21 maart 2019

Universum (nieuws, 2019)


Bestseller Michael Crichton krijgt na halve eeuw vervolg
 



Uitgeefconcern Harper Collins brengt op 12 november de thriller The Andromeda Evolution van Michael Crichton op de markt. Het is een vervolg op The Andromeda Strain waarmee de in 2008 overleden Amerikaanse schrijver een halve eeuw geleden een grote hit scoorde.


The Andromeda Strain effende het pad naar succes voor Michael Crichton, die uitgroeide tot een van de populairste verhalenvertellers van zijn tijd. De schrijver laat in dat boek een satelliet neerstorten bij het dorpje Piedmont in New Mexico. De satelliet werd gebruikt om micro-organismen in de bovenste lagen van de atmosfeer te onderzoeken voor biologische oorlogsvoering.

Als de regering mensen naar de plek stuurt waar de satelliet is neergestort, blijkt iedereen in het dorp te zijn gestorven op bizarre wijze. Sommigen hebben zelfmoord gepleegd. Een groep wetenschappers wordt ingezet om uit te zoeken wat er is gebeurd.

Het boek vormde de basis voor de gelijknamige sciencefictionfilm uit 1971 (foto) onder regie van Robert Wise en een televisieserie uit 2008 van Mikael Salomon. The Andromeda Evolution wordt door SF-auteur Daniel H. Wilson geschreven.

'Michael zette met The Andromeda Strain de norm voor soortgelijke thrillers', aldus Crichtons weduwe Sherri, nu CEO van CrichtonSun LLC, de onderneming die zijn nalatenschap beheert. 'Dit nieuwe boek is voor zijn fans, een viering van Michaels universum. Met het boek kunnen we hem ook introduceren bij nieuwe generaties lezers, die zijn werelden nog moeten ontdekken.'

Na de dood van Crichton zijn er drie boeken verschenen waarop zijn naam prijkt. De schrijver liet een berg verhaalideeën achter op zijn computer, die door andere auteurs zijn uitgewerkt. Zo werd het manuscript voor Micro (2011) voltooid door Richard Preston. Andere na Crichtons dood verschenen boeken zijn Dragon Teeth (2017) en Pirate Latitudes (2009). The Andromeda Evolution is het eerste boek waarvan de verhaallijn of de plot niet eerder is verzonnen door Crichton.

Bron: The Real Book Spy

20 maart 2019

Groot publiek (nieuws, 2019)

Esther Verhoef flikt het weer: direct op 1 



Ze draagt met recht de titel bestsellerauteur. Met haar nieuwe thriller Façade bevestigt Esther Verhoef opnieuw die status. De roadtriproman komt deze week direct binnen op de eerste plaats van de Bestseller 60. 

De uitgebreide promotie van haar nieuwe boek - Esther Verhoef verscheen in diverse praatshows op radio en tv en deed haar zegje in diverse interviews - zullen ongetwijfeld hebben bijgedragen aan dit succes. Maar de schrijfster heeft nu al een kleine tien jaar bewezen het in zich om boeken te publiceren die een groot publiek aanspreken.

Volgens uitgeverij Prometheus is Façade  Verhoefs meest beklemmende thriller ooit. Het verhaal gaat over Iris van der Steen. Twee jaar na haar pijnlijke scheiding komt de jonge moeder eindelijk aan vakantie toe. Een roadtrip dwars door snikheet Europa met oldtimer Toet, en stapels cassettebandjes uit haar jeugd, moet haar dichter bij zichzelf en bij haar reislustige moeder in Portugal brengen.

Wanneer ze de knappe, charismatische sportinstructeur Mischa de Jong laat instappen lijkt de reis een romantische wending te nemen. Maar Mischa is - uiteraard, het is immers een thriller - niet wie hij zegt te zijn.

Façade is het zesde boek van de Brabantse auteur die direct op de hoogste plaats van de CPNB-lijst neerploft. Ook haar thriller De kraamhulp uit 2014 was een instanthit, met een verblijf van vier weken op plek 1. Déja vu uit 2010 stond vijf weken bovenaan en de met een Gouden Strop bekroonde Lieve mama (2015) hield het twee weken vol op het hoogste treetje. Verder schoten haar romans Nazomer (2017, 5 weken op 1) en Tegenlicht (2012, 4 weken op 1) direct raak.

Volgens de laatst bekende cijfers zijn van Verhoefs psychologische thrillers en romans circa 2,4 miljoen exemplaren verkocht. Haar werk is in tal van landen verschenen, waaronder in de Verenigde Staten, Duitsland en Korea.

18 maart 2019

Onnoemelijk leed (nieuws, 2019)

Misdaadauteur kreeg PTSS na aanslagen



Politiecommissaris Christian De Coninck, auteur van ruim een dozijn misdaadromans, werd na de aanslagen van 22 maart 2016 op luchthaven Zaventem en het Brusselse metrostation Maalbeek getroffen door een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Hij schreef daarover het boek Die dag heeft Brussel geweend (en ik ook).


Christian De Coninck, die nu woordvoerder van de Brusselse lokale politie is, publiceerde zijn eerste politieroman, De Praagse connectie, in 2007. Zijn jongste, Bloedvlag, dateert van vorig jaar. Na de aanslag op het vliegveld, drie jaar geleden, volgde de terreurdaad in het metrostation. De Coninck was op de dag zelve ter plekke in Maalbeek. 'Ik ben toen het terrein opgegaan, naar een vooruitgeschoven medische post, en daar ben ik geconfronteerd met onnoemelijk leed', zegt hij in de krant De Morgen. 'Ik ben toen niet afgedaald in het metrostation zelf, en dat is misschien maar best ook.'

De politiewoordvoerder bleef nog maanden daarna aan het werk, maar kreeg toch een terugslag. De Coninck werd maandenlang geplaagd door psychosomatische problemen en uiteindelijk luidde de diagnose PTSS.

'Dat kon niet, dacht ik, dat was voor mietjes en voor plantrekkers', aldus De Coninck. 'Een paar weken na de aanslag had ik een uitnodiging gekregen voor een debriefing met het stressteam over de aanslagen, maar ik ben daar niet heen geweest. Ik vraag me soms af of het niet beter zou zijn dergelijke debriefings verplicht te maken. Had men mij toen verplicht om daar wel heen te gaan, was mijn probleem misschien vroeger opgemerkt.'

Eind vorige week schreef De Coninck het volgende op zijn website: 'De laatste maanden werd ik getroffen door ernstige gezondheidsproblemen die te linken zijn aan het feit dat ik op 22 maart 2016 op het terrein geconfronteerd met de aanslag in het metro station Maalbeek. Men heeft mij aangeraden om 'het van mij af te schrijven'. Ik heb het ook gedaan, in de hoop dat het helend zou werken. Het was helaas een slag in het water. Het heeft niet gewerkt, wel integendeel, het is me heel slecht bekomen, maar goed, ondertussen is het boek verschenen. (...) Ik praat er openhartig over wat er die dag is gebeurd en hoe in de nasleep ervan mijn professioneel en privé-leven werden overhoop gehaald.'

Bronnen: De Morgen, website Christian De Coninck

16 maart 2019

Mick Herron - Dode leeuwen (2019)

Een intimiderende chef 



(Door Peter Kuijt)

Met Dode leeuwen won de Brit Mick Herron zes jaar geleden de prestigieuze Gold Dagger Award. Het is het tweede deel in een serie thrillers over Slough House, een afdeling van de Britse geheime dienst, waar niet de meest briljante geesten huizen. Als je het als geheim agent niet goed doet, kom je daar terecht.

Het ‘afvoerputje van MI5’ wordt geleid door Jackson Lamb, een karakter waarvoor Herron inspiratie opdeed bij de zwaarlijvige politieman Andy Dalziel uit de misdaadromans van Reginald Hill. En inderdaad, Lamb doet in grofheid niet onder voor Dalziel. Hij laat ongegeneerd scheten in het bijzijn van anderen, die hij ook nog eens zwaar beledigt, bedriegt en bedreigt.

Maar Lamb heeft wel oog voor gevaren die het Verenigd Koninkrijk bedreigen. Hij ruikt onraad als een collega uit het Koude Oorlog-tijdperk dood wordt aangetroffen in een bus, ogenschijnlijk overleden aan een hartaanval.

De agenten van Slough House moeten onderzoek doen en tegelijkertijd een Russische oligarch die men voor MI5 wil rekruteren proberen te paaien. En dan is er nog een andere Rus die op een verwoestende wraak zint.

Mick Herron eist de volle aandacht met de introductie van vele kleurrijke personages. Tegelijk doet hij verwoede pogingen de geestigste schrijver ooit te zijn. Niet alle kwinkslagen en woordspelingen komen uit de verf, waardoor je af en toe de draad kwijtraakt. Maar gaandeweg raak je gewend aan de vele zijpaadjes die Herron inslaat, komt er lijn in het verhaal dat uiteindelijk met een meer dan bevredigende finale afsluit.

Mick Herron - Dode leeuwen. Uitgeverij Prometheus, 336 pag.

Deze recensie verscheen eerder in het AD.

Sebastian Fitzek - Stoel 7A (2019)

Een duivels dilemma in het vliegtuig 



(Door Hans Knegtmans)

Wie een hekel heeft aan literaire spoilers moet de proloog van Stoel 7A beslist overslaan.

Die bevat namelijk in bedekte termen het slot van het boek, en daar kunt u beter nog even mee wachten.


De zwangere Nele is op weg naar een ziekenhuis in Berlijn, waar ze een keizersnede zal ondergaan. Maar de taxichauffeur die haar naar het ziekenhuis zou rijden, levert haar af bij een vervallen gebouw, dat duidelijk geen dienst meer doet als ziekenhuis. Ze is gevangen, maar waarom?

Dan is er psychiater Mats Krüger, de vader van Nele. Die woont sinds de dood van zijn vrouw in Buenos Aires en moet het vliegtuig nemen om zijn dochter en kleinkind te ontmoeten. Mats lijdt aan een extreme vliegfobie en sterft duizend doden, nog voor hij daadwerkelijk in het toestel stapt.

Alsof de reis al niet spannend genoeg is, wordt hij gebeld door iemand met mechanisch vervormde stem. De boodschap is glashelder: hij moet het toestel voor het zijn bestemming bereikt laten verongelukken, waarbij de meer dan 600 inzittenden zullen omkomen. Het alternatief is dat de reizigers ongemoeid blijven, maar dat Nele wordt gedood, met baby en al.

Je kunt je afvragen hoe een vreedzame psychiater een vliegtuig kan laten verongelukken, maar auteur Sebastian Fitzek componeert schijnbaar spelenderwijs. De telefoonstem herinnert Mats eraan dat hij lang geleden een patiënte, die leed aan 'posttraumatisch-bitterheidsyndroom' zodanig wist op te lappen dat ze met haar agressieve gevoelens kon omgaan. Dan moet het ook mogelijk zijn om het effect van die therapie ongedaan te maken. Toch? En laat nu uitgerekend deze voormalige patiënte purser zijn van het vliegtuig! En zo bevat het boek meer toevalligheden, die de lezer met een pietjeprecieskarakter misschien niet zullen bevallen.

Anderzijds beijvert Fitzek zich om tussen de regels duidelijk te maken dat Mats geen heilige is. Zijn zieke vrouw deed tevergeefs een beroep op hem om de laatste minuten van haar leven bij haar door te brengen. Hij kon de aanblik letterlijk niet verdragen en dat neemt hij zichzelf nog steeds kwalijk. Hoe reageert iemand die toch al gebukt gaat onder schuldgevoelens op een duivels dilemma? Voor verstrooiingsliteratuur is dit zware kost.

Sebastian Fitzek - Stoel 7A. Uitgeverij The House of Books, 384 pag.

Deze recensie, met toestemming van de auteur overgenomen, verscheen eerder in Het Parool. 

14 maart 2019

Bloedsporen (nieuws, 2019)

Camilla komt naar ons toe deze lente 



De Zweedse bestsellerauteur Camilla Läckberg is begin mei in Nederland voor een tweedaags bezoek. Op 7 en 8 mei zal zij de Nederlandse vertaling van haar nieuwe thriller promoten. En de boekpresentatie zal groots en feestelijk zijn, belooft haar uitgeverij The House of Books die binnenkort met meer details naar buiten zal treden. 

Gouden kooi, het nieuwe boek van de door de uitgever bestempelde 'Europese koningin van de thriller', is dus geen nieuwe loot aan de succesvolle Fjällbacka-stam, maar het eerste deel van een tweeluik. Centraal daarin staat Faye, een vrouw die bereid is heel ver te gaan om haar doel te bereiken: wraak.

Faye en Jack zijn het absolute droompaar. Ze hebben een succesvol bedrijf en wonen in een luxe appartement. Hun dochter Julienne is de bekroning van hun geluk. Maar schijn bedriegt. Fayes leven draait alleen nog om vertwijfelde pogingen het Jack naar de zin te maken, maar zijn verachting is in ieder gebaar zichtbaar.

Wat verbergt haar eens zo lieve man voor haar? Wanneer Jack en Julienne niet terugkeren van een boottochtje en de politie bloedsporen in het appartement vindt, valt de verdenking al snel op Jack. Heeft hij zijn eigen dochter vermoord? Niets in Fayes leven is nog hoe het was...


Camilla Läckberg debuteerde in 2003 met IJsprinses, het eerste deel in de Fjällbacka-serie. De schrijfcarrière van deze econome nam daarna snel een internationale vlucht. Haar werk verschijnt inmiddels in meer dan veertig talen en zestig landen. De teller staat inmiddels op 23 miljoen verkochte exemplaren. Al haar thrillers zijn ook verfilmd.

The House of Books, na Ambo|Anthos, de nieuwe uitgever van  Läckberg, belooft na dit tweeluik overigens ook een nieuw deel in de Fjällbacka-serie. Behalve thrillers schrijft Läckberg ook kook- en kinderboeken. Daarnaast is ze maatschappelijk zeer betrokken en zet ze zich in voor goede doelen waaronder het kankerfonds voor kinderen. Verder steunt zij actief ondernemingen die door vrouwen zijn opgericht.

Chaos en paniek (nieuws, 2019)

James Patterson laat Amerikaanse president vermoorden



Liet hij vorig jaar nog in samenwerking met Bill Clinton de Amerikaanse president spoorloos verdwijnen, in zijn nieuwste Alex Cross-thriller wacht het staatshoofd een triester lot: een fatale kogel. Doelwit Alex Cross verschijnt op 28 maart bij uitgeverij Cargo.

De president van Amerika is vermoord door een sluipschutter. Terwijl het hele land in shock is en honderdduizenden in Washington de begrafenis bijwonen, krijgt rechercheur en psycholoog Alex Cross de opdracht om samen met de FBI het onderzoek te starten.

Alex en zijn vrouw Bree Stone, hoofd van de politie, staan onder grote druk om antwoorden te vinden, maar al snel blijkt een angstig voorgevoel van Alex uit te komen. Dit was niet alleen een aanval op de president, maar ook een doelbewuste aanslag op het functioneren van het hele land. Alex Cross zal alles op alles moeten zetten om zes getrainde huurmoordenaars tegen te gaan in de chaos en paniek van Washington DC.

James Patterson (1947) is de succesvolste hedendaagse thrillerauteur ter wereld. Van zijn boeken zijn meer dan 240 miljoen exemplaren verkocht. Hij schreef de zeer succesvolle thrillerreeksen: Alex Cross en The Women's Murder Club. James Patterson woont en werkt in Florida. Samen met  oud-president Bill Clinton schreef Patterson in 2018 President vermist. Het boek is meer dan 1 miljoen keer verkocht.

13 maart 2019

Te elfder ure (nieuws, 2019)

Verfilming 'De zwarte duivel' afgeblazen



Het plan zag er goed uit. Er was een behoorlijke filmmaatschappij bij betrokken. Maar toch gaat de verfilming van De zwarte duivel, de thriller van Jacob Vis, niet door. Dat heeft de schrijver laten weten.

Vijf jaar geleden verscheen De zwarte duivel bij uitgeverij Ellessy Crime, het drieëntwintigste boek van Jacob Vis. Daarin verhaalt hij over de houtskoolbranders Gerrit en Benjamin Jonker en hun zus Geertje die een eeuw geleden betrokken raken bij bizarre zaken in het Ronde Huis, een mysterieus gebouw (zie foto) dat tot in de jaren 60 van de vorige eeuw in de bossen bij Nunspeet stond.

Het pand was eigendom van landheer Frank van Vloten die tegen grof geld orgiën organiseerde voor hoge gasten. In het boek vinden wandelaars in 2013 bij de resten van het landhuis het onthoofde lijk van een jonge vrouw. Het moordonderzoek brengt commissaris Ben van Arkel, een oude bekende voor fans van Vis' thrillers, in de doorgaans potdicht gesloten kringen van de Oekraïense maffia.

Vis' boek heette aanvankelijk Het ronde huis, maar het nauwelijks voorstelbare toeval wil dat eind januari 2014, een maand voor publicatie van De zwarte duivel, bij uitgeverij Luitingh-Sijthoff Het Ronde Huis van Almar Otten verscheen. Daarin fungeerde het ronde huis bij Nunspeet ook al als een van de hoofdrolspelers.

In Ottens thriller wordt geschreven over een onopgeloste moordzaak, een verdwenen meisje en gruwelijke gebeurtenissen die zich zouden hebben afgespeeld in het Ronde Huis. Vis zei destijds: 'Er zijn allerlei geruchten, onder meer over orgieën waaraan onder anderen onze toenmalige prins-gemaal Hendrik en de Duitse keizer zouden hebben deelgenomen. Niets is bewezen, dus alles is mogelijk en daar kun je als thrillerschrijver mooi je fantasie op loslaten.'

In december 2013 werd bekend dat zowel Otten als Vis een thriller over het Ronde Huis aan het schrijven was. 'Ik was geschokt toen bleek dat Otten hetzelfde onderwerp, dezelfde titel en vrijwel dezelfde cover had gekozen', zei Vis toen. 'Ik denk dat bij hem hetzelfde het geval was. Je werkt je een slag in de rondte en komt tot je verbijstering tot de ontdekking dat iemand anders met precies hetzelfde bezig was. Een krankzinnig toeval, temeer nu beide boeken bijna tegelijk zijn uitgekomen.'

Met De zwarte duivel belandde Vis op de longlist voor de Gouden Strop. Later toonde een filmmaatschappij interesse voor zijn manuscript. 'Te elfder ure is het project toch afgeblazen', laat Vis weten. 'Ze vonden het te ingewikkeld om een verhaal met twee verhaallijnen met ene eeuw
tussenruimte te verfilmen.' Vis betreurt het dat het project is gestrand. 'Erg jammer, want het was leuk geweest om dit boek op het scherm terug te zien.'

Thriller Magazine (2019)

Een mager zesje voor misdaadglossy



(Door Peter Kuijt)

Vijf jaar na de verschijning van het zevende en laatste Crimezone Magazine (hoewel op de laatste pagina na een achtste deel werd beloofd), zette de redactie van boekencommunity Hebban.nl de schouders onder de publicatie van een nieuwe glossy over het spannende boek. 'Een eenmalige uitgave', stelt de redactie. Dat is jammer. 

Het tijdschrift, samengesteld door Hebban-hoofdredacteur Sander Verheijen en thrillerkenner en -schrijver Soraya Vink, telt inclusief kaft 154 pagina's. Daarvan zijn er zesentwintig ingeruimd voor advertenties, waaronder drie pagina's voor de Hebban-app en een oproep om deel te nemen aan de Reading Challenge.

Er zijn interviews met Esther Verhoef, het trio Simon de Waal-Lex Passchier-Peter Römer, YA-auteur Margje Woodrow en drie 'veelbelovende' debutanten. Vier auteurs leveren columns dan wel verhalen aan, er zijn dossiers over M.J. Arlidge en The Godfather van Mario Puzo en recensies.

Het blad ziet er gelikt uit. De vormgeving is om door een ringetje te halen. Enige bedenkingen kun je plaatsen bij de foto van Daan Schuurmans (uit Ik weet wie je bent, matige serie overigens) op de cover. Het magazine gaat in de eerste plaats toch om (thriller)schrijvers, niet om acteurs.

Na lezing komen we echter niet veel verder dan een mager zesje als rapportcijfer. De reden? Het ontbreken van verrassende en prikkelende verhalen. Toen het interview met Esther Verhoef werd aangekondigd, dachten we 'toch niet weer een interview met haar'. Dit verhaal stelde uiteindelijk toch niet teleur, met name kwam dat door de uitgebreide antwoorden van de schrijfster. Een kleine ramp was het verhaal over Thomas Olde Heuvelt. Het stuk ontsteeg nauwelijks het niveau van een opstel van een middelbare scholier. De verslaggeefster van dienst schrijft bijvoorbeeld: 'Ik zoek een plekje met zo min mogelijk modder om te parkeren. Stel je voor dat je hier vast komt te zitten in de blubber...'

Dat er op de redactie van Hebban mensen werken die verzot zijn op lijstjes, is goed aan dit tijdschrift te zien: spannende televisieseries, seriepersonages, de tien mooiste thrillers, de favoriete SF-topvijf van Charles den Tex, een bingewatchoverzicht, de 7 boeken die je moet lezen na de Netflix-serie 13 Reasons Why, de lijst met lijstjes lijkt onuitputtelijk.

In plaats daarvan hadden we liever nóg een extra 'aanstootgevende' column gelezen of een beschouwing over hoe het nu echt met de Nederlandse thriller is gesteld: is er sprake van 'vertrutting' of niet? Ronduit verspilde moeite (en pagina's) vinden we het Dossier Seriepersonages. Een en ander staat (of stond) al uitgebreid op de Hebban-site, waarom dat nog eens herhalen?

Kortom, we hopen dat er nog een Thriller Magazine in het vat zit. Mooie gelegenheid voor de redactie om zich te revancheren.

Thriller Magazine was online te bestellen voor € 7,95 en is zolang de voorraad strekt af te halen bij een Libris-boekhandel. 

Een beeldschone Poolse (nieuws, 2019)

Bosnië-veteraan schrijft thriller over Derde Rijk



Nog maar pas veertig jaar en Aslak Nore heeft al een heel leven achter de rug. Gediend in het leger, het nieuws verslagen in Afghanistan en prijswinnend auteur met vijf boeken op zijn naam. Uitgeverij HarperCollins Holland publiceert op 9 april zijn spionageroman Wolfsangel


Het verhaal van Wolfsangel: Gedesillusioneerd keert de Noorse soldaat Henry Storm terug van het Oostfront. Daar vocht hij aan de zijde van de Duitsers.

Hij wil aan zijn omgeving laten zien dat hij het nationaal-socialisme achter zich heeft gelaten en heeft zijn zinnen gezet op wraak nemen op de nazi's. Daarom gaat hij als spion voor de geallieerden terug naar Duitsland en probeert te achterhalen of de geheime raketbasis in Peenemünde die een superwapen moet huisvesten, echt bestaat.

Werner Sorge is officier voor de Duitse geheime dienst, en heeft als opdracht Storm uit te schakelen. Daarbij zet Sorge zijn eigen geheime wapen in: een beeldschone Poolse vrouw die gerekruteerd is als Duitse agent. Lukt het Storm zijn buitgemaakte kennis het Derde Rijk uit te smokkelen, of slaagt Sorge erin hem in de Wolfsangel te vangen?

Voordat Aslak Nore (1978) de pen ter hand nam, diende hij in het Noorse leger. Zo maakte hij deel uit van de NAVO-troepen in Bosnië. Hij was vervolgens werkzaam als journalist voor de Noorse militaire missie in Afghanistan en de Amerikaanse troepen in Irak.

In 2007 debuteerde hij met God is Noors, een non-fictieboek over Noorse soldaten. Twee jaar later publiceerde hij een non-fictieboek over multicultureel Noorwegen, waarin hij analyseerde dat zijn land extremer wordt 'in goed en kwaad'. In 2012 en 2013 volgden twee spionageromans die zich afspeelden in de jaren 90. Voor Ulevellen (oftewel Wolfsangel) uit 2017 ontving hij de Rivertonprijs. Momenteel woont hij met zijn vrouw en kinderen in de Provence waar hij aan zijn nieuwe boek werkt.