Schrijver van 'Death Wish' overleden
De Amerikaanse schrijver Brian Garfield is, naar nu bekend is geworden, op 29 december overleden in zijn huis in Pasadena. Garfield, die leed aan de ziekte van Parkinson, is het meest bekend om zijn thriller Death Wish, die later, met Charles Bronson in de hoofdrol, werd verfilmd. Garfield werd 79 jaar.
Garfield, een verre nazaat van de schrijver Mark Twain, schreef meer dan zeventig boeken waarvan wereldwijd meer dan twintig miljoen exemplaren werden verkocht. De meeste boeken betroffen westerns, misdaadromans en non-fictie. Een kleine twintig films zijn op zijn verhalen gebaseerd.
Zijn meest bekende boek is Death Wish uit 1972 over een man uit New York wiens vrouw en dochter worden beroofd. De overvallers doden zijn vrouw en zijn dochter moet haar leven slijten als een kasplantje. Vader neemt op nietsontziende wijze wraak. Volgens Brian Garfield was het zijn doel om te laten zien hoe 'een doodgewone kerel afdaalt in krankzinnigheid'.
![]() |
Brian Garfield |
De schrijver was bepaald niet in zijn nopjes met de filmbewerkingen. Hij schreef een vervolg op Death Wish die hij Death Sentence (1975) noemde. Het boek was voor hem zijn 'boetedoening' voor het vele geweld in Death Wish. De held in Death Sentence is niet een persoon die schiet voor zijn plezier. Hij zegt: 'Iedere idioot kan mensen doden, maar je kunt niemand iets leren door hem te doden.'
Garfield was nauwelijks betrokken bij de totstandkoming van de films. Hij hield zichzelf opzettelijk verre van het proces dat hij onsmakelijk vond, ook al betekende dat dat hij de controle uit handen gaf. Een uitzondering maakte hij voor de bewerking van zijn roman Hopscotch uit 1975 waarmee hij een Edgar Award won. Garfield maakte van het verhaal een comedy met Walter Matthau in de hoofdrol.
'Ik verkies het schrijven van boeken, omdat het boek van de schrijver is', zei hij ooit. 'En niemand heeft de macht om mij te vertellen hoe ik het moet doen.' Garfield was een snelle schrijver. Hij zei dat hij Death Wish in twee weken tijd had voltooid. Waarop zijn vrienden vroegen: 'Waarom duurde het zo lang?'
Bron: New York Times
Geen opmerkingen:
Een reactie posten