21 juli 2018

Julia Heaberlin - Vergeet me niet (2018)

Wraak is geen sinecure



(Door Hans Knegtmans)

De nieuwe thriller van Julia Heaberlin - hier bekend geworden door Black-Eyed Susans - heet in vertaling Vergeet me niet. Die titel klinkt eerder als een damesroman dan als een spannend boek, maar schijn bedriegt. Hoofdpersoon is de 24-jarige Grace. Zij is al twaalf jaar op zoek naar haar oudere zus Rachel, die op een kwade dag niet van school thuiskwam. Iedereen is het erover eens dat ze vermoord moet zijn. Sindsdien ziet Grace het als haar levenstaak de dader op te sporen.

Onlangs is ze op het spoor gekomen van Carl Louis Feldman, lang geleden gevierd documentairefotograaf en -filmer. Tegenwoordig verblijft hij, vanwege oprukkende dementie, in een rehabilitatiecentrum. Ooit werd hij in verband gebracht met een ander vermoord meisje, maar het bewijs was niet sterk genoeg.

Grace verdenkt hem van aanzienlijk meer moorden. Zogenaamd als zijn dochter heeft zij zich tot vaste bezoeker opgewerkt, en uiteindelijk weet ze hem te strikken voor een tiendaagse vakantie in Texas. Niet toevallig op locaties waar eerder meisjes zijn omgebracht. Ze koestert de wat naïeve hoop dat ze hem ertoe kan bewegen de moord te bekennen.

De auteur wisselt de 'vakantiereis' af met eerdere belevenissen en hersenspinsels van Grace. Ook de interactie met de al-dan-niet-moordlustige Carl wordt vanuit haar perspectief beschreven. Bij hun vertrek was ze heilig overtuigd van Carls schuld. Door zijn incidenteel oplevende slimheid en zijn onmiskenbare dierenliefde beseft Grace dat haar verdachte nummer 1 misschien wel over meer menselijke trekjes beschikt dan ze eerder voor mogelijk had gehouden. Nee, wraak nemen op een medemens is geen sinecure.

Julia Heaberlin schrijft helder en puntig genoeg, maar soms zou je willen dat haar hoofdpersoon wat minder monomaan in het leven stond. Een serieuzer bezwaar is de ontknoping waarop ze ons vergast. Die verdient twee dubieuze prijzen: de ene voor beknoptheid (minder dan één pagina), de andere voor knulligheid. Je zou bijna een persiflage vermoeden.

Julia Heaberlin - Vergeet me niet. Uitgeverij A.W. Bruna, 352 pag.

Deze recensie, met toestemming van de auteur overgenomen, verscheen eerder in Het Parool.

19 juli 2018

Code oranje (nieuws, 2018)

Winnaar Gouden Strop doet het beter met e-boek



Voor wie het nog niet wist: Willem Asman won begin juni de BookSpot Gouden Strop met zijn thriller Enter, het eerste deel van het Rebound-drieluik. De laureaat dook meteen - en ook voor het eerst - op in de Bestseller60. Nu blijkt uit onderzoek dat zijn winnende e-boek het beter doet dan de paperback.

Willem Asman
verkocht al in de week voor de uitreiking van de prijs aanzienlijk meer fysieke boeken, maar de piek nam in de tweede week na de bekendmaking al snel af. Andersom ging het met het e-boek Enter. De piek begon echter pas in de week van de uitreiking en bereikte de top in week 2. De gemiddelde afzet bleef daarna ook langer op een hoger niveau.

Een en ander blijkt uit de boekenbarometer van het Centraal Boekhuis (CB) over het tweede kwartaal van dit jaar. De cijfers geven reden tot een beetje zorg om het spannende boek, misschien wel tot het afkondigen van code oranje. Het is een populair genre, maar toch neemt de afzet in de afgelopen jaren af (met een kleine opleving in 2009/2010). Ook het aandeel spannende boeken ten opzichte van het totaal neemt af. Ieder jaar is in de afzet een piek zichtbaar in het tweede kwartaal. Door de Spannende Boeken Weken en waarschijnlijk ook door de zomervakantie.

In het genre zijn 'literaire thrillers' en 'gewone' thrillers het populairst. Er zijn verschillen zichtbaar per verkoopkanaal. In de online verkoop van het fysieke boek zijn avontuur, fantasy en sciencefiction populair. In de boekhandel is dit horror en true crime. In de e-bookverkoop zijn de genres literaire thriller, spanning algemeen, horror, spionage en true crime het best vertegenwoordigd. In de e-book uitleningen zijn dat pockets spanning, oorlog, avontuur en detectives. E-book abonnees kiezen het meest voor thrillers, literaire thrillers en sciencefiction.

Een op de acht verkochte fysieke boeken (12,6%) en een op de drie e-boeken (33,7%) is nog steeds een spannend boek. Het marktaandeel van het genre neemt echter wel af, aldus het CB.

De gemiddelde prijs van een spannend e-book is het laatste jaar gemiddeld 5,1% goedkoper dan van andere e-books. Spannende fysieke boeken zijn juist gemiddeld iets duurder dan de rest: in de afgelopen 12 maanden 5,8%, in het laatste halfjaar zelfs 15,5%.

Bron: CB, foto: Roy Beusker

18 juli 2018

Wordt verwacht 444 (nieuws, 2018)

Een kastanjepoppetje op de plaats delict



We waarschuwen alvast: uitgeverij A.W. Bruna start komende maand een grote publiciteitscampagne die zal duren tot en met de feestdagen. En dat allemaal ter promotievan één boek, een thriller nog wel: Oktober van Søren Sveistrup.

In een aparte folder roeptoetert de uitgeverij al over 'de belangrijkste Scandinavische thriller sinds de Millennium-serie'. Het boek is al aan twintig landen verkocht. Uitgevers buitelden over elkaar heen om de rechten te bemachtigen, zegt de uitgever zelf.

Dit is onze belangrijkste acquisitie uit Scandinavië sinds Stieg Larsson,' liet redacteur Susan Sandérus eerder weten. 'De verwachtingen zijn overal zeer hoog gespannen.'

Wellicht klinkt de naam Søren Sveistrup bij deze en gene bekend in de oren. Sveistrup is namelijk de scriptschrijver van The Killing (Forbrydelsen), de moeder aller Scandi-series. A.W. Bruna is dolenthousiast over de aankoop: 'Alles wat The Killing zo goed maakte - de dwingende spanningsboog, de personages van vlees en bloed, het sfeervolle Kopenhagen en de politieke en sociale geëngageerdheid - zit in deze thriller.' Oktober is Sveistrups thrillerdebuut.

Het boek komt op 2 oktober uit en die datum is niet toevallig gekozen. Want het verhaal begint ook op die dag. Op die eerste dinsdag van oktober keert Rosa Hartung terug op haar post als minister van Sociale zaken. Na de dramatische verdwijning van haar twaalfjarige dochter heeft ze een jaar verlof genomen. Een psychisch gestoorde man heeft de moord op Hartungs dochter bekend, maar het lichaam is nooit gevonden.

Op dezelfde dag dat Hartung in het parlement haar rentree maakt, wordt een jonge vrouw op brute wijze vermoord in haar huis in een buitenwijk van Kopenhagen. Een van haar handen is eraf gehakt.

Wanneer de rechercheurs Thulin en Hess arriveren op de plaats delict treffen ze een poppetje aan dat gemaakt is van een kastanje. Het poppetje blijkt een sinister geheim bij zich te dragen. En dan wordt er nog een vrouw vermoord. Het heeft er alle schijn van dat de missie van de moordenaar nog niet voorbij is…

Søren Sveistrup (1968) is niet alleen de bedenker van de meermalen bekroonde en aan ruim honderd landen verkochte The Killing, hij is ook verantwoordelijk voor de scripts van de films The Day Will Come en Jo Nesbø’s The Snowman.

Sveistrup behaalde zijn masters in Literatuur en in Geschiedenis aan de Universiteit van Kopenhagen en studeerde af aan de Deense Filmschool. Hij won talloze prijzen, waaronder een Robert Award voor The Day Will Come (2017), een Emmy Award voor Nikolaj and Julie (2003) en een BAFTA voor The Killing (2011).

16 juli 2018

Een tweepersoons bed (nieuws, 2018)

Barack Obama, de crimefighter



Lanceerde begin juni Bill Clinton - in samenwerking met James Patterson - zijn thriller President vermist, nu ligt sinds kort een thriller in de Amerikaanse boekwinkel waarin een andere oud-president zelfs een heldenrol vervult. Het is Barack Obama, die samen met zijn buddy en toenmalige vicepresident Joe Biden het onrecht bestrijdt.

Hope Never Dies, zo heet de thriller die uit de tekstverwerker van Andrew Shaffer vloeide. Eerder publiceerde de auteur de satirische thriller The Day of the Donald: Trump Trumps America en de parodie Fifty Shames of Earl Grey.

De thriller begint als Obama en Biden het Witte Huis hebben verlaten. Joe Biden zit een beetje achter de geraniums te verpieteren als hij hoort dat de treinmachinist met wie hij goed bevriend was geraakt toen hij als senator forensde tussen Delaware en Washington, dood is aangetroffen op het spoor bij de stad Wilmington. De politie vindt een zakje heroïne in de broekzak van de machinist en concludeert dat hij een drugsslachtoffer is, een van de velen.

Maar die constatering wil er bij Biden niet in. Verveeld geraakt met het nietsdoen als oud-vicepresident stelt hij zelf een onderzoek in en hij gaat er met gestrekt been in. Biden gaat op pad met de enige man die hij ooit volledig heeft vertrouwd, de 44ste president van de Verenigde Staten, Barack Obama. Samen verkennen zij de donkerste uithoeken van Delaware, reizend van goedkope motels naar bars waar motorbendes zich ophouden. En dan komen ze op het spoor van duistere krachten die de VS met een tsunami van sterk verdovende middelen bedreigen.

Volgens de critici die het boek inmiddels gelezen hebben is Hope Never Dies deels een thriller en deels een roman waarin de 'bromance' hoogtij viert. Op een bepaald moment zijn Biden en Obama zelfs gedwongen een tweepersoons bed in een motel te delen. Volgens Shaffer is dit boek de eerste van een serie Biden-Obama thrillers.

Bron: The Washington Post

14 juli 2018

Kasper van Beek - Vogelvrij (2018)

De groene envelop op de deurmat



Als thrillerveteraan Tomas Ross jouw boek ‘een onovertroffen droomdebuut’ noemt, dan schept dat hoge verwachtingen. Ross’ pupil, filmproducent Kasper van Beek, maakt die slechts ten dele waar. Zijn Vogelvrij bevat een intrigerend plot, maar aan de stijl had nog wel wat meer geschaafd mogen worden.

Hoofdpersoon is advocaat Olaf, werkzaam op een bedrijf in productontwikkeling in Naarden-Vesting. Olaf heeft niets te klagen, want hij zit er warmpjes bij. Immers, de firma wordt geleid door zijn schoonvader.

 Maar dan ontvangt Olaf een groene envelop. Daarin een foto van hemzelf, aan de oever van een dichtgevroren meer, met zijn arm om de schouders van een andere man. Breed lachend. Olaf kan zich niet herinneren waar de foto is genomen. En de naam van de man naast wie hij staat, kent hij evenmin.

Hij gaat op onderzoek uit en belandt in Finland. Er zijn echter tegenstanders die verwoed proberen te voorkomen dat Olaf antwoord op zijn vragen krijgt. Op zijn trip wordt hij vergezeld door zijn IT-collega Mila, die zo haar eigen plannen heeft.

 Filmmaker Van Beek schrijft – uiteraard - beeldend en houdt de spanning goed vast. Olaf weet echter niet meteen het hart van de lezer te stelen. Hij komt over als een wat besluiteloze sukkel, die overigens zijn vuisten op de juiste momenten weet te gebruiken. De stijl is rechttoe rechtaan, waarbij het veelvuldig gebruik van bijvoeglijke naamwoorden (‘kolkende water’, ‘scherpe klauwen’) ietwat stoort. De thrillertruc om dromen dan wel nachtmerries te beschrijven wordt iets te uitbundig toegepast.

Kasper van Beek - Vogelvrij. Uitgeverij Cargo, 286 pag.

Deze recensie verscheen eerder in het AD

13 juli 2018

Wordt verwacht 443 (nieuws, 2018)

'Dé thriller over Noord-Korea'



'Dit is een belangrijk boek', zegt Lee Child. 'Buitengewoon slim, vindingrijk en razendspannend.' En uitgeverij Cargo doet voor Childs klaroengeschal niet onder: 'Dit is dé thriller over Noord-Korea.' Begin september kan de lezer zelf een oordeel vellen, want dan ligt Ster van het noorden van D.B. John in de winkel.

In 1998 wordt de tweelingzus van Jenna Williams door Noord-Koreaanse geheim agenten ontvoerd vanaf een strand in Zuid-Korea. Jenna is nog steeds op zoek naar bewijzen of haar zus leeft. Ze probeert toegang te krijgen tot het geheimzinnige en afgesloten land, wat de aandacht trekt van de CIA.

Als er aanwijzingen zijn dat haar zus is opgesloten in een speciaal strafkamp, besluit Jenna deel te nemen aan een geheime en gevaarlijke missie diep in het hart van het Noord-Koreaanse regime. Een levensgevaarlijk kat-en-muisspel volgt, waarbij Jenna een onverwachte bondgenoot vindt in een hooggeplaatste Noord-Koreaanse diplomaat die opgejaagd wordt door zijn eigen geheime dienst en wil overlopen naar het Westen.

Schrijver D.B. John is journalist en heeft lange tijd in Zuid-Korea gewoond. Hij is een van de weinige westerlingen die regelmatig Noord-Korea hebben bezocht. Zo was hij in 2012 in het land om de festiviteiten rond de honderdste geboortedag van de 'oprichter' van het land, Kim Il-sung (de opa van Kim Jong-un), bij te wonen. Wat John meemaakte op deze reis zou de basis vormen voor deze thriller. Ook gesprekken met degenen die er in geslaagd waren de dictatuur te ontvluchten, hielpen hem enorm bij het schrijven van dit boek, vertelt hij in een interview. Op dit moment werkt hij in Londen.

11 juli 2018

Naar een prachtig, maar sinister landhuis (nieuws, 2018)

Nieuwe misdaadroman van J.K. Rowling op stapel



Op 18 september ligt een vierde deel in de serie misdaadromans rond speurder Cormoran Strike in de winkel. Dit heeft de Schotse bestsellerauteur J.K. Rowling, die de thrillers onder de naam Robert Galbraith schrijft, laten weten. 

Via de Twitter-account van Robert Galbraith gaf de schrijfster de cover van de thriller Lethal White vrij. Van de eerste drie misdaadromans, Koekoeksjong, Zijderups en Het slechte pad zijn tot dusver ruim 1 miljoen exemplaren verkocht.

Volgens uitgeverij Little, Brown gaat het nieuwe boek over een jongeman genaamd Billy, die de hulp van privédetective Cormoran Strike inroept. Strike wordt gevraagd een misdrijf te onderzoeken waar Billy als kind getuige van is geweest. Maar Billy kan zich geen details van het misdrijf herinneren. En voordat Strike kan doorvragen vlucht Billy in paniek zijn kantoor uit.

De zoektocht naar de ware toedracht leidt Strike en Robin Ellacott - voorheen zijn assistente, nu zijn partner 'in crime' - via de achterbuurten van Londen en geheime plekken in het Parlement naar een prachtig, maar sinister landhuis op het platteland. Volgens de uitgever geeft het boek ook meer weer over de ontwikkeling van de relatie tussen Strike en Ellacott.

Boekhandelsketen Waterstones heeft Lethal White nu al getipt als mogelijke bestseller voor komend najaar. In de voorverkoop biedt de winkel het boek aan voor de helft van de prijs: 10 Britse pond. Kopers maken bovendien kans op een gesigneerd exemplaar van de thriller.

Bron: The Bookseller

Al dente (nieuws, 2018)

Is de Vampier van Bergamo weer terug?



Op 14 augustus verschijnt bij HarperCollins Holland de thriller Heimwee naar bloed van het schrijfkoppel Dario Correnti. Centraal hierin staat de vraag: wie schept er in vredesnaam plezier in om een copycat te worden van de eerste Italiaanse seriemoordenaar?

Een stadje in het noorden van Italië wordt opgeschrikt door een aantal moorden. De lijken van de slachtoffers zijn gruwelijk toegetakeld en de moordenaar laat telkens een mysterieuze, in bloed geschreven boodschap achter: ViVe.

Twee journalisten, Marco Besana, een oude rot, en de jonge, onhandige Ilaria Piatti, besluiten de moorden te onderzoeken. Ilaria is ervan overtuigd dat de moordenaar een copycat is die zich laat inspireren door Vincenzo Verzeni, de eerste Italiaanse seriemoordenaar (afbeelding).

Verzeni, bijgenaamd ‘de vampier van Bergamo’, werd in de negentiende eeuw veroordeeld voor de moord op twee vrouwen en de aanranding van zes andere, waarbij hij hen beet, organen verwijderde en hun bloed dronk. De in 1849 geboren Verzeni, wordt in 1872 gearresteerd en een jaar later tot levenslang veroordeeld. Hij sterft op 31 december 1918.

Wat hebben deze nieuwe moorden echter te maken met een seriemoordenaar die al een eeuw dood is? De twee journalisten bijten zich - niet letterlijk - vast in de zaak, maar worden van alle kanten tegengewerkt. Zullen zij in staat zijn om deze zaak op te lossen voor er opnieuw een slachtoffer valt?

Dario Correnti is een pseudoniem waarachter twee auteurs schuilgaan. Nog voor Heimwee naar bloed verscheen in Italië was de internationale belangstelling al heel groot. En terecht, zegt de uitgever: 'Het verhaal is gebaseerd op feiten, zeer goed geschreven en ongekend spannend.' Heimwee naar bloed verschijnt in zestien landen en is genomineerd voor de Premio Bancarella, een belangrijke literaire prijs.

10 juli 2018

In de wolken (nieuws, 2018)

Hollywoods nieuwste goudmijn: Megan Abbott



Al meer dan tien jaar is de Amerikaanse schrijfster Megan Abbott een vaste waarde in het thrillergenre. Haar boeken halen steevast de bestsellerstatus en ook mocht ze enkele awards mee naar huis nemen. Nu pas wordt ze ontdekt door Hollywood


Van de twee meest recente thrillers zijn de filmrechten verkocht. Het magazine Entertainment Weekly berichtte dat de thriller You will know me uit 2016 en haar volgende week te verschijnen Give me your hand worden verfilmd door respectievelijk AMC en Skydance Media.

Dit brengt het aantal filmprojecten gebaseerd op thrillers van Megan Abbott op drie: van haar boek Dare Me is momenteel een pilotaflevering van een tv-reeks in de maak. Steph Green, bekend van de serie The Americans voert de regie. Ze is uitermate opgetogen over de filmprojecten laat Abbott aan Entertainment Weekly weten. 'Ik ben in de wolken.' Hollywood kreeg lucht van het talent van Megan Abbott, toen zij vorig najaar werd ingehuurd als lid van het schrijfteam van David Simon (The Wire) voor de nieuwe dramareeks The Deuce.

Tien jaar geleden won Abbott een Edgar Award for Best Novel met haar derde thriller Queenpin, waarin een feministische draai wordt gegeven aan een verhaal over een jonge vrouw die in een nachtclub werkt en met de maffia in aanraking komt. Dare me speelt zich af in en rond een cheerleadersteam op een high school, dat de aandacht van de politie op zich weet na een zelfmoord. Ook You will know me kent een competitieve omgeving: een turnteam met Olympische beloften dat wordt verscheurd door de gewelddadige dood van een betrokkene. En hetzelfde kan gezegd worden over Give me your hand, waarin de rivaliteit tussen twee oud-schoolgenoten, die nu beiden in de wetenschap werkzaam zijn, centraal staat.

Net uit de bajes (nieuws, 2018)

Netflix lijft privédetective Spenser in



De Amerikaanse streamingdienst Netflix weet zich verzekerd van de avonturen van Spenser, privédetective uit Boston. Het bedrijf stort zich op de productie van een bewerking van de thriller Wonderland van Ace Atkins. Mark Wahlberg gaat de hoofdrol spelen.

Wonderland is een deel uit de Spenser-reeks, die aanvankelijk door Robert B. Parker werd geschreven en na diens dood door Ace Atkins werd voortgezet. Wonderland werd in 2012 door Atkins gepubliceerd.

De thriller vertelt het verhaal over Spenser, die net uit de gevangenis is ontslagen. Hij wordt weer de onderwereld van Boston in getrokken en ontdekt daar de waarheid achter een sensationele moordzaak en een samenzwering.

Spenser duikt op in 48 thrillers, die door Parker en Atkins zijn geschreven. Ze kwamen alle op de bestsellerlijst van de New York Times terecht.

Robert B. Parker overleed in januari 2010, volgens zijn uitgever 'zittend aan zijn bureau' in zijn woning in Cambridge, Massachusetts. De auteur is 77 jaar geworden. Parker blies met de Spenser-reeks het hardboiled thrillergenre begin jaren 70 weer nieuw leven in. Voor de Amerikaanse televisie werd in die periode al een serie van Parkers detectives gemaakt: 'Spenser: For Hire'.

Parker gold lange tijd als de nestor van de Amerikaanse misdaadschrijvers. Zijn Spenser-reeks leverde hem een grote schare trouwe fans en veel goede kritieken op. Een recensent van de New York Times Book Review bestempelde de Spenser-avonturen als een van de grote series in de geschiedenis van de Amerikaanse misdaadliteratuur.

Parker, een uitgesproken bewonderaar van Raymond Chandler, werd op 17 september 1932 geboren in Springfield, Massachusetts. Hij ging in dienst en werd uitgezonden naar Korea. Daarna studeerde hij af in Engels aan Boston University. Hij trouwde in 1956 met Joan met wie hij later Pearl Productions oprichtte, een onafhankelijke filmmaatschappij, vernoemd naar hun hond Pearl.

In 1971 begon Parker met het schrijven van zijn Spenser-reeks, terwijl hij nog les gaf aan de Northeastern University in Boston. Hij won twee Edgar Awards. In 2002 werd hij door het genootschap Mystery Writers of America uitgeroepen tot Grand Master, een titel die eerder was toebedacht aan onder anderen Alfred Hitchcock en Ellery Queen.

Bron: Variety.com

Wordt verwacht 442 (nieuws, 2018)

Commissario in een bootje



'De grootmeester van de sfeervolle crime', zoals uitgeverij Cargo haar noemt, heeft weer een thriller klaar. Op 13 september verschijnt Wat niet verdwijnt van Donna Leon.

Opnieuw is de hoofdrol weggelegd voor commisario Guido Brunetti uit Venetië. Maar hij beleeft een valse start, want hij valt tijdens een verhoor onverwacht hardhandig uit naar een verdachte. Brunetti krijgt de wind van voren en wordt op verlof gestuurd. Er wordt hem opgedragen even rust te nemen.

Echtgenote Paola stuurt hem naar een villa op Sant'Erasmo, een van de grotere eilanden in de Venetiaanse Lagune. Brunetti brengt er zijn dagen door in een bootje en geniet van de stilte. Alles verloopt volgens plan, tot Davide Casati, de beheerder van de villa, na een heftige storm onverwachts verdwijnt. Niemand weet waar hij is, en zelfs de vrouw die hij in het geheim bezocht, heeft hem sinds de storm niet meer gezien.

Brunetti voelt zich verplicht de verdwijning te onderzoeken, en zet zijn vakantie opzij om uit te vinden wat er gebeurd is met de man die nog maar net een vriend was geworden.

De Amerikaanse schrijfster Donna Leon (1942) woonde sinds 1981 meer dan dertig jaar in Venetië, de stad waaraan ze al in haar jeugd haar hart verloor. Tegenwoordig is een klein dorp in Zwitserland haar woonplaats.

 Met haar sociaal bewuste misdaadromans over commissario Brunetti heeft ze al miljoenen lezers voor zich gewonnen.Zij was docent Engelse literatuur aan de University of Maryland College- Europe (UMUC-Europe) in Italië en werkte vervolgens als professor van 1981 tot 1999 bij de Amerikaanse militaire basis van Vicenza. Ze stopte met lesgeven om zich te concentreren op het schrijven en andere culturele activiteiten op het gebied van met name barokmuziek. Haar thrillers worden in veel talen vertaald, maar op dringend verzoek van Leon niet in het Italiaans.

09 juli 2018

Lange schaduwen (nieuws, 2018)

Toneelstuk van Ian Rankin wordt thriller



Uitgever Orion brengt dit najaar het toneelstuk Rebus: Long Shadows van Ian Rankin als thriller op de markt. Long Shadows is het 'toneeldebuut' voor rechercheur John Rebus, de hoofdrolspelers in tientallen boeken van de Schotse misdaadschrijver.

Het toneelstuk is geen bewerking van een al bestaande Rankin-thriller, maar een geheel nieuwe 'whodunit', die misdaadauteur in samenwerking met toneelschrijver Rona Munro maakte. Volgens Ian Rankin wordt Rebus getart door schaduwen uit het verleden in een 'spannend, aangrijpend, diepgaand en ideeënrijk verhaal'.

De thriller verschijnt tegelijk met de wereldpremière van Long Shadows op 20 september in het Birmingham Repertory Theatre. Na Birmingham reist het stuk het land door, zo wordt het ook opgevoerd in King's Theatre in Edinburgh, de woonplaats van Rankin.

'Ik had al heel lang de wens om John Rebus op de planken te zien', aldus Rankin. 'Het was een voorrecht om met Rona Munro aan een gloednieuw verhaal te werken.' Rankin bedacht het personage van de morsige, ouderwetse en dwarse rechercheur in 1987. Sindsdien maakte Rebus in vele boeken van Rankin zijn opwachting.

Een maand na de première van Long Shadows ligt er weer een nieuwe Rebus-thriller in de winkel, getiteld In a House of Lies.

Bron: The Bookseller 

07 juli 2018

Belinda Bauer - Blinde drift (2018)

Jack is gezinshoofd, inbreker en kind



(Door Hans Knegtmans)



Tijdens een landelijk ritje door Devonshire begeeft de auto van Eileen Bright het. Zij heeft geen verstand van autopech en gaat op zoek naar een praatpaal. Haar kinderen Jack (11), Joy (9) en Merry (2) wachten haar terugkeer af. Wanneer die eindeloos op zich laat wachten, gaan ze zelf op onderzoek uit. Bij de praatpaal is geen spoor van moeder en de telefoon bungelt aan het snoer. Paniek bij de meisjes, maar Jack heeft in zijn oren geknoopt dat moeder hem uitdrukkelijk de leiding heeft gegeven.

Kort daarna vindt de politie het lijk van Eileen. Vader zorgt zogenaamd voor de kinderen, maar in de praktijk komt die zorg neer op Jack. Elf jaar en dan al gezinshoofd, het is een zware last.

Het verhaal verspringt naar drie jaar later. Vader is verdwenen en Jack heeft een clandestien baantje bij zijn oudere vriend Louis. Die staat aan het hoofd van een bende kinderen. Jack toont zich een begenadigd inbreker. Als wraak op de wereld richt hij vernielingen aan in elk huis dat hij aandoet. Omdat hij soms zelfs een hazenslaapje doet in het bed van de bewoner, duidt de pers hem aan als Goudhaartje.

De prettig dwarse inspecteur John Marvel, overgeplaatst uit Londen, krijgt de leiding over het onderzoek. Het duurt niet lang of hij beseft dat de geheimzinnige inbreker en de half verweesde jongen een en dezelfde zijn. Dat is een stimulans om, drie jaar na dato, het onderzoek naar de moord op Eileen te heropenen.

Belinda Bauer - opgegroeid in Engeland en Zuid-Afrika - debuteerde in 2009 met Rusteloos land, waarvoor ze in 2010 de Gold Dagger Award ontving. Ook latere boeken van haar vielen in de prijzen.

In Blinde drift toont ze eens te meer haar schrijverschap. Het lijkt of de complexe intrige haar is komen aanwaaien. Haar taalgebruik is even beeldend als welgekozen, en sommige passages zijn zo hilarisch dat ik er luidkeels om moest lachen. Zie hoe zij een wat gemakzuchtige politieagente typeert: 'Ze deed geen knijper op de Frosties om ze vers te houden, maar vouwde de bovenkant van de zak gewoon dicht en hoopte er dan het beste van'. We moeten ver teruggaan in de vrouwelijke misdaadroman om dit soort observaties te lezen. Naar Ruth Rendell in haar beste jaren, als je het mij vraagt.

Belinda Bauer - Blinde drift. Uitgeverij A.W. Bruna, 396 pag.

Deze recensie, met toestemming van de auteur overgenomen, verscheen eerder in Het Parool

05 juli 2018

Van de transfermarkt (nieuws, 2018)

Camilla voor een habbekrats



Goed nieuws voor fans van Camilla Läckberg, die nog enkele lacunes hebben in hun collectie thrillers van de Zweedse thrillerkoningin. In november komen twee wat oudere boeken voor een 'midpriceje' op de markt. Uitgeverij Ambo|Anthos wil van haar stapel Läckbergs af ('op = op'), want de auteur verkast naar The House of Books.

De thrillers Engeleneiland (oorspronkelijk verschenen in 2011) en Vuurtorenwachter (2009) zijn dan voor 11 euro te koop. Van Engeleneiland en Vuurtorenwachter zijn respectievelijk 80.000 en 85.000 exemplaren verkocht.

The House of Books publiceert volgend voorjaar het eerste, nog titelloze deel van een tweeluik. De psychologische thriller, die zich in Stockholm afspeelt, draait om Faye, een vrouw die bereid is heel ver te gaan om haar doel te bereiken: wraak. Naast het tweeluik brengt The House of Books – dat zegt zeer verguld te zijn met de overstap – ook een nieuw deel in de Fjällbacka-serie.

Camilla Läckberg debuteerde in 2003 met IJsprinses, het eerste deel in deze serie. De schrijfcarrière van deze econome nam daarna snel een internationale vlucht. Haar werk verschijnt inmiddels in meer dan veertig talen en zestig landen. Na tien wereldwijde bestsellers staat de teller op 22,5 miljoen verkochte exemplaren. Al haar thrillers zijn ook verfilmd. 'Läckberg is met recht de Europese koningin van de thriller', aldus The House of Books.

Behalve thrillers schrijft Läckberg kook- en kinderboeken. Ook is ze maatschappelijk zeer betrokken en zet ze zich in voor goede doelen waaronder het kankerfonds voor kinderen. Verder steunt zij actief ondernemingen die door vrouwen zijn opgericht.

Bestaat hij echt? (nieuws, 2018)

Kijk uit voor de lange man



Uitgeverij HarperCollins Holland noemt het dé najaarsthriller van 2018, hoewel de publicatiedatum op haar website is vastgesteld op 15 januari 2019. Hoe dan ook, er zal met posters, interviews en een blogtournee flink op de trom worden geslagen als de verschijning van Schaduwman van Phoebe Locke eenmaal een feit is.

Schaduwman is het debuut van de Britse Phoebe Locke, die onder haar eigen naam Nicci Cloke al twee literaire romans en YA-boeken heeft gepubliceerd. De lange man zou een betere titel voor het boek zijn geweest, omdat daar in de thriller permanent sprake van is. The Tall Man, zoals de oorspronkelijke uitgave is genoemd, heeft inmiddels wel de recensente van The Guardian dermate angst aangejaagd dat ze het boek niet durfde te lezen als ze alleen thuis was.

Schaduwman is geïnspireerd door de 'urban legend' over Slenderman, een mysterieuze figuur die zich zou ophouden in de omgeving van het dorpje Waukesha, Wisconsin. Om de gunsten van deze bleke, gezichtsloze en onwaarschijnlijk lange man te winnen, besloten de twee twaalfjarige schoolvriendinnen Anissa Weier en Morgan Gheyser hun klasgenootje Payton Leutner te doden. Ze staken haar neer in het bos en lieten haar voor dood achter. Maar Leutner overleefde de aanval.

Schaduwman gaat over dochter Amber en moeder Sadie. Een week nadat Amber is geboren, pakt de jonge moeder Sadie haar biezen. Zestien jaar later staat ze ineens weer voor de deur.

Langzaam probeert het gebroken gezin weer aan elkaar te wennen. Maar Sadie is psychisch onstabiel: ze ziet schaduwen, hoort stemmen en is ervan overtuigd dat Amber bij haar zou zijn weggehaald als ze niet zelf was vertrokken.

En ze blijft maar praten over 'de lange man', die in het bos zou wonen en het op haar gemunt zou hebben. Als dochter Amber ook nog eens wordt verdacht van moord, is het familiedrama compleet.

'De lange man' die zich in de schaduwen ophoudt is volgens HarperCollins een van de meest enge figuren die je in een thriller kunt tegenkomen. Bestaat hij echt? Of is er iets anders aan de hand? Door tijdsprongen, Sadies visioenen en de televisiedocumentaire die over Amber wordt gemaakt, worden de gebeurtenissen langzaam ontrafeld, totdat, zo zegt de uitgever, 'alleen de rauwe en duistere waarheid overblijft'.

04 juli 2018

Bloed en inkt (nieuws, 2018)

Perfecte pitch leidt tot boekendeal



Pitchen, je moet het maar kunnen. En Alison Belsham kan het. Twee jaar geleden hield ze een promotiepraatje over haar eerste boek op het Pitch Perfect-onderdeel van het Bloody Scotland Crime Writing Festival. And guess what? De jury koos haar als winnaar. Prompt stonden de uitgevers voor haar in de rij. Ook The House of Books uit Nederland. 

De ambitie om een scriptschrijver te worden zette haar achter de tekstverwerker. In 2000 werd ze geroemd om haar beeldende manier van vertellen in de race om de Orange Prize for Screenwriting. Een jaar later was Alison Belsham een van de genomineerden in de BBC Drama Writer-competitie.

Het leven in het algemeen en kinderen in het bijzonder zorgden voor een onderbreking en een switch naar fictie. In 2009 werd haar roman Domino geselecteerd voor begeleiding door de prestigieuze organisatie Adventures in Fiction. En toen kwam haar perfecte pitch op het Schotse thrillerfeest. Uitgevers klopten vervolgens op haar deur. Ze koos voor de uitgeverij van Ragdoll van Daniel Cole, waar haar thriller The Tattoo Thief zal verschijnen. The House of Books brengt medio september de Nederlandse vertaling, De Tattooverzamelaar, op de markt.

Hoofdpersoon in het verhaal is Mani Mullins, een tatoeëerder uit Brighton. Wanneer zij een gevild lichaam ontdekt, heeft de onlangs gepromoveerde inspecteur Francis Sullivan haar hulp dringend nodig. Er loopt een seriemoordenaar rond die de inktcreaties van de lichamen van zijn slachtoffers afsnijdt terwijl ze nog leven.

Marni kent de wereld van inkt en opperhuid als geen ander. Maar ze heeft zo haar eigen redenen om de politie te wantrouwen. Ze achterhaalt de identiteit van de volgende persoon die van zijn of haar tattoo zal worden beroofd, maar zal ze het aan Sullivan gaan vertellen. Of gaat zij zelf achter de tattooverzamelaar aan?

Alison Belsham is getooid met een uit de kluiten gewassen tatoeage op haar rechterarm. Die liet ze zetten in Berlijn in november 2015. De 'operatie' duurde zo'n zes uur. 's Avonds, liggend op haar hotelbed en vol bewondering kijkend naar de tatoeage, kwam het verhaal tot haar, zo vertelt ze op haar website.

30 juni 2018

Frederik Baas - Herberekening (2018)

Uitgestippeld verhaal



(Door Peter Kuijt)

De 19-jarige Leon, die volgens zijn moeder te veel onrust in zijn lijf heeft, gaat op weg naar Albert Heijn om werk te krijgen als vakkenvuller. Op straat komt hij oud-klasgenootje Yousra. Zij vraagt hem even op haar huurauto te passen. Ze keert echter niet terug.

Dan hoort Leon vanuit de wagen de stem van de navigatie: Volg de weergegeven route. Leon is het wachten op Yousra beu, stapt in en laat zich leiden, een duister avontuur tegemoet.

Frederik Baas (pseudoniem van Jan van Mersbergen) schotelt in zijn tweede thriller Herberekening geen nagelbijtende spanning voor, maar des te meer mysterie en suggestie. Bovendien verwoordt Baas subliem de stem van een onzekere schoolverlater die bovenal zijn vader wil leren kennen.

Frederik Baas - Herberekening. Uitgeverij Ambo|Anthos, 220 pag.

Deze recensie verscheen eerder in het AD.

29 juni 2018

Grijpt de parel (column, 2018)

Gavin Lyall



(Door Peter de Zwaan)

Ik was bij het herlezen bij de L en daar stond-ie: Gavin Lyall, in vertaling uitgegeven door Bruna en Sijthoff. Hoe kon ik hem zijn vergeten in het lijstje ‘welke schrijvers vind jij de moeite waard?’.

Ik vrees dat het kwam door gemakzucht. Dan vraagt weer eens iemand voor een stukje of een website: welke schrijvers vindt u de beste en dan ga ik over op de automatische piloot: ‘Nou, eh, Robert B. Parker natuurlijk, Carl Hiaasen en Lee Child voor hij er een potje van begon te maken. In het kader van genderneutraliteit heb ik een tijd ook Janet Evanovich genoemd, maar die is opgehouden met denken en schrijft nu al jaren hetzelfde boek. Dat doet ze vaardig, maar een mens kan ook te aardig zijn voor schrijfsters.

Een halve eeuw geleden was het rijtje natuurlijk anders: Dashiell Hammett, Raymond Chandler, Elmore Leonard en Donald Hamilton kwamen er in voor. En Gavin Lyall. Laat Lyall nou net de schrijver zijn die zich nog steeds kan meten met de besten. Sterker: hij staat nog steeds aan de top. Hij publiceerde zijn eerste boek in 1961 en zijn laatste in 1999, vier jaar voor zijn dood, en het belangrijkste wat ik erover kan zeggen - en iets wat belangrijker is, bestaat niet - is dat zijn stijl alle stormen heeft doorstaan.

Tegenwoordig lees ik vaak dat een schrijver je het verhaal ‘in moet trekken’. Lyall sleurt je het verhaal in en probeer dan maar eens op tijd naar bed te gaan. Zijn hoofdpersonen zijn altijd eenlingen en hun achternaam begint meestal met een C: Clay, Case, Cane, Carr, Cary, Card. Ik denk dat hij pas aan Maxim begon toen hij geen geschikte namen van vier letters beginnend met een C (één keer K: Kemp) meer wist. Maxim is ook een eenling, maar hij ging, in tegenstelling tot de C’s, meer dan één boek mee.

Lyalls hoofdpersonen zijn piloot, lijfwacht, kunstsmokkelaar, of majoor-zonder-vooruitzichten te werk gesteld in Downingstreet 10.

Het uitgangspunt is eenvoudig: de hoofdpersoon (altijd dorst en geldgebrek) belandt in een situatie die uitzichtloos lijkt. Clay/Carr/Case/enz. stelt dat vast, maar is te stijfkoppig om er vandoor te gaan en probeert er het beste van te maken. Met humor, veel Engelse, onderkoelde humor, waardoor ik ook bij de zoveelste herlezing zit te grinniken. Thrillerschrijvers zonder een greintje humor kun je in elk land van de bomen plukken, maar schrijvers als Lyall verdienen een monument.

Ik heb de tien boeken van hem die zijn vertaald. De laatste, De tweede man, is van 1986. De boeken die erna kwamen zijn niet in het Nederlands verschenen, de groep liefhebbers was te klein geworden, ik denk omdat we in een land leven waarin moord en doodslag serieus wordt genomen: de schrijver dient de lezers te overtuigen van de ernst van de situatie, wie een aanval heeft van humor belt maar met RTL, daar hebben ze komedies nodig.

Gavin Lyall staat vanaf nu weer op mijn favorietenlijstje. Bovenaan. En de reden dat ik u dit meedeel, is de komst van de jaarlijkse stroom zomerboekenmarkten. Je ziet ze zelden, een Lyall tussen het andere vergeelde goed, want wie er een heeft wil ’m liever niet kwijt. Maar soms ligt er een. Grijpt de parel: u gaat een mooie avond tegemoet.

Deze column is ook te lezen op www.peterdezwaan.nl

Op zoek naar slachtoffers (nieuws, 2018)

Broer Carl Hiaasen gedood bij 'newsroom shooting'



Bij een schietpartij op de redactie van The Capital Gazette in het Amerikaanse Annapolis, Maryland, zijn donderdag 28 juni vijf mensen om het leven gekomen. Eén van de slachtoffers is Rob Hiaasen, broer van de thrillerschrijver Carl Hiaasen.

Rob (l.) en Carl Hiaasen
Zeker drie mensen raakten bij de aanslag gewond, zo heeft de politie laten weten. Allen werkten op de redactie van de krant. Rob Hiaasen was redacteur en columnist.

De politie heeft de verdachte van de schietpartij gearresteerd. Het gaat om ene Jarrod W. Ramos. Volgens autoriteiten viel hij gewapend met een automatisch geweer de redactie van de krant binnen 'op zoek naar zijn slachtoffers'.

De nu 38-jarige schutter had in 2012 een rechtszaak tegen twee redacteuren van de krant aangespannen wegens laster. Er was een artikel over hem verschenen waarin hij werd beschuldigd van het online lastigvallen van mensen. Ramos claimde dat de berichtgeving zijn leven heeft verwoest. De rechtbank heeft de journalisten gelijk gegeven.
Thrillerschrijver Carl Hiaasen heeft bevestigd dat zijn broer bij de schietpartij is gedood. Op zijn Facebookpagina liet hij weten dat hij 'verslagen is en zijn moed heeft verloren' door het nieuws. Hij herinnert zich zijn broer als een van de meest aardige en grappige mensen die hij kent. 'We noemden hem Big Rob omdat hij zo lang was, maar het was zijn hartverwarmende persoonlijkheid en zijn humor die hem groter maakten dan ieder van ons.'

Rob Hiaasen werd 59 jaar. Hij was een aantal jaren als columnist werkzaam voor The Capital Gazette. Hij groeide op in Florida waar hij bij de Palm Beach Post in dienst was.

Carl Hiaasen heeft enkele tientallen boeken op zijn naam staan, waarvan er enkele (zoals Viskoorts, Hoogseizoen en Hardleers) in het Nederlands zijn vertaald. Zijn misdaadromans voor volwassenen worden gekenmerkt door een flinke dosis humor en absurditeiten.

26 juni 2018

Gewikt en gewogen (nieuws, 2018)

De thriller die moest komen



In het najaar verschijnt bij uitgeverij Lannoo een thriller over 'een aanslag op de best bewaakte politicus van Europa'. Bij die aankondiging gaan meteen de gedachten naar een spannend boek over de PVV-voorman die in de Tweede Kamer de invoering van een kopvoddentaks bepleitte. Maar volgens schrijver Michiel Janzen is hij niet de hoofdpersoon. 

De aanslag die moest gebeuren is de titel van de 'factionthriller'. Michiel Janzen verhaalt over twee mannen uit Den Haag. De ene is op zoek naar een nieuwe woning, de andere is een ingenieur met ambities. Beiden raken elk op hun manier betrokken bij een jihadistisch complot om het populairste extreemrechtse partijkopstuk van het land te vermoorden. Een radicale cel, een haatimam, een stewardess en gedoe om een horloge en een potje medicijnen vormen de opmaat tot de aanslag. Zal de best bewaakte politicus van Europa hetzelfde lot ondergaan als de in 2002 vermoorde Pim Fortuyn?

Een jaar geleden liet Tomas Ross in het weekblad Panorama optekenen dat een thriller over de moord op Geert Wilders het goed zou doen. De drievoudig Gouden Stropwinnaar en 'godfather' van het factiongenre schreef eerder de bekroonde thriller De zesde mei, over de moordaanslag op Fortuyn. 'Vóór de moord op Fortuyn had niemand zo'n boek geloofd', zei Ross. 'Een politicus die werd vermoord. Ik denk dat een boek over de dood van Geert Wilders nu ook goed zou scoren. Niet van pief-paf-poef, maar een mooi plot. Die man wordt zo goed beveiligd. Als je een mooi verhaal maakt van hoe je dat zou doen, zou dat zeker de aandacht trekken.'

Met die gedachte heeft schrijver en zelfverklaard complotdenker Michiel Janzen ook gespeeld, zegt hij. 'In 2012 verscheen mijn eerste boek Denken Als Een Generaal. Na dit managementboek had ik het schrijversvirus te pakken en wou ik fictie gaan schrijven. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.' '

In 2013 had Janzen zijn eerste thriller geschreven, een verhaal dat nooit is uitgegeven. Daarna stortte hij zich op zijn plan om een moslim-terroristische aanslag op een Nederlands politicus te beschrijven. Een jaar later had hij De Derde Dinsdag afgerond. Janzen: 'De titel geeft het al aan, de aanslag vindt plaats op Prinsjesdag. Het slachtoffer was een extreemrechtse politica met de naam Wies Smulders. Inderdaad, dat lijkt erg op Wilders.'

De Derde Dinsdag gaf Janzen in eigen beheer uit. Een exemplaar belandde bij Willem Hogendoorn, beter bekend als Tomas Ross. 'Hij vond het een origineel idee en was bereid mij te helpen bij het herschrijven van mijn verhaal. Deze versie heette De Vergeten Driehoek. Prinsjesdag was daarin verdwenen in dit verhaal, maar de politicus heette wel Geert Wilders. Meerdere uitgeverijen toonden interesse, maar alleen Lannoo durfde het werkelijk aan.'

Maar de politieke hoofdpersoon in het nog te verschijnen boek heet dus niet Geert Wilders, de PVV-leider die al een kleine veertien jaar permanente beveiliging 'geniet'. Janzen: 'Lannoo heeft gewikt en gewogen maar ze vonden het risico te groot. Wilders zou een claim kunnen neerleggen. Dus is de naam van de politicus veranderd in Gust Dewilde en is hij een populistische Vlaamse Europarlementariër.' Het boek speelt zich grotendeels in Den Haag af, de ontknoping zo'n 130 kilometer verderop. De aanslag die moest gebeuren verschijnt op 18 september. Op Prinsjesdag. Janzen: 'Dat is geen toevallige keuze.'

24 juni 2018

Geen perverse moordpartijen meer (nieuws, 2018)

René Appel is klaar met het spannende boek



Tweevoudig Gouden Strop-winnaar René Appel is uitgekeken op het thrillergenre. Of hij ooit nog een misdaadroman schrijft, houdt hij in het midden. Zijn volgende boek is in ieder geval een 'gewone' roman.

De nauwkeurige lezer had al kunnen vermoeden dat taalwetenschapper en schrijver René Appel (72) de thriller steeds meer links laat liggen. In het AD Magazine van begin deze maand liet hij weten dat hij zo'n veertig boeken per jaar leest. 'Romans, niet veel thrillers meer.'

De schrijver die in 1991 en 2001 de Gouden Strop won voor respectievelijk De derde persoon en Zinloos geweld en in 2005 het geschenkboekje Als broer en zus voor de Maand van het Spannende Boek schreef, benadrukt dat hij het niveau van de thriller, of die nou uit Nederland of van over de grens komt, niet minder vindt worden. 'Het is eerder zo dat ik een beetje uitgekeken ben op het genre', laat hij aan De Spanningsblog weten. 'Af en toe verrast een boek me nog, zoals bijvoorbeeld enkele jaren terug Het meisje in de trein van Paula Hawkins.'

'Vooral ben ik uitgekeken op al die perverse moordpartijen, die seriemoordenaars, de cliché-politiemensen (aan de drank en/of gescheiden; ruzie met hun meerderen; al of niet corrupt, enz.). En
inderdaad, de 'trucjes' (om spanning te creëren, om de lezer op het verkeerde been te zetten) herken ik meestal al snel.'

Zijn favoriete misdaadroman aller tijden is nog steeds Stille waters van Patricia Highsmith. Deze in 1995 overleden Amerikaanse schrijfster is wat Appel betreft 'de godmother van de psychologische roman'. In het AD zegt Appel: 'Zij voelde de geest van andere mensen heel goed in. Haar personages zijn geen criminelen, maar mensen waarbij een steekje los is. Dat wordt dan steeds iets groter, dat steekje, waarna de dingen onontkoombaar uit de hand lopen.'

Dat hij de thriller beu is, betekent niet dat Appel nooit meer zijn vingers over het toetsenbord laat gaan. Bij uitgeverij Ambo|Anthos verschijnt in oktober van dit jaar zijn nieuwe boek Dansen in het donker. Het is een roman. Appel: 'Ik weet niet of ik in de toekomst nog wel een thriller zal schrijven. Alle opties openhouden, dat bevalt me wel.'

20 juni 2018

Scheermessen (nieuws, 2018)

Duistere kant van Sydney heeft een prijs



Het is niet te verwachten dat de lokale VVV ermee in zijn nopjes is. Maar het initiatief komt er hoe dan ook: een jaarlijkse prijs voor de beste tv-serie, thriller of film over misdaad in Sydney.

De grootste stad van Australië heeft een bijzondere relatie met misdaad. Aan het einde van de achttiende eeuw was dit de plek voor het oprichten van een strafkamp voor criminelen. En die zijn er eigenlijk nooit meer weggegaan. In de jaren 20 van de vorige eeuw hielden de Razor Gangs er huis. Omdat vuurwapens verboden waren, gebruikten de bendes scheermessen als wapen. Een halve eeuw later vierde de corruptie er hoogtij en tegenwoordig wordt de strijd aangebonden met drugsbendes. Kort gezegd, Sydney heeft een 'vitale criminele subcultuur'.

De BAD Crime Writing Festival onderzoekt deze duistere kant van Sydney. Jaarlijks wordt het misdaadverhaal een weekend lang gevierd met discussies, speeches en workshops. The Danger Prize wordt dit jaar voor de eerste keer uitgereikt en wel op 31 augustus. Volgens de sponsorende krant The Daily Telegraph verdient een stad als Sydney deze prijs. 'Je begrijpt de stad niet als je geen moeite doet om de rol van de misdaad hier te begrijpen.'

De prijs wordt toegekend aan publicaties of films die dit jaar voor het eerst uitkomen. Als mogelijke winnaars noemt de Daily Telegraph de serie Blue Murder: killer cop en het true crime-boek A Serial Killer van Hazel Baron en Janet Fife-Yeomans. Er wordt ook een oeuvreprijs uitgereikt.

Bron: The Daily Telegraph

19 juni 2018

Zonder tong (nieuws, 2018)

Recensent voegt zich bij het schrijversgilde




Wat hebben René Appel, Elvin Post en Tess Franke met elkaar gemeen? Ze recenseerden thrillers voordat ze zelf spannende boeken gingen schrijven. Dit illustere gezelschap krijgt eind van het jaar gezelschap van thrillerkenner Soraya Vink.


René Appel en Elvin Post wonnen respectievelijk twee en één keer de Gouden Strop. Appel deed dat in 1991 en 2001, Post verdiende de prijs met zijn debuut Groene vrijdag in 2004. Daarvoor schreven ze besprekingen van misdaadromans voor NRC Handelsblad (Appel) en Algemeen Dagblad (Post). Ook Gert-Jan de Vries leverde zijn thrillerrecensies aan NRC Handelsblad, voor zover we kunnen nagaan is hij de bedenker van de term oestrogeenthriller (voor door vrouwen geschreven en als literair gepresenteerde spannende boeken). Later trad bij De Vries een genderwisseling op toen hij als Tess Franke eveneens literaire thrillers begon te schrijven.
Recensenten die - met wisselend succes - ook het schrijversambt gaan vervullen, het komt vaker voor dan we denken. Neem bijvoorbeeld Rinus Ferdinandusse, grondlegger van de zo gevreesde Detective & Thrillergids van Vrij Nederland. Voor fictie voelde deze journalist zich niet te min. Zo schreef hij De haren van de vos, Naakt over de schutting en - met Tomas Ross - Kidnap en De mannen van de maandagochtend.

In oktober meldt zich een nieuw lid bij het clubje schrijvende recensenten. Het is Soraya Vink (1992), redacteur, thrillerkenner bij de website Hebban.nl en in 2017 lid van de Gouden Stropjury. Bij uitgeverij HarperCollins verschijnt dan haar debuut Persona.

HarperCollins bestempelt Persona als 'een realistische narcothriller van een jong Nederlands talent'. Hoofdpersoon is rechercheur Elvira Selas. Na een mislukte actie is zij gedwongen haar carrière als undercoveragente te beëindigen. Na een jaar van de radar in de Spaanse zon keert ze terug naar de Nederlandse politie, waar ze aan de slag kan op de afdeling Zware Criminaliteit. Het is haar laatste kans.Selas' eerste zaak is een raadselachtige dubbelmoord. Het eerste slachtoffer wordt aangetroffen zonder tong, het tweede mist een pink. Op beide plaatsen delict wordt een rouwkaart met een Latijnse tekst gevonden. Is Nederland in de greep van een seriemoordenaar?

Wat het politiekorps niet weet, is dat Elvira's undercovertijd bij een berucht drugskartel nog niet voorbij is. Ze vermoedt namelijk dat haar verdwenen broer nog steeds banden met deze bende onderhoudt en is vastberaden hem te vinden. Daarom moet ze terug naar een verleden waar ze het liefst ver vandaan was gebleven.

Vink werkt sinds februari 2015 als redacteur bij Hebban. Ze studeerde Spaanse Taal en Cultuur, gevolgd door de master Educatie en Communicatie waar ze haar eerstegraads lesbevoegdheid voor docente Spaans behaalde. Ze gaf Spaanse les op verschillende middelbare scholen. Volgens HarperCollins komt Vink uit een politiefamilie. Voor het boek, dat gebaseerd is op de bestaande drugslink tussen Spanje en Nederland, interviewde ze diverse ex-infiltranten.

Oorsprong (nieuws, 2018)


Open deur: Spannende boeken meest gelezen genre



Het is een hoekje van het literaire landschap waar lang niet zo veel gemekkerd wordt door de schrijvers die er bivakkeren. Van hen geen door 300 collega's ondertekende open brieven in landelijke dagbladen over seksediscriminatie. Nee, de thrillerschrijver is een nuchtere, noeste werker die wellicht niet de meest vloeiende zinnen uit zijn tekstverwerker tovert, maar wel de meest commerciële. En dat al jarenlang. Want opnieuw is de thriller het populairst, blijkt uit onderzoek. 

Geen nieuws dus eigenlijk dat het meest gelezen genre het spannende boek (36%) is, gevolgd door literatuur. Van de pur sang vakantielezers neemt de helft (53%) spannende fictie mee op vakantie. Literatuur staat op een tweede plaats (met 19%). Niet alleen in de zomer, maar gedurende het gehele jaar is een derde van alle gelezen e-boeken een spannend boek. De bekendheid met de CPNB campagne Spannende Boeken Weken is ten opzichte van het voorgaande jaar licht gestegen.

Een en ander blijkt uit een door KVB Boekwerk gepubliceerd onderzoek naar de algemene trends in het kopen, lezen en lenen van boeken, uitgevoerd door GfK. De studie werd verricht in opdracht van de Groep Algemene Uitgevers, Koninklijke Boekverkopersbond, Stichting CPNB, Stichting Lezen en Koninklijke Bibliotheek.

Oorsprong van Dan Brown was het afgelopen 'boekjaar' het best verkochte spannende boek en heeft de eerste plaats behaald in de Bestverkochte Spannende Boeken Top 60. Daaruit blijkt dat 5 boeken van Nederlandse auteurs in de top 10 van bestverkochte spannende boeken staan in de periode van mei 2017 tot en met april 2018. Uitgeverijen boeken sowieso succes met oorspronkelijk Nederlandstalige thrillers. Van de 60 titels zijn er 19 oorspronkelijk Nederlandstalig. De onlangs overleden Renate Dorrestein staat met het boek Reddende engel op plaats 48.

De volledige Top 60

1 Oorsprong - Dan Brown
2 Dagboek van een getuige - Astrid Holleeder
3 Goede dochter - Karin Slaughter - HarperCollins
4 Judas - Astrid Holleeder
5 Zondagochtend breekt aan - Nicci French
6 Het paradijs - Suzanne Vermeer
7 De man die zijn schaduw zocht - David Lagercrantz
8 De dorst - Jo Nesbø
9 Winternacht - Suzanne Vermeer
10 Huidpijn - Saskia Noort Ambo

11 Heks - Camilla Läckberg
12 Achter gesloten deuren - B.A. Paris
13 De dag van de doden - Nicci French
14 Het motief - David Baldacci
15 Selfies - Jussi Adler-Olsen
16 In het water - Paula Hawkins
17 Het meisje in de trein - Paula Hawkins
18 Het eiland - John Grisham
19 De doorbraak - Simone van der Vlugt
20 Ragdoll - Daniel Cole

21 Iene Miene Mutte - M.J. Arlidge
22 Ik weet een geheim - Tess Gerritsen
23 Lieve mama - Esther Verhoef
24 Jager - Lars Kepler
25 Versplinterd - Karin Slaughter
26 Eindspel - David Baldacci
27 Wat ons niet zal doden - David Lagercrantz
28 De oplichters - John Grisham
29 De doodsvogel - Samuel Bjørk
30 Nachthandel - Lee Child

31 Schone slaapsters - Stephen & Owen King
32 Ik reis alleen - Samuel Bjørk
33 Wat jij niet ziet - Sarah Pinborough
34 Zomerhuis - Linda van Rijn
35 Pluk een roos - M.J. Arlidge
36 Zeezicht - Linda van Rijn
37 Hex - Thomas Olde Heuvelt
38 Toen het donker werd - Simone van der Vlugt
39 Het meisje in het ijs - Robert Bryndza
40 Hittegolf - Suzanne Vermeer

41 It - Stephen King
42 Klikspaan - M.J. Arlidge
43 München 1938 - Robert Harris
44 Als het zaterdag wordt - Nicci French
45 Laat niet los - Harlan Coben
46 Debet - Saskia Noort
47 Piep zei de muis - M.J. Arlidge
48 Reddende engel - Renate Dorrestein
49 Ondraaglijk - Sophie Hannah
50 Afrekeningen - Paul Vugts

51 Naar bed, naar bed - M.J. Arlidge Boekerij
52 Winterwereld - Linda van Rijn
53 Het verloren symbool - Dan Brown
54 Gebroken - B.A. Paris
55 Koorts - Deon Meyer
56 Het Pauluslabyrint - Jeroen Windmeijer
57 Tom Clancy. Opperbevel - Mark Greaney
58 Baantjer. De Cock en een duivels dilemma - Peter Römer
59 Ik ben Pelgrim - Terry Hayes
60 Mooie meisjes - Karin Slaughter 

Bron: CPNB

17 juni 2018

Gesignaleerd 439 (nieuws, 2018)

Karin Slaughter - Gespleten



Bij uitgeverij HarperCollins is de nieuwe thriller van Karin Slaughter verschenen. En zoals bij haar boeken te doen gebruikelijk bestaat de titel uit slechts één woord: Gespleten.


Over het verhaal: Andrea Cooper denkt haar moeder door en door te kennen. Maar wanneer het restaurant waar Andrea en Laura lunchen onder vuur wordt genomen en een doodgewone middag in een bloedbad verandert, ziet Andrea een heel andere kant van haar. De koelbloedigheid waarmee Laura de schutter overmeestert en doodt, verbijstert Andrea.

Dan blijkt dat Laura zich al dertig jaar schuilhoudt onder een andere naam en dat alles wat ze over haar verleden heeft verteld gelogen is. Wat heeft Laura op haar geweten? Waarom zien anderen haar liever dood dan levend? En hoe kun je iemand nog vertrouwen die een leugenaar, of erger, blijkt te zijn?

Vierentwintig uur later ligt Laura in het ziekenhuis. Ze is neergeschoten door een indringer die dertig jaar lang heeft geprobeerd haar op te sporen en te ontdekken wat ze weet. Dochter Andrea probeert uit te zoeken wat haar moeder in het verleden heeft uitgespookt. Als zij niet haar moeders geheimen weet te ontraadselen, is er wellicht geen toekomst meer voor hen samen.

Wie kent Karin Slaughter niet? Deze Amerikaanse bestsellerauteur is een van 's werelds meest gelezen schrijvers. Haar thrillers zijn in 33 talen verschenen en wereldwijd zijn er meer dan 30 miljoen exemplaren van verkocht.

Karin Slaughter zegt haar boeken altijd op waargebeurde misdaden te baseren, Daarbij gaat het haar  meer om het motief dan om de misdaad zelf. Ze grijpt de kans die ze als auteur heeft om lastige thema's aan de kaak te stellen. Zo speelt geweld tegen vrouwen een belangrijke rol in haar oeuvre.

Het oeuvre van Slaughter is niet voor teergevoelige lezers. Een kort citaat uit Gespleten:

Het wapen kwam steeds hoger. Hij probeerde te richten.
Laura trok het lemmet dwars door zijn keel naar buiten.
Bloed, pezen, kraakbeen.
Geen straal, geen nevel zoals eerst. Alles stroomde uit zijn opengehaalde hals, alsof er een dam doorbrak.

Karin Slaughter - Gespleten. Uitgeverij HarperCollins, 494 pag.

16 juni 2018

Stephen King - De buitenstaander (2018)

Halverwege wordt Kings thriller een horrorverhaal



(Door Hans Knegtmans)

De buitenstaander, Stephen Kings nieuwe thriller, begint in al zijn gruwelijkheid veelbelovend. In het plaatsje Flint City (Oklahoma) wordt de elfjarige Frankie Peterson beestachtig vermoord. De vermoede dader, leraar Engels en jeugdhonkbalcoach Terry Maitland, heeft ceremonieel een tak in zijn reet gestoken, en hem de keel afgebeten.

Rechercheur Ralph Anderson barst bijna van verontwaardiging bij de gedachte dat dit onmens jarenlang zijn zoontje Derek de kneepjes van het honkbal heeft bijgebracht. Hij draagt zijn manschappen op de moordenaar te arresteren op het moment dat die quasionschuldig als trainer in de dug-out een honkbalwedstrijd van zijn team bijwoont.

Het onderzoek verloopt aanvankelijk vlekkeloos. Het forensisch bewijsmateriaal stapelt zich op, en de ene na de andere getuige herkent Maitland ogenblikkelijk bij de line-up. Ongelukkig genoeg houdt die vol onschuldig te zijn, al was het maar omdat hij ten tijde van de moord een congres bezocht, meer dan honderd kilometer van Flint vandaan. Ook hij beschikt over talloze getuigen.

Zo moddert de politie door. Uiteindelijk oppert een van Andersons collega's de naam van speurder Holly Gibney, die de vaste Kinglezers nog kennen uit de Mr. Mercedes-trilogie. Geïnspireerd door haar analytische hoogstandjes komt het politieteam de dader op het spoor. Niet dat de zaak dan gepiept is. Stephen King laat zijn affiniteit met het bovennatuurlijke de vrije loop. Dat betekent dat de speurders op zoek moeten naar iemand met bijzondere krachten die je niet zomaar in de boeien slaat.

Zo verandert de thriller in een horrorverhaal. Aan het eind van de rit vat Holly samen welke elementen nog ontbreken: 'Waar hij vandaan kwam. Wie zijn slachtoffers waren - niet alleen de kinderen die hij heeft vermoord, maar ook degenen die hij voor het moorden liet opdraaien. We weten niet hoelang hij heeft geleefd. Wat hij wás.' Holly heeft gelijk, en haar geestelijk vader spreekt haar niet tegen. Zou King het wel best vinden zo? Vrijblijvendheid mag, als het maar lekker spannend is? Je kunt het je haast niet voorstellen.

De vertaling is redelijk, behalve het verslag van een honkbalwedstrijd. Dat loopt over van speltechnische onzin. Het dieptepunt is de beslissende worp. Die wordt in de vertaling tot 'slag' uitgeroepen, terwijl het volgens King een 'wijd' is. Een slag had onmiddellijk het einde van de wedstrijd betekend, en dit duel gaat nog even door. Volgende keer een sportjournalist raadplegen.

Stephen King - De buitenstaander. Uitgeverij The House of Books, 592 pag.

Deze recensie, met toestemming van de auteur overgenomen, verscheen eerder in Het Parool.

14 juni 2018

Gesignaleerd 438 (nieuws, 2018)

Belinda Bauer - Blinde drift



Bij uitgeverij A.W. Bruna is Blinde drift van Belinda Bauer verschenen. Het is de achtste thriller van deze met de Gold Dagger onderscheiden Britse schrijfster.



Op een mooie zomerdag staat een auto met pech langs de weg. In de snikhete auto wachten de elfjarige Jack en zijn zusjes Joy en Merry op hun moeder.

'Jack heeft de leiding', zei zijn moeder toen ze wegging om hulp te halen. En tegen Jack: ‘Pas op je zusjes, ík ben zo terug.’

Dus wachten Jack en zijn twee zusjes in eerste instantie geduldig, maar algauw worden ze rustelozer.

En hun moeder komt niet terug.

Hun moeder komt nooit meer terug.

Drie jaar later past Jack nog steeds op zijn zusjes. Hij zorgt ervoor dat ze te eten krijgen en dat niemand erachter komt dat ze helemaal alleen wonen, zonder ouders. En dan ontdekt Jack wie de moordenaar van zijn moeder is…

Belinda Bauer wordt volgens haar uitgever alom beschouwd als een van de beste misdaadschrijfsters van haar generatie. 'Als geen ander is ze in staat gebleken om het genre van de thriller naar een nieuw niveau te tillen. Met dodelijke precisie portretteert ze haar personages en ze verweeft in haar meeslepende verhalen het afwijkende en vreemde net zo makkelijk als het alledaagse. Geen wonder dat ze in de pers wordt vergeleken met enkele van de grootste auteurs die het genre heeft voortgebracht – Thomas Harris, Ruth Rendell – en met hedendaagse toppers als Karin Slaughter en Tana French. Ze verrast en ontroert, maakt je bang en aan het lachen, en sleept je haast ongemerkt mee in die duistere, maar tegelijkertijd ook zo alledaagse en herkenbare wereld van haar.'

Bauer groeide op Engeland en Zuid-Afrika en was na haar studie journalistiek zeven jaar werkzaam als verslaggeefster. In 1993 won ze de Carl Foreman/Bafta Award for Young British Screenwriters en hierna trok ze naar Amerika voor een studie scenarioschrijven aan de California State University. Inmiddels gebruikt ze haar filmideeën voor boeken.

In 2010 won haar allereerste literaire thriller Rusteloos land meteen de prestigieuze Gold Dagger Award, een uitzonderlijke prestatie voor een debuut. Al even opmerkelijk was dat ze drie jaar later al de CWA Dagger in the Library won voor haar gehele oeuvre tot dan toe (op dat moment slechts drie boeken). Hierna werd haar vierde literaire thriller Wat dood is gekozen tot ‘Crime Novel of the Year’.

Moeizame doch vruchtbare start (nieuws, 2018)

'Thrillerschrijver' Bill Clinton scoort beter dan Stephen King



Oud-president Bill Clinton en zijn thrillermaatje James Patterson doen het goed met hun eerste coproductie. Hun boek The President is Missing verkocht in de eerste week na verschijning maar liefst 147.000 gebonden exemplaren in de Verenigde Staten.


Uitgeverij Penguin Random House is opgetogen over de belangstelling voor het boek. Woordvoerder Paul Bogaards twitterde dat de thriller op weg is naar een bestsellerstatus. Het boek verkocht in zijn eerste meer gebonden exemplaren dan welk ander boek dan ook sinds 2016.

De verwachting is dat het boek beter zal verkopen dan Go Set a Wathcman van Harper Lee dat in de zomer van 2015 werd gepubliceerd. Volgens de Washington Post deed de Clinton-Patterson-productie het in Washington en omgeving zeven keer beter dan The Outsider van Stephen King. The President is Missing gaat over een Amerikaanse president die van de radar verdwijnt om zijn land te beschermen tegen een mogelijk verwoestende cyberaanval.

Volgens Bogaards zijn er van de thriller tot dusver 260.000 exemplaren verkocht in alle 'formaten' (gebonden, e-book en luisterboek). De oplage van de gebonden exemplaren bedraagt één miljoen stuks.

Over het thrillerproject van Bill Clinton en bestsellerfabrikant James Patterson zijn geen financiële details vrijgegeven. De samenwerking tussen de twee is een initiatief van advocaat Robert Barnett, die werkzaam is geweest als agent voor beide schrijvers. Clinton kreeg in 2004 naar verluidt 15 miljoen dollar voorschot voor zijn autobiografie My Life. Patterson is met 300 miljoen verkochte boeken de bestverdienende thrillerschrijver ter wereld.


De publiciteitstournee van Clinton en Patterson kende overigens een moeizame start. Enkele uren nadat het boek op 4 juni op de markt kwam, verschenen de twee auteurs voor een interview op NBC's Today. Wat een ontspannend verkooppraatje had moeten worden, veranderde in een ongemakkelijk gesprek toen de interview Clintons affaire met Witte Huis-stagiaire Monica Lewinsky ter sprake bracht. Zijn tegenstribbelende antwoorden bezorgden de oud-president enkele dagen van negatieve publiciteit.

In Nederland denderde President vermist deze week op 3 de Bestseller60 binnen. De auteurs moesten slechts Hendrik Groen (met een nieuw deel van zijn geheime dagboek) en Michel van Egmond (die de vuile was van Voetbal Inside buiten hing) boven zich dulden. Stephen King zakte met De buitenstaander van 3 naar 5.

Bron: Washington Post, CPNB 

13 juni 2018

In verwarring achterlaten (nieuws, 2018)

Dichter schrijft thriller over onveilige kerncentrale Doel



Schrijver en dichter Sonn Franken uit Bergen op Zoom maakt zich sinds jaar en dag zorgen over de kerncentrale Doel, net over de grens in België. Nu heeft hij er een spannend boek over geschreven dat hij op 20 juli publiceert. 'Ik wilde een echte complotthriller schrijven, maar het boek is ook bedoeld als waarschuwing. Doel is niet veilig.'

Sonn Franken houdt al meer dan twintig jaar alles rond de kerncentrale Doel in de gaten. Onderzoeksrapporten en verslagen van nucleaire waakhonden, overheidsinstanties, berichtgeving op radio, tv en in de krant. Franken weet veel over incidenten in en rond Doel. 'De veiligheidscultuur in Doel is al sinds 1973 een probleem', zegt hij in de PZC. 'De hekken rond de centrale stellen weinig voor. Het laatste incident rond de lekkage in het nucleaire deel bewijst opnieuw dat de communicatie aan alle kanten rammelt.'

Hij zegt dat hij zijn thriller Dossier Doel in sneltreinvaart heeft geschreven. Het verhaal gaat over een uitgerangeerde journalist die veel weet over de kerncentrale en die wordt vermoord. Het blijkt niet zomaar een moord. De zoektocht naar de waarheid leidt naar een plot van internationale politieke samenzweringen met een knallend einde.

De lezer in verwarring achterlaten, dat is het doel van Franken met Dossier Doel. 'Autoriteiten doen er alles aan om incidenten te bagatelliseren. Kijk naar wat er in Frankrijk gebeurt. Van de 58 kerncentrales zijn er 32 met veiligheidsproblemen. In februari 2017 ging het mis in de kerncentrale van Flamanville. Een brand leidde tot een explosie in de machinekamer van een reactor. Reactie: niets aan de hand, geen straling vrijgekomen, geen gevaar.'

Franken wil dat de bevolking waakzaam en alert blijft. Hij moet het eerst nog maar zien of de kerncentrale Doel, zoals beloofd, uiterlijk in 2025 de poorten sluit. 'Dat is nog lang geen gelopen race.'

Dossier Doel verschijnt bij Uitgeverij Boekenindustrie.

Bron: PZC

Onbenullig en primitief (nieuws, 2018)

Thrillerauteur wast VN-recensent de oortjes



Gewoonlijk lopen thrillerauteurs er mee te koop als ze drie sterren of meer krijgen voor hun boek in de VN Detective & Thrillergids. De hele wereld moet het dan weten, de auteur in kwestie trakteert op spekkies, bier en andere lekkernijen en op social media is de zelfpromotie niet van de lucht. Heel af en toe slaat een misdaadschrijver terug als hij of zij door de scherprechters van het opinieblad gefileerd wordt.

Dit jaar is het ook weer raak. Schrijver Anne van Doorn stuitte op een zijns inziens bespottelijke bespreking van zijn boek De student die zou trouwen. Van Doorn, pseudoniem van schrijver Marco Books, liet het er niet bij zitten en schreef een 'open brief' van 713 boze woorden aan Vrij Nederland.

In de thrillergids van dit jaar brandt Barbara van IJzeren Van Doorns detectiveroman tot de grond toe af. 'Hoewel zij dat recht heeft, vind ik het ontluisterend hoe ondeskundig, onbenullig en primitief zij te werk gaat', schrijft Van Doorn.

Zo bestempelt zij het als onzin dat hoofdpersoon Lowina de Jong een schuld heeft geërfd van haar vader. 'Maar', zegt Van Doorn, 'die vader stierf in de zomer van 2015. Op 1 september 2016 trad de Wet bescherming erfgenamen tegen schulden (Wet betos) in werking. De wet is van toepassing op situaties waarin iemand een erfenis al heeft aanvaard, om dan te ontdekken dat hij in financiële nood belandt. Tot Wet betos in werking trad, overkwam dit duizenden mensen per jaar.' Lowina leerde een pijnlijke les door de erfenis te aanvaarden. Van Doorn: 'De betweterige Barbara blundert op dit punt!'

Ook vergelijkt Van IJzeren de detective van Van Doorn onterecht met Baantjer. 'Qua titel was een vergelijking met de titels van Sjöwall & Wahlöö (zoals De man die in rook opging) meer op z'n plaats. Zo houdt geen enkel argument waarmee Van IJzeren haar afbraak pleegt stand. Mijn hoofdpersoon denigrerend een 'lieftallige assistente' noemen? Lowina de Jong opereert grotendeels zelfstandig, is het vaak oneens met haar baas, weet niet wat ze van hem moet denken en maakt zelfs ruzie met hem.'

Inhoudelijk zou De student die zou trouwen een mislukte Baantjer-kloon zijn. 'Appie Baantjer schreef boekjes met drie moorden, volgens een strak stramien', reageert Van Doorn. 'Daar lijkt mijn boek in het geheel niet op, maar Van IJzeren heeft blijkbaar geen ander vergelijkingsmateriaal dan Baantjer.'

Van Doorn adviseert 'raaskallende recensenten' op non-actief te stellen opdat de kwaliteit van de thrillergids naar een hoger plan kan worden getild. Vrij Nederland heeft de brief (nog) niet geplaatst. Barbara van IJzeren (1950) studeerde Franse taal- en letterkunde en schrijft al zeker tien jaar thrillerrecensies voor Vrij Nederland. Zelf publiceerde ze in 2007 de voetbalthriller Open doel. De Spanningsblog oordeelde dat ze met dit boek 'hoog over' schoot.

Een aantal jaren geleden klommen enkele schrijvers ook in de pen om hun gal te spuwen over recensies in Vrij Nederland. Nathalie Pagie, Bronja Hoffschlag en Ellen Gerretzen richtten allen hun pijlen op één bespreker: Barbara van IJzeren.

Gesignaleerd 437 (nieuws, 2018)

S.K. Tremayne - Vlak voordat ik stierf




Bij uitgeverij Prometheus verschijnt Vlak voordat ik stierf, na IJstweeling en Vuurkind de derde thriller van de Britse auteur S.K. Tremayne. Over een ongeluk dat geen ongeluk was.

Het was maar een klein stukje ijs. Gewoon wat botte pech. Maar het was genoeg om Kath Redway, die met haar auto zo het meer van het prachtige Dartmoor National Park in draaide, bijna te doen verongelukken.

Als door een wonder komt ze met de schrik, en een paar blauwe plekken, vrij. Ondanks haar geheugenverlies en de shock waarin ze verkeert, is Kath blij dat ze weer terug is in de afgelegen boerderij waar ze woont met haar knappe man Adam en haar verlegen, maar zeer intelligente dochter Lydia. Ze leeft!

Haar gezin is echter verre van opgelucht. Haar man gedraagt zich koeltjes tegen haar, of ronduit boos. Haar dagdromende dochter begint vreemde taal uit te slaan, en houdt niet op over een 'man op de hei'.

Wanneer ze steeds meer gefragmenteerde, maar ijzingwekkende herinneringen terugkrijgt, realiseert Kath zich dat haar 'ongeluk' helemaal geen ongeluk was. Met dat besef stort ze in en vervalt haar leven tot een duistere wereld van angst en dreiging.

S.K. Tremayne is volgens uitgeverij Prometheus nog steeds 'het pseudoniem van een internationale bestsellerauteur die woont en werkt in Londen'. Maar wij weten wel beter. De Britse journalist en schrijver Sean Thomas (1963) gaat achter het pseudoniem S.K. Tremayne schuil. Thomas werkt als journalist voor kranten als The Sunday Times, The Daily Mail en The Guardian. Onder de nom de plume Tom Knox heeft hij inmiddels vijf archeologische en religieuze thrillers op zijn naam staan. Zijn eigen naam prijkt op de cover van drie romans, waarvan de tweede, Kissing England, in 2000 werd bekroond met de Bad Sex Award.

Thomas heeft overigens nooit officieel bekendgemaakt dat hij de auteur is van onder andere IJstweeling. Op zijn Twitteraccount retweette de auteur wel opvallend vaak lovende woorden over dit boek. Van IJstweeling werden alleen al in Nederland en Vlaanderen meer dan 60.000 exemplaren verkocht.

12 juni 2018

What's new? (nieuws, 2018)

Waar blijft toch die strengere redacteur?



U heeft het wellicht nog niet gemerkt, maar de Spannende Boeken Weken zijn al een dag of zes gaande. De officiële aftrap werd vorige week gegeven op Landgoed Boekesteyn waar Willem Asman zijn eerste Gouden Strop in ontvangst mocht nemen. Daar is het feestmateriaal inmiddels opgeruimd. Wat achterbleef is een rapport waarin de jury van de Gouden Strop kritische noten kraakte over de begeleiding van thrillerschrijvers. En dat was niet voor de eerste keer.

De jury was het opgevallen dat een groot aantal auteurs hun boeken vulde met veel perspectiefwisselingen. 'Toegepast door een vaardige auteur geven die een verhaal veel vaart en extra spanning', meldt het rapport. 'Maar het schakelen tussen verschillende figuren kan ook een averechts effect hebben: je raakt als lezer de draad kwijt.' De jury zag daarvan verschillende voorbeelden. In hun hang naar spektakel vlogen sommige schrijvers met hun perspectiefwisselingen gierend uit de bocht.

De jury pleitte voor strengere redacteuren bij uitgeverijen die een scherp oog hebben voor de verhaallijn en de clichés, storende foutjes en inhoudelijke inconsequenties uit de tekst halen. Er waren onder de inzendingen bovendien nogal wat boeken waarvan de vaart in het verhaal te lijden had onder eindeloze uitweidingen. 'Als er dan toch iemand dood moet in het verhaal, breng dan in ieder geval je darlings om zeep', aldus de jury.

Het is niet voor het eerst dat een jury van de Gouden Strop zich zo kritisch uitlaat over de ingezonden boeken. Zo riep de jury in 2014 de uitgeverijen op 'om hun auteurs met alle mogelijke middelen bij te staan en boeken in samenspraak streng en zorgvuldig te redigeren'. Er waren dat jaar veel boeken met 'Vijftig Tinten'-accenten. De stoute seks vloog de juryleden om de oren. Veel inzendingen hadden naar het oordeel van de jury wat lang nodig om op stoom te komen, sommige zelfs 100 pagina's, voordat er iets spannends gebeurde.'

In 2013 constateerde de jury dat bijna elk boek wel 'vlekjes' had: personages die nauwelijks uitgediept werden, een complot of samenloop van omstandigheden die niet echt klopt. 'Een tip die de jury aan de schrijvers zou willen geven: perfectioneer de kunst van het weglaten, ter verbetering van het eindresultaat.' Wat ook opviel was de opkomst van de prologitis.

Voorzitter Rik van de Westelaken sprak in 2012 ook vermanende woorden: een aantal van de 98 ingezonden boeken kampte met - let op de spelfout - 'rommelige plots, ongeloofwaardige personages, saaie uitwijdingen en bakken vol clichés'. Ook hier werd vastgesteld dat een goede eindredactie ontbrak.

Ook juryvoorzitter Koos Postema verzuchtte in 2010 dat redacteuren wel wat eerder en strenger hadden kunnen ingrijpen. Want zijn jury zag te veel Nicci French-  of Saskia Noort-klonen, met als thema 'vrouw valt op verkeerde man'. Ook waren veel boeken veel te lang. 'Waarom toch dat streven om thrillers tot meer dan driehonderd pagina's op te rekken?

Een te groot deel van de inzendingen doet vermoeden dat de basiscriteria (spannend én goed geschreven) geenszins als vanzelfsprekend worden beschouwd, aldus het vileine statement dat juryvoorzitter Clairy Polak in 2007 in een volle zaal van de Melkweg deed. Uiteraard werd ook hier de oproep gedaan om auteurs kritischer '- of liefdevoller, wat in dit geval hetzelfde zou zijn geweest' - te begeleiden. 'Dat zou voorkomen dat jury's struikelen over uitglijders als 'Haar rug was doorzeefd met kogelgaten.'

Van de 56 door de uitgevers opgestuurde boeken waren er zes titels waarvoor geen enkel lid van de jury van 2006 ook maar het minste enthousiasme kon opbrengen, staat in het juryrapport. Dodelijk is de volgende uitspraak: 'Waarschijnlijk putten auteurs die in de serieuze media worden genegeerd, moed uit de opbouwende kritiek in bladen die het belang van de boekenbranche behartigen, nog afgezien van de bewondering die ze oogsten in de familie- en vriendenkring.'

Kritiek op de thrillers die worden ingezonden voor de Gouden Strop is van alle tijden. Je zou de jury van volgend jaar gunnen dat die een vrolijkmakend rapport kan schrijven vol loftuitingen en zonder reprimandes naar schrijvers en uitgevers. Maar dan moeten die laatste wel meewerken.