31 december 2014

Uitgekwizzzt (nieuws, 2014)

MIKE VAN BARNEVELD WINT THRILLERKWIZZZ 2014


Mike van Barneveld
Mike van Barneveld, enthousiast thrillerliefhebber uit Leiderdorp, heeft met overtuiging de Thrillerkwizzz 2014 gewonnen. Met een totaal van meer dan zesduizend punten liet hij de concurrentie ver achter zich. Tweede werd Elly van der Meer uit Den Haag, gevolgd door Tomas Ross-fan Daan van 't Westeinde uit Heinkenszand. Deze drie toppers hebben inmiddels een prijs toegestuurd gekregen.

Van Barneveld, Van der Meer en Van 't Westeinde maakten dit jaar deel uit van een groepje van zes deelnemers die zich dag in dag uit bogen over een door Peter Kuijt, de oprichter van De Spanningsblog, bedachte vraag over het thrillergenre. De overige stugge volhouders waren Kees (achternaam onbekend), Lia Schellekens en Coenraad de Kat.

In totaal deden 26 mensen mee aan de editie 2014 van de zo goed als dagelijkse Thrillerkwizzz, die meer dan 320 vragen telde. Sommigen namen de moeite om enkele weken of een maandje of wat achter elkaar een antwoord in te zenden en dan er ineens de brui aan te geven, een enkeling dook te pas en te onpas op met een oplossing, maar de meesten hielden het na een paar keer meedoen al voor gezien.

Er komt op De Spanningsblog vooralsnog geen vervolg op de Thrillerkwizzz. Initiatiefnemer Peter Kuijt vindt de respons te mager om er mee door te gaan. Bovendien is het verzinnen van telkens nieuwe vragen een tijdrovende en dus kostbare bezigheid. Kuijt: ,,Er deed maar een klein groepje écht mee tot aan het eind. Ik had graag wat meer fanatieke deelnemers gezien.''

De eindstand van de Thrillerkwizzz 2014 is als volgt:

1. Mike van Barneveld: 6016 punten
2. Elly van der Meer: 5582
3. Daan van 't Westeinde: 5429
4. Kees (@grasgroeit): 4562
5. Coenraad de Kat: 4332
6. Lia Schellekens: 4152
7. Alice Sijbolts: 3307
8. Mieke Schepens: 2431
9. Remko Meddeler: 1255
10. Monique Brandt: 910
11. Guido Huisintveld: 853
12. Annabee: 796
13. Luna: 592
14. Daniëlle Kertzman: 332
15. Coen Geertsema: 287
16. Jan ter Harmsel: 218
17. Esther V: 159
18. Larisa Landré: 109
19. Gijs van Oosten: 61
20. Simon de Waal: 33
21. Daniëlle Hermans: 20
22. Edward Swier: 16
23. Miriam Bunnik: 14
24. Monica Dolkemade: 14
25. Dimitri van Hove: 14
26. Peter Römer: 10

Alle vragen en antwoorden uit de Thrillerkwizzz 2014 zijn hier te vinden.

   

26 december 2014

Eenmaal, andermaal (nieuws, 2014)

SASKIA NOORT VEILT KARAKTER

Voor het goede doel stelt bestsellerauteur Saskia Noort - zoals 't hoort geheel belangeloos - een personage beschikbaar. Degene die het hoogste bod uitbrengt tijdens Serious Request-actie 'Hands off our girls', ziet zijn of haar naam vereeuwigd in Noorts volgende thriller.

Je moet wel een uitzonderlijk groot fan zijn van Saskia Noort óf het goede doel een bijzonder warm hart toedragen (of allebei, kan ook), wil je elfhonderd euro (!) doneren voor een plekje in de volgende thriller van de jongste winnaar van de GNM Meesterprijs. Dat was namelijk het bedrag dat vrijdag 26 december rond het middaguur hiervoor geboden werd. Overigens kan het bedrag nog oplopen: het is immers een veiling en - hoewel Serious Request is afgelopen - duurt die nog ruim twee dagen.

Noort 'verkoopt' een karakter in haar nieuwe, nog titelloze thriller in het kader van de actie 'Hands off our girls' van radio 3FM. Drie diskjockeys lieten zich deze week opsluiten in het Glazen Huis in Haarlem om zo veel mogelijk geld op te halen ter bestrijding van seksueel geweld tegen vrouwen en meisjes in conflictgebieden. De voorlopige eindstand op Kerstavond was € 12.380.438.

Het te veilen personage was een van de meer dan 350 'goederen' die onder de hamer kwamen. Zo kon er ook worden geboden op een door gedetineerden 'gepimpte' kast, een foute kersttrui, een elektrische gitaar uit een 3d-printer, een compleet georganiseerd huwelijk of een huispak van Roy Donders.

Wie zijn of haar naam vereeuwigd wil zien in de volgende geheide kaskraker van Saskia Noort, kan hier nog even terecht.

Ingesneeuwd (nieuws, 2014)


KLASSIEKE DETECTIVE HIT IN ENGELAND

Een detectiveroman over een mysterie rond Kerstmis die zeventig jaar niet te koop was, blijkt deze week een enorme hit in Engeland. Het boek gaat 'in verbazingwekkende aantallen' over de toonbank.

Het gaat om 'Mystery in White, A Christmas Crime Story', geschreven door J. Jefferson Farjeon. Volgens boekhandelsketen Waterstone verkoopt het boek 'verrassend goed'. Het vindt zelfs meer aftrek dan bestsellers als 'Gone Girl' van Gillian Flynn en 'The Goldfinch' ('Het puttertje') van Donna Tartt.

De detective vertelt over een groep van zes mensen in een trein die vast is komen te zitten vanwege hevige sneeuwval. Uit angst dat ze geïsoleerd raken, besluiten de zes de wagon te verlaten en te wandelen naar het volgende station. Onderweg stuiten ze op een onafgesloten huis, waar de tafel is gedekt voor het diner, de ketel op het vuur staat en de open haard brandt. Er schijnt echter niemand thuis te zijn. De zes, toch al tot elkaar veroordeeld, gaan op zoek naar het geheim van dit huis, als plotseling een moordenaar zijn slag slaat.

De detective verscheen voor het eerst in print in 1937. 'Mystery in White' is opnieuw uitgegeven als onderdeel van de British Library Crime Classics, een serie klassiekers die de interesse van de hedendaagse lezer moet wekken voor de vooroorlogse Engelse misdaadroman. Van de reeks zijn al meer dan 155.000 exemplaren verkocht. 'Mystery in White' blijkt het populairst met zestigduizend verkochte exemplaren.

Schrijver J. Jefferson Farjeon werd op 3 juni 1883 in Londen geboren. Hij kwam uit een familie van acteurs en schrijvers. Hij schreef meer dan tachtig boeken en toneelstukken. Twee dagen na zijn 72ste verjaardag overleed hij. De bekende misdaadschrijfster Dorothy L. Sayers zei over Farjeon dat hij 'onovertroffen' was in het creëren van griezelige, mysterieuze avonturen. Farjeons zus, Eleanor, was destijds een bekende kinderboekenschrijfster. Volgens Robert Davies van de uitgeverij British Library Publishing zijn er de laatste jaren veel gewelddadige, harde thrillers op de markt verschenen, maar blijkt er ook een grote groep lezers te zijn, die op zoek is naar 'speurdersfictie met fantastische plots' met de sfeer van vroegere tijden.

(
Bron: The Independent)

Vreemdeling (nieuws, 2014)

OVER DE WAANZIN VAN DE OORLOG

Oorlog is waanzin. Op Kerstavond 1914 kropen Duitse en Engelse soldaten uit de loopgraven om met elkaar te drinken en liederen te zingen. De volgende dag schoten ze weer op elkaar. Die waanzin is van alle tijden, zoals blijkt uit de thriller 'De vallei' van veteraan John Renehan.

De schrijver is een Amerikaanse oorlogsveteraan die naar Irak was uitgezonden. Hij was een artillerie-officier die in Ramadi gelegerd zat tijdens het hoogtepunt van de Irak-oorlog. Aan de Los Angeles Times vertelde hij dat hij dagelijkse meemaakte hoe weinig hij en zijn collega's wisten van de Irakezen die zij trainden en adviseerden. Hij voelde zich een 'vreemdeling', die, hoe close zijn relatie met de Irakezen ook was, er maar niet achter kwam hoe zij werkelijk over bepaalde kwesties dachten.

Zijn thriller 'De vallei', die in mei 2015 bij uitgeverij Luitingh-Sijthoff verschijnt, is geen pur sang oorlogsroman, meer een detective die zich afspeelt in een land dat 'toevallig' in oorlog is.

Hoofdpersoon in de thriller is de Vallei. Er waren vele valleien in de bergen van Afghanistan; meestal rauwe plekken waar mensen een rauwe dood stierven. Er was echter maar één Vallei. Luitenant Black wist geen naam, maar hij wist van het bestaan. Deze vallei was het verst weg, het ruigst, het ergst, vrijwel onmogelijk te bereiken. De berichten die eruit terugkwamen, waren nauwelijks te controleren. De Vallei werd omhuld met mythes en geruchten.

Luitenant Black wordt naar de Vallei gestuurd om daar een geval van onregelmatig gedrag te onderzoeken. Eenmaal daar aangekomen, treft hij een overspannen peloton dat al maanden strijdt voor een onverdedigbaar stukje land. Hij moet op zoek naar de vele duistere geheimen die de Vallei herbergt.

De samenwerkende onafhankelijke boekhandels, verenigd in ABA/Indiebond, hebben 'De vallei' gekozen als één van hun tien boeken om volgend jaar te promoten. Saillant detail: John Renehan heeft nog nooit een voet in Afghanistan gezet.

(Bron: Hebban|Crimezone)

Verstrekkende gevolgen (nieuws, 2014)

DE TRAUMACHIRURG EN DE DODELIJKE SLANGENBEET

Arthur Niggebrugge is traumachirurg in het Haagse Bronovoziekenhuis. En in zijn vrije uren runt hij een project voor dak- en thuislozen in Leiden. Dan heeft hij geen tijd meer over, zou je zeggen. Mis! Komend voorjaar verschijnt zijn eerste thriller, 'De grote heelmeester'.

In september van dit jaar bezocht hij de Literaire Thrillersalon in Amsterdam. ''Eventjes in een andere wereld gekeken'', twitterde Arthur Niggebrugge toen. Een maand later tekende hij een contract met uitgeverij Karakter, die in maart 2015 zijn debuutthriller 'De grote heelmeester' op de markt brengt.

De thriller gaat over het artsenechtpaar Tom en Suzanne van Amstel, dat in een afgelegen hospitaal in het Ghanese Battor werkt. Een nederzetting aan de rivier de Volta, waar de sporen van de inheemse Ashanti's nog overal zichtbaar zijn. Tom en Suzanne voelen zich met liefde opgenomen door de plaatselijke bevolking, als plotseling het noodlot toeslaat en hun dochtertje gebeten wordt door een dodelijk giftige slang.

Tom ziet zich gedwongen af te reizen naar de hoofdstad Accra, omdat in Battor geen antiserum voorhanden is. Tijdens de rit rijst bij hem het vermoeden dat de slangenbeet wellicht geen toeval is. Op de terugreis krijgt hij een klapband en blijkt het reservewiel van de jeep lek te zijn. Dan begint de tijd echt te dringen...

Als alle hoop verloren lijkt, schiet een mysterieuze medicijnman te hulp. Een gebeurtenis met verstrekkende gevolgen. Want wie is deze man? En wat zijn zijn drijfveren? Is het toeval dat het gezin korte tijd later in een huiveringwekkende situatie verzeild raakt?

Arthur Niggebrugge (1960) werd geboren in Amsterdam en koos ervoor te leren vliegen bij de Koninklijke Luchtmacht. Na zijn laatste looping belandde hij in de collegebanken van de Leidse faculteit geneeskunde. Er volgde een bliksemcarrière van basisarts tot (trauma)chirurg, die werd voltooid met een aanstelling in het Haagse Bronovoziekenhuis. Vervolgens promoveerde hij aan de Rijksuniversiteit Leiden en opereerde hij - net als Tom en Suzanne - langere perioden in Battor.

In Leiden runt hij De Schuilplaats, een opvangproject voor dak- en thuislozen. En nu is er een nieuwe roeping bij gekomen: het schrijven van thrillers. Inmiddels werkt hij aan een tweede thriller en zijn er ook plannen voor een historische roman.

(Bron: Hebban|Crimezone)

Overweldigd (nieuws, 2014)

OEUVREPRIJZEN VOOR LOIS DUNCAN EN JAMES ELLROY

Lois Duncan
De organisatie Mystery Writers of America (MWA) heeft de 2015 Grand Masters toegekend aan de schrijvers Lois Duncan en James Ellroy. Met deze oeuvreprijs wordt het belang van hun beider bijdrage aan het thrillergenre onderstreept. De twee krijgen hun award uitgereikt tijdens het Edgar Awards Banquet in New York op 29 april 2015.

Lois Duncan is hier geen bekende naam. De in 1934 in Philadelphia geboren auteur publiceerde haar eerste korte verhaal in een landelijk tijdschrift toen zij dertien was. Vijf jaar later kwam haar eerste roman uit, 'Debutante Hill'.

Aanvankelijk focuste Duncan zich op romantische fictie voor tieners en prentenboeken voor kinderen. In 1966 bracht ze twee boeken uit die revolutionair waren voor de wereld van young adult-fictie: 'Point of Violence' en 'Ransom'. Voorheen stond YA-fictie bol van 'lessen die geleerd moesten worden' en tweedimensionale karakters. Duncan bracht daar verandering in: haar karakters moesten keuzes maken en beslissingen nemen die gevolgen zouden hebben voor hun verdere leven.

Sociale issues ging zij niet uit de weg. Zo werd seksisme aangestipt in haar roman 'Daughters of Eve', en ging zij in 'Killing Mr. Griffin' in op de druk die op jongeren werd uitgeoefend om maar goed te presteren op school. In 'I know what you did last summer' stonden de Vietnamoorlog, de terugkeer van veteranen en de maatschappelijke reacties daarop centraal. Ze werd diverse keren genomineerd voor een Edgar Award voor het beste jeugdboek.

Duncan verklaarde 'overweldigd' te zijn door het nieuws dat zij een oeuvreprijs krijgt. ''Om mijn naam toegevoegd te zien worden aan de lijst met mijn idolen - Agatha Christie, Ira Levin, Stephen King, Tony Hillerman - is iets wat ik nooit had durven dromen.''

James Ellroy
De andere winnaar van de 2015 Grand Master behoeft eigenlijk nauwelijks introductie. Alom gelauwerd als de waarlijke opvolger van misdaadschrijvers als Raymond Chandler en Dashiell Hammett wekt het eigenlijk verbazing dat James Ellroy pas na drie decennia deze oeuvreprijs krijgt. Ellroy slaagde er in om hardboiled misdaadverhalen te mengen met een literaire stijl en vele thrillerauteurs als voorbeeld te dienen.

De 66-jarige auteur reageerde verheugd op de prijs. ''Dit is een grote eer. Deze onderscheiding prijst mijn werk en moedigt me aan om jong, gezond en vooral productief te blijven.''

Eerdere winnaars van de MWA Grand Masters zijn onder anderen Robert Crais, Ken Follett, James Lee Burke, Stephen King, Alfred Hitchcock, Graham Greene en Agatha Christie.

(Bron: Booktrade Info)

Tragische soap (nieuws, 2014)

GEVAARLIJKE SCHRIJVERSKRINGEN

'Meervoudige moorden in het Nederlandse thrillerwereldje: welke auteur zal de volgende zijn?' Als eerzame misdaadschrijver slaat de schrik je toch even om het hart bij het lezen van deze zin. Gelukkig is het maar fictie. Bedacht door scenarioschrijfster Suzanne Hazenberg.

Het brave, wat ingedommelde wereldje van Nederlandse misdaadauteurs is wel eens eerder onderwerp (of lijdend voorwerp) in een thriller geweest. Vier jaar geleden publiceerde Loes den Hollander de minithriller 'Uitglijder', waarin ze zich voornamelijk op thrillerrecensenten richtte. Een beroepsgroep die ze de afgelopen jaren aardig heeft leren kennen. Niet alleen vanwege haar oeuvre, maar ook als toenmalig bestuurslid van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs (GNM). In het boek is onder meer de verzuchting te lezen dat je 'blond moet zijn en tieten moet hebben' om boeken aan de vrouw te brengen.

Een paar jaar eerder verscheen 'Kift' van de hand vanMartine Kamphuis, een thriller met de website Crimezone.nl als decor. Een geestig boek met speldenprikken naar zowel schrijvers als recensenten.

Vanaf februari 2015 ligt 'De debutant' van Suzanne Hazenberg in de winkel, haar vierde boek dat bij uitgeverij Ambo|Anthos verschijnt. Hier is Hazenberg op haar best, meldt de uitgever opgewekt in de prospectus.

'De debutant' is een vervolg op Hazenbergs derde thriller 'Thriller', waarin het leven van scenarioschrijfster Ymke de Ruijter, die dolgraag een thriller zou willen schrijven, langzaam maar zeker verandert in een tragische soap. In haar nieuwste boek komt eindelijk de erkenning voor De Ruijter als schrijfster, want haar manuscript wordt uitgegeven. Ze maakt kennis met de wereld van uitgeverijen, schrijvers en het Boekenbal, maar ook die van afgunst en de onvermijdelijke ego's.

Ymke probeert van het avontuur te genieten, maar privé heeft ze het nodige te verhapstukken: een van haar zonen zit in de jeugdgevangenis en haar man wil scheiden. Bovendien begint het er sterk op te lijken dat iemand het op haar leven voorzien heeft. Bevindt het gevaar zich in schrijverskringen of moet het dichter bij huis worden gezocht?

''Het is geen sleutelroman'', benadrukt Hazenberg, ''maar verder wordt er inderdaad flink gemoord in het thrillerwereldje. Er zit veel herkenbaars in: het GNM, de Gouden Strop en dergelijke, alleen heet het allemaal anders.''

Suzanne Hazenberg (1964) is taalkundige en werkzaam als scenarioschrijfster voor Endemol (GTST). Ze debuteerde met de thriller 'Obstructie', daarna volgde 'Eet'.

(Bron: Hebban|Crimezone)

21 december 2014

Gezegend (nieuws, 2014)

VERFILMING VAN 'HET' IN TWEEVOUD

'It's me, Pennywise!'
Goed nieuws voor Stephen King-fans, maar mogelijk een slecht bericht voor mensen met een clownfobie: de horrorroman 'It' uit 1986 wordt eindelijk verfilmd. En het blijft niet bij slechts één film.

De Amerikaanse entertainmentsite Vulture meldt dat de thriller van Stephen King tot twee films zal worden bewerkt. De eerste wordt geproduceerd door Dan Lin en geregisseerd door Cary Fukunaga ('True Detective').

Volgens Lin heeft het filmproject de goedkeuring van King. ,,Het belangrijkste was dat King ons zijn zegen gaf. We stuurden hem het script en hij antwoordde: 'Ga in godsnaam door! Dit is de versie die filmmakers eerder voor ogen hadden'.''

'It' (oftewel 'Het' in Nederlandse vertaling) vertelt het verhaal van zeven kinderen in Maine, die worden gestalkt door een monster dat zich telkens van gedaante verandert, maar meestal ziet hij eruit als een clown genaamd Pennywise. 'It' speelt zich af in twee tijdvakken. In de eerste film zijn de belangrijkste personages nog kind, het vervolg speelt zich 27 jaar later af, op het moment dat het monster weer van zich doet spreken.

In 1990 is het boek bewerkt tot een gelijknamige miniserie met onder anderen Tim Curry en Richard Thomas. Omdat het budget ontoereikend was, werd destijds een aantal scènes, waar veel special effects voor nodig zouden zijn, geschrapt. De serie is later als een meer dan drie uur durende film uitgebracht op video en dvd.

(Bron: Los Angeles Times)

Rijk karakter (nieuws, 2014)

BBC MAAKT SERIE VAN MISDAADROMANS GALBRAITH

De misdaadromans van Robert Galbraith (lees: J.K. Rowling) worden bewerkt tot een televisieserie voor BBC One. De schrijfster van de Harry Potter-reeks, die dit nieuws via Twitter bekendmaakte, werkt mee aan het project.

Zowel van de eerste roman die Galbraith publiceerde, 'Koekoeksjong', als 'zijn' meest recente, 'Zijderups', wordt een serie gemaakt. "Gaandeweg het project zal over het aantal episodes van de serie een besluit worden genomen'', aldus de BBC.

De reeks wordt ontwikkeld door Rowlings productiebedrijf Bronte Film and TV. BBC-directeur Danny Cohen sprak van een fraai voornemen van de BBC om de meest recente boeken van J.K. Rowling te bewerken voor televisie. ,,met als centraal punt het rijke karakter van detective Cormoran Strike in de serie zal er van over de hele wereld belangstelling zijn voor de serie.''

BBC One brengt vanaf februari 2015 een driedelige serie op de buis, gebaseerd op 'Een goede raad', de eerste roman voor volwassenen van J.K. Rowling.

(Bron: Hebban|Crimezone)

Met lood gevuld (nieuws, 2014)

JAN EN SANNE TERLOUW SCHRIJVEN ROMAN OVER SERIEMOORDENAAR

In de jaren zestig werd Nederland opgeschrikt door de arrestatie van seriemoordenaar Hans van Zon. Bij de auteurs Jan en Sanne Terlouw kwam hij regelmatig over de vloer. Over hun ontmoetingen met hem hebben de twee een roman geschreven.

Een charmeur werd hij genoemd, maar wel eentje die grof geweld niet uit de weg ging. Met een met lood gevulde leidingbuis sloeg hij zeker drie mensen de hersens in: zijn ex-vriendin, een tachtigjarige winkelier in feestartikelen en een melkboer. De toen 29-jarige Hans van Zon werd in maart 1970 tot levenslang veroordeeld.

Levenslang moet in dit geval niet letterlijk worden genomen: in 1986 kwam Van Zon vervroegd vrij. Zijn straf was omgezet in 28,5 jaar en wegens goed gedrag met een derde verminderd. In de tijd dat hij in een observatiekliniek zat, kreeg Van Zon een relatie met zijn therapeute met wie hij in 1974 trouwde. De laatste jaren van zijn leven woonde Van Zon in Delfzijl, waar hij in 1998 overleed door overmatig en langdurig drankgebruik.

Vader en dochter Terlouw brengen in februari 2015 via uitgeverij De Kring de roman 'In huis met een seriemoordenaar' op de markt. De roman is gebaseerd op hun eigen ervaringen met Van Zon. De man kwam namelijk jarenlang bij het gezin Terlouw over de vloer, als geliefde van hun huurster. Dochter Sanne was nog jong, maar ze herinnert zich de man wel.

Jan Terlouw, natuurkundige, is vooral bekend door zijn jeugdboeken en als D66-politicus. Zijn dochter Sanne Terlouw, neerlandica, is schrijfster; in 2008 verscheen haar roman 'Het Rozeneiland'. Samen publiceerden ze zes Reders & Reders-thrillers, waarvan in totaal ruim 100.000 exemplaren zijn verkocht. Vorig jaar publiceerden de twee de literaire thriller 'De verdwenen menora'.

(Bron: Hebban|Crimezone)

De roep van de natuur (nieuws, 2014)

ALS DE GIDS NIET TE VERTROUWEN IS

In 'Sterf twee keer' heeft de Amerikaanse thrillerauteur Tess Gerritsen haar ervaringen tijdens een safari in de Afrikaanse wildernis verwerkt. Tegenover Publishers Weekly vertelt ze over cocktails drinken op de savanne en een veilige plek om te plassen.

''Ga niet uit de jeep'', was de eerste mededeling die Tess Gerritsen en haar echtgenoot te verstaan kregen, toen ze arriveerden bij hun lodge in het safaripark Sabi Sands in Zuid-Afrika. Zo lang je in de wagen blijft, zullen dieren jou beschouwen als onderdeel van een 'enorm beest' en zullen ze niet tot de aanval overgaan. Maar op het moment dat je de Landrover verlaat, ben je hun prooi.

Om dat punt te benadrukken vertelde gids Greg over een stel toeristen dat zijn waarschuwing in de wind sloeg en uit de jeep sprong om een paar leeuwen te fotograferen. Ze werden direct aangevallen en gedood. ''Het is mijn werk om jullie weer veilig terug te brengen, dus doe altijd wat ik zeg.''

''Dat advies redde mijn mans leven'', vertelt Tess Gerritsen aan Publishers Weekly. ''Elke avond dat we in de bush waren, zocht Greg een veilige plek op om cocktails te drinken en de zon te zien ondergaan. Die middag stopten we op een heuveltop vanwaar we een grandioos uitzicht hadden. Er zaten nog vier andere toeristen in onze wagen en terwijl we uit de jeep klauterden, zei mijn man Jacob dat hij gehoor moest geven 'aan de roep van de natuur'. ''Ik ga die kant op'', zei hij, terwijl hij een stel bosjes aanwees. ''Nee, dat zou ik niet doen'', antwoordde Greg. ''Eerder vandaag is een luipaard gesignaleerd verderop in de vallei.'' De gids wees naar de tegenovergestelde richting. ''Waarom ga je niet die kant op?''

Nog geen halve minuut later kwam een luipaard tevoorschijn uit de bosjes waar Jacob Gerritsen zijn blaas had willen legen. ''De luipaard kwam naar ons toe. Op dat moment waren we allemaal uit de jeep. We klampten ons wanhopig aan onze cocktails vast.''

De gids schreeuwde ineens: ''Beweeg je niet!'' Kalm en beheerst bewoog hij zich tussen de luipaard en de toeristen, zijn armen gespreid. Gerritsen: ''Hij gebruikte zijn lichaam als menselijk schild om ons te beschermen. Enkele eindeloos durende seconden keken Greg en de luipaard elkaar aan. Daarop besloot ze dat wij als prooi niet de moeite waard waren en verdween ze weer in de struiken.''

''Terug in de lodge koesterden we onze cocktails en stelden we vast dat geen enkele plek in de bush echt veilig was. Ik dacht aan het moment dat Greg zelfverzekerd de confrontatie met de luipaard aanging. En hoe wij er op vertrouwden dat hij ons zou beschermen.'' Diezelfde avond ging Gerritsens creatieve brein met de gebeurtenis aan de haal. ''Ik vroeg me af wat er zou gebeuren als de gids niet de man was die hij zei te zijn. Dat de man die ons begroette op het afgelegen vliegveldje in werkelijkheid een bedrieger was, die een jeeplading vol verse slachtoffers kwam ophalen?'' Zo werkt het brein van een thrillerauteur, stelt Gerritsen. ''We zien beangstigende mogelijkheden achter elk incident. We denken 'Wat als?' en het antwoord leidt ons altijd naar duistere plekken.''

In 'Sterf twee keer' is die duistere plek de Okavanga Delta in Botswana, waar zeven toeristen de safari van hun leven hopen te beleven. Omgeven door talloze gevaren vertrouwen zij op de ervaring van hun gids. Maar wanneer zij enkele dagen op reis zijn, wil hun truck plotseling niet meer starten en stranden zij diep in de wildernis.

Zes jaar later onderzoekt rechercheur Jane Rizzoli van de politie in Boston een serie bizarre moorden. Zij ontdekt dat een zaak een link heeft met de fataal afgelopen safari in Botswana. Rizzoli moet de enige persoon zien te vinden die de moordenaar recht in het gezicht heeft gekeken: de enige overlevende van de safari. Maar die overlevende wil niet gevonden worden.

Sterf twee keer is de elfde thriller met Jane Rizzoli en medisch onderzoeker in de hoofdrol. NB: de foto bij dit artikel is genomen door Peter Kuijt, jaren geleden tijdens een safari in het MalaMala-wildpark in Zuid-Afrika.

(Bron: Publishers Weekly)

Oude bekende (nieuws, 2014)

DE DIEFSTAL VAN EEN TEDDYBEER

Van de Zuid-Afrikaanse thrillerauteurs geniet hier eigenlijk alleen Deon Meyer redelijke bekendheid. En een handvol liefhebbers zal de naam van Margie Orford kennen. Het is heel goed mogelijk dat Mike Nicol ook een gevestigde naam zal worden, als zijn 'Wraak'-trilogie hier is gepubliceerd. In Duitsland is zijn werk een hit.

Nicol, die in 1951 in Kaapstad werd geboren, is een van de meest vooraanstaande journalisten van Zuid-Afrika. Maar hij heeft ook een flink aantal boeken op zijn naam staan. Zo schreef hij poëzie en enkele historische romans. In 2006 verscheen van zijn hand 'Nelson Mandela, het geautoriseerde portret', een boek waarin in zestig interviews prominenten als Bono, Bill Clinton, Tony Blair en Desmond Tutu over de oud-president vertelden.

In 2008 legde Nicol zich voor het eerst toe op het thrillergenre met 'Payback' en dat was meteen een succes. Niet alleen in Zuid-Afrika, maar ook in Duitsland waar Nicol writer-in-residence was aan de universiteiten van Essen en Berlijn en meer dan 50.000 exemplaren van zijn thrillers verkocht. Pas na het einde van de apartheid voelde Nicol zich vrij om zich op het misdaadgenre te storten, vertelde hij in een interview. ,,De politie is nu niet meer een bezettingsmacht. Onze samenleving wordt volwassen en stelt ons in de gelegenheid om het thrillergenre te verkennen. Schrijven over misdaadliteratuur is niet alleen maar puur schrijven over moord en doodslag, maar het gaat over meer: fantasie en goede verhalen.''

In 'Payback' dat in mei 2015 bij uitgeverij De Geus verschijnt, vertelt Nicol over de voormalige wapensmokkelaars Mace Bishop en Pylon Busho. Zij verlangen naar een ontspannen bestaan in Kaapstad. Al snel draait hun beveiligingsservice voor welvarende toeristen op volle toeren. Iedereen die naar Zuid-Afrika komt, is immers bang.

Maar Mace staat nog bij een oude bekende in het krijt en plotseling zit Sheemina February, advocaat van een islamitische antidrugsgroepering, hem op de hielen. Zij observeert Mace. Stuurt bloemen naar zijn vrouw. Steelt de zo geliefde teddybeer van zijn dochter. Kennen zij elkaar van vroeger? Mace heeft immers een duister verleden. En wraak is zoet.

17 december 2014

Zien, horen, ruiken en voelen (nieuws, 2014)

PATRICIA CORNWELL: 'KORTE HOOFDSTUKKEN IN STRIJD TEGEN TWITTER'

Al een kwart eeuw schrijft ze thrillers rond patholoog-anatoom Kay Scarpetta. Met succes: ze heeft fans in 120 landen en verkocht meer dan 100 miljoen boeken. Toch zegt Patricia Cornwell alle zeilen te moeten bijzetten om haar lezers aan zich te binden.

In een interview met The Daily Telegraph vertelt de Amerikaanse bestsellerauteur hoe hard ze moet werken om de lezer zich betrokken te laten voelen bij de avonturen van haar heldin, patholoog-anatoom dr Kay Scarpetta. ,,Ik merk dat de aandachtsspanne van de mens een stuk korter is dan een aantal jaren geleden. Ik moet me veel moeite getroosten om de suspense gaande te houden, zodat de lezer geen reden heeft om mijn boek terzijde te leggen en in plaats daarvan twintigduizend twitterberichten te gaan lezen.''

,,Voortdurend denk ik na over hoe mensen lezen en hoe zij hun tijd indelen. Als een kleermaker pas ik daarop mijn boeken aan. Voorheen telde ieder hoofdstuk twintig pagina's. Dat heb ik teruggebracht naar tien. De boeken blijven even dik, maar hebben nu kortere hoofdstukken, een beetje vergelijkbaar met scènes in een film.''

Voor zij aan haar succesvolle Scarpetta-reeks begon, werkte Cornwell als misdaadverslaggeefster voor The Charlotte Observer. Ze voelt zich nog steeds journalist, zegt ze. ,,Ik vind het noodzakelijk dat ik dingen zie, hoor, ruik en voel, zodat ik de sensatie ervan kan overdragen aan mijn lezer.'' In haar nieuwste thriller 'Flesh And Blood' (dat in februari als 'Scherp' verschijnt bij uitgeverij Luitingh-Sijthoff) schrijft ze over een gevaarlijk nieuw vuurwapen. ,,Ik ben daarvoor naar een wapenexpert gegaan, die me uitlegt hoe ik het moet gebruiken, maar die me ook laat zien wat voor schade het kan aanrichten. Ik heb nooit interesse gehad in duiken, maar omdat Scarpetta in het boek van een boot afspringt en op dertig meter diepte iets meemaakt, ben ik lessen gaan nemen.''

In 'Scherp' wordt vlak bij het huis van Kay Scarpetta een leraar doodgeschoten. Scarpetta gaat meteen naar het plaats delict. Het blijkt om een precisieschot van veraf te gaan. Niemand heeft iets gezien of gehoord. En zo begint de jacht op een seriemoordenaar. Het enige wat hij achterlaat zijn stukjes koper, de slachtoffers lijken niets met elkaar gemeen te hebben. Pas veel later stuit Scarpetta op het schokkende bewijs dat Lucy, haar nichtje, met de moorden te maken heeft.

Je moet als schrijver nooit gemakzuchtig worden, is Cornwells stellige overtuiging. ,,Je neemt je lezers mee op een reis. Het zou natuurlijk leuk zijn als je waardering krijgt voor de wijze waarop je schrijft, hoe je je uitdrukt, maar aan het einde van de dag gaat het toch om de lezer. Het geeft een zeker gevoel van succes als je de lezer op weg helpt naar een andere plek zonder dat hij in de gaten heeft hoe hij er is gekomen.''

(Bron: The Daily Telegraph)

Door een onherbergzaam landschap (nieuws, 2014)

UITVAARTONDERNEMER JAAGT OP TIENERS

Uitgeverij Q brengt komend jaar een bijzondere roman op de markt: 'Schemer' van de Amerikaanse kluizenaar William Gay. In dit 'sinistere sprookje voor volwassenen' huurt een begrafenisondernemer een psychopaat in om twee tieners te vermoorden.

Omdat ze vermoeden dat er iets mis was met zijn begrafenis, openen de tieners Kenneth en Corrie Tyler het graf van hun vader, een man die whisky smokkelde. Ze ontdekken dat hij in een veel goedkopere kist is begraven dan waar zij voor hebben betaald. De grootste schok moet dan nog komen. De twee komen erachter dat begrafenisondernemer Fenton Breece op gruwelijke wijze de hem toevertrouwde lichamen blijkt te misbruiken.

Kenneth en Corrie proberen Breece met compromitterende foto's af te persen. Maar dan neemt Breece de plaatselijke psychopaat Granville Sutter in de arm om de twee tieners te vermoorden. Kenneth moet rennen voor zijn leven. Hij vlucht door een onherbergzaam landschap, doortrokken van armoede, met Sutter op zijn hielen.

De recensent van de Daily Mail omschreef Schemer als 'een sinister sprookje voor volwassenen'. De schrijver ervan, William Gay (1941), was een auteur van romans en korte verhalen. Het grootste gedeelte van zijn leven woonde hij in Lewis County, een van de 39 county's in de Amerikaanse staat Washington. In de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw bestond in die regio het systeem van pachters nog. Gay groeide op in zo'n pachtershutje.

Na de middelbare school ging Gay het leger in. Hij diende in Vietnam. Nadien woonde hij even in New York en Chicago, maar keerde toch weer terug naar Lewis County. Gay had allerlei baantjes, maar schreef al vanaf zijn vijftiende. Hij stuurde veel manuscripten naar uitgeverijen, maar ontving afwijzing na afwijzing. Nu en dan raakte hij ontmoedigd en schreef even niet meer. Maar een leven zonder schrijven bleek onmogelijk.

In 1998 werd er eindelijk een kort verhaal van hem gepubliceerd in een tijdschrift. Snel volgden er meer. Een redacteur kwam hem op het spoor en vroeg Gay een roman te schrijven. In 1999 verscheen 'The Long Home', dat werd vergeleken met werk van William Faulkner, Thomas Wolfe en Cormac McCarthy.

Met zijn tweede roman 'Provinces of the Night' bevestigde hij zijn status. In 2006 verscheen de thriller 'Twilight' (nu in het Nederlands vertaald als 'Schemer'), onder meer de hemel in geprezen door vakgenoot George Pelecanos. Gay was bezig aan zijn vierde roman toen hij op 23 februari 2012 op zeventigjarige leeftijd overleed, waarschijnlijk aan een hartaanval. Gay leefde al jaren als een kluizenaar.

(Bron: Hebban|Crimezone)

16 december 2014

Hoge verwachtingen (nieuws, 2014)

OSAMA OP EEN BROMMER

Liet hij in zijn laatste roman 'VSV' de Stopera opblazen en Theo van Gogh als engel naar de aarde terugkeren, in zijn nieuwste boek 'Geronimo' trekt Leon de Winter de officiële lezing van de dood van Osama bin Laden in twijfel.

'Een spectaculaire avonturenroman die de wereldgeschiedenis op haar kop zet'. Ziedaar de omschrijving die uitgeverij De Bezige Bij meegeeft aan 'Geronimo', de nieuwe roman van De Winter die in mei 2015 in de winkels moet liggen. Het is ook 'De Winters meest gewaagde roman, een dans op het hoge koord van de verbeelding'. Kortom, hier worden hoge verwachtingen geschapen.

Jabbar is een arme Pakistaanse christelijke jongen die geen geld heeft om twee protheses te kopen voor het meisje op wie hij in stilte verliefd is: een invalide bedelaresje met ogen die de hemel en de hel hebben aanschouwd. Om aan geld te komen probeert hij het oude krukje te verkopen dat hij uit het huis van Osama bin Laden heeft meegenomen.

Aan de Amerikaanse oostkust krijgt Tom, een lid van Seals Team 6, ondertussen de opdracht om Osama bin Laden in zijn schuilplaats te elimineren. In Engeland ontdekt Danny, een IT-expert die voor de Israëlische geheime dienst werkt, een Iraakse dubbelagent. En ergens in Pakistan rijdt Osama bin Laden midden in de nacht op zijn gammele brommer naar een winkel om ijsjes en een pakje Marlboro te kopen.

Later viert het Westen Osama's dood. Het Oosten rouwt om Osama's dood. Maar geen verhaal klopt. Geen bericht is waar. In 'Geronimo' vertelt De Winter hoe een Seals Team de wereld misleidt over het lot van de man die het brein is achter de grootste terreurdaad van de eenentwintigste eeuw. De schrijver speelt met de vraag of de officiële versie van de dood van Osama bin Laden de enige waarschijnlijke is.

Leon de Winter (1954) studeerde aan de filmacademie in Amsterdam. Zijn debuutroman 'De (ver)wording van de jongere Dürer' (1978) werd bekroond met de Reina Prinsen Geerligsprijs. Daarna verschenen romans als 'Zoeken naar Eileen W.' (1981), 'Kaplan' (1986), 'Hoffman's honger' (1990), 'Super Tex' (1991), 'God's Gym' (2002) en 'Het recht op terugkeer' (2008). Van zijn laatste roman 'VSV' (2012) werden ruim 70.000 exemplaren verkocht.

(Bron: Hebban|Crimezone)

Cruise control (nieuws, 2014)

'GEEN MOOI BOEK, WEL SPANNEND EN SENSATIONEEL'

Geen inspanning is schrijver M.P.O. Books te veel om zijn boeken onder de aandacht te brengen. De ene keer rijst hij op uit een kliko en doet kond van al weer een nieuwe publicatie, de andere keer loopt hij de deur plat van tientallen boekwinkels om het personeel op het bestaan van zijn werk te wijzen. Voor zijn nieuwe thriller vat hij een controversieel onderwerp bij de horens: homohaat.

In de bossen ten zuiden van Amersfoort is een homoseksueel doodgeschoten. Dat moet wel het handelen zijn geweest van iemand die homo's haat, concludeert een van de personages in 'Cruise control', het nieuwe boek van Books.

Volgens Books' uitgever De Leeskamer zou dit wel eens 'het meest controversiële boek van 2014' kunnen worden. Een kleine driehonderd pagina's vol weerzinwekkende homohaat. Of toch niet? Hoofdpersoon Gisella Markus is er aanvankelijk niet van overtuigd dat de moordenaar een hartgrondige hekel heeft aan homo's, ook al laat die een in bloed geschreven boodschap achter: "VIEZE FLIKKERS, STERF!"

'Cruise control' is de eerste thriller van M.P.O. Books waarin een seriedader toeslaat. De dader, naar men vermoedt een oud-militair, zaait dood en verderf onder cruisende homo's. De politie onder leiding van hoofdinspecteur Gisella Markus heeft grote moeite hem te stoppen. De moordenaar gaat ondertussen steeds driester te werk, terwijl er nieuwe in bloed geschreven teksten opduiken; eerst bij de woningen van zijn slachtoffers, daarna op de redacties van de dagbladen en uiteindelijk ook op het NOS-journaal.

Voor zijn boek liet de schrijver zich onder andere inspireren door gebeurtenissen op de Treekerpunt, een recreatieterrein even ten zuiden van Amersfoort. Negen jaar geleden was er sprake van dat dit terrein gesloten zou worden. "De overlast die cruisende homo's er veroorzaakten, was zo groot, dat het recreatieschap die stap overwoog'', meldt de auteur in een toelichting. ''Het leek me een prima setting voor een thriller. In de afgelopen negen jaar heb ik aan de voltooiing van 'Cruise control' gewerkt.'' Books verwacht dat het boek veel van zijn lezers zal 'doen huiveren'. ''Dit is dan ook geen mooi boek, wel spannend en sensationeel."

'Cruise control'  telt 288 pagina's en kost 18,95 euro. De thriller is bij alle boekhandels verkrijgbaar en kan tevens via internet besteld worden. Meer informatie is te vinden op www.mpobooks.nl. Op deze website kan ook een preview gedownload worden met de eerste 55 pagina's van het verhaal.

(Bron: Hebban|Crimezone)

Europese misdaadliteratuur (nieuws, 2014)

RIPPER AWARD VOOR JUSSI ADLER-OLSEN

Jussi Adler-Olsen
De Deense thrillerauteur Jussi Adler-Olsen is de vierde winnaar van de Europäischer Preis für Kriminalliteratur, beter bekend als de Ripper Award. Hij vergaarde de meeste stemmen van bezoekers van een Duits thrillerfestival.

Adler-Olsen, schrijver van de 'Serie Q'-thrillers, krijgt de prijs voor zijn 'bijzondere bijdrage' aan de Europese misdaadliteratuur. Aan de award is een cheque van 11.111 euro verbonden, die op 17 maart 2015 in de Duitse stad Unna aan de winnaar wordt overhandigd. Ruim tienduizend thrillerfans uit veertien landen hebben in de periode 20 september tot en met 15 november schriftelijk of online hun stem uitgebracht. De prijsuitreiking is verbonden aan het Duitse thrillerevenement 'Mord am Hellweg VII'. De award wordt eens in de twee jaar toegekend.

Behalve Adler-Olsen stonden ook zijn collega's Simon Beckett, Arne Dahl, Ian Rankin en Robert Wilson op de shortlist. Namens Nederland was Charles den Tex voorgedragen, maar hij haalde de door een jury bepaalde finale niet. De Ripper Award ging eerder naar Håkan Nesser, Henning Mankell en Fred Vargas.

Roadmovie (nieuws, 2014)

CARGO KOMT 'BRAZILIAANSE THRILLERSENSATIE'

Raphael Montes
Uitgeverij Cargo heeft in haar voorjaarsbrochure 'the usual suspects', maar ook een nieuwe naam opgenomen. Het gaat om de Braziliaanse advocaat en schrijver Raphael Montes, die met zijn tweede thriller Nederland moet gaan veroveren.

Thrillerveteraan Scott Turow noemt Raphael Montes 'een van de meest briljante schrijvers' die hij kent. Cargo spreekt van een 'Braziliaanse thrillersensatie' en brengt zijn jongste thriller 'Een perfecte dag' in april 2015 op de markt. Een verhaal over liefde en obsessie.

Theo is een jonge student geneeskunde die zijn tijd verdeelt tussen het verzorgen van zijn verlamde moeder en het ontleden van lijken tijdens de anatomielessen - de momenten waarop hij zich het gelukkigst voelt.

Wanneer hij Clarice ontmoet, raakt hij geobsedeerd door haar. Hij begint haar te stalken. Theo ontdekt dat Clarice ervan droomt om een scenarioschrijver te zijn. Ze werkt aan het script van een roadmovie getiteld Perfect Days, over drie vriendinnen die een autoreis maken door Brazilië. Toenaderingspogingen van Theo worden door haar genegeerd en dat leidt bij hem tot een extreme reactie: hij ontvoert haar.

Theo verdooft Clarice en plaatst haar op de passagiersstoel van zijn auto. Een reis door het land begint, dezelfde die de karakters in haar script maken. Hij behandelt haar voorkomend, maar bereidt intussen zijn volgende stappen zorgvuldig voor. De kidnapper hoopt dat Clarice uiteindelijk verliefd op hem wordt. Ze komen onder meer terecht in een chalet in Teresópolis en op een verlaten strand van een eiland bij Rio de Janeiro.

Raphael Montes werd in 1990 in Rio de Janeiro geboren. Hij is zowel schrijver als advocaat en heeft meerdere verhalen in thrillerbundels op zijn naam staan. Montes bezit een bibliotheek met meer dan vijfduizend misdaadromans en thrillers. Ook schreef hij verschillende studies over het genre. Montes' debuut 'Suicidas', dat in 2012 werd gepubliceerd, is een poging om klassieke misdaadfictie in een modern jasje te gieten. Het boek kwam op de shortlist van de 2012 Benvirá Literature Prize en de prestigieuze Machado de Assis Prize, een literaire onderscheiding van de Nationale Bibliotheek van Brazilië.

(Bron: Hebban|Crimezone)

11 december 2014

Terugkomen uit de hel (nieuws, 2014)

BRON ESCOBER DOET BOEKJE OPEN

Esther en Berry Verhoef, ook wel bekend als het auteurskoppel Escober, doen bij het schrijven van hun actiethrillers regelmatig beroep op de kennis van specialisten. Eén van hen, beroepsmilitair Marcel van Hemert, doet nu zelf een boekje open.

Het boek 'Tango Twee. Si vis pacem, para bellum' van Van Hemert gaat zowel over de uitzending met Dutchbat-II in 1994-’95 als de nasleep en impact op zijn privéleven en zijn visie op die uitzending. Het boek is onder meer beoordeeld op zaken als operationele veiligheid. Van Hemert: ''Dit laatste is essentieel, omdat het niet mijn bedoeling is om de veiligheid van collega’s of de defensieorganisatie te compromitteren. Dat geldt ook, en onverkort, twintig jaar na Dutchbat II.''

''Marcel van Hemert is één van de experts op wie we altijd kunnen bouwen als we informatie 'uit het veld' zoeken voor onze boeken'', melden Esther en Berry Verhoef op de Escober-Facebookpagina. ''Marcel heeft ons onder meer geholpen om militair/beveiligingsman Ronny uit 'Overkill' geloofwaardig vorm te geven.''

Het duo noemt Van Hemerts boek 'een schrijnend, direct en soms pijnlijk eerlijk, persoonlijk verhaal'. Het is volgens de twee 'een interessant en indringend' ooggetuigenverslag, 'dat onder je huid kruipt'. ''Herkenbaar voor veel (uitgezonden) militairen, een eyeopener voor de rest.''

Van Hemert plaatst overigens een citaat uit een andere thriller van Escober op zijn boek. Enkele zinnen uit 'Chaos' (2006): "Voor de uitzending naar Bosnië dachten we in onze naïviteit dat we iets goeds gingen doen: de vrede bewaren, burgers beschermen. We zouden het daar wel even op gaan lossen. Niemand kon ook maar het geringste vermoeden hebben gehad hoe volledig doorgedraaid en getraumatiseerd we uit die hel zouden terugkomen."

(Lees meer op Hebban|Crimezone)

Vanuit moeders perspectief (nieuws, 2014)

MOORDZAAK AMANDA KNOX BASIS VOOR ROMAN

Amanda Knox
De geruchtmakende moordzaak waarbij de Amerikaanse journaliste Amanda Knox betrokken was, is de basis voor de roman 'The Perfect Murder'. Centraal in dit boek staat de vaak complexe relatie tussen ouder en kind, aldus schrijfster Nina Darnton. ''Hoe goed weten we wat onze kinderen uitspoken?''

Knox werd in januari van dit jaar in Italië bij verstek tot 28 jaar cel veroordeeld vanwege haar aandeel in de gewelddadige dood in 2007 van de Britse Meredith Kercher (21). De roman 'The Perfect Mother' speelt zich af op een andere plaats (het Spaanse Sevilla, in plaats van het Italiaanse Perugia) en heeft ook andere daders en slachtoffers. Maar Darnton erkent op de website The Daily Beast dat haar boek gebaseerd is op de moordzaak.

Darnton stelt dat ze het verhaal wil vertellen 'vanuit het perspectief van de moeder van een persoon die betrokken is bij een dergelijke zaak'. Darnton: ,,Ik heb me vanaf het begin afgevraagd hoe de moeders van alle betrokkenen bij deze zaak zich voelden. Belangrijkste vraag voor mij was: in hoeverre zijn ouders verantwoordelijk voor de daden van hun kinderen?''

De zaak behoort nog steeds niet tot het verleden. In maart 2015 dient het hoger beroep van Knox en haar toenmalige vriend Raffaele Sollecito tegen de aan hun opgelegde celstraffen van respectievelijk 28 en 25 jaar. Beiden werden in 2007 al eens veroordeeld voor de moord, maar in 2011 werden Knox en Sollecito vrijgesproken na beroep. Het Italiaans openbaar ministerie ging opnieuw in beroep en de twee werden voor een tweede maal veroordeeld.

De nu 27-jarige Knox vertrok na haar vrijspraak direct naar de Verenigde Staten. Ze verdiende vier miljoen dollar met de rechten van haar boek 'Wachten tot je gehoord wordt' en diverse media-optredens. Ze werkt tegenwoordig als freelance journaliste bij de West Seattle Herald. Knox heeft gezegd dat ze nooit meer naar Italië zal afreizen. Ze zal dus niet aanwezig zal zijn bij de behandeling van het hoger beroep.

(Lees ook Hebban|Crimezone)

Kijkje in keuken (nieuws, 2014)

DE FIJNE KNEEPJES VAN SIMONE VAN DER VLUGT

Bestsellerauteur Simone van der Vlugt voegt zich bij het almaar uitdijende korps van workshops gevende schrijvers. Ze spreekt begin volgend jaar een landelijk congres van wannabe-auteurs toe en deelt met hen haar beste schrijftips.

Van der Vlugt zal op 'Schrijf! 2015' voor het eerst op een groot evenement over haar schrijverschap spreken. De bestsellerauteur, met meer dan twee miljoen verkochte boeken op haar naam, zal haar beste schrijftips delen en een kijkje geven in haar schrijfkeuken.

Na een eerste editie in 2014, vindt Schrijf! 2015 plaats op zaterdag 10 januari in het Gooiland Theater (Hilversum). Het congres duurt de hele dag en bestaat uit een aantal workshops en seminars waarmee schrijvers de kneepjes van het vak leren, inspiratie opdoen voor het komende jaar en gelijkgestemde mensen met passie voor schrijven ontmoeten. Deelnemers aan het congres dienen wel in de buidel te tasten. Een toegangsbewijs kost 109 euro. Vroegboekers krijgen wel drie tientjes korting. Het volledige programma is te vinden op de site.

Naast haar deelname aan het schrijfcongres, start Van der Vlugt in 2015 ook met het geven van workshops. In de fotostudio van haar man in Alkmaar leert ze groepen van maximaal tien deelnemers verschillende schrijftechnieken, waaronder het creëren van spanningsbogen en het tot leven brengen van verschillende personages. Een drie uur durende workshop kost 395 euro. Voor meer informatie kunt u terecht op haar site.

Een uitgebreide versie van dit bericht is te vinden op Hebban|Crimezone.

Gesignaleerd 389 (nieuws, 2014)

vers van het mes!

MALCOLM MACKAY - EEN PLOTSELINGE UITBARSTING VAN GEWELD

Bij uitgeverij Karakter verschijnt 'Een plotselinge uitbarsting van geweld' van Malcolm Mackay.

Als je huurmoordenaar bent van een grote criminele organisatie valt er een boel op te ruimen. En voor Calum MacLean begint het in dit derde deel van de Glasgow-trilogie allemaal met twee doden: iemand die geld witwast en een drugsdealer. Doden die een unieke mogelijkheid betekenen voor hem, want hij heeft meer dan genoeg van het moorden.

Ondertussen zijn twee van Glasgows grootste criminele organisaties in een stille maar dodelijke strijd  met elkaar verwikkeld. En zoals inspecteur Michael Fisher maar al te goed weet, moeten de beslissende en meest bloederige zetten nog gedaan worden. In dit slotdeel keert de lezer terug naar de onderwereld van de stad: een plek van duistere motieven, riskante loyaliteit en onvermijdelijk geweld.

Malcolm Mackay is geboren en getogen in Stornoway, op het Schotse eiland Lewis. Zijn Glasgow-trilogie is overladen met lovende recensies en het tweede deel werd bekroond met de Deanston Scottish Crime Book of the Year Award.

Malcolm Mackay - Een plotselinge uitbarsting van geweld. Vertaling: Yolande Ligterink. Uitgeverij Karakter, 320 pag., € 15,00. ISBN: 978 90 452 05083.

29 november 2014

Exit (nieuws, 2014)




SCHRIJFSTER P.D. JAMES OVERLEDEN


De Britse misdaadschrijfster P.D. James is donderdag 27 november op 94-jarige leeftijd overleden. Ze verkocht miljoenen exemplaren van haar politieromans met in de hoofdrol Adam Dalgliesh. De boeken werden ook bewerkt tot een populaire televisieserie.
Volgens haar literair agent is de schrijfster 'vredig ingeslapen' in haar woning in Oxford.

P.D. James was de veertig gepasseerd toen ze haar eerste boek met Adam Dalgliesh van de Londense politie publiceerde. De politieman was een ongewoon personage in politieromans: een weduwnaar met een voorliefde voor poëzie die de misdaad bestrijdt.

In totaal schreef ze veertien boeken over Dalgliesh. De eerste misdaadroman Cover her face verscheen in 1962. De laatste, The private patient, zes jaar geleden Zowel ITV als BBC maakte een detectiveserie met het hoofdpersonage van de reeks.

P.D. James schreef ook romans en non-fictie. De bekendste roman van de schrijfster is wellicht The children of men. De Mexicaanse regisseur Alfonso Cuaron baseerde zich op die roman voor zijn film Children of men uit 2006 met Clive Owen, Julianne Moore en Michael Caine. Andere bekende titels zijn The Murder Room en de Pride and Prejudice-spin-off Death Comes to Pemberley.

Vorig jaar vertelde de auteur nog tegen de BBC dat ze aan een nieuwe detectiveroman werkte. Ze vond het 'belangrijk' om er nog een te schrijven. 'Hoe ouder je bent, hoe moeilijker het wordt', aldus James. 'Het duurt langer voor de inspiratie komt. Maar ik heb nu eenmaal het schrijven nodig. Zolang ik leef, zal ik blijven schrijven.' Ze was een felle tegenstander van de stelling dat misdaadromans geen literatuur konden zijn.

In een verklaring liet James' uitgever Faber and Faber weten: 'Dit is een bijzonder treurige dag voor ons. Het is moeilijk om onze diepe droefenis om het heengaan van P.D. James uit te drukken. Zij was een van 's werelds grootste schrijvers.'

Collega-auteur Ian Rankin meldde op Twitter bedroefd te zijn. 'Zo verdrietig om de dood van P.D. James. Elk evenement dat ik met haar beleefde, was een groot plezier. Ze was scherp, intelligent en vol humor.'

Ze werd als Phyllis Dorothy James op 3 augustus 1920 in Oxford geboren. Haar jeugdjaren waren bepaald niet al te vrolijk. Haar ouders hadden geen gelukkig huwelijk. Toen James veertien was, werd haar moeder in een psychiatrische inrichting opgenomen. James moest het huishouden runnen en voor de rest van het gezin zorgen. Op haar zestiende moest ze van school en werk gaan zoeken, omdat men in het gezin moeilijk de eindjes aan elkaar kon knopen. Bovendien vond haar vader, een belastingambtenaar, een hogere opleiding voor meisjes niet nodig.

In 1941 trouwde ze met Connor White, een student medicijnen, die kort daarna het leger inging en overzees werd gestationeerd. Haar man kampte daarna met oorlogstrauma's, kon het gewone leven niet aan en moest in een inrichting worden opgenomen. James moest alleen voor haar twee dochters zorgen.

Pas op haar 42ste publiceerde ze haar eerste boek. Cover her face werd een succes, maar James bleef haar baan op het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken - onder meer op de afdeling forensische wetenschap -aanhouden tot 1979. Ze brak een jaar later internationaal door met haar achtste thriller Innocent Blood. James schreef ook twee misdaadromans, An unsuitable job for a woman en The skull beneath the skin, waarin Cordelia Gray, een vrouwelijke speurder, de hoofdrol had.

In 1987 kreeg ze de oeuvreprijs Diamond Dagger van de Crime Writers' Association. En dat was niet de enige onderscheiding voor haar totale werk. Zo ontving ze de Grandmaster Award van de Mystery Writers of America. En in 2011 werd haar de Theakstons Old Peculier Outstanding Contribution to crime fiction award toegekend vanwege haar 'uitmuntende bijdrage aan de misdaadliteratuur.

P.D. James werd door de Britse koningin Elizabeth II benoemd in de Order of the British Empire en laat twee dochters na. Haar man stierf twee jaar na de publicatie van haar debuut, in 1964, aan een overdosis drugs en alcohol.

27 november 2014

Jens Lapidus (interview, 2014)



'THRILLERS MET STEEDS DEZELFDE KARAKTERS ZIJN SAAI'

De Zweed Jens Lapidus is een van de meest succesvolle officieren van het almaar uitdijende regiment van Scandinavische thrillerauteurs. Zijn bestsellers brengen genoeg op om de deuren van zijn advocatenpraktijk te kunnen sluiten. Maar dat doet hij niet. ''Ik wil ook nog een gewoon leven leiden.''

(Door Peter Kuijt)

Halverwege 'Viproom', de nieuwste thriller van de veertigjarige Lapidus, kan een rijke inwoner van Stockholm even niet op de naam komen van een medewerker van een beveiligingsbedrijf, die in zijn huis aan de slag is. Was het nou Jesper of Jens? Of had hij een andere 'middenklasse-naam'?

Grapje van de schrijver, vertelt Jens Lapidus in het Amsterdamse schrijvershotel, waar permanent een verbouwing gaande blijkt te zijn. Gasten moeten elders ontbijten en via de straat weer naar hun kamers terugkeren. Lapidus kucht en niest een aantal keren en probeert in de fauteuil tevergeefs een comfortabele houding te vinden. ''Dat van die middenklasse-naam is wel waar, maar ik bedoelde het ook als een steek onder water'', zegt hij. ''Viproom gaat over een ontvoering in de betere kringen en in die wereld heten mensen vaak anders dan in families met een modaal inkomen. De naam Jens zul je er niet vaak aantreffen.''

Ja, Lapidus komt uit een middenklasse-familie, erkent hij. ''Maar toen ik opgroeide, in de jaren zeventig en tachtig, speelde dat niet. Toen was Zweden nog een welvaartsstaat. De verschillen tussen arm en rijk waren niet zo'n issue als vandaag de dag, nu die welvaartsstaat aan uitholling onderhevig is. De rijken zijn veel rijker geworden, de armen armer.''

De Zweedse schrijver annex strafrechtadvocaat boekte een gigantisch succes met zijn eerste drie thrillers die samen de Stockholm-trilogie vormen. In zijn geboorteland alleen al gingen er twee miljoen exemplaren van over de toonbank. Zijn Nederlandse uitgever omschrijft zijn jongste proeve van bekwaamheid ietwat cryptisch als 'de eerste standalone thriller in een nieuwe reeks'. Lapidus zelf is er ook nog niet helemaal uit wat het gaat worden. ''Viproom is de eerste in een serie. Maar ik weet nog niet of het een trilogie gaat worden, of een reeks van vier.'' Of de serie ook een naam krijgt zoals zijn Stockholm-trio, is evenmin duidelijk. Lapidus, schouderophalend: ''Misschien kom ik nog op een titel.''

De meeste misdaadauteurs uit Scandinavië, maar ook velen daarbuiten, schrijven volgens Lapidus 'om de een of andere reden' thrillers in series. ''Zo goed als iedereen doet het: Lars Kepler, Camilla Läckberg, Henning Mankell. Alsof het bij wet zo bepaald is. Ik denk dat de meesten van ons gewend zijn aan de aanname dat karakters gedurende een aantal boeken groeien en zich ontwikkelen. Ik weet niet waarom dat gebeurt, in literatuur komen nauwelijks series met dezelfde personages voor.''

''Ik vind het een beetje saai dat iedereen tegenwoordig een reeks van wel acht, negen of tien boeken schrijft met steeds dezelfde hoofdpersoon. Aan het eind van de rit zul je zien dat zo'n karakter al met al helemaal niet zo'n enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt. Dat bestáát gewoon niet.'' Het gekke is tegelijkertijd dat de lezer er niet genoeg van kan krijgen. ''Die is gewend geraakt aan dit fenomeen.'' En vlak de uitgevers niet uit. Lapidus knikt. ''Die willen ook allemaal een serie.''

Thrillerschrijvers zouden de handschoen moeten oppakken om alleen nog maar standalone boeken te schrijven, vindt Lapidus. ''Maar het lijkt alsof wij daar bang voor zijn. Het zou juist een uitdaging voor ons moeten zijn.'' Eén van Lapidus' favoriete auteurs is de Amerikaan Dennis Lehane. ''Zijn beste boeken zijn Mystic River en Shutter Island en dat zijn standalones. Zijn verhalen zijn zo krachtig, met een begin en een eind waar je u tegen zegt.''


Zwart gat
Lapidus stelt dat hij nog een vierde, vijfde en zesde deel aan zijn Stockholm-reeks had kunnen toevoegen. ''Met gemak. Want ik hou van de karakters die in die boeken voorkomen. Maar ik wilde van de traditie af om een lange serie te maken. Maar nu lijkt het er op dat ik zelf ook weer een knieval maak voor het fenomeen serie. Want Viproom heeft gewoon een vervolg nodig. Daarin wordt duidelijk waarom mijn hoofdpersoon acht jaar achter de tralies heeft moeten doorbrengen.''

En die hoofdpersoon is Najdan, ook wel bekend onder de naam Teddy. Hij komt vrij na jaren te hebben vastgezeten. Hij is vastbesloten om op het rechte pad te blijven. Maar hij wordt geplaagd door geldgebrek. Dan krijgt hij de vraag om het vermogende slachtoffer van een ontvoering op te sporen. De familie die niet naar de politie durft te stappen uit angst voor de dood van de ontvoerde, wendt zich tot een advocatenfirma en die benadert Teddy weer. De klus is niet helemaal kosjer, maar na lang wikken en wegen neemt Teddy de opdracht toch aan. Samen met Emelie Jansson, een rijzende ster aan het advocatenkantoor, onderzoekt Teddy de verdwijning van de rijke zakenman Philip Schale.

Het karakter Teddy is min of meer een mix van cliënten die Lapidus als advocaat had. ''De cliënten die ik in mijn advocatenpraktijk ontmoet zijn doorgaans mensen die worden vervolgd voor een strafbaar feit. Ze worden veroordeeld en gaan de cel in. Of niet, als ik mijn werk goed doe... Na die veroordeling zie ik ze niet meer. Dat is vanwege de professionele relatie die ik met ze heb. Ik wil geen vrienden met ze worden. Na een paar jaar verlaten ze de gevangenis en wat gebeurt er dan? Met die vraag in mijn achterhoofd ging ik aan de slag met Viproom. Hoe is het om weer vrij te zijn, welke keuzes heb je nog over in dit leven?''

''Teddy heeft een ernstig misdrijf gepleegd, heeft daarvoor jaren moeten boeten en probeert nu weer zijn weg te vinden in de maatschappij. En al die tijd balanceert hij op het dunne koord tussen goed en slecht. Hij wil nu een eerzaam burger worden. Hij is volwassener geworden. Kalm, down to earth, maar er loert altijd het gevaar dat hij terugkeert naar zijn vorige, criminele leven.''

Evenals Teddy breekt Lapidus ook met het verleden. ''In mijn Stockholm-trilogie schreef ik over jonge mensen die zich met hart en ziel op de criminaliteit stortten. Nu, acht jaar later portretteer ik juist een man die dat alles achter zich wil laten. Dat heeft ook geleid tot een softere schrijfstijl, de straattaal heeft niet meer de overhand.''

In het echte leven is het volgens Lapidus net zo moeilijk om als ex-crimineel niet weer af te glijden. ''Zeker in Zweden. Wat voor werk kan je nog krijgen als er een zwart gat van acht jaar op je cv staat? Wat zeg je tegen een mogelijke werkgever als hij vraagt wat je al die tijd hebt gedaan? Je kunt geen woning krijgen, want alle huisbazen verlangen een loonstrookje als bewijs dat je inkomsten hebt. Je hebt hoogstwaarschijnlijk schulden. Zijn het niet bepaalde personen bij wie je in het krijt staat, dan is het wel de overheid. Als je op een eerzame wijze geld verdient, klopt die ook als eerste aan om de schuld te innen. Kortom, als ex-crimineel kun je niet met schone lei vanaf nul beginnen. Je begint hoe dan ook met een achterstand.''

Met de meer dan ruime opbrengsten van zijn thrillers hoeft Lapidus niet meer een advocatenpraktijk te runnen. Maar toch werkt hij nog steeds als strafrechtadvocaat, zij het sinds twee jaar parttime. ''Ik hou van dit werk. Ik heb collega's om me heen, ga elke dag naar kantoor. We hebben op vaste tijden lunchpauze. Die regelmaat van het gewone leven vind ik prettig. Daarnaast is het een opwindende baan.Wat er gebeurt in de rechtszaal is soms echt een drama. Het heeft iets yin en yang-achtigs. Ben je advocaat, dan heb je je aan allerlei regels te houden. De aanklager doet zijn zegje, de advocaat verdedigt naar behoren, de rechter doet uitspraak. We volgen de wet, er zijn procedures die gelden, we spreken een bepaalde taal. Schrijven is totaal het tegenovergestelde. Daarin neem ík de beslissingen. Ik ben de rechter, ik ben God. Er zijn geen regels, alleen de fantasie heerst. Die tegenstelling heb ik nodig.''


Fundament
Zijn eerste drie boeken schreef hij 's avonds en 's nachts, nadat hij zijn juridische klussen had voltooid en de kinderen naar bed waren gebracht. Viproom is grotendeels bij daglicht geschreven, het gevolg van het besluit om niet meer fulltime advocaat te zijn. ''Schrijven is zo veel meer dan 'ik en mijn tekstverwerker'. Je reist veel, je geeft interviews, je hebt besprekingen met uitgevers, filmmakers, literair agenten, marketingmensen. Er is een hele industrie omheen gebouwd.'' Niet dat hij het erg vindt, maar het slokt wel schrijftijd op.

Wat er ook bij inschiet, is lezen. ''Ik heb thuis een notitieboekje waarin ik sinds een jaar of vijftien bijhoud welke boeken ik lees. Hartstikke leuk om te doen. Ik kan terugbladeren naar 2003 en herinner me meteen welke boeken me toen inspireerden. Weet je hoeveel ik er vorig jaar, toen ons derde kind werd geboren, heb gelezen?'' Lapidus grimast en maakt van zijn duim en wijsvinger een perfecte nul. ''Dit jaar kom ik hooguit aan vier of vijf boeken.''

Schrijven is ook denken. Na voltooiing van zijn trilogie heeft hij anderhalf jaar nagedacht over zijn volgende – literaire – stap. ''Ik wist dat ik niet nog een deel aan die thrillers wilde toevoegen. Maar wat dan wel? Ik las andere boeken, ik keek veel naar tv-series, zoals Breaking Bad, The Wire, ik schreef korte verhalen. Ik had die tijd nodig om uit te vinden wat ik zou gaan doen.''


Lapidus begon te schrijven om los te komen van zijn werk als advocaat. ''Je maakt de meest bizarre dingen mee. Ook verschrikkelijke zaken. Je leert hoe criminelen hun criminele leven leven. Ik wilde dat van me afschrijven, de tekstverwerker werd een therapeut voor mij.'' Nu, na tien jaar advocatenpraktijk, zijn de omstandigheden wel veranderd. ''Ik raak niet zo snel meer ondersteboven van een rechtszaak. Nu is boeken schrijven meer een beroep geworden. En met een nieuwe serie wilde ik weer die frisse uitdaging van het schrijven voelen.''

In Lapidus' boeken zijn de criminelen de voornaamste personages. Politie komt er nauwelijks in voor. ''Ik wilde van een heel ander fundament uitgaan dan wat de doorsnee Scandinavische thriller heeft. De boel helemaal omdraaien. In de meeste misdaadromans is er sprake van een moord, die wordt onderzocht door een doorgaans getroebleerde rechercheur. Mankell en vele anderen gebruiken deze opzet. Ik had daar geen zin in. In mijn boeken zijn de slechteriken de belangrijkste karakters. De politie heeft een kleine rol, omdat ik het niet zo interessant vind wat zij doet. Politieman zijn is niet zo'n sexy job als wordt gedacht. Zij lossen geen zaken op zoals wij zien op tv of lezen in boeken. Het meeste werk gebeurt namelijk achter het bureau.''

Viproom neigt meer naar een klassieke thriller omdat die meer plotgedreven is, stelt Lapidus. Er moet een ontvoering worden opgelost. Desondanks vindt de schrijver dat hij nog steeds een unieke stijl heeft. ''Niemand heeft over misdaad geschreven, zoals ik deed in mijn boeken. Aan die aanpak, hoe ik de taal gebruik en zaken beschrijf, daaraan wil ik vasthouden, ook al neig ik nu meer naar een traditionele whodunnit.''


Bij Lapidus ontstaat spontaan ondraaglijke jeuk als hij weer eens 'de zoveelste Scandinavische thrillerauteur' wordt genoemd. ''Voorop staat dat ik mijn eigen geluid heb en behoud, mijn eigen manier van schrijven.'' De lezer entertainen vindt hij belangrijk. ''Ik wil de lezer in het hoofd brengen van figuren met wie ze zich normaal gesproken niet identificeren.''

Wat Lapidus met zijn Scandinavische vakbroeders en en een enkele -zuster gemeen heeft is het streven om het genre naar een hoger plan te tillen. ''Deze schrijvers nemen zichzelf serieus. Ze willen niet louter entertainen, ze willen ook iets kwijt over de maatschappij waarin zij leven. In Zweden worden thrillers ook wel 'deckare' genoemd, detectiefjes. Auteurs als Mankell en Kepler willen zich daaraan ontworstelen. Zij vinden de stijl belangrijk, zij vinden karakters belangrijk, zij willen literatuur bedrijven. Ik heb het idee dat mijn boeken als eigentijdse romans worden gezien, niet als ordinaire 'deckare'.''

Het is acht jaar geleden dat zijn debuut Snel geld uitkwam. Lapidus betwijfelt of hij het schrijven sindsdien makkelijker vindt geworden. ''Ja en nee. Ik ken mezelf en de stijl waarin ik schrijf nu beter. Ik weet wat werkt en wat niet. Aan de andere kant: ik raak te snel door mijn ideeën heen. Is een ingeving eenmaal gebruikt, dan kan ik die niet nog eens uitventen.'' Lapidus grijpt in de binnenzak van zijn colbert en haalt er zijn smartphone uit. ''Dit is de bron van mijn ideeën.'' Op het scherm staan tientallen invallen en voorstellen, Lapidus scrollt naar zijn jongste hersenspinsel. ''Hier schrijf ik dat iemand een persoon uit de gevangenis bevrijdt met behulp van een drone. Het zou zo maar kunnen zijn dat ik dat uit ga werken. Maar daarna is het niet meer toe te passen.'' Hij kijkt nog even liefdevol naar zijn smartphone. ''Dat die bron opdroogt, daar word ik wel eens bang van.''


De boeken van Jens Lapidus verschijnen bij uitgeverij A.W. Bruna. (foto auteur: Susan Sandérus)

Boekverbranding (nieuws, 2014)

THRILLERPRIJS VOOR NOORSE SCHRIJVER

De Noorse schrijver Jørn Lier Horst heeft met zijn in 2012 verschenen boek 'Jakthundene' de Martin Beck Award 2014 gewonnen voor de beste vertaalde misdaadroman. Jury's lopen met Horst weg. Eerder won de schrijvende rechercheur al de Glazen Sleutel en de Gouden Revolver.

De Amerikaanse bestsellerauteur James Patterson maakt zich zorgen om de toekomst van de onafhankelijke boekhandel en de bibliotheken in zijn land. Om zelfs de aandacht van president Barack Obama te trekken organiseerde hij een boekverbranding.

Thrillerschrijver Robert Galbraith, pseudoniem van de Schotse bestsellerauteur J.K. Rowling, staat op de 142 titels tellende longlist van de International Impac Dublin Award. Met honderdduizend euro de grootste prijs voor in het Engels verkrijgbare romans, al zal een eventuele bekroning met een cheque natuurlijk 'peanuts' zijn voor het creatieve brein achter de Harry Potter-serie.

Goed nieuws voor de diehard fans van de Britse misdaadserie 'Luther'. De onconventionele rechercheur keert terug op televisie. Voor de BBC worden twee extra episodes gefilmd. John Luther, het buitenbeentje van het Londense politiekorps, krijgt weer een aantal zaken op zijn bordje. In maart 2015 starten de opnamen van twee speciale afleveringen over de onverschrokken onrechtbestrijder. Idris Elba, die op indrukwekkende wijze gestalte gaf aan de figuur van Luther, is ook nu weer van de partij.

Thrillerveteraan Jacob Vis is met zijn boek 'De Zwarte Duivel', over lugubere praktijken in en rond Het Ronde Huis in Nunspeet, genomineerd voor De Diamanten Kogel. Behalve Jacob Vis staan ook zijn landgenoot Roel Janssen ('Fout goud'), Toni Coppers ('Dood water'), Wim Menheer ('In het oog van de lens') en Jonathan Sonnst ('Heden rood, morgen dood') op de shortlist. Coppers werd recent nog onderscheiden met de Hercule Poirotprijs. De winnaar wordt begin december bekendgemaakt.

De zwarte rechercheur Samuel Marlowe inspireerde de schrijvers Raymond Chandler en Dashiel Hammett tot het creëren van hun beroemde detectives Philip Marlowe en Sam Spade. Dat concludeert historica Louisa Ransil op basis van correspondentie tussen Marlowe en de twee auteurs. De Jamaicaan Samuel Marlowe was een rechercheur die in de jaren dertig van de vorige eeuw zijn werkgebied had in Los Angeles en omgeving. Hij onderzocht moordzaken in societykringen en vermissingen van beroemdheden. Rond die tijd werden in misdaadromans de detectives Sam Spade en Philip Marlowe geïntroduceerd.

Ze heeft thrillers als 'Het Tulpenvirus' en 'De Watermeesters' op haar naam staan. Maar nu waagt Daniëlle Hermans zich ook aan een roman, die komend voorjaar in de schappen ligt. De auteur vindt het ook tijd voor een andere naam. Daniëlle wordt Daan. 'Het bedrog van Quisco' heet de roman van Daan Hermans (1963) die in maart 2015 bij uitgeverij Ambo|Anthos verschijnt. Eerdere boeken van Hermans werden op de markt gebracht door uitgeverij A.W. Bruna.

Of het project uiteindelijk in een bloedige broedertwist zal uitmonden, staat in de sterren geschreven. Maar het plan is er: Auteurs Daan en Thomas Heerma van Voss gaan voor het eerst samen een boek schrijven. En daarmee verkennen ze meteen een voor hen onbekend terrein: het thrillergenre. Bij Prometheus verschijnt in het voorjaar van 2015 de psychologische thriller 'Ultimatum'. Het boek gaat over de oud-psychiater Aron Mulder, die na de onopgehelderde moord op zijn vrouw een teruggetrokken bestaan leidt. De geruchten dat hij de hand zou hebben gehad in de moordzaak, joegen eerst zijn cliënten weg en vervolgens zijn zoon Alexander, die naar New Orleans verhuisde en daar een andere identiteit aannam.

Het manuscript van 'Dark Reservations' van de Amerikaanse debutant John Fortunato is bekroond met de Tony Hillerman Prize 2014. De winnaar ontvangt een cheque ter waarde van 10.000 dollar en een contract voor publicatie van het boek bij uitgeverij St. Martin's Press. De prijs is vernoemd naar Tony Hillerman (foto), de bekendste misdaadauteur in de Amerikaanse staat New Mexico. John Fortunato was als inlichtingenofficier werkzaam bij het Pentagon tijdens de eerste jaren van de War on Terrorism en is nu Special Agent bij de FBI.

De Zweedse bestsellerauteur Henning Mankell is, zoals bekend, ernstig ziek. Hij lijdt aan kanker in een vergevorderd stadium. Na de eerste schrik besluit hij de dagelijkse strijd tegen de ziekte te beschrijven. Uitgeverij De Geus brengt in februari 2015 Mankells autobiografie onder de titel 'Drijfzand. Een ode aan het leven' op de markt.

In een volgens de uitgever 'verhitte' veiling is de thriller 'Anders' van Anita Terpstra verkocht aan de Duitse uitgeverij Blanvalet. Uitgeverij Cargo meldt dat vijf 'gerenommeerde' Duitse uitgevers de vertaalrechten van 'Anders'  voor hun fonds probeerden te bemachtigen. Ze prezen de gelaagdheid van deze vierde thriller van Terpstra. '''Anders' is niet alleen heel slim geconstrueerd en zeer spannend'’, schreef een Duitse uitgever. ''In essentie gaat het erom wat het betekent om een familie te hebben. Hoe goed ken je eigenlijk je eigen kind?'' Deze pijnlijke vraag durft moeder Alma uit 'Anders' nauwelijks te stellen als haar verdwenen zoon na zes jaar weer terugkomt.