Gesignaleerd 679 (nieuws, 2026)

Michel Bussi - Drie levens in een week



Bij uitgeverij Manteau is deze week de thriller Drie levens in een week van de Franse schrijver Michel Bussi verschenen. Over schaduwlevens en moord in de Ardennen.

De uitgever bestempelt Michel Bussi als de onbetwiste meester van de psychologische thriller. 'Hij bewijst opnieuw waarom hij tot de meest gelezen auteurs van Frankrijk behoort. In Drie levens in een week toont Bussi zich weer op zijn best: een briljante verteller die illusionisme en misdaad verweeft tot een verhaal dat je tot de laatste pagina vasthoudt.'

In de Maasvallei, in het hart van de Franse Ardennen, wordt een lichaam gevonden. Is de doodsoorzaak een ongeval, zelfmoord, moord?

De onthulling van de identiteit van het slachtoffer laat rechercheur Katel Marelle versteld staan.

Leidde Renaud Duval... drie levens per week?

Drie vrouwen wachten op zijn terugkeer. Elk van hen beweert zijn enige liefde te zijn. Samen proberen ze het raadsel van een onmogelijk drievoudig leven te ontrafelen...

Maar net als in een theater van illusies sluipen er schaduwen rond, klaar om wraak te nemen.

Michel Bussi (1965) is van opleiding geograaf, maar legde zich toe op het schrijven van thrillers. Dankzij zijn spannende boeken vol intrigerende personages, zorgvuldig opgebouwde suspense en plottwists groeide hij uit tot een van de populairste schrijvers van Frankrijk. Zijn werk wordt in 38 talen vertaald.

Schrijvenderwijs 8 (nieuws, 2026)

'Vakje dicht, ander vakje open, en schrijven maar'



De Spanningsblog is negentien geworden. De komende tijd vieren we dat op deze plek met uitspraken van thrillerauteurs. We filteren hun ervaringen, tips en adviezen uit de honderden interviews op deze site. Vandaag is de schijnwerper gericht op auteur Simon de Waal (1961).

Simon de Waal werkte sinds 1979 bij de politie en is onlangs met pensioen gegaan. In 1986 werd hij aan het rechercheteam dat zich met de zware criminaliteit in de Amsterdamse binnenstad bezighoudt, toegevoegd. De combinatie rechercheur-(scenario)schrijver vond hij perfect. 'Ik voel me nu toch wel in de eerste plaats schrijver', zei hij in een interview uit 2005. 'Dat is sinds ik parttime ben gaan werken, gekanteld. Maar het recherchewerk zou ik niet willen missen.'

'Het schrijven van boeken is een logisch vervolg geweest op het schrijven van scenario's', zei De Waal in een interview uit 2008. 'Volkomen uitgelokt door mijn uitgever, die zei 'Een goede scenarioschrijver is ook een goede boekenschrijver' en mij daar 2 jaar mee heeft achtervolgd. Toen dacht ik: laat ik het gewoon eens proberen en dat leverde juichende recensies op voor Cop vs Killer. Tijdens het schrijven van dat boek, vermaakte ik mij meer dan prima. Het werkte vrijer dan het schrijven van scenario's. Daarin ben je, qua eindproduct, afhankelijk van veel factoren waar je geen invloed op hebt: acteurs, regisseur, budget etc. Als je een boek af hebt, is het helemaal jouw werk, daar valt weinig op af te dingen. Dat voelde goed, zeker toen het boek gewaardeerd en genomineerd werd voor Gouden Strop en Diamanten Kogel.'

'Beide disciplines (want het is een vak), scenario's en boeken schrijven, zijn niet te vergelijken maar onvoorstelbaar leuk. Met schrijven is het nog steeds een doel om iets zo mooi mogelijk te maken. Leg de lat heel hoog en probeer daar overheen te komen. Lees de beste boeken, zie de beste films en neem die als uitgangspunt. Als dat lukt, of als je alleen maar in de buurt komt en er erkenning voor krijgt, voelt dat geweldig. Zie de nominatie Gouden Strop en het winnen van de Diamanten Kogel.
Dat voelt echt heel erg fijn. Het is geen therapie, noch een aanvulling of een geloofwaardige weergave van het recherchewerk neer te zetten. Als mijn boeken of scripts iets positiefs bijdragen aan het beeld van de politie, dan is dat prettig, maar het is geen doel op zich. Wat dat betreft zijn die werelden voor mij gescheiden.'

'Prijzen winnen, of genomineerd worden, is geweldig. De Diamanten Kogel staat trots naast het Gouden Kalf, natuurlijk. Maar ik wil graag mensen vermaken, raken, iets zo mooi, spannend, intrigerend mogelijk opschrijven. Een zeer persoonlijke mail die ik onlangs kreeg over Pentito, is voor mij bijvoorbeeld meer waard dan alle prijzen. Al was er van Pentito maar één boek verkocht, juist aan diegene die me die mail schreef, dan was het voor mij al alle moeite waard geweest.'

Als - inmiddels - ex-rechercheur weet De Waal hoe het eraan toegaat in de misdaadwereld. Of dat de film Cop vs Killer, die hij zelf regisseerde nadat de beoogde regisseur Hans Pos ernstig ziek werd, meer realistisch maakte dan andere, vindt hij moeilijk te zeggen. 'Ik hield de acteurs wel steeds voor: ga niet met pistolen lopen zwaaien, hou 'm langs je zij, en berg 'm dan weer op', aldus De Waal in 2012. 'Ik wilde geen criminelen die voortdurend met pistolen tegenover elkaar staan te wijzen en te schreeuwen. Hoe bedeesder, hoe kalmer je bent, hoe zachter je praat, hoe meer indruk het maakt. Het mooiste compliment kreeg ik van mensen die niets wisten wat er vooraf met Hans Pos was gebeurd. Zij zeiden: Je kunt zien dat er met visie is geregisseerd.'

'Ik ben niet afhankelijk van een creatieve bui. Ik ga zitten en ik schrijf. Ik kan ook 's morgens aan het ene project schrijven en 's middags aan wat anders. In mijn hoofd zit het allemaal opgeborgen in verschillende vakjes. Als ik klaar ben is het: vakje dicht, ander vakje open, en schrijven maar.'

In de krochten van de menselijke ziel (nieuws, 2026)

De onontkoombaarheid van het lot



Nico Groen, die sinds 2000 literair werk uit het Engels vertaalt, maakte een selectie en een nieuwe vertaling van de beste, engste, bloedstollendste en gruwelijkste verhalen van Edgar Allan Poe. Een proeve van zijn kunnen verschijnt 9 juli als uitgeverij Athenaeum De ondergang van het Huis Usher in Groens vertaling op de markt brengt.

‘Een avonturier in de krochten, kelders en verschrikkelijke ondergrondse tunnels van de menselijke ziel.’ Zo omschreef D.H. Lawrence zijn collega Edgar Allan Poe. In het donkere en waanzinnige en hallucinante universum dat Poe in zijn verhalen schept is de hoofdrol weggelegd voor de angst. Hij ging er dan ook vanuit dat die emotie allesoverheersend is. Tegen angst is niets opgewassen.

Zijn lezers en zijn personages vallen er dan ook al eeuwen aan ten prooi. Poe lezen is als een langdurige nachtmerrie: je wilt wel wakker worden, maar het lukt niet. Pas als de wekker gaat, of de literatuur je loslaat.

De ondergang van het Huis Usher laat een naamloze verteller aan het woord die een bezoek brengt aan het vervallen landhuis van zijn jeugdvriend Roderick Usher. Het huis zelf heeft een grimmige, bijna levende aanwezigheid, die een gevoel van dreiging en melancholie uitstraalt.

Roderick is ernstig ziek, zowel fysiek als geestelijk, en wordt steeds meer opgeslokt door angst, paranoia en hallucinaties. Tijdens het verblijf van de verteller wordt duidelijk dat de familie Usher vervlochten is met het verval van het huis: de oude familiegeschiedenis, geheimzinnige ziekten en een gevoel van onheil lijken het lot van de bewoners te bepalen. Rodericks zuster Madeline lijdt aan een mysterieuze ziekte en lijkt meerdere keren op het punt van sterven te staan, wat bijdraagt aan de beklemmende en dreigende sfeer. 

Het verhaal culmineert in een dramatische ontknoping, waarin de dood van Madeline en de uiteindelijke instorting van het huis elkaar volgen. Poe gebruikt het huis en de familie als symbolen voor verval, angst en de onontkoombaarheid van het lot. De ondergang van het Huis Usher is een klassieke gotische novelle die psychologisch inzicht, bovennatuurlijke elementen en een duistere sfeer meesterlijk combineert.

De Amerikaanse schrijver Edgar Allan Poe (1809-1849) is de grootmeester van het gothic genre. Verhalen als Moorden in de Rue Morgue, Het masker van de rode dood en De ondergang het Huis van Usher zijn onovertroffen en hebben een blijvende invloed op het horror- en fantasygenre. Poe was een van de eersten die korte verhalen schreef en hij wordt gezien als de bedenker van het detectivegenre. Hij werkte ook als literair criticus en redacteur en was een van de eerste Amerikaanse schrijvers die van de pen probeerde te leven, waardoor hij het zwaar had. Naast detectives en korte verhalen schreef Poe veel poëzie.

Is de echte moordenaar nog onder hen? (nieuws, 2026)

Japanse detectiveklassieker eindelijk in Nederlandse vertaling



Uitgeverij Cargo brengt op 20 augustus een oudje op de markt: Moord aan de voet van Mount Fuji van Shizuko Natsuki. Het is voor het eerst dat deze beroemde Japanse detectiveklassieker - 'sfeervol, mysterieus en vol nostalgie', aldus de uitgever - in Nederlandse vertaling verschijnt.

Wanneer Harumi Ichijō wordt uitgenodigd om de feestdagen door te brengen bij haar klasgenoot Mako, grijpt ze deze kans met beide handen aan om het nieuwe jaar te vieren in een luxueus landhuis aan de voet van de berg Fuji.

Mako behoort tot een van de rijkste families van Japan, en is de erfgename van een farmaceutisch imperium onder leiding van Yohei Watsuji.

Met de hele familie Watsuji bijeen en de sneeuw die buiten valt, zijn de festiviteiten in volle gang. Totdat Mako de kamer binnenstormt - onder het bloed, met een mes in haar hand, schreeuwend dat ze Yohei heeft doodgestoken.

Harumi is verbijsterd. Zou haar lieve, timide vriendin echt tot zo'n gewelddadige actie in staat zijn? Was er nog iemand anders in de Watsuji-clan die alles te winnen had bij de dood van de patriarch van de familie? En zo ja, is de echte moordenaar dan nog steeds onder hen?

Shizuko Natsuki werd in 1938 in Tokio geboren. Ze studeerde er Engelse literatuur en verhuisde later naar Fukuoka, waar ze het grootste deel van haar leven woonde. Ze is niet alleen een van de bestverkochte misdaadauteurs van Japan, maar ook een van de meest productieve, met meer dan tachtig romans en verhalenbundels op haar naam. Shizuko Natsuki overleed in 2016.

Gesignaleerd 678 (nieuws, 2026)

Jan van Mersbergen - Recht op de dode hand



Bij uitgeverij The House of Books verschijnt op 7 juli de thriller Recht op de dode hand van Jan van Mersbergen. De uitgever zegt: 'Oer-Hollandse spanning aan de rand van de Biesbosch, een streek die de auteur kent als z'n broekzak.'

Een gezin draagt de vader ter aarde in de Zwarte Heerlijkheid. Voormalig agent Erik Rappel en zijn vrienden zijn, net zoals de rest van de bewoners uit de streek, bij de uitvaart aanwezig.

De elfjarige dochter van de overledene, Maartje, draagt beugels om haar benen en een beschermende helm. De moeder van het meisje staat er nu alleen voor, en dat raakt de hele gemeenschap.

Samen met zijn vrienden bedenkt Rappel een plan om haar te helpen. Als Maartje de eerste dag dat Rappel op haar past ogenschijnlijk uit het niets onbedaarlijk begint te schreeuwen, weet hij zeker dat zij een vreselijk verhaal bij zich draagt. Bovendien blijken ze niet de enige die een helpende hand hebben aangeboden...

Jan van Mersbergen (1971) is auteur van onder andere twaalf romans, vier thrillers en een carnavalsboek. Met zijn roman Naar de overkant van de nacht (2011) won hij de BNG Nieuwe Literatuurprijs en werd hij genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs, de AKO Literatuurprijs en de Gouden Uil. Recht op de dode hand is na Recht van duivenvlucht Van Mersbergens tweede thriller in de serie over voormalig politieman Erik Rappel.

Gesignaleerd 677 (nieuws, 2026)

Ines Nijs - Psychokiller



Bij uitgeverij Manteau is de thriller Psychokiller van Ines Nijs verschenen. Volgens de uitgever is het verhaal, waarin geld en historie met elkaar in botsing komen in Werchter, 'een zinderende puzzel die tot de laatste pagina onvoorspelbaar blijft'.

Michel Decorte, vastgoedondernemer en hospitaalridder in de Orde van de Heilige Johannes van Judea, wordt op de ochtend van 15 augustus dood teruggevonden door zijn vriendin Elly Vanduyn.

De moordenaar liet een mysterieuze boodschap achter in het zand: ‘Nu zij!’

Wie bedoelt de moordenaar met ‘zij’? Is het Elly, de vriendin van de vermoorde Michel? Of zijn het de hospitaalridders, die de avond voor de moord vanuit alle windstreken in Werchter zijn neergestreken om de plechtige riddering van drie nieuwelingen bij te wonen?

Onderzoeksjournalist Lexi Callier en haar partner Karl Johansen sluiten zich aan bij de jacht op de moordenaar. Ze gaan onder andere op zoek naar het eeuwenoude relikwie van Johannes de Doper dat Michel zou tentoonstellen, maar dat na de moord spoorloos verdwenen is.

Pakken Lexi en Karl de moordenaar voor hij opnieuw toeslaat?

Ines Nijs (1968) is schrijfster en freelanceredacteur. Ze woont en werkt afwisselend in België en Senegal. Haar debuutthriller Born To Be Wild, de eerste in de reeks rond Lexi Callier, won de Hercule Poirot-debuutprijs. Psychokiller is de finale van de Werchter-reeks.