07 mei 2021

Welgemikte trappen (nieuws, 2021)

Terug naar de echtelijke woning   



De nog jonge uitgeverij Brooklyn deed de thrillerlezer die wel eens iets anders wil, vorig jaar een groot plezier met de publicatie van Het is te koud om te sterven, de eerste detective van de Italiaanse kinderboekenschrijver Christian Frascella. Een boek in een speelse stijl, een stevig tempo en geraffineerde karakters. Privédetective Contrera is een hoofdpersoon om van te houden. Wat bijzonder is, is de humor en de zelfspot van deze antiheld. Zelden leidt een thriller tot schaterlachen, maar Het is te koud... is er zo een.

Christian Frascella
keert op 20 mei terug met Al is de misdaad nog zo snel..., het nieuwste deel in de reeks over Contrera. Deze keer worstelt Contrera, die kantoor houdt in een wasserette, niet met één maar met drie zaken die tot het eind onoplosbaar lijken.

Tijdens een wijkfeest ontmoet hij Catherine, een jonge Italiaans-Amerikaanse vrouw die, kort na de ontmoeting, een dodelijk ongeluk veroorzaakt en spoorloos verdwijnt. Als Contrera naar haar op zoek gaat riskeert hij zijn leven.

Dan is er Long Lai, een Chinese restauranthouder die zijn gezin in de steek heeft gelaten. Contrera krijgt de opdracht hem op te sporen en terug te brengen naar huis maar wordt al bij de eerste ontmoeting met de man met twee welgemikte trappen gevloerd.

En er is Danilo Roggia, die Contrera’s ex-vrouw en ook zijn ‘ex-dochter’ – zoals hij haar zelf noemt – lastigvalt. Noodgedwongen keert Contrera terug naar de echtelijke woning, met alle tragikomische gevolgen van dien. Het decor blijft onveranderd: de smoezelige maar springlevende wijk Barriera di Milano in Turijn.

Turijn is ook de stad waar Christian Frascella (1973) werd geboren en opgroeide. Hij schreef meerdere succesvolle romans en kinderboeken. Frascella woont en werkt in Rome.

06 mei 2021

Droomlocatie (nieuws, 2021)


Vier thrillerprijzen op één hoop 
 



De uitreiking van de Gouden Strop was de afgelopen jaren weinig spectaculair. Vorig jaar was, due to corona, de bekroning van de winnaar (wie weet nog wie er won?) een ultrakort online evenement, het jaar daarvoor was de prijsuitreiking ook al niet om over naar huis te schrijven. Maar daar komt verandering in, belooft de Stichting Gouden Strop. Over ruim vier weken worden maar liefst vier thrillerprijzen verdeeld. Bovendien is het podium waarop dat gebeurt voor de komende drie jaar vastgelegd.  

Onder de titel ‘De Nederlandse thrillerprijzen 2021’ worden op zaterdag 5 juni vanuit de Bibliotheek Utrecht de vier belangrijkste thrillerprijzen (Gouden Strop, Hebban Thrillerprijs, Schaduwprijs en Zilveren Strop) uitgereikt. De uitreiking vormt het startschot voor ‘De Week van het Spannende Boek’ die op maandag 7 juni begint.

Met ‘De Nederlandse thrillerprijzen 2021’ bundelen de Bibliotheek Utrecht, lezersplatform Hebban.nl en de Stichting Gouden Strop de krachten voor een jaarlijks thrillerevenement. De vier prijzen bestrijken allen een ander segment van het thrillergenre: de Gouden Strop is de vakjuryprijs voor de beste Nederlandstalige spannende roman, de Hebban Thrillerprijs is een lezersjuryprijs voor de beste Nederlandse thriller, de Schaduwprijs is een vakjuryprijs voor het beste spannende Nederlandstalig debuut en Zilveren Strop is de prijs voor het beste Nederlandstalig korte spannende verhaal.

Evenals vorig jaar zal door de coronamaatregelen de prijsuitreiking dit jaar online te volgen zijn. Maar in 2022 en 2023 zal er onder de werktitel ‘de nacht van het spannende boek’ een bruisend thrillerevent van gemaakt worden, beloven de initiatiefnemers. 'De fantastische nieuwe bibliotheek op de Neude (zie foto) leent zich bij uitstek voor een aansprekend publieksevenement', zegt Mariken van Meer, manager programmering van de bibliotheek.

Hebban.nl, dit jaar ingelijfd door de Stichting CPNB, zag af van de beloofde Canon van de Nederlandstalige Misdaadliteratuur, maar organiseert dit jaar wel voor het eerst de Week van het Spannende Boek. 'Een aansprekend nationaal thrillerevenement staat al lange tijd hoog op mijn lijstje en daarom hebben we de Stichting Gouden Strop benaderd om de krachten te bundelen', aldus hoofdredacteur Sander Verheijen van Hebban.nl. Schrijver Michael Berg, voorzitter van de sectie Misdaadauteurs van de Auteursbond, is razend enthousiast. 'Om de Nederlandste thriller de aandacht te bieden die ze verdient waren we op zoek naar een geschikt podium. De Bibliotheek Utrecht is een droomlocatie. Kortom: volgens mij is het een win-winsituatie voor alle partijen. En zeker voor de thrillerliefhebbers.'

De uitreiking van ‘De Nederlandse Thrillerprijzen 2021’ is zaterdag 5 juni 2021 van 13.30 tot 14.40 uur live te zien. Het laatste deel, de uitreiking van de Gouden Strop, is ook live te volgen op AD.nl. Volgens het reglement wordt de shortlist in de week van 10 mei bekendgemaakt. 

De thrillerprijzen
De Gouden Strop, de prijs voor de beste oorspronkelijk Nederlandstalige spannende roman, bestaat sinds 1986. Met een geldbedrag van € 10.000 voor de winnaar is het de belangrijkste thrillerprijs van Nederland. Een vakjury bepaalt de winnaar. Diezelfde vakjury bepaalt de winnaar van de Schaduwprijs, de prijs voor het spannendste (oorspronkelijk) Nederlandstalig debuut. De winnaar van de Schaduwprijs ontvangt € 1.000.
De Hebban Thrillerprijs bestaat sinds 2020. Lezers in combinatie met een vakjury bepalen de uitslag. De winnaar ontvangt een promotiepakket op Hebban ter waarde van € 2.500,-.
De Zilveren Strop, de prijs voor het beste Nederlandstalige korte spannende verhaal, wordt dit jaar voor de eerste keer uitgereikt. De prijs is een samenwerking van Hebban en de Stichting Gouden Strop. De winnaar ontvangt € 500 en de beste spannende verhalen verschijnen in een e-book dat gratis gedownload kan worden.

02 mei 2021

Dit was het (nieuws, 2021)

Een kleurrijke broodschrijver  




Met het overlijden van Pieter Aspe verliest de Vlaamse thrillerscene een spraakmakend fenomeen. Politieke correctheid was hem vreemd: Aspe maakte van zijn hart geen moordkuil. Hij was niet alleen een schepper van een indrukwekkend oeuvre, met Aspe was het nooit saai, zo laat dit verre van volledige overzicht zien.

2008
De VTM-televisieserie Aspe is ook te zien in Duitsland. De Duitse zender ZDF heeft de uitzendrechten gekocht van het eerste seizoen van de reeks, gebaseerd op de politieromans van Pieter Aspe. Het is uitzonderlijk dat een Vlaamse televisiereeks zijn weg vindt naar de Duitse markt, laat staan naar één van de grootste nationale zenders. Producent Skyline Entertainment is dan ook zeer tevreden met deze deal. Eric Wirix: 'Dit is een enorme opsteker, voor ons en voor de hele ploeg, voor Pieter Aspe en natuurlijk ook voor de stad Brugge.'

Blijven drijven
Pieter Aspe
 wordt in oktober de trotse eigenaar van een speedboot die hij samen met zijn 23ste thriller Bankroet in Zeebrugge voorstelde. 'Ook mijn boot (Op drift, vernoemd naar zijn 21ste thriller) komt in het verhaal voor. Een van de verdachten slaat op de vlucht voor de zeevaartpolitie en weet te ontkomen omdat zijn boot iets kan wat die van de agenten niet kunnen: hij vaart het strand op. Al is dat niet meteen de bedoeling, toch kun je dat met mijn boot echt doen aangezien hij geen schroeven maar straalaandrijving heeft. Aspe bestelt de Op drift bij scheepsbouwer Jan Vandamme uit Zeebrugge.

2009
Hartchirurg
Samen met zo'n 400 fans viert Pieter Aspe
 de verschijning van De cel, zijn 25ste thriller. Niet zoals gebruikelijk in Brugge, maar op de Pier in zijn nieuwe woonplaats Blankenberge. Pieter Aspe neemt nooit het woord tijdens zijn eigen boekpresentaties, maar ditmaal maakt hij een uitzondering. Zo richt hij zich tot de hartchirurg die hem drie jaar geleden opereerde na zijn hartaanval. 'Zonder hem was het bij negentien boeken gebleven', zegt Aspe. Dokter Albert Rocher had op zijn beurt nog een verrassing bij voor de schrijver. 'Toen ik vlak na Pieters operatie zei dat hij rustig een tweetal glazen wijn of een Duvel per dag mocht drinken, leidde dat tot nogal wat commotie. Maar ik blijf bij mijn mening en daarom bied ik hem vandaag 25 flesjes Duvel aan, een voor elk boek.'

Duvelloos

Begin november wordt Pieter Aspe
 op de Antwerpse Boekenbeurs gesignaleerd zonder een glas van zijn vertrouwde biermerk Duvel binnen handbereik, maar wel met een glas vruchtensap. Enkele weken eerder krijgt hij van zijn hartchirurg nog een krat Duvel bij de presentatie van zijn nieuwste thriller De celMaar Aspe heeft even genoeg van de alcohol. 'Ik plak er geen termijn op. Voor hetzelfde geld raak ik nooit nog een druppel alcohol aan', zegt hij in de krant Het Belang van Limburg. De schrijver benadrukt dat het zijn eigen besluit is. Hij heeft een emotioneel zware tijd achter de rug: zijn zus die in Frankrijk woonde, is overleed. 'Een paar Duvels of glazen wijn waren volgens de dokter zelfs goed voor mij cholesterol. Maar de laatste tijd is het een beetje veel geweest. Daarom hebben Bernadette (de vrouw van Aspe, red.) en ik zelf beslist een pauze in te lassen.'
Die pauze is van korte duur. Een verslaggever van het Nieuwsblad die Aspe interviewt trof de auteur aan met een glas wijn in de hand. De alcoholvrije periode is weer voorbij. 'Ja en het was ook niet de bedoeling dat ik geheelonthouder zou worden', aldus Aspe. 

Populariteit
Pieter Aspe heeft twee miljoen boeken verkocht en daarmee doet hij beter dan welke naoorlogse Vlaamse schrijver ook. Meer zelfs, geen enkele auteur uit Vlaanderen slaagde er ooit in zo populair te worden in nauwelijks vijftien jaar tijd. In totaal zijn er volgens uitgeverij Manteau zowat 1,6 miljoen exemplaren verkocht van het Van In & Versavel-oeuvre. 

2010
Ereburger
Op vrijdag 11 juni krijgt Pieter Aspe de titel van ereburger van de Vlaamse badplaats Blankenberge. Veel fans van de bestsellerauteur zijn naar het casino gekomen voor de huldiging van de schrijver. Aspe krijgt de oorkonde uit handen van burgemeester Ludo Monset, die de auteur een ambassadeur voor de stad noemt, omdat hij thrillers schrijft waarin de kustgemeente ruim aan bod komt. 'Het ereburgerschap streelt mijn ijdelheid, maar ik heb slechts weinig gedaan om die titel te verdienen', reageert Aspe. 

Entertainment
'Mijn eerste bedoeling is om mensen te amuseren. Dat is entertainment en daar is niks mee.' Dat zegt Pieter Aspe
 in een interview met De Standaard. De krant vraagt hem te reageren op de kritiek die er op zijn werk en andere thrillers van Vlaamse bodem wordt gegeven. Zo gaat Aspe in op de stelling dat misdaadromans geen literatuur zijn. Hij erkent dat hij geen politieke pamfletten schrijft. Evenmin zijn er van zijn hand diepzinnige analyses over wereldproblemen te verwachten. 'Dat wil echter niet zeggen dat wat in de echte wereld gebeurt nooit in mijn boeken sluipt.'  Aspe weerlegt voorts de kritiek dat hij 'altijd hetzelfde boek' met de redenering dat hij aan een reeks werkt en vanuit vaste personages schrijft. 'Misschien ben ik inderdaad soms wat braaf, maar ik hoor van lezers heel vaak dat ze eerder in de evolutie van de personages zijn geïnteresseerd dan in de specifieke plot van het boek.'
Aspe is een broodschrijver en daar is hij trots op, zegt hij. 'Toen ik pas begon, wilde ik gewoon aan mezelf bewijzen dat ik het kon. Tot mijn grote verbazing werd ik gepubliceerd. Toen vroeg de uitgever of er een opvolger kon komen. Ik had daar geen minuut over nagedacht. Nu zit ik aan nummer 27 te schrijven en geloof ik dat ik het zelfs uithoud tot nummer 40.'

2012
Toch niet de politiek in 
Het scheelt niet veel of Pieter Aspe gaat de lokale politiek in. Voormalig burgemeester Ludo Monset heeft de bestsellerauteur gevraagd zich kandidaat te stellen voor de lijst van Open VLD in Blankenberge. Monset had rondgebazuind dat Aspe op zijn lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen zou komen te staan. 'Maar nu blijkt dat ik het politieke werk onmogelijk kan combineren met boeken schrijven', zegt Aspe tegen het Nieuwsblad. 'Als ik verkozen zou worden als gemeenteraadslid zou ik erg veel politieke zaken missen. Ik zou nooit de tijd vinden om overal aanwezig te kunnen zijn, laat staan te kunnen zetelen als raadslid.'

2013
Naar de VS
Met vertraging van ruim een jaar komt deze zomer een misdaadroman van Pieter Aspe op de Amerikaanse markt. Eind 2011 worden de vertaalrechten op de boeken van Aspe gekocht door de Amerikaanse agent Peter Riva. Die zegt over Aspe: 'Een groot schrijver zal een nieuw huis vinden op de wereldwijde Engelstalige markt. Het succes dat we hebben geboekt met de Detective Winter-reeks van Ake Edwardson en de 'Millenniumtrilogie' zal een vervolg krijgen met de serie van Aspe.' Riva sloot vervolgens een deal met de uitgeverij Pegasus Books om de thrillers in het Engels uit te geven. Het was de bedoeling dat Aspes debuut 'Het vierkant van de wraak' ('The square of revenge') uit 1995 al in het voorjaar van 2012 in de VS zou verschijnen. Dat wordt nu 1 juni van dit jaar.

2015
Eigen prijs

Pieter Aspe lanceert dit jaar zijn eigen prijs: de Aspe Award. Daarnaast krijgt de schrijver ook zijn eigen imprint bij uitgeverij Manteau, Aspe NV. De naar Aspe vernoemde award is een idee van Karel Dierickx, zijn uitgever, vertelt de schrijver in Knack. De prijs loopt parallel aan de lancering van een eigen fondslijn: Aspe NV. 'Het doel is auteurs aantrekken en ze uitgeven', aldus Aspe. 'Bij Aspe NV zouden ook andere genres dan misdaadverhalen komen. We zien het ruimer en denken niet per se uitsluitend aan Vlamingen.'

Een roman
In juni verschijnt nieuw werk van Pieter Aspe. Het is ditmaal geen nieuw misdaadverhaal waarin hoofdinspecteur Van In een moord oplost in Brugge, maar een 'gewone' roman. De roman met de titel De Oxymoron Theorie is eigenlijk al een kwart eeuw oud. Het manuscript ligt al die jaren stof te vergaren bij Aspe thuis en verdwijnt naar de achtergrond. Als bij toeval komt de roman ter sprake bij Manteau, de uitgever van Aspe. Die is erg nieuwsgierig en wil het boek graag publiceren. Aspe had vijfentwintig jaar geleden met een vriend gewed dat hij een boek kon schrijven. Zijn vriend krijgt geen boek af, Aspe wel. 'Ik heb dat boek uitgewerkt, maar nooit met de intentie om het uit te geven', vertelt Aspe aan VTM Nieuws. 'Ik weet dat als je in Vlaanderen van schrijven je beroep wilt maken je dan meer populaire boeken, zoals thrillers, moet schrijven, dan zwaar op de hand liggende. De Oxymoron Theorie is een verhaal over de zoektocht van iemand naar de Graal, het Onmogelijke.'

2016
Wat als
Hij verafschuwt terreur. Beelden en berichtgeving over aanslagen zoals op vliegveld Zaventem achtervolgden hem tot in zijn schrijfkamer, meldt Pieter Aspe via zijn uitgeverij. Hij laat het thema overigens niet buiten zijn boeken. In de thriller Import bedient hij zich van het 'wat als'-principe. Wat als er tussen de massa's vluchtelingen die in België aankomen een mol zit met alleen maar slechte bedoelingen. 

2017
Licht
Pieter Aspe, wiens vrouw vorig jaar overlijdt, ziet na een donkere periode weer licht aan het einde van de tunnel. Maanden heeft hij niet willen schrijven. Niet kunnen schrijven. Maar de wil is er weer. 'Het idee voor het boek is klaar, maandag begin ik te schrijven', laat hij aan De Standaard weten. 


'Ik zal een nieuw ­ritme moeten vinden', beseft de auteur. 'Ik begon altijd ’s ochtends, zette 1.700 woorden op papier en hield er dan mee op. Dan had ik de namiddag vrij met mijn vrouw. Nu zij er niet meer is, begin ik wellicht pas in de namiddag met schrijven. Anders oogt de dag zo leeg.'


Eigen uitgeverij

Pieter Aspe wil op 1 januari 2018 starten met een eigen uitgeverij, laat hij weten aan De Standaard. 'Boeken drukken en vormgeven is niet zo moeilijk. De belangrijkste job van een uitgever is het contact met auteurs’, zegt AspeSinds enkele jaren verschijnen de boeken van de thrillerauteur onder de naam Aspe NV, maar onder de vlag van Uitgeverij Manteau. Aspe nv zou toen, naast het op de markt brengen van boeken, een digitale ontmoetingsplaats creëren. Aspe: 'Uitgeverijen werken nu meer voor hun aandeelhouders, dan voor hun auteurs. Ze zijn me te log geworden. Auteurs zijn mensen van vlees en bloed, geen product uit de supermarkt.'

Schimmige organisatie
Pieter Aspe is uiterst kritisch over boekpromotor Boek.be, die elk jaar de Boekenbeurs in Antwerpen op poten zet. organiseert. Hij noemt het 'een heel schimmige organisatie'. Aspe wijt het teruglopende aantal bezoekers van de beurs deels aan de forse toegangsprijs. 'Ik vind het een schande dat mensen tien euro inkom moeten betalen', aldus de auteur voor de Vlaamse radio. Aspe begrijpt niet waarom het toegangsgeld integraal naar Boek.be moet vloeien: 'De uitgevers betalen al een fortuin om er een stand te hebben. De mensen betalen eigenlijk om een boekenwinkel binnen te gaan. Ik vind het een schande.'

2018
Aandeelhouders
Samen met de cartoonist Marec heeft Pieter Aspe de uitgeverij Aspe NV opgericht. Aspe wil graag dat lezers aandeelhouder worden van de NV: wie in de buidel tast, kan lid worden van De Loge van Marec. 'Ik word op 3 april 65 jaar',  zegt Pieter Aspe in de Gazet van Antwerpen. 'Normaal gaat een mens dan met pensioen, maar ik wil nog andere dingen doen. Ondernemen, bijvoorbeeld.'

Met pensioen
Pieter Aspe begint met een nieuwe serie thrillers rond zijn aloude protagonist Pieter Van In. De reeks bestaat uit tien boeken. Na 39 misdaadromans vond Pieter Aspe het tijd worden om iets nieuws te doen. Hoewel, iets nieuws? Van In I heet het eerste deel van de kersverse serie en daarin blijft commissaris Van In toch de hoofdpersoon. 'Maar zijn situatie is totaal anders', meldt Aspe op zijn website. Pieter Van In is met pensioen, maar zit duidelijk niet lekker in zijn vel. De reden? Zijn geliefde Hannelore Martens en de kinderen zijn verdwenen. En ook van Van Ins naaste collega Guido Versavel ontbreekt ieder spoor.

2019
Pieter Aspe schittert in 2018 door afwezigheid op de Boekenbeurs in Antwerpen. De misdaadschrijver vind de ticketprijs van tien euro te hoog. Dit jaar zit hij er wel en hij doet iets terug voor de fans. De auteur betaalt het toegangsbewijs van zijn fans deels terug.

2020

Longproblemen
Pieter Aspe verblijft al twee weken in ziekenhuis AZ Sint-Jan in Brugge, in quarantaine. Niet omdat hij het coronavirus te pakken heeft, wel omdat hij longproblemen heeft. 
In een videocall met Het Laatste Nieuws vertelt de schrijver vanuit het ziekenhuis dat hij een dikke maand geleden met roken gestopt is. Dat deed hij voor zijn vriendin Tamara, sinds twee jaar de liefde in zijn leven. Zij verhuisde vanuit de Kempen naar de kust om bij haar partner te zijn. In het ziekenhuis vreesde Aspe voor zijn leven. Toen hij de foto's van zijn longen zag, wist hij het wel zeker: longkanker. 'Eén long volledig zwart, de andere met allemaal vlekjes. Ik dacht: het is mijn beurt. Het is gedaan. Hier kom ik niet meer buiten. Dit was het. Pieter Aspe, 1953-2020.'

Geld en roem
Pieter Aspe is een tiener als hij zijn vriendin zwanger maakt. Dat staat allemaal te lezen in het boek over zijn leven. Pieter Aspe: Levens en liefdes verschijnt bij zijn eigen uitgeverij Aspe NV.  
De biografie neemt de lezer op sleeptouw door het Brugge uit lang vervlogen tijden, waar de kleine Pierre misdienaar werd en als tiener zijn liefje zwanger maakte. Niets wees erop dat de man die in zeven sloten tegelijk liep op zijn tweeënveertigste een boek zou uitbrengen dat zijn leven grondig zou veranderen. Maar geld en roem leidden niet automatisch tot geluk: Pierres eerste huwelijk liep slecht af, zijn tweede vrouw verloor hij aan kanker.

Exit (nieuws, 2021)

 Vlaamse bestsellerauteur Pieter Aspe overleden  



Auteur Pieter Aspe is zaterdag 1 mei overleden. De succesauteur van onder meer de thrillers rond commissaris Van In werd 68 jaar oud. Aspe, geboren Pierre Aspeslag, heeft een vijftigtal boeken op zijn naam staan, waarvan er 3,5 miljoen exemplaren werden verkocht. Het eerste, Het vierkant van de wraak, kwam in 1995 uit.



'Lieve lezers en vrienden van Pieter Aspe, bijzonder verdrietig nieuws', schrijft uitgeverij Aspe NV. 'Pieter Aspe is vandaag overleden na een kort ziekbed. We wensen zijn echtgenote Tamara alle sterkte in het verwerken van dit verdriet. Hij zal heel hard gemist worden. We bedanken iedereen die ons de afgelopen tijd gesteund heeft met berichtjes van hoop. Nu nemen we de tijd om de herinneringen aan Pieter Aspe te koesteren.'

De auteur kampte vorig jaar al met gezondheidsproblemen en lag toen vijftien dagen lang in het ziekenhuis. Hij had zware longproblemen, maar het bleek geen coronavirus te zijn geweest. Wel vonden ze een abces in zijn longen. Door die gezondheidsproblemen zou hij ook dit keer in het ziekenhuis zijn beland.

Ook in 2006 belandde hij al eens in het ziekenhuis na een hartaanval. Hij beloofde toen te stoppen met roken, maar bleef wel Duvels drinken. Die drank was ook het handelsmerk van hoofdpersonage Van In in de boekenreeks.

Aspe laat twee dochters en drie kleinkinderen na. Eind 2018 trouwde hij met de veertien jaar jongere Tamara, die hij toen drie maanden kende. 'Ik vind: ofwel ben je met iemand, ofwel niet. Dus waarom wachten? Ik heb niet zo veel tijd meer, hé', zei Pierre Aspeslag daarover in Het Nieuwsblad.

Tamara was zijn derde vrouw. In augustus 2016 verloor hij zijn toenmalige vrouw Bernadette Vandenbroucke (53) aan kanker. Eerder was hij ook getrouwd met Francine.

Aspe studeerde aan het Sint-Leocollege in Brugge. Hij was voltijds auteur sinds 1996. Daarvoor werkte hij onder andere als magazijnier, verkoper, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf en studiemeester. Hij was ook enkele jaren conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. Pieter Aspe was een van de bekendste en populairste misdaadschrijvers in Vlaanderen en Nederland. Hij verkocht zijn boeken ook in Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje, Portugal, Zuid-Afrika, Polen, Tsjechië en - sinds 2013 - de VS.

Het duurde tot zijn tweeënveertigste voor hij zijn eerste boek publiceerde. De meeste van zijn verhalen spelen zich in Brugge af. In 2001 ontving Aspe de Hercule Poirotprijs voor zijn roman Zoenoffer. De boeken rond Van In werden ook een succesvolle tv-serie onder de naam Aspe, tussen 2004 en 2014. Aspe zelf figureerde meermaals.

Bron: Nieuwsblad.be, VRT


30 april 2021

Wordt verwacht 491 (nieuws, 2021)

Moord op activiste




Zijn eerste thriller De Rus werd genomineerd voor de MAX Bronzen Vleermuis en - ook niet mis - de Thrillzone Award voor Beste Nederlandstalige Thrillerdebuut. Met de thriller De minister, die op 3 juni bij The House of Books verschijnt, hoopt Hans Faber volgens zijn uitgever nog hogere ogen te gooien. 


De jonge politicus Jan de Reuver is voor de duvel niet bang. Als een collega hem vraagt te bemiddelen bij de bezetting van een varkensstal in Markelose Broek aarzelt hij geen moment en gaat hij met een delegatie van Meat is Murder in gesprek.

Na zijn daadkrachtige optreden wordt de stal ontruimd en worden de activisten opgepakt. De media zijn lyrisch over zijn optreden en zijn carrière raakt verder in de lift.

Misdaadjournalist Vince van Zandt heeft niks op met activisten, maar raakt geïnteresseerd als het lichaam van een jonge activiste wordt gevonden. Zeker als ze door geweld om het leven gekomen lijkt...

Hans Faber was journalist voor onder meer de Volkskrant en Het Financieele Dagblad. Voor de Volkskrant schreef hij vaak over het schemergebied tussen onder- en bovenwereld en was hij twee keer genomineerd voor Het Gouden Pennetje, de prijs voor talentvolle journalisten. Hij is tegenwoordig copywriter en eigenaar van een communicatiebureau.

Hans Faber is de oom van de in 2017 vermoorde Anne en treedt namens de familie op als woordvoerder. Geïnspireerd door schrijvers als Stieg Larsson en Tom Wolfe schreef hij De Rus, waarvan De minister het vervolg is.

Gesignaleerd 504 (nieuws, 2021)

Heleen van den Hoven - Het Tango Algoritme  



Bij uitgeverij De Crime Compagnie verschijnt op 6 mei de thriller Het Tango Algoritme van Heleen van den Hoven. Het is de derde thriller van deze docent. 

Tot groot plezier van haar huisgenoten Grace en Florence behandelt wiskundelerares Emmy het zoeken naar een nieuwe danspartner als een wiskundig probleem. Ze besluiten Emmy, die dating-apps verschrikkelijk vindt, een handje te helpen.

Ondertussen verbergen de vrouwen alle drie hun eigen geheim. Tot de aankoop van een paar dansschoenen de verkeerde mensen naar hun huis in Nieuwegein leidt…

Met Het CARPA Complot maakte Heleen van den Hoven (1959) in 2019 haar thrillerdebuut bij De Crime Compagnie. In 2020 verscheen Heleens tweede thriller: De speelgoedman. Eerder kwamen bij De kleine Koning enkele kinderboeken van haar hand uit, en de avonturenroman Halverwege (2015), onder het pseudoniem Helen Dool.

Van den Hoven laat zich volgens haar uitgeverij graag inspireren door bijzondere locaties, of dat nu de Maeslantkering is of een oude monumentale begraafplaats. Ze schrijft in uiteenlopende genres en heeft een liefde voor spanning en avontuur.

Van huis uit is Heleen docent. Na het behalen van het tweedegraads diploma Beeldende Vorming en de omscholing tot docent Kantoorautomatisering, bestond haar werk grotendeels uit schrijven en vormgeven: handleidingen, lesmateriaal, cursussen. Door haar liefde voor typografie en vormgeving startte ze in 1999 De kleine Koning, waarin ze als ‘boekmaker’ aan de gang ging. Ze publiceerde zelf enkele kinderboeken, maar besloot algauw dat boeken maken leuker was dan ze verkopen.

25 april 2021

Met de kennis van nu #22 (interview, 2021)


Willem Asman: 
'Na de eerste verlies je je onbevangenheid'




Welk literair genre je ook beoefent, je debuut blijft een bijzonder iets. Vrij van de druk van uitgevers, recensenten en lezers is ineens jouw eerste proeve van bekwaamheid daar. De Spanningsblog vroeg thrillerauteurs met een aantal boeken op hun naam een 'trip down memory lane' te maken en hun debuut met de kennis van nu eens tegen het licht te houden. Vandaag: Willem Asman. 'Ik heb een jaar lang op verjaardagen aangekondigd dat mijn boek nu echt volgende week klaar was.'


Wanneer heb jij voor het laatst een blik geworpen in jouw debuut De Cassandra Paradox?
Willem Asman: 'Kort geleden nog, ter gelegenheid van de heruitgave bij mijn uitgever Gloude Publishing en als Kobo Original audiobook. Normaal gesproken doe ik liever iets anders; ik ben geen prettige lezer van eigen werk.'

'Als ik aan het schrijven ben', zei Ilja Leonard Pfeijffer, ‘moet ik volslagen overtuigd zijn van de eenmalige genialiteit van wat ik op dat moment schrijf, anders wordt het niks. Maar ja, du moment dat het klaar is en opgestuurd, denk ik: jezus, in mijn hoofd was het een meesterwerk en nu is het dit?!’

'Het zijn troostende woorden, maar ook pijnlijk, ik herken het zeer. Het is liefde die moet, het kan niet anders, maar liefde onder dwang eindigt altijd in het tegenovergestelde.'

Willem Asman ontvangt in december 2005 het eerste exemplaar van De Cassandra Paradox
Hoe verliep destijds de reis van de eerste woorden op papier naar daadwerkelijke publicatie?
'Ik startte met opdrachtjes aan mezelf, bijvoorbeeld dat ik moest stoppen met commentaar leveren bij elk woord. Alles kon namelijk altijd beter, puntiger, grappiger. Toen ik constateerde dat mijn personages nogal veel dachten, moest ik een scène schrijven met alleen dialoog. Zo dwong ik mezelf ook landschappen te beschrijven, interieurs van gebouwen, de smaak van eten, het uiterlijk en de houding van mensen op straat.'

'Langzaam vulde ik zodoende een map met verhalen, hoofdstukjes, losse scènes. Toen het een boek moest worden, zijn twee rechercheurs voor me gaan uitzoeken wat al die verschillende personages en gebeurtenissen met elkaar te maken hadden. Deze methode raad ik niemand aan, overigens – de puzzel was enorm, uiteindelijk telde het eerste manuscript duizend pagina’s. Ik heb een jaar lang op verjaardagen aangekondigd dat mijn boek nu echt volgende week klaar was.'

'Ik heb drie uitgevers benaderd met de eerste vijftig bladzijden, twee daarvan wilden verder.'

Weet je nog hoeveel je van je eersteling hebt verkocht?
'De teller tot op heden officieel (De Cassandra Paradox komt nog vaak, vaker zelfs dan Rebound, langs op obscure sites): twaalfduizend exemplaren.'

Wat waren destijds de reacties van pers en publiek?
'Een lawine van lof, het kon niet op. Het Parool was de eerste: ‘Spannend slim en subversief, geen alledaagse combinatie.’ NRC volgde: ‘Een rijk boek, overtuigend, caleidoscopisch, intelligent.’ Trouw schreef: ‘Asman is een aanwinst’.'

'Vrij Nederland vond het uiteraard allemaal maar raar, maar ik had op mijn cover de prachtige quote van Rinus Ferdinandusse: ‘De plot van dit Cassandra-verhaal is gebaseerd op een zó spannend en tegelijk dichtgetimmerd tegendraads tunneldenken dat, paradoxaal genoeg, uiteindelijk elke ordinaire blauwe boon een spetterende lichtkogel blijkt te zijn.’

Met wat voor gevoel kijk je naar jouw eersteling? Wat vind jij de pluspunten van het boek?
'Het geheim van schrijven, leerde ik van Charles den Tex, is onbevangenheid. Die raak je kwijt na je eerste. Omdat je te veel lessen krijgt en die te goed in je oren knoopt. Bij je debuut kun je nog zoeken, verdwalen, je hoeft nog niet na te denken over de mogelijke gevolgen van een onbedachte zijstap of van een figurant die onaangekondigd op de voorgrond treedt. Ik vind het tijdens het schrijven vooral leuk mezelf te verrassen, en dat kan per definitie niet als je alles volgens het boekje doet.'

'Dat schrijfplezier lees ik ook nu nog terug in De Cassandra Paradox – het spat als het ware van de pagina’s af. Sommige scènes grepen me bij de keel, en verbazen me hogelijk: Huh heb ik dat geschreven? Heb ik dat gedurfd?'

'Bij elk volgend werk neem je alle lessen uiteraard mee in je reisbagage, wat je hebt geleerd is immers niet meer te ont-leren. Daardoor wordt het functioneler, zakelijker. Als je niet oppast word je professional, wordt je schrijven vakwerk, meer van hetzelfde. Lees Baldacci en/of Grisham, met alle respect, het is te vaak te veel lopendebandwerk geworden. Eerder gezien, eerder gelezen, en beter.'

'Natuurlijk ben je afhankelijk van uitgevers en inkopers, en van hun ideeën over wat lezers verwachten. Maar worden je boeken er beter van? Ik twijfel. Maak ik het mezelf makkelijk door die twijfel? Ik weet zeker van niet.'

Zou je, met de inmiddels opgedane kennis en schrijfervaring, nu een ander debuut hebben geschreven? Zo ja, wat zou je er aan veranderen?
'Vijftien jaar na De Cassandra Paradox is mijn werkwijze niet structureel veranderd. Nog altijd verzin ik opdrachtjes voor mezelf, om steeds weer iets nieuws te ontdekken. Origineel wil ik zijn, mezelf uitdagen tot een volgende stap, tot iets wat nog niet bestaat, tot iets wat ik nog niet eerder deed. Dat speelt me ook parten bij het schrijven van een vervolg op de Rebound-trilogie: ik wil iets toevoegen aan wat er al is, het mag niet meer van hetzelfde zijn, en dat is me niet gelukt – nog niet, moet ik zeggen. Uit het gebaande pad komen kost tijd.'

'Maar om je vraag te beantwoorden: nee, ik zou niets anders hebben gedaan. Mijn debuut had niet beter gekund of puntiger of grappiger, en zeker ook niet eerder, want allemachtig wat ben ik blij dat ik niet debuteerde op mijn achttiende.'

Over De Cassandra Paradox: 

Willem Asman (1959) studeerde Nederlands en voltooide in 1985 zijn studie aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit van Amsterdam. Hij werkte vijftien jaar bij Oracle Corporation, het op een na grootste softwarebedrijf ter wereld. Hij is oprichter en eigenaar van een adviesbureau voor human resources, change management en communicatie. Met zijn thrillerdebuut De Cassandra Paradox uit 2006 werd hij genomineerd voor de Gouden Strop van dat jaar. Een jaar later volgt zijn tweede thriller Brittannica. Van 2008 tot 2012 was hij voorzitter van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs en de Stichting Gouden Strop, van 2013 tot 2016 penningmeester van de Stichting Lira en bestuurslid van de Stichting Rechtshulp Auteurs, van 2013 tot heden is hij penningmeester van het PC Boutensfonds. In 2018 won hij de BookSpot Gouden Strop voor Enter – het eerste deel uit de Rebound-serie.  

Twaalf jaar geleden zei hij op De Spanningsblog het volgende over het ambacht schrijven: 'De eerste versies van een nieuw boek zijn voor mij en niemand anders. In die fase mag ik alles – ik rotzooi maar wat an, in de geest van Karel Appel. Tijdens het herschrijven betaal ik de tol voor die grenzeloosheid. Dan wordt schrijven voor mij duwen, breken, vechten, letterlijk – een voortdurende strijd tussen mezelf meer of juist minder serieus nemen.'

In De Cassandra Paradox geeft een keurige man met Arabisch uiterlijk zich aan op een politiebureau in Miami. Hij bekent dat hij een terroristische aanslag wil plegen. Hij moest zich hier melden, zegt hij, al weet hij niet van wie. In een plastic tasje heeft hij de bewijzen: een foto van het Empire State Building en een bouwtekening van iets wat lijkt op een bom.
Even later verschijnt de woordvoerder van het Witte Huis op tv. Hij verklaart dat de afgelopen twee weken zestien arrestaties zijn verricht. In alle gevallen hebben de mannen ­ zware criminelen en terroristen ­­­ zich vrijwillig aangegeven om redenen die nog opgehelderd moeten worden. Verder worden er geen nadere mededelingen gedaan.
Vanaf dat moment ontvouwt zich een verhaal over de wereld van de internationale machtspolitiek na nine-eleven. thriller. In dit debuut combineert Willem Asman zijn liefde voor film, dialoog, antihelden en complottheorieën tot een thriller van internationale allure, geïnspireerd door Ludlum en Forsythe, met onmiskenbaar accenten van Crichton en King.

Lees ook: 

René Appel vertelt hier over zijn debuut Handicap
Loes den Hollander vertelt hier over haar debuut Vrijdag
Corine Hartman vertelt hier over haar debuut Schone kunsten
Peter de Zwaan vertelt hier over zijn debuut
 Dietz
Lieneke Dijkzeul vertelt hier over haar debuut De stille zonde
Bavo Dhooge vertelt hier over zijn debuut 
Spaghetti
Michael Berg vertelt hier over zijn debuut 
Twee zomers
Almar Otten vertelt hier over zijn debuut Verdwenen chemie
Charles den Tex vertelt hier over zijn debuut
 Dump
Rudy Soetewey vertelt hier over zijn debuut
 Inbraak
Jacob Vis vertelt hier over zijn debuut
 Prins Desi
Elvin Post vertelt hier over zijn debuut 
Groene vrijdag
Tomas Ross vertelt hier over zijn debuut 
De honden van het verraad
Marelle Boersma vertelt hier over haar debuut
 Nephila's netwerk
Saskia Noort vertelt hier over haar debuut Terug naar de kust
Roel Janssen vertelt hier over zijn debuut De Struisvogelcode
Jac. Toes vertelt hier over zijn debuut 
Dubbelspoor
Simon de Waal vertelt hier over zijn debuut 
Cop vs Killer
Peter R
ömer vertelt hier over zijn debuut Chantage
Marion Pauw vertelt hier over haar debuut Villa Serena
Gerard Nanne vertelt hier over zijn debuut Lied van de lijster

Wordt verwacht 490 (nieuws, 2021)

De vervloekte state  



Het is al weer drie jaar geleden dat het laatste spannende boerk van Anita Terpstra verscheen. Daarna publiceerde ze een non-fictieboek over volle huizen en een roman. In haar nieuwe thriller Het huis van berouw gaat ze naar het noorden van Friesland, waar een vervloekt landhuis een dorp in zijn greep houdt. Het boek verschijnt 10 juni bij uitgeverij Cargo. 


Ze hoopt op een nieuw leven in de oude state.

Maar dan valt de eerste dode.

Nadat Rens haar verloofde voor het altaar liet staan omdat hij vreemdging, verdween hij spoorloos. Ze richt zich volledig op de renovatie van een vervallen landhuis.

Dorpsbewoners waarschuwen haar dat de state vervloekt is, en dat er onverklaarbare dingen gebeuren, maar Rens gelooft niet in fabels en geesten. Dan wordt het lichaam van haar ex gevonden op het terrein van de state. Als vlak bij het landhuis nog meer doden vallen terwijl Rens in de buurt is, wordt ze het middelpunt van het politieonderzoek.

Ondertussen blijven de vreemde, angstaanjagende gebeurtenissen in de state elkaar opvolgen. Maar Rens weigert zich bang te laten maken, en gaat op zoek naar antwoorden. Wie probeert haar bang te maken? Of zijn er andere krachten aan het werk?

Anita Terpstra (1974) studeerde journalistiek en kunstgeschiedenis. Van haar thrillers werd Samen genomineerd voor de Gouden Strop. Haar thrillers zijn ook in Duitsland en Frankrijk uitgegeven. Terpstra schreef ook een non-fictieboek over grote gezinnen, dat enkele weken in de bestsellerlijsten stond, en de roman De moedermaffia.

23 april 2021

Niet passend (nieuws, 2021)


De oude canon doet het nog... 
 



In december was ineens de aankondiging daar: er komt een nieuwe Canon van de Nederlandstalige Misdaadliteratuur. Met hulp van lezers, auteurs en kenners van het genre zou website Hebban.nl in juni de lijst publiceren met het beste wat er aan spannende boeken van eigen en Vlaamse bodem is verschenen. Maar de canon komt er niet. 

De aankondiging leidde op deze blog nog tot columns met een meer dan gemiddelde pH-waarde. Tomas Ross vreesde dat er weinig historisch perspectief te vinden zou zijn in de lijst. En Peter de Zwaan vreesde dat de canon blijk zou geven van een hoog RTL-gehalte en vond het merkwaardig dat de jury die de lijst zou samenstellen twee misdaadauteurs telde. 

Maar goed, de canon komt er dus niet. Hoofdredacteur Sander Verheijen van Hebban.nl (tegenwoordig onderdeel van de Stichting CPNB) liet de jury weten dat is besloten om dit jaar af te zien van de organisatie van de Canon van de Nederlandstalige Misdaadliteratuur. 'De belangrijkste reden is dat de canon niet meer echt past in onze redactionele kalender voor de zomer.' Of er veel Hebban-lezers inmiddels al een lijstje met favoriete thrillers hadden ingeleverd, is niet bekend. Op de website is geen verwijzing meer te vinden naar de canon. 

Peter de Zwaan bracht in zijn column nog de eerdere Canon van de Nederlandstalige Misdaadliteratuur ter sprake. Die verscheen in 2017 en werd door De Zwaan bestempeld als 'kranig werk' van de samenstellers. Die canon is nog wel op Hebban.nl te vinden. De publicatie leidde overigens tot verschillende reacties: van 'eindelijk een lijst samengesteld door kenners' tot 'wat een bagger'.  

21 april 2021

Fair share (column, 2021)

Mijn naam is Brandt, Tom Brandt  




Ik krijg wel vaker e-mail via het contactformulier op mijn auteurspagina, maar deze keer is het wel een heel bijzonder bericht.

Beste Frank,

Onlangs ben ik erachter gekomen dat er boeken worden uitgegeven over een hoofdpersoon met mijn exacte voor-/ en achternaam.

Ik vind dit erg vervelend en was hier graag van tevoren van op de hoogte gebracht.
Dit is niet gebeurd, dus hoor ik graag van je hoe we dit op kunnen lossen.

Met vriendelijk groeten,

Tom Brandt


In eerste instantie schiet ik in de lach en check het mailadres. Welke grappenmaker stuurt mij dit bericht? Vervolgens bekruipt me toch een ongemakkelijk gevoel. Heb ik identiteitsroof gepleegd door zomaar iemands naam te gebruiken in een thrillerreeks?

Hoewel ik het vooral als een probleem van Tom Brandt zelf beschouw, blijf ik toch hangen op de laatste woorden: ‘hoe we – meervoud – dit op kunnen lossen’. Zo word ik opeens mede-eigenaar gemaakt van Tom Brandt zijn probleem.

‘Stuur Tom Brandt op hem af’, krijg ik als tip. ‘Die weet zich altijd uit de meest penibele situaties te redden.’ Eenvoudig gezegd, maar als geestelijk vader van Tom heb ik hierin natuurlijk een eigen verantwoordelijkheid.

En aan wat voor oplossing zou Tom Brandt denken? Stuurt hij aan op een afspraak om dit uit de wereld te helpen? Stelt hij dan voor dat ik de Tom Brandt-boeken uit de winkel laat halen? Moet ik Tom laten vermoorden in een volgend boek? Verwacht hij een koffer vol bankbiljetten voor zijn fair share van de royalty’s? Of wordt het een ontmoeting in een uithoek van het Westelijk havengebied, waar ik in een martelcontainer onder dwang van een vuurwapen mijn eigen laptop met het volgende Tom Brandt-manuscript moet vermorzelen met een voorhamer. Ja, als thrillerauteur heb je maar een kleine aanleiding nodig om een compleet horrorscenario voor je te zien.

De zaak-Tom Brandt blijft lastig. Stiekem hoop ik dat de kwestie niet in der minne geschikt wordt en er een rechtszaak volgt. Dat zou publicitair natuurlijk geweldig zijn. Voorlopig laat ik het bij het volgende antwoord:


Geachte heer Brandt, beste Tom,

Wat een toeval dat uitgerekend uw voor- en achternaam gebruikt zijn als hoofdpersoon in een reeks boeken van mijn hand. Ter geruststelling, de boeken zijn fictie en de betreffende Tom Brandt staat in geen enkele relatie tot uw persoon. Evenmin als de tientallen andere Tom Brandts die op Linkedin en Facebook te vinden zijn in onder andere Nederland, Engeland, Duitsland, Zweden en de VS.

Tja, de combinatie van Tom en Brandt als exacte voor- / achternaam komt toch vrij vaak voor. Vandaar ook dat auteurs bij het gebruik van namen in fictieboeken niet aan enige vorm van inspraak, goedkeuring of kennisgeving gebonden zijn. Het zou auteurswerk onmogelijk maken. Stel dat ik een personage: Willem de Vries zou noemen. In uw optiek zou ik dan waarschijnlijk meer dan duizend mensen vooraf om goedkeuring moeten vragen. U zult begrijpen dat dat niet kan.

Uit uw mail kan ik overigens op geen enkele wijze afleiden dat u daadwerkelijk Tom Brandt bent. Iedere grappenmaker kan een gmail-adres aanmaken, in uw geval met (gefingeerd, FvZ) 'xyz001' en mij een mail sturen. Voor uw vraag is het verder niet relevant, maar het illustreert wel de onmogelijkheid om vooraf mensen te informeren.

Mocht u ondanks mijn toelichting het vervelend vinden uw naam tegen te komen in een boek, dan adviseer ik u de boeken vooral niet te lezen. Dat lijkt me de beste oplossing.

Hartelijke groet,
Frank van Zwol

19 april 2021

Met de kennis van nu #21 (interview, 2021)


Gerard Nanne: 'Vier je debuut! Geniet ervan!'




Welk literair genre je ook beoefent, je debuut blijft een bijzonder iets. Vrij van de druk van uitgevers, recensenten en lezers is ineens jouw eerste proeve van bekwaamheid daar. De Spanningsblog vroeg thrillerauteurs met een aantal boeken op hun naam een 'trip down memory lane' te maken en hun debuut met de kennis van nu eens tegen het licht te houden. Vandaag: Gerard Nanne. 'Na mijn eerste versie heb ik 30.000 woorden moeten schrappen. Er klopte geen hout meer van.'

Wanneer heb jij voor het laatst een blik geworpen in jouw debuut Het lied van de Lijster?
Gerard Nanne:
'Het lied van de Lijster is recent als ebook verschenen. Voor mij was dat het moment om mijn eerstgeborene nog eens te gaan lezen. En met plezier.'

Hoe verliep destijds de reis van de eerste woorden op papier naar daadwerkelijke publicatie?
'
Ik werkte toen nog fulltime als metselaar in de bouw. Het schrijven beperkte zich tot de avonduren en wanneer mogelijk in de weekenden. Ondertussen had ik me aangemeld bij schrijversvakschool Script+, waar mij de fijne kneepjes van het vak werden bijgebracht. Ik heb veel gehad aan de feedback die ik daar ontving. Al met al heb ik er anderhalf jaar over gedaan, waarbij gezegd dat ik na mijn eerste versie 30.000 woorden heb moeten schrappen. Er klopte geen hout meer van. Ik zag me toen genoodzaakt het script te gaan herschrijven. Een helse klus. Maar zonder strijd geen overwinning.'

'Ik had het geluk een kruiwagen te hebben. Mijn werk werd door Henk Apotheker, cursusleider bij Script+, getipt bij de uitgever naar wie ik mijn manuscript al had toegestuurd. 'Hij heeft een eigen toon. Een eigen stijl.' Het was dus eigenlijk gelijk raak.'

Weet je nog hoeveel je van je eersteling hebt verkocht?
'Het lied van de Lijster haalde de zevende druk. Dat moeten er dan rond de 2500 zijn geweest. Drie nullen minder dan mevrouw Noort, die in hetzelfde jaar debuteerde. Maar je kunt niet alles hebben.'

Wat waren destijds de reacties van pers en publiek?
'
Ik zag daar vreselijk tegenop, maar tot mijn grote opluchting  waren ze louter positief. Bij de VN thrillergids kwam ik binnen met 3 sterren. Naar men indertijd beweerde gold deze gids zo’n beetje als de Michelingids voor het thrillergenre. In ieder geval gaf het mij het nodige vertrouwen om door te gaan op de weg die ik was ingeslagen.'

Met wat voor gevoel kijk je naar jouw eersteling? Wat vind jij de pluspunten van het boek?
'Ik kijk er met een warm gevoel op terug. We hebben er een feestje van gemaakt.  En bij deze wil ik alle aspirant debutanten dan ook op het hart drukken: Vier je debuut. Geniet ervan! Debuteren doe je maar één keer.'

'Het lied van de Lijster is een authentiek verhaal met een ijzersterk plot. En dat vind ik nog steeds.'

Zou je, met de inmiddels opgedane kennis en schrijfervaring, nu een ander debuut hebben geschreven? Zo ja, wat zou je er aan veranderen?
'Een onmogelijke vraag. Ja, ik zou het met de huidige kennis en ervaring vermoedelijk anders hebben geschreven, maar het staat dan nog te bezien of het beter zou hebben gescoord. Een debuut heeft toch iets unieks. Misschien juist omdat daarin zichtbaar is dat het de debutant nog aan de nodige ervaring ontbreekt. Zeg maar zoiets als de onschuld van een kind, dat nog een schrijvend leven voor zich heeft.'


Over Het lied van de Lijster:
 

Gerard Nanne is geboren in Velsen en verhuisde in 1972 met zijn vrouw naar West-Friesland. Na een studie aannemer werkte hij zestien jaar als zelfstandig ondernemer. Vanaf 1998 is hij zich gaan toeleggen op het schrijven van misdaad verhalen, waarvoor hij ook een opleiding volgde bij Script+ in Amsterdam. In 2002 debuteerde hij met Het lied van de Lijster. Recent verscheen zijn negentiende thriller De dochter van Maria Kalkman.

In Het lied van de Lijster worden inspecteur Frank Benders en zijn assistente Paula van Es belast met een onderzoek naar de moord op een Poolse arbeider, een van de velen die in de kassen werken. De zoektocht naar de mogelijke dader of daders begint in de polder van West-Friesland en eindigt in het Poolse stadje Szydlowiec. Het gerucht over een vermeende liefde van het slachtoffer blijft als een rode draad door het onderzoek lopen. Een frauderend loonbedrijf lijkt tot de ontknoping van dit gruwelijke misdrijf te leiden, maar dan neemt de zaak een onverwachte wending. Frank Benders, die zijn handen vol heeft aan zijn eigen waarheid, wordt geconfronteerd met een waarheid die hem liever gespaard was gebleven.

Lees ook: 

René Appel vertelt hier over zijn debuut Handicap
Loes den Hollander vertelt hier over haar debuut Vrijdag
Corine Hartman vertelt hier over haar debuut Schone kunsten
Peter de Zwaan vertelt hier over zijn debuut
 Dietz
Lieneke Dijkzeul vertelt hier over haar debuut De stille zonde
Bavo Dhooge vertelt hier over zijn debuut 
Spaghetti
Michael Berg vertelt hier over zijn debuut 
Twee zomers
Almar Otten vertelt hier over zijn debuut Verdwenen chemie
Charles den Tex vertelt hier over zijn debuut
 Dump
Rudy Soetewey vertelt hier over zijn debuut
 Inbraak
Jacob Vis vertelt hier over zijn debuut
 Prins Desi
Elvin Post vertelt hier over zijn debuut 
Groene vrijdag
Tomas Ross vertelt hier over zijn debuut 
De honden van het verraad
Marelle Boersma vertelt hier over haar debuut
 Nephila's netwerk
Saskia Noort vertelt hier over haar debuut Terug naar de kust
Roel Janssen vertelt hier over zijn debuut De Struisvogelcode
Jac. Toes vertelt hier over zijn debuut 
Dubbelspoor
Simon de Waal vertelt hier over zijn debuut 
Cop vs Killer
Peter R
ömer vertelt hier over zijn debuut Chantage
Marion Pauw vertelt hier over haar debuut Villa Serena

Je ziet het bijna voor je (nieuws, 2021)

Filmrechten van 'Noorderlicht' en 'Het Spel van leugens' verkocht  




De Crime Compagnie heeft afgelopen week de filmrechten verkocht van de thriller Noorderlicht van Mariska Overman aan Dutch Filmworks. In dezelfde week sloten ze ook een overeenkomst met Stepping Stone Producties voor de filmrechten van Het spel van leugens van Anna West.


Noorderlicht van Mariska Overman gaat over vier jonge mensen die elkaar treffen op een zeilschip dat acht dagen langs de Noord-Noorse Fjorden vaart, op zoek naar walvissen en het noorderlicht. Ze hebben met elkaar afgesproken om tijdens die reis op zoek te gaan naar een slachtoffer om te doden, geïnspireerd door het boek Misdaad en straf van Dostojevski. De simpele achterliggende vraag die ze willen beantwoorden is: kan ik leven met een moord op mijn geweten?

Dutch Filmworks was meteen enthousiast over Noorderlicht, meldt uitgever Ilse Karman. 'Het boek is een soort Wie is de Mol? meets Expeditie Robinson en biedt vanwege het internationale karakter veel mogelijkheden.'

Stepping Stone Producties kocht de rechten van het boek Het spel van leugens van Anna West, een pseudoniem van auteur Marja West. In deze thriller verliest Eva, de vrouw van een veelbelovend politicus, haar tweejarig zoontje door een noodlottig ongeluk. Maar zeventien jaar na die afschuwelijke dag staat haar zoon ineens voor de deur. Vanwege de vele cliffhangers en de sterke ontwikkeling van het hoofdpersonage wil Stepping Stone Het spel van Leugens doorontwikkelen tot een serie.

Ilse Karman is uiteraard blij met de interesse van de producenten voor haar fonds. 'Onze auteurs maken mooie, spannende verhalen die uitstekend verfilmd kunnen worden of heel geschikt zijn om een serie van te maken. Wij geven de verhalen uit als boeken, e-books en audiobooks, maar veel van onze auteurs schrijven zo filmisch dat je het al bijna voor je ziet.'

17 april 2021

Verschil van inzicht (nieuws, 2021)

Uitgeverij schrapt nieuwe thriller van Erik Betten 



Uitgeverij Luitingh-Sijthoff ziet af van publicatie van het nieuwe boek van de Friese thrillerschrijver Erik Betten, de roman die dit voorjaar uit had moeten komen. Schrijver en uitgeverij zijn het, vooralsnog, ‘niet eens over het manuscript’. Betten won twee jaar geleden de Schaduwprijs met zijn eerste thriller Quarantaine

Volgens de uitgeverij is het manuscript als ‘nog niet helemaal af’. Zelf denkt Betten dat er sprake is van een verschil in inzicht over het verhaal. Schaduwspoor gaat over een oude stoomtrein waarin mensen spoorloos verdwijnen. Een podcastmaker stort zich op de kwestie en komt achter een merkwaardig mysterie. 

Betten liet onlangs via Twitter weten dat Luitingh-Sijthoff heeft afgezien van publicatie van Schaduwspoor. 'Dat is hun goed recht', meldt hij. 'We hebben het in goed overleg kunnen afwikkelen en daarmee houd ik de vrijheid om Schaduwspoor op een ander moment en op een andere manier met jullie te kunnen delen. Want ik blijf erg enthousiast over dit verhaal.' 

In de thriller, zijn derde na Quarantaine en De prijs, zoekt Betten de grenzen van het genre op. 'Het is wel iets anders dan anders', zegt hij in de Leeuwarder Courant. 'Ik zie thrillers als een ideaal middel om te reflecteren op wat er in de samenleving gebeurt.' In zijn derde boek heeft hij onder meer fragmenten van een fictief negentiende-eeuws dagboek, geschreven door een jonge vrouw opgenomen. Over Schaduwspoor zegt hij: 'Dat kan over een of twee jaar best nog uitkomen…’

Bron: Leeuwarder Courant