16 oktober 2018

In treinen, op vliegvelden (nieuws, 2018)

Val McDermid: 'Jureren betaalt minder dan het minimumloon'



Doorgaans leest ze honderd boeken per jaar. Maar als een van de vijf juryleden van de Man Booker Prize moest de Schotse bestsellerauteur Val McDermid er 171 binnen zeven maanden verstouwen. 'Iedereen zei dat ik het moest doen. Het is een eer en je zult het leuk vinden. Ze hadden gelijk.'

Morgen, 17 oktober, ploft Val McDermid ergens neer in huis en leest ze een boek dat ze niet verplicht is om te lezen. De afgelopen maanden was het andere koek. Toen moest ze samen met vier andere juryleden bepalen welke boeken van de 171 ingezonden romans er doorgingen naar de finale van de Man Booker Prize. Vandaag, aan het einde van de dag, wordt bekend wie van de zes genomineerden de felbegeerde literaire prijs mee naar huis mag nemen.

Of ze gecompenseerd werd voor de tijd die McDermid in het verplichte lezen stak, wil de New York Times weten. De Schotse thrillerschrijfster die het niet voor het geld hoefde te doen, antwoordt: 'Ja, we zijn betaald. Maar als je al die leesuren bij elkaar optelt zijn we onder het minimumloon betaald.'

Ze was verbaasd dat ze werd gevraagd om te jureren. 'Ik ben niet de eerste aan wie je denkt om plaats te nemen in een jury voor literaire fictie. Ik schrijf genreboeken, ik verschijn zo nu en dan in komische nieuwsprogramma's op de radio. Ik schrijf ook geen essays van tienduizend woorden voor de The Londeon Review of Books. Daarom is het toe te juichen dat de Booker-organisatie in den brede kijkt naar geschikte juryleden.

Ze geeft toe dat niet ze niet alle boeken van voor tot achter heeft gelezen. 'Om eerlijk te zijn: er waren boeken bij waarvan je nog niet eens heel veel pagina's hoefde te lezen om vast te stellen: deze wint niet de Booker Prize.' McDermid las ze in bed. In haar kantoor, in treinen, op perrons als de trein vertraging had, op vliegvelden. 'Niet in koffiehuizen, want die vind ik behoorlijk irritant.'

Bij Val McDermid zijn drie boeken favoriet voor de prijs. 'Meer kan ik er niet over zeggen.'

De winnaar van de Man Booker Prize wordt vanavond in de Guild Hall in Londen bekendgemaakt.
Bron: New York Times


Wordt verwacht 453 (nieuws, 2018)

Coppers steekt Het Kanaal over



Toni Coppers mag hier in Nederland nog niet zo bekend zijn, in Vlaanderen is hij 'een gevierd auteur'. Al tien jaar voorziet hij zijn fans van spannende boeken met daarin steevast een hoofdrol voor commissaris Liese Meerhout.

Om zijn tienjarig schrijverschap luister bij te zetten ging de in 1961 geboren auteur op tournee langs boekhandels, hij was ook niet te beroerd om de taart aan te snijden voor zijn lezers en en passant publiceerde hij ook nog zijn veertiende thriller De jongen in het graf. Op 10 november voegt Coppers een nieuwe titel aan zijn oeuvre toe, als bij uitgeverij Angèle zijn nieuwe boek De genezer verschijnt.

Liese Meerhout 'goes to Oxford' in De genezer. In Antwerpen wordt een professor geschiedenis dood aangetroffen in zijn flat. Alles wijst op roofmoord, want een kostbaar en zeldzaam middeleeuws handschrift over fabeldieren is verdwenen. Het spoor leidt commissaris Liese Meerhout naar de universiteit van Oxford. Daar raakte de Vlaamse studente Emma vermist. Haar kleren liggen netjes opgevouwen op een jaagpad langs de Theems.

De politie houdt het op een gevalletje van zelfdoding, maar die lezing gaat er bij velen niet in: Emma was immers een vrolijke spring-in-'t-veld die bij iedereen geliefd was. Liese Meerhout en haar hoofdinspecteur Michel Masson pendelen tussen Antwerpen en Oxford. Gaandeweg wordt duidelijk dat zowel in de wereld van de magie en de fabels als in het leven van Emma niets is wat het lijkt.

Voormalig reisjournalist Toni Coppers won in 2014 de Hercule Poirotprijs met Dood water. De Liese Meerhout-serie werd twee jaar geleden bewerkt tot de tv-serie Coppers voor VTM.

Gesignaleerd 447 (nieuws, 2018)

Alexander van Ketwich - Het Pact



Bij uitgeverij Gopher is verschenen Het Pact, na Iskenderun de tweede thriller van voormalig topbankier Alexander van Ketwich. In deze thriller staat een mysterieus vliegtuigongeluk centraal. Aan boord zat de vicepresident van de Verenigde Staten.

John Strasser, CEO van wapengigant Nolan Industries doet een overnamebod op Wilkinson Inc., het beursgenoteerde imperium van Emma Wilkinson, meldt de achterflap van de thriller. Deze succesvolle zakenvrouw is een van de rijkste vrouwen ter wereld en wijst het overnamebod gedecideerd af.

Tot op het bot getergd stelt Strasser, aka 'de bull', alles in het werk om Emma Wilkinson op andere gedachten te brengen. Hij schuwt geen enkel middel. Als Emma door de manipulaties van Strasser de gevangenis in dreigt te gaan, schakelt ze ex-FBI- en ex-Secret Service-agent Robert Gallagher in.

Wat de achterflap ook prijsgeeft is een nogal luguber fragment uit het boek: Op de grond voor het bureau lagen twee kinderlichaampjes. Van Samuel van vier en George van drie. De kleinzoontjes van de Amerikaanse vicepresident Gary Stevens. Het oudste jongetje lag in een plas bloed. Zijn achterhoofdje was weggeblazen door een zwaar kaliber kogel en zijn hersentjes lagen als grijze vlokken op de glimmende mahoniehouten vloer. Naast het joch lag een revolver. Het andere jongetje kreunde licht en hield zijn linkerarm vast. Of wat daarvan over was. 

Het dramatische ongeluk roept vragen op bij de pers. Zal de Republikein Stevens nu anders tegen de vrije verkoop van wapens in Amerika gaan aankijken?

Alexander van Ketwich Verschuur, zoals zijn volledige naam luidt, heeft een loopbaan in de bankierswereld achter de rug. Zo was hij werkzaam voor Veer Palthe Voute NV, Generale Bank Nederland en Credit Lyonnais. Ook was hij korte tijd de rechter hand van oud-minister Rita Verdonk in haar pogingen om de politieke partij Trots op Nederland van de grond te krijgen. Tegenwoordig woont de schrijver annex consultant op Malta, waar hij een financieel adviesbedrijf runt. Volgens de uitgever 'bestuurt hij regelmatig zijn vliegtuig over het Europese continent'.

13 oktober 2018

Mads Peder Nordbo - Meisje zonder huid (2018)

Een stralenkrans van darmen



(Door Peter Kuijt)

Een thriller vergaart flink wat meerwaarde als het boek niet alleen een spannend verhaal herbergt, maar ook zaken waar je wat van opsteekt. Zulks is het geval bij Meisje zonder huid van de Deense schrijver Mads Peder Nordbo.

Zo leren we dat Groenland in grote mate zelfstandig is, maar deel uitmaakt van het Deense koninkrijk, dat de hoofdstad Nuuk heet, dat de Vikingen er zo’n vijfhonderd jaar hebben gewoond en plots van het eiland verdwenen en dat vooral in de jaren 70 van de vorige eeuw het seksueel misbruik van kinderen buitensporig groot was.

Ook lezen we over een ulo, een sikkelvormig mes, waarmee doorgaans vet van de binnenkant van een zeehondenhuid wordt geschraapt. Met zo’n ulo worden aan het begin van het verhaal twee mannen gevild, van kruis tot borstbeen opengesneden en van ingewanden ontdaan. Het ene slachtoffer waakte op het ijs bij een gemummificeerd lijk van wat mogelijk een Viking was, de ander wordt aangetroffen in de kajuit van een vissersboot.

Journalist Matthew Cave ontdekt dat in 1973, toen Nuuk nog de Deense naam Godthåb voerde, vier mannen op soortgelijke wijze waren vermoord, om hen heen lag ‘een stralenkrans van darmen’. Cave graaft verder in de zaak en stuit, met gevaar voor eigen leven, op een onvervalste winterse doofpot.

Nordbo heeft een intrigerend verhaal afgeleverd dat tot het eind blijft boeien. ‘Een arctische thriller’, aldus de uitgever. Het boek staat inderdaad bol van schuivend pakijs, gure wind, scherpe rotsen en dikke nevel, je verwacht elk moment het noorderlicht te zien.

Mads Peder Nordbo - Meisje zonder huid. Uitgeverij Ambo|Anthos, 365 pag.

Deze recensie verscheen eerder in het AD.

Een gepersonaliseerde pen (nieuws, 2018)

Twee kanshebbers voor de Hercule Poirotprijs



Er geldt een ongeschreven wetmatigheid bij de Hercule Poirotprijs die bepaalt dat geen enkele auteur opnieuw deze Vlaamse thrillerprijs kan winnen. En dus zijn er dit jaar slechts twee kanshebbers voor de prijs: Jos Pierreux en Kevin Valgaeren. De overige drie genomineerden gingen al eerder met de award aan de haal: Toni Coppers (in 2014), Jan Van Der Cruysse (2016) en Bob Van Laerhoven (2007).

Natuurlijk kan het dit jaar anders lopen, maar wat een Vlaamse thrillerschrijver de redactie van De Spanningsblog jaren geleden influisterde, doet nog steeds opgeld: 'Kijk eens naar de lijst met winnaars, geen enkele schrijver heeft de prijs twee keer gewonnen.' 

Op 28 oktober, de openingsdag van de Boekenbeurs, maakt de jury bekend wie de 21ste Knack Hercule Poirot wegkaapt, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het jaar. Aan de prijs is een bedrag van 5.000 euro verbonden. De winnaar krijgt ook een gepersonaliseerde Mont-Blanc-pen.

De jury kiest de winnaar uit de Vlaamse misdaadromans die verschenen na 1 oktober 2017 en voor 1 september van dit jaar. De genomineerde romans zijn: De jongen in het graf van Toni Coppers, Niets erger dan spijt van Jos Pierreux, Bling Bling 3 van Jan Van der Cruysse, Dossier Feuerhand van Bob Van Laerhoven en Blackwell van Kevin Valgaeren. Jos Pierreux werd al drie keer genomineerd voor de prijs, maar kon hem nog nooit in de wacht slepen.

Naast de 21ste Knack Hercule Poirotprijs worden op de openingsdag van de Boekenbeurs ook de Knack.be publieksprijs en de derde Fred Braeckman award voor het beste thrillerdebuut toegekend.

11 oktober 2018

En dan graag hier een krabbel (nieuws, 2018)

Jac. Toes vindt onderdak in Zwitserland



Misdaadschrijver Jac. Toes, eind jaren 90 winnaar van de Gouden Strop met zijn hardloopthriller Fotofinish, zoekt zijn heil in het land van de kaasfondue en het bankgeheim. De auteur uit Oosterbeek tekende gisteren op de Frankfurter Buchmesse een contract met het Zwitserse Unionsverlag voor de levering van een thriller.

Dat deed Toes overigens samen met de Duitse schrijver Thomas Hoeps, sinds 2004 zijn partner in crime. Met hem schreef Toes de trilogie Kunst zonder Genade, Het Leugenarchief en Hoogste bod, waarmee ze diverse nominaties voor literaire prijzen in de wacht sleepten. Ook stelde het duo een bundel smokkelverhalen samen, getiteld Over de grens, geschreven door Nederlandse en Duitse auteurs.

Sinds 2016 werkt Jac. Toes als rechtbankverslaggever voor De Gelderlander met als specialisatie zaken die door de politierechter worden behandeld.

De nieuwe thriller van het koppel Toes-Hoeps verschijnt in het seizoen 2019/2020. Dat het boek dan pas op de markt komt, is wat vreemd omdat het al geschreven is. 'We hebben een kant-en-klaar manuscript ingeleverd', aldus Toes op Facebook. De schrijver voegt er later in een mail aan toe: 'Dat het boek pas in 2020 zou kunnen verschijnen heeft twee redenen: ten eerste de veel langere productietijd in Duitstalige landen en de vertaling (van de Nederlandse delen) moet eerst nog plaatsvinden. Desondanks is het waarschijnlijker dat de roman volgend jaar verschijnt dan in 2020. De uitgever wilde in ieder geval de vrijheid hebben ons in een evenwichtig samengestelde ‘worp’ op de markt te brengen.'

Toes en Hoeps hebben ook aan de Nederlandse lezer gedacht. 'We zijn via ons Duitse Agentur Kossack al in verregaande staat van onderhandeling met een Nederlandse uitgever die de vertaling in 2019 op de markt wil brengen.'

Het nieuwe project van het Nederlands-Duitse duo betreft een politieke thriller die zich in het huidige Berlijn en tijdens de roerige jaren 80 in Amsterdam afspeelt. Op de foto van links naar rechts: Thomas Hoeps, uitgever Lucien Leitess van Unionsverlag en Jac. Toes.

10 oktober 2018

Finetunen (nieuws, 2018)

Esther Verhoef schaaft aan 'Passe-partout'



Als alles volgens plan verloopt, ligt vier jaar na Lieve mama, de nieuwe thriller van Esther Verhoef in de winkel. De schrijfster maakte via Twitter bekend dat de eerste versie van haar nieuwe boek is afgerond. 

De nieuwe thriller van de auteur die titels als Déjà vu, Rendez-vous en Close-up op haar naam heeft staan, heet Passe-partout. Het boek verschijnt in de eerste helft van 2019 bij uitgeverij Prometheus. 'De komende maanden neem ik de tijd om het verhaal te finetunen', aldus Verhoef op Twitter.

Esther Verhoef is een van de succesvolste schrijvers van Nederland. Ze heeft dertien romans en thrillers en tientallen dierenboeken op haar naam staan. In 2009 schreef ze Erken mij, het geschenkboekje van de Maand van het Spannende Boek. Van haar psychologische thrillers en romans werden 1,9 miljoen exemplaren verkocht. De in Noord-Brabant wonende schrijfster won onder andere de NS Publieksprijs, de Diamanten Kogel en de Gouden Strop.



Na Appie en Saskia (nieuws, 2018)

Meesterprijs gaat naar een GNM-auteur



Het zou zo maar kunnen zijn dat de komende jaarvergadering van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs (GNM) volgende maand voor de verandering uitermate goed bezocht wordt. Want voorafgaand aan het aan de vergadering gekoppelde 'Mystery Dinner' wordt de Meesterprijs uitgereikt, zo laat GNM-voorzitter Peter Römer weten.


Volgens de statuten mag het Genootschap eens in de drie jaar de Meesterprijs toekennen aan een auteur om daarmee het belang van zijn/haar bijdrage aan het thrillergenre te onderstrepen. In 2003 was Appie Baantjer de eerste die met de prijs werd onderscheiden. Tien jaar later kreeg Saskia Noort de trofee uit handen van toenmalig voorzitter Wendela de Vos (foto).

'Aan wie de eer ten beurt valt, moet ik nog even voor mij houden, maar zal binnen enkele weken bekend worden gemaakt', aldus Peter Römer. Hij geeft wel een hint: de te bekronen auteur een van de 116 schrijvers is lid van het genootschap. 'Dus het afstrepen kan beginnen.' De niet-leden Simone van der Vlugt, Marion Pauw en Simon de Waal maken dus geen kans, leden als Charles den Tex, Marelle Boersma, Loes den Hollander en René Appel des te meer. Ook Tomas Ross is natuurlijk in de race, hoewel hij al eerder het erelidmaatschap van het GNM kreeg.

De uitreiking van de Meesterprijs is een publiek evenement en kan door familieleden en andere belangstellenden worden bijgewoond, aldus Römer. Vorig jaar liet de toen net aangetreden GNM-voorzitter weten dat de uitreiking van de prijs 'een aangelegenheid met allure' moet worden. Binnen het GNM-bestuur circuleert sinds een jaar een shortlist met kandidaten voor de eervolle prijs.

09 oktober 2018

Gesignaleerd 446 (nieuws, 2018)

Rudy Soetewey - Salami



Inbraak, Moord, Vrienden, 2017, Getuigen. Als het om boektitels gaat, heeft de Vlaamse misdaadschrijver Rudy Soetewey doorgaans aan één woord genoeg. In de eenvoud toont zich de meester. Ook zijn nieuwste thriller, die bij uitgeverij Vrijdag verschijnt, heeft een korte, krachtige en ditmaal hartige kop: Salami.


Help, mijn man is een klusser, zou ook een aardige titel zijn geweest. Want in Salami staat een beginnend klusjesman centraal, namelijk Bart Colenbunders. Wanneer hij het voorstel krijgt om een uit een laboratorium ‘gestolen’ sensationele uitvinding terug te vinden, lijkt hem dit een eenvoudige, lucratieve opdracht. De dievegge is namelijk bekend, de opdrachtgever een multinational en de beloning mag er zijn.

Dat er maar één staal van bestaat, lijkt geen probleem – tot blijkt dat het in een salami verwerkt is. Tijdens de speurtocht naar de verdwenen worst duiken al snel andere geïnteresseerde partijen op, en wordt duidelijk dat de uitvinding een bedreiging vormt voor de mensheid. Maar niet zoals iedereen zich voorstelt.

Rudy Soetewey werd in 1955 geboren in Wilrijk, maar woont al meer dan twintig jaar in Edegem. Hij werkt al zijn hele werkzame leven in het onderwijs. Zijn eerste boek Bedrieglijke eenvoud publiceerde hij in 1992. In datzelfde jaar schreef hij ook het toneelstuk Bizar bezoek, dat een jaar later werd uitgevoerd.

Soetewey heeft inmiddels tien boeken en bijna evenveel toneelstukken op zijn naam staan. De thriller Inbraak werd genomineerd voor de Hercule Poirotprijs 2001, de Schaduwprijs 2002 en De Gouden strop 2002. Moord uit 2007 werd genomineerd voor de Gouden Strop 2007 en voor de Hercule Poirotprijs 2007. Vrienden (2009) werd genomineerd voor de Hercule Poirotprijs 2009. En Getuigen (2011) belandde op de shortlist van De Diamanten Kogel 2011 en won de Hercule Poirotprijs 2011.

08 oktober 2018

Plaats delict (nieuws, 2018)

Winnares Fintro Literatuurprijs debuteert bij Angèle



De Belgische bank Fintro lanceerde vorig jaar de Prix Fintro Ecritures Noires, een literaire onderscheiding voor het beste boek van een Franstalige misdaadschrijver. Uit de inzendingen van vijf finalisten koos de jury in september 2017 Ring Est van Isabelle Corlier als de beste. Eerder verscheen dit boek bij de Waalse uitgeverij Ed. Ker, vanaf 10 oktober brengt uitgeverij Angèle de Nederlandse vertaling Ring Oost op de markt.
De centrale vraag in Corliers misdaadroman is: wat gebeurt er wanneer kleine machthebbers met een grote verantwoordelijkheid besluiten het rechte pad te verlaten en de verkeerde afslag te nemen?


Een parkeerplaats op Ring Oost, het deel van de Grote Ring rond Brussel dat het grote Zoniënwoud doormidden knipt, wordt op een novemberavond een plaats delict wanneer bankdirecteur Nadir Abennaïm er met ingeslagen schedel wordt gevonden.


Onderzoeksrechter Aubry Dabancourt, weduwnaar en vader van een babydochter, heeft meer dan een gewoon belang bij het aansturen van het onderzoek en geeft de jonge hoofdinspecteur Zakaria Bouhlal de leiding over het onderzoek. Bouhlal komt terecht in een steeds dichter gesponnen web van misleiding en manipulatie.

Isabelle Corlier (1977) is afkomstig uit Namen maar woont al twintig jaar in de Belgische hoofdstad. Volgens haar Waalse uitgever heeft ze 'een speciale genegenheid voor de loden hemel, de natte kasseien, de bonte mensen en de bizarre taal van haar geboorteland'. Met het winnen van de Fintro-prijs kreeg Corlier de garantie dat haar boek zou worden gepubliceerd en gedistribueerd.