Schrijvenderwijs 4 (nieuws, 2026)

'Al mijn boeken gaan over geweld'



De Spanningsblog is negentien geworden. De komende tijd vieren we dat op deze plek met uitspraken van thrillerauteurs. We filteren hun ervaringen, tips en adviezen uit de honderden interviews op deze site. Vandaag is de schijnwerper gericht op de Ameirkaanse auteur Dean Koontz (1945).

'Ik was op mijn achtste al bezig met het schrijven van verhaaltjes in schoolschriftjes', aldus Dean Koontz in een interview uit 1995. 'Daar tekende ik wat bij en ik probeerde ze daarna te verkopen voor een grijpstuiver. In mijn laatste jaar van de middelbare school won ik de eerste plaats in een verhalenwedstrijd. Mijn lerares Engels bracht mij toen in contact met een uitgever, die mijn verhaal wel wilde publiceren. Dat bracht mij toen vijftig dollar op. Toen begon ik te denken: misschien kan ik wel met schrijven mijn brood verdienen.

De eerste jaren had ik echter weinig succes. Ik had een baantje als maatschappelijk werker in een stadje in Pennsylvania, waar ik kinderen uit arme mijnwerkersgezinnen begeleidde. Ik verkocht wat korte verhalen, maar veel leverde het niet op. Daarna werd ik leraar Engels op een school bij Harrisburg. In die periode schreef en verkocht ik drie sciencefictionpockets en zo'n twintig verhalen. Ik achtte toen de tijd rijp om me fulltime aan het schrijven te wijden.

Aanvankelijk bleek ik de fout van mijn leven te hebben gemaakt: ik verkocht niets meer. Na een jaar begon het te lopen, maar het hield nog niet over. Mijn vrouw Gerda stelde me toen voor de keus: 'Probeer jij de komende vijf jaar als schrijver je brood te verdienen. Lukt het je niet, hou er dan helemaal mee op. In de tussentijd zorg ik voor brood op de planken'.'

Al mijn boeken gaan over geweld, omdat ik wil begrijpen waarom mensen elkaar de vreselijkste dingen aandoen. Ik probeer dat al mijn hele leven te verklaren. Maar ik ben er in de loop der jaren achter gekomen, dat ik dat niet kan. Het kwaad is niet te begrijpen, het bestaat gewoon...'

Negen op de tien recensies zijn positief. De weinige slechte kritieken zijn echt 'nasty'. Er zit een gigantische hoeveelheid afgunst in die kritieken. Het lijkt voor die recensenten een persoonlijke belediging te zijn, dat ik toestemming heb om te schrijven. Ze houden vaak niet van mijn stijl, de manier waarop ik een verhaal vertel, welke karakters ik laat opdraven. Als ik zou luisteren naar de slechte kritieken, dan zou ik die elementen moeten weglaten die mijn boeken juist zo populair maken.'

Schrijvenderwijs 3 (nieuws, 2026)

'Ik benut de vrijheid van satire op machthebbers'



De Spanningsblog is negentien geworden. De komende tijd vieren we dat op deze plek met uitspraken van thrillerauteurs. We filteren hun ervaringen, tips en adviezen uit de honderden interviews op deze site. Vandaag is de schijnwerper gericht op de Britse schrijver Robert Harris (1957).

'Wat ik in de loop der jaren heb geleerd is hoeveel van het schrijven al wordt gedaan in het onderbewustzijn', zei Robert Harris in een interview uit 2007. 'Stephen King noemt dat fenomeen de kerels in de kelder, wat ik een hele mooie omschrijving vind.'

Op de eerste pagina van zijn thriller Geest, over een ghostwriter die de Britse premier Adam Lang helpt een autobiografie te schrijven,  citeert Harris uit Brideshead Revisited van Evelyn Waugh: Ik ben niet ik; jij bent niet hij of zij; zij zijn niet zij. Hij koos om meerdere redenen voor dit citaat, zegt de op en top Engelse auteur. 'Geest draait om de 'ghostwriter' en zijn werk. De 'ik' in een autobiografie is dus niet altijd de 'ik' waaraan de lezer denkt. Het boek vertelt over bedrog en misleiding, dat de zaken niet zijn zoals ze lijken.'

'Het citaat is ook een meer literaire variant van de juridische disclaimer waarin elke gelijkenis en overeenkomst met bestaande personen wordt ontkend.' Bang is hij niet voor schadeclaims. 'Het boek valt binnen de grenzen van entertainment. Ik benut de vrijheid van satire op machthebbers, een onderdeel van onze democratische vrijheid. Je moet alles wel erg letterlijk nemen als je dit boek beschouwt als een feitelijk portret van iemand.'

Kanshebbers (nieuws, 2026)

Zicht op derde Gouden Strop voor Marion Pauw



Marion Pauw die de Gouden Strop won voor Daglicht (2009) en vier jaar geleden voor Vogeleiland, maakt grote kans haar derde beeldje binnen te slepen. Zij staat namelijk met Jij bent het licht op de shortlist, net als een andere winnaar van de Strop, Michael Berg.

De genomineerden voor de NBD Biblion Gouden Strop 2026 zijn vandaag bekendgemaakt. De jury selecteerde vijf titels die kans maken op de prijs voor het Nederlandstalige spannende boek. Deze selectie komt tot stand uit een totaal van 64 ingezonden thrillers.

De shortlist: 

Michael Berg – Vergelding (Ambo Anthos)
Bobby Lammers – Kogelbrief (HarperCollins Holland)
Thomas Olde Heuvelt – Het laatste verhaal van Jamie Gunn (Prometheus)
Marion Pauw – Jij bent het licht (Ambo Anthos)
Lex Passchier – De val van Tammy Davidson (Luitingh-Sijthoff)

De jury is unaniem enthousiast over de geselecteerde titels en over zichzelf: 'Deze vijf boeken werden met grote betrokkenheid gelezen door de volledige jury. De shortlist laat een indrukwekkende variatie zien in stijl, thematiek en vertelkracht. Het zijn stuk voor stuk thrillers die niet alleen spanning bieden, maar ook gelaagd en actueel zijn. Met deze selectie is een meeslepende en veelzijdige tijd vol leesplezier gegarandeerd.'

Op 21 mei vindt de prijsuitreiking plaats tijdens De Avond van het Spannende Boek.

Schrijvenderwijs 2 (nieuws, 2026)

'Het is de kunst jezelf te slim af te zijn'

De Spanningsblog is negentien geworden. De komende tijd vieren we dat op deze plek met uitspraken van thrillerauteurs. We filteren hun ervaringen, tips en adviezen uit de honderden interviews op deze site. Vandaag is de schijnwerper gericht op Lieneke Dijkzeul (1950).

'Ik ben een mazzelaar, omdat ik mijn beroep heb kunnen maken van wat ik het liefst doe en waar ik gelukkig van word', zei Lieneke Dijkzeul in een interview uit 2009. 'Niet schrijven maakt me rusteloos en ontevreden, want een calvinist ben ik natuurlijk ook; er moet wel gewerkt worden. Maar de mazzel zit ’m daarin dat het nooit als werken voelt. Je bent een schaker met taal – de mogelijkheden zijn onbegrensd en de tegenstander ben je zelf. Het is dus de kunst jezelf te slim af te zijn, en dat is een spel dat nooit verveelt. Heb je de partij gewonnen, dan is de beloning een boek.'

'Dit klinkt allemaal behoorlijk ideaal, terwijl ik regelmatig tierend achter mijn bureau zit te worstelen met de materie, en hevig jaloers kan zijn op bijvoorbeeld een auteur als Gerard Reve, die kalmpjes kon constateren dat er voor hem technisch geen belemmeringen meer waren.'

'Een thriller van mijn hand is hopelijk te herkennen aan de stijl en aan de zorg die daaraan is besteed. Ook – maar dat is een wensgedachte – aan de aandacht voor details, die dikwijls meer zeggen dan uitputtende beschrijvingen. Daarnaast (ik blijf wensen) aan het taalgebruik, dat in mijn ogen sober dient te zijn, omdat het daardoor krachtiger wordt. Bovendien moet je waken voor uitleg, omdat die onderschatting van de lezer inhoudt.'

'Verder hoop ik dat mijn thrillers inhoudelijk herkenbaar zijn aan het mededogen – zonder vals sentiment – met mensen die door het leven in de tang worden genomen en daarom het recht in eigen hand nemen, en last but not least aan de humor, die laat zien dat zelfs de grootste ellende te relativeren is, mits je er oog voor hebt.'

'Een thriller wordt literair wanneer er meer te genieten valt dan een spannend verhaal alleen, vooropgesteld dat ook stijl en verteltechniek op niveau zijn. Het zijn de thrillerschrijvers die méér willen die oplopen tegen de eisen die daarenboven worden gesteld. Het blijft een gevecht tussen kunnen en willen.'

'Een boek zou gelaagd moeten zijn, waardoor het dwingt tot nadenken. Het zou nieuwe inzichten moeten opleveren, of op zijn minst verrassende aspecten bieden. Het zou betrokkenheid met de maatschappij moeten tonen, een spiegel moeten zijn van de menselijke verhoudingen, en ons eigen bestaan op die manier in een bredere context moeten plaatsen. Het zou een draai moeten geven aan wat wij als de werkelijkheid ervaren. Het zou de lezer een klap tussen de ogen moeten geven, idealiter door al die facetten tezamen.'

'Het thrillergenre wordt alleen maar serieus genomen als thrillerauteurs zichzelf serieus nemen, in die zin dat ze willen laten zien dat ze meer in hun mars hebben dan een spannend verhaaltje verzinnen. Stijl, diepgang, psychologie, maatschappijbeeld, een thema dat het verhaal overstijgt, het zouden normale eisen moeten zijn. Hoe meer zelfkritiek, hoe beter', aldus Dijkzeul in een interview uit 2010. 

'Ik heb een grote liefde voor mijn debuut De stille zonde, al zie ik de tekortkomingen; het is een eersteling. Na tientallen jeugdboeken moest ik in zekere zin het schrijven heruitvinden. Strakker, strakker! Volwassenen behoeven, als het goed is, geen uitleg, zegt de schrijfster in een interview uit 2021. 'Ik ben een groot bewonderaar van Carmiggelt – hoe ouder hij werd, hoe minder woorden hij nodig had. Pluspunten? Het enthousiasme waarmee het is geschreven, de liefde, toen al, voor de personages, van wie ik het gevoel had dat ze veel méér te vertellen hadden. Nog voor De stille zonde verscheen was ik al bezig met Koude lente.'

(Foto auteur: Tessa Posthuma de Boer)

Bekwame klimmer (nieuws, 2026)

Is de koning verongelukt of vermoord?



Op 17 februari 1934 kwam er een einde aan het leven van de Belgische koning Albert I. Hij stierf na een val van de rotsen in Marche-les-Dames (Namen). Omdat er nog altijd vragen rond zijn overlijden worden gesteld, zag de Vlaamse auteur Johan Op De Beeck hierin genoeg stof voor een historische thriller. Zijn boek Het mysterie van Albert I, over een van de grootste mysteries van België, verschijnt eind deze maand bij uitgeverij Horizon.

Het lichaam van Albert I werd om twee uur in de nacht van 17 op 18 februari gevonden. De ochtend van 18 februari stond de wereldpers al op zijn kop door het overlijden van de vorst. Omdat er van de val geen getuigen waren, werd druk gespeculeerd over de ware doodsoorzaak. Albert was een bekwame klimmer en daarom menen sommigen dat het moeilijk aan te nemen is dat het om een ongeval zou gaan en dat het waarschijnlijker is dat de koning elders zou vermoord zijn (of zelfs zelfmoord zou gepleegd hebben) en dat zijn dode lichaam nooit in Marche-les-Dames heeft gelegen of daar pas in de nacht van 17 op 18 februari werd neergelegd om een val te ensceneren. Theorieën gaan van jaloerse echtgenoten tot moord door de Franse geheime dienst, omdat Albert I het militaire akkoord met Frankrijk zou willen opzeggen en terugkeren naar de Belgische neutraliteit. Geen van deze stellingen heeft men kunnen bewijzen.

'Is de legendarische Belgische koning Albert I verongelukt of vermoord?' Bij de zoektocht naar het antwoord op deze vraag wordt de waarheid verdoezeld. In deze historische thriller onderzoekt geheim agent Romain Goethals de zaak tot op het bot. 

Hij is een veteraan van de Grote Oorlog en wil zijn koning recht aandoen. Onmiddellijk ervaart hij tegenwerking, zelfs sabotage, maar hij stoot toch op spectaculaire nieuwe sporen. Wanneer de ware schuldigen in beeld verschijnen, komt hij in groot gevaar. Deze roman is volgens de uitgeverij gebaseerd op feiten en historisch onderzoek.

Johan Op de Beeck is geschiedkundig auteur en was voorheen journalist en hoofdredacteur van diverse media. Over de Belgische geschiedenis schreef hij Het verlies van België en Leopold II, en ook zijn historische thrillers Het complot van Laken en De staatsvijand speelden zich af in België. Over de Franse geschiedenis schreef hij De Zonnekoning, het tweedelige De Franse Revolutie, Versailles en vijf bejubelde boeken over het napoleontische tijdperk: Napoleons nachtmerrie, Waterloo, de tweedelige biografie Napoleon en Het hart van Napoleon. Ook in zijn historische thriller De aanslag op Napoleon stond de keizer centraal. De verscheurde staten van Amerika kende eveneens succes.

Schrijvenderwijs 1 (nieuws, 2026)

'Ze zien me alles en iedereen observeren'



Nooit gedacht dat ie het zou halen, maar De Spanningsblog is negentien geworden. De komende tijd vieren we dat op deze plek met uitspraken van thrillerauteurs. We filteren hun ervaringen, tips en adviezen uit de honderden interviews op deze site. Vandaag is de schijnwerper gericht op Marelle Boersma (1957), recent nog onderscheiden met de Meesterprijs.

'Het schrijven beheerst mijn leven, en misschien ook wel het leven van mijn naasten', zei ze in een interview uit 2011. 'Ze zien me mensen afluisteren, alles en iedereen observeren, mijn eeuwige aantekeningenboekje op de vreemdste momenten tevoorschijn halen en ze hebben te dealen met mijn onbereikbaarheid als ik middenin een spannende scène zit. 'Ze heeft het weer', hoor ik regelmatig.'

'Allereerst wil ik goede boeken schrijven. En op de tweede plaats wil ik graag boeken schrijven over onderwerpen die ertoe doen. Ik voel me betrokken bij de zwakkeren in de samenleving en kan niet tegen onrecht, in welke vorm dan ook. Mijn verhalen zijn daarom vaak gebaseerd op misstanden in de maatschappij. Dat raakt me. Dus ik wil erover schrijven om het verborgen leed zichtbaar te maken. Een levensecht verhaal met een spannend sausje.'

'Maar het belangrijkste is dat ik hoop dat ik de lezer even in een andere wereld breng. En dat hij/zij na afloopt denkt: Pfiew gelukkig is mij dit niet overkomen. En direct daarna: maar het zou morgen zomaar kunnen gebeuren… En vaak gebeurt dat ook.'

'Ik kan leven van mijn boeken', aldus de schrijfster in een interview uit 2021. 'Geef schrijfvakanties in het buitenland. Het onderwijs zit zo diep in me, dat ik mezelf ongelooflijk gelukkig prijs dat ik dit alweer jaren mag combineren met zelf schrijven.'