien van Marion Pauw is, aflopend naar 1: 10. Lydia Season - Meneer Peacocks paradijs, 9. Emily Ruskovich - Idaho, 8. Emma Donoghue - Kamer, 7. Lex Noteboom - De man met duizend gezichten, 6. Terry Hayes - Ik ben Pelgrim, 5. Esther Verhoef - Façade, 4. Sarah Pinborough - Wat jij niet ziet, 3. Gillian Flynn - Verloren vrouw, 2. Alice Sebold - De wijde hemel, 1. S.J. Watson - Voordat ik ga slapen. 

De Spanningsblog vroeg Pauw vorig jaar naar haar favoriete thriller. Ze noemde toen De verborgen geschiedenis van Donna Tartt.  

Twintig jaar spraakmakend (nieuws, 2023)

 

De carrière van een controlfreak  



Met de publicatie van De nazaten viert Saskia Noort twintig jaar schrijverschap. In die periode is ze een van de bestverkopende Nederlandse thrillerauteurs geworden. Een overzicht van een opzienbarende carrière.

2003
Saskia Noort (1967) is freelance journaliste voor bladen als Viva, Linda en Libelle als ze in 2003 haar eerste thriller Terug naar de kust publiceert, dat zich in haar geboorteplaats Bergen aan Zee afspeelt. Een roman schrijven wilde ze eigenlijk al als kind. 'Maar omdat ik van nature een onrustig en niet geconcentreerd persoon ben, dacht ik dat een boek schrijven niet voor mij was weggelegd. Journalistiek wel, daar kan je die onrust in kwijt.'

 In Terug naar de kust gaat het om een zelfbewuste moderne vrouw die in een band zingt en twee kinderen van twee vaders heeft. Als deze Maria ontdekt dat ze opnieuw zwanger is, besluit ze tot een abortus. Vanaf dat moment wordt ze bedreigd en gestalkt.

Een interview met het thrillerechtpaar Nicci French stimuleerde haar om haar eersteling af te ronden. Ik vond dat zo'n inspirerende ontmoeting. Ze maken van het schrijven niet zo'n mythisch gebeuren zoals ik vooraf in mijn hoofd had: je afzonderen op een zolderkamertje en daar heel erg diep peinzen. Bij hen is het vanaf 's morgens negen uur heel hard werken. Niet zeuren. Pas als het af is, mag je zeuren. Ik heb mezelf op een 'target' van duizend woorden per dag gesteld. Ik mag niet eerder stoppen, als ik die niet heb gehaald. Ik smokkel wel eens, dan hou ik bij 998 woorden op.'

Haar debuut haalt de shortlist van de Gouden Strop. De jury vindt dat haar boek geschreven zou kunnen zijn door Nicci French. 'Als de jury zoiets over je zegt is dat wel een vorm van erkenning. Want er is heel lang gepraat over het feit dat ik uit de vrouwenbladenhoek kom. In bijna alle recensies was dat de ondertoon: 'gesneden koek voor de lezeres van Marie-Claire', dat soort opmerkingen. Dan is het toch moeilijk om serieus genomen te worden. Zo'n nominatie brengt de zaak in evenwicht.' Van het later verfilmde Terug naar de kust werden 200.000 exemplaren verkocht.

Als in 2021 De Spanningsblog haar vraagt terug te kijken op haar debuut, zegt ze: 'Ik vind TNDK nog steeds een van mijn beste boeken. Qua stijl nog wat voorzichtig en ingehouden, maar qua verhaal is het zeer sterk, thema ook, en superspannend. Een echte klassieker. Dat zie je ook aan de film die Will Koopman maakte, gewoon gedegen goed.'

Saskia Noort in 2004

2004
De eetclub is de titel van haar tweede thriller. En, zoals nu blijkt, het eerste deel van een drieluik. Het tweede deel is het in 2014 verschenen Debet en het laatste deel is De nazaten. De eetclub begon als een grap. 'Toen ik nog tijd had, had ik ook zo'n clubje met een aantal vrienden. Op een avond vroeg een van hen of ik weer een boek aan het schrijven was. 'Hoe ga je het noemen', vroeg ze. 'De eetclub', zei ik. Het was een beetje een zuur grapje omdat we juist een discussie over het voortbestaan van de club hadden. Maar aan de andere kant is het een prachttitel want het is een heel mooie arena om iets fout te laten gaan.' 

Recensies waren lovend en het boek ging ruim een half miljoen keer over de toonbank. Ook deze thriller leverde Noort een nominatie voor de Gouden Strop op.

2006
In mei 2006 verscheen Nieuwe buren, volgens Wikipedia een thriller over seks en liefde, over de drang naar vrijheid, maar ook over de allesoverheersende angst daarvoor'. De recensies waren nu minder eensgezind lovend. Zo schreef recensent Hans Knegtmans in Het Parool over Noorts '...fantasieloze, naïeve schrijfstijl en (...) de opeenstapeling van compositorische ongeloofwaardigheden." Knegtmans classificeert het werk van Noort als "...nieuwe leeghoofdigheid." De Spanningsblog noemde haar thriller 'een handboek voor swingers'. Noort sprak later in interviews haar afkeuring uit over deze bespreking. Nieuwe buren werd bewerkt tot een tv-serie.

2007
Op verzoek van de Stichting CPNB schrijft Noort het korte verhaal Afgunst, dat als geschenknovelle wordt verstrekt tijdens de Maand van het Spannende Boek.  Hoofdpersoon is de blonde Susan van Doorn, succesvol thrillerschrijfster met een grote aanhang. Signeersessies te over en lezingen in het hele land. Maar Susan is ook een schrijfster die weet dat na een voordracht in de bibliotheek van Noord-Scharwoude thuis de wasmachine en de kattenbak wachten. Susan deelde echter ook een verleden met Ernst Scholten. Hij is een mislukte schrijver die het niet kan verkroppen dat zij hem qua verkoopcijfers is voorbijgestreefd. Ernst wil nog een keer zijn gram halen en ontvoert haar.

Noort weigert Nieuwe buren in te zenden omdat ze zeker weet dat ze met de jury van de editie 2007 geen eerlijke kans zou maken. De jury van dat jaar bestaat uit boekhandelaar Ria van den Oever en recensenten Susan Smit, Afra Botman en Peter Kuijt.  

2008
Noort en haar man, beeldend kunstenaar Marcel Schellekens, gaan uit elkaar. De schrijfster daarover in Nouveau: 'Het is zonde. Want het was een mooi verhaal. Maar het is ook moeilijk hoor, twee kunstenaars bij elkaar. Voor zover ik dan een kunstenaar ben...'

2009
In februari verschijnt de vierde thriller van Noort: De verbouwing. Het boek gaat volgens uitgeverij Anthos 'over de maakbaarheid van het hedendaagse leven en de bijkomende druk om te presteren en er goed uit te zien. Waar ligt de grens: hoe ver ga jij?' Het boek is commercieel een succes: er worden 325.000 exemplaren verkocht. 

Hoofdpersoon Mathilde is plastisch chirurg en opent haar eigen kliniek waar mensen zich kunnen laten 'verbouwen'. Ondertussen zit zij thuis al anderhalf jaar in de puinhopen van een verbouwing die haar man, een psychiater met een burn-out, bij wijze van therapie probeert uit te voeren. Als zich iemand aandient die de huizenklus snel en deskundig belooft over te nemen, laat Mathilde zich maar al te graag overhalen. Maar daar krijgt zij al snel heel veel spijt van.

De schrijfster hekelt in Het Parool collega-auteur Jeroen Brouwers.  Die liet in de Volkskrant weten dat het enige dat in Nederland nog verkoopt 'in elkaar gemacramede boekjes zijn, geschreven door welgevormde blonde chicklitschrijfstertjes'. Noort: 'Ik erger me aan alle ruimte die hij krijgt om zijn trieste mening te ventileren'. Het zal niet de laatste keer zijn dat ze uithaalt naar auteurs uit de literaire hoek. Ook met Connie Palmen ligt ze in de clinch. Die zei op het Boekenbal over Noort: 'Scheer je weg uit de literatuur!' 

Samen met collega-thrillerauteur Esther Verhoef is Noort genomineerd voor de NS Publieksprijs. Die wordt echter gewonnen door Herman Koch met Het diner.

2010 
Saskia Noort sleept in Parijs met de Franse vertaling van De Eetclub de Prix SNCF du Polar, een prijs vergelijkbaar met de NS Publieksprijs, in de wacht. Noort was met haar boek Petits meurtres entre voisins, zoals De Eetclub in het Frans is getiteld, een van de drie finalisten in de categorie 'Polars européens'. Het is Noorts eerste literaire prijs. 

Scheidend CPNB-directeur Henk Kraima noemt het in een interview met de Volkskrant uitgesloten dat Saskia Noort wordt gevraagd als auteur van het Boekenweekgeschenk. 'In de huidige vorm niet. In 1980 kon het, toen was de auteur van het geschenk Janwillem van de Wetering. Daarna mochten Henri Knap en Wim Kan ook nog, maar dat zou nu niet meer kunnen. We kiezen voor literatuur.'

In november wordt bekend dat Noort inmiddels twee miljoen boeken heeft verkocht. Haar werk verschijnt in meer dan 15 landen, waaronder Duitsland, Engeland, Rusland, Zweden en Frankrijk. 

Noort vertelt in RTL Boulevard niet al te opgetogen te zijn over de verfilming van haar tweede thriller De eetclub. 'Ik had het einde van het boek passender gevonden bij de film. Ik heb niet voor niets dát einde geschreven.'



2011
Noort raakt twee jaar na de neerbuigende opmerking van Connie Palmen opnieuw verwikkeld in een catfight, nu met auteur Naima el Bezaz. Ze maakten met elkaar kennis op het Boekenbal. Na afloop maakte El Bezaz haar collega uit voor 'arrogant rotwijf'. Noort is beduusd van de opmerking: 'Geen idee wat ik verkeerd heb gedaan.' In de VARA gids stelt El Bezaz later dat een bepaald slag mensen Noorts boeken leest. 'De PVV-stemmende vinexwijkbewoners. Ik heb haar boeken zelf nooit gelezen, godzijdank niet.'

De eetclub wordt een toneelstuk. De voorstelling gaat in november 2011 in première in het DeLaMar Theater in Amsterdam. Het is de eerste maal dat een boek van Noort tot toneelstuk wordt bewerkt.

In een interview stelt Noort dat ze een controlfreak is. 'Ik wil mezelf niet verliezen. Dat vind ik eng.' In haar nieuwe boek Koorts maakt de schrijfster korte metten met de aanname dat je voor een écht literair leven voortdurend in bibliotheken dient rond te hangen. Ze citeert met graagte de Amerikaanse schrijver Roman Payne, die meent dat je prima research voor literatuur kunt doen in nachtclubs. En dan vooral op Ibiza. Ze komt nu zo'n vijf jaar met enige regelmaat op dit eiland. Ze heeft er een huis op een berg, een finca, een eeuwenoude boerderij. Daar schrijft ze in afzondering haar boeken. 'Ik zit er echt afgelegen. Als ik zin heb om om twaalf uur 's middags in bed te gaan liggen, dan doe ik dat. Maar als ik 's nachts wil schrijven, kan dat ook. Als ik eenmaal in zo'n flow zit, dan gaat het schrijven ook goed. Dat is de kick.'

Konden recensenten haar voorheen nogal flink raken, met kritiek op haar werk kan ze steeds beter overweg. Sterker nog, ze heeft de indruk dat er gaandeweg minder op haar geschoten wordt. 'De verbouwing had bijvoorbeeld best redelijke recensies. Mijn naam wordt er ook niet meer iedere keer bij gehaald als het gaat om de ondergang van de literatuur.'

2012
Noort denkt niet dat ze ooit een Gouden Strop zal winnen, zegt ze op Twitter. 'Ik heb er weinig vertrouwen in. Kijk maar eens naar de juryrapporten van de afgelopen jaren, waarin voortdurend wordt gesproken over Saskia Noort-klonen.' Ze zegt ook 'de gunfactor' te missen. Als voorbeeld noemt ze de NS Publieksprijs. Daarvoor werd wel een boek van Suzanne Vermeer genomineerd, maar niet Noorts Koorts, die met 200.000 verkochte exemplaren de lijst met bestverkochte boeken aanvoerde. Noort: 'En dat is tenslotte wél een publiekslieveling.'

2013
In november verschijnt Debet, het vervolg op De eetclub dat een kleine tien jaar eerder verscheen. 

Het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs kent Noort de Meesterprijs toe als erkenning voor haar bijdrage aan het thrillergenre. 'Haar succes heeft in belangrijke mate bijgedragen aan de emancipatie van het genre, dat de naam literaire thriller kreeg', aldus de jury. 'Behalve dat ze daarmee een enorm, grotendeels vrouwelijk, nieuw lezerspubliek bereikte, effende ze daarmee het pad voor een compleet nieuwe generatie (vrouwelijke) thrillerauteurs.' Eerder kreeg Appie Baantjer de Meesterprijs.

2014
Noort is in een aflevering van het tv-programma Zomergasten de hoofdpersoon. Ze laat veel crime zien. 'Verder dingen uit de jaren tachtig, mijn puberjaren. Ik wil het ook hebben over mijn rol als vrouw in de samenleving. Over feminisme toen en nu. Ik vind dat vrouwen niet heel veel zijn opgeschoten. Ze mogen werken, ja. Maar ze moeten nog steeds mooi, lief en braaf zijn.'

2015
Met haar thrillerdebuut Het reservaat heeft schrijfster Liselotte Stavorinus geen inbreuk gemaakt op het auteursrecht van Saskia Noort. Dat heeft de rechtbank in Lelystad bepaald in een rechtszaak die door de bestsellerauteur was aangespannen tegen Stavorinus en haar uitgeverij De Crime Compagnie. Volgens Noort en uitgeverij Ambo|Anthos had Stavorinus in haar boek veel elementen overgenomen uit Noorts bestseller De eetclub. De twee boeken vertonen volgens de rechter enige gelijkenis, maar het auteursrecht van Noort is niet geschonden. 'Fictie is helaas vogelvrij gebleken', stelt Noort, terugblikkend op het proces. Als je maar een kleine aanpassing doet, is voor de rest alles geoorloofd is de stellige overtuiging van de bestsellerauteur.

2016
Thriller Huidpijn verschijnt. Hoofdpersoon in de nieuwe thriller is Anne, Nederlands populairste televisiepresentatrice en journaliste. Niets menselijks is haar vreemd, dus ook onze Anne heeft een duistere kant. Die komt naar boven als ze haar grote liefde en daarmee haar droom dreigt te verliezen. Het wordt met 142.724 exemplaren de best verkochte thriller van 2016.

2017
Een dag voor haar vijftigste verjaardag krijgt Noort uit handen van Humberto Tan een award voor drie miljoen verkochte boeken. Ze staat dan op de derde plaats van best verkopende thrillerauteurs. Op de eerste plaats staat Havank, gevolgd door Appie Baantjer. 

Na de uitreiking van de Gouden Strop in het programma RTL Late Night kondigt Noort de oprichting van een eigen thrillerprijs aan. 'De uitreiking was een aanfluiting', schrijft ze. 'Neerbuigend naar auteurs en genomineerden. Dat kan anders.' Noort vindt dat de spannende roman als volwassen genre behandeld moet worden, net zoals literatuur. 'Tenslotte wordt in Nederland heel veel literatuur gefinancierd met thrillers.'

2018
Thrillerauteur Saskia Noort wil niet meer als zodanig geafficheerd worden. Dat zegt ze in een interview met Het Parool ter gelegenheid van de verschijning van haar boek Stromboli, door haar uitgeverij 'roman' genoemd. 

Saskia Noort in 2011

'Ik wil af van het label thrillerschrijver', zegt ze. 'Niet omdat ik daardoor salonfähig word voor een ander publiek of een nieuwe doelgroep, of omdat ik bevestiging zoek. Ik heb me de afgelopen vijftien jaar afdoende bewezen. Maar zonder dat label voel ik als schrijver meer vrijheid. Ik kan kiezen voor een ander soort plot, hoef niet om de drie hoofdstukken met een cliffhanger te komen die met een dader of lijk te maken heeft.'

Noort parkeert haar plan voor een eigen thrillerprijs in de ijskast. Nadat Noort haar voorstel had gelanceerd trad een oorverdovende mediastilte in, maar dat betekende volgens de schrijfster niet dat er achter de schermen niets gaande was. 'Er zijn veel gesprekken geweest met diverse betrokken partijen, waaronder uitgevers en het Genootschap. Ook met de Stichting CPNB (die de uitvoering van de Gouden Strop voor haar rekening neemt, red.). Die heeft toegezegd alles te verbeteren rondom de Gouden Strop. Dat gaan we nu rustig afwachten.'

Noort start met een wekelijkse column voor het Algemeen Dagblad.

2019
Noort deelt in een column in het AD een stevige oorvijg uit aan collega-auteur Tomas Ross. Hij zou volgens haar denigrerend over vrouwelijke auteurs hebben geschreven. Aanleiding voor Noorts boze column in het Algemeen Dagblad was het verhaal dat Tomas Ross op De Spanningsblog liet plaatsen. Zijn stuk was weer een reactie op de column van Peter Kuijt op deze site, waarin hij het onder meer had over de 'vertrutting van het thrillergenre', die volgens hem met de opkomst van de vrouwenthrillers vaste grond onder de voeten lijkt te hebben.  'Kwebbelkutjes in ruime mate voorradig', schrijft Ross, 'en uitgevers van fictie hebben al moeite genoeg het hoofd boven water te houden.'
De term 'kwebbelkutjes' leidde tot flinke commotie op social media. Vooral vrouwelijke auteurs wonden zich op over de column van Kuijt en meer nog in het bijzonder die van Ross. Saskia Noort deed vandaag haar duit in het zakje. Zij beschouwt drievoudig Gouden Strop-winnaar Ross als 'iemand die zijn vrouwelijke collega's met zoveel dedain afdoet als waardeloos en anno 2019 feminisering nog steeds ziet als bewijs voor afnemende kwaliteit. (...) Johan Derksen is voor minder op het matje geroepen.'

2020
In juni verschijnt haar nieuwe thriller Bonuskind. Haar thriller gaat over de 15-jarige Lies die op een ochtend wakker wordt en het gevoel heeft dat haar moeder iets ernstigs is overkomen. Hoewel ze twee jaar eerder aangaf geen eurocent meer voor de Gouden Strop te geven, verschijnt de thriller toch op de shortlist. 

2022
Noort stopt met haar wekelijkse column voor het AD. Er is in de afgelopen jaren een 'haattsunami' over haar uitgestort, stelt ze. 'Nederland lijdt aan onverdraagzaamheid, De vrijheid van meningsuiting wordt misbruikt door een ander te bedreigen, te pesten of monddood te maken. Gasten die hun twitterleger op kwetsbare mensen afsturen, tot er op een dag werkelijk iemand door zo'n opgehitste gek wordt afgemaakt.'

Saskia Noort is benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. De schrijfster kreeg de koninklijke onderscheiding uitgereikt door de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema tijdens de première van de verfilming van haar boek Stromboli in Koninklijk Theater Tuschinski in Amsterdam.

2023
The House of Books kondigt Noorts nieuwe thriller aan, De nazaten. Karen Brouwer woont al tien jaar teruggetrokken op het Noord-Brabantse platteland. Na de dood van haar man Michel en Simon Vogel, lid van de eetclub, is er niets meer dat haar aan Bergen bindt. Maar als ze op een ochtend wordt klemgereden, blijken er banden te zijn die niet zomaar verbroken kunnen worden. Het laatste deel van het drieluik dat begon met De eetclub komt vandaag binnen op plek 27 van de Bestseller 60. 

Elk cliché trotserend (nieuws, 2023)

'Thrillerauteur Cody Mcfadyen overleden'



De Amerikaanse thrillerauteur Cody Mcfadyen is op 17 mei overleden. Dat meldt directeur Marco Schneiders van de Duitse uitgeverij Bastei Lübbe. Het is niet bekend waaraan de auteur is overleden.

Cody Mcfadyen werd in 1968 geboren in Texas. In 2006 brak hij wereldwijd in één klap door met zijn debuut De stilte van de hel, dat aan dertien landen werd verkocht.

Hij heeft intussen nog drie andere thrillers geschreven: Gezicht van de dood, In het duister en Tijd om te sterven.

De website van zijn Nederlandse uitgever A.W. Bruna meldt: 'Hij drinkt koffie (veel), speelt gitaar (slecht), houdt van lezen (alles) en is gek op zijn twee zwarte labradors, die de bijnaam ‘De zwarte krachten van vernietiging’ hebben. Voordat hij zich op zijn 35ste aan het schrijven van zijn debuut waagde, ontwierp hij websites.'

Mcfadyen liet de lezers kennis maken met een opmerkelijke hoofdrolspeler van zijn thrillers: Smoky Barrett. Ze was ooit beeldschoon, maar haar eens perfecte gezicht werd later een landkaart vol littekens. Met de seriemoordenaar die haar verkrachtte, verminkte en voor dood achterliet, is afgerekend, maar het leven van FBI-agente Smoky Barett lijkt definitief verwoest. Haar verlangen naar de dood wordt getemperd door haar passie voor haar werk, en haar liefde voor adoptiekind Bonnie. De dochter van haar vermoorde vriendin werd als peuter gevonden, na dagen vastgebonden te zijn geweest aan het stoffelijk overschot van haar moeder. Nu is het jagen op seriemoordenaars Barretts levensdoel, waarmee zij het grote voorbeeld is van Bonnie, die langzaam herstelt van haar trauma.

Volgens uitgever Marco Schneiders is Smoky Barrett er een uit duizenden. 'Je voelde het meteen en vanaf de eerste bladzijden. Hier was een auteur aan het werk die zijn personages niet 'bedacht'en ze ontwierp volgens 'klassieke' genrepatronen. Hier werkte een auteur die zo diep in de psyche van zijn personages dook dat het hoogste niveau van authenticiteit werdt bereikt.'

'Met Smoky Barret had Cody een hoofdpersoon geschapen die elk cliché trotseerde in alles wat ze deed, dacht en voelde. Voor de FBI-onderzoeker werd elk van haar zaken een obsessie.'

'Ik krijg nóóit lauwe reacties: mensen zijn dól op mijn boeken of vinden ze vreselijk', zei Mcfadyen in een interview uit 2009. 'Twee procent van mijn post is, schat ik, behoorlijk heftig. Vrouwen die zelf erge dingen hebben meegemaakt en mij verdenken dat ik ervan geniet om te beschrijven hoe iemand verkracht wordt. Behoorlijk shocking. Aan de andere kant kreeg ik ook een brief van een vrouw die net als Smoky, is verkracht en verminkt door haar aanvaller. Zij werkt thuis, is zo angstig dat ze niet meer naar buiten durft. Zij was vol lof over hoe ik Smoky had neergezet, ze diende als haar voorbeeld omdat Smoky over haar trauma is heen gekomen.' 

Lees hier het interview met Cody Mcfadyen op De Spanningsblog.