De Amerikaanse schrijfster Mary Higgins Clark, die met meer dan vijftig boeken op haar naam de bijnaam Queen of Suspense kreeg, is vrijdag overleden in Naples, Florida. De auteur is 92 jaar geworden.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHAeDfVemY9bSeHOyafPqK9PW9r5X_sBi1txw1Y9V2_sDXgOC0wEYEjc2tGAcFh1B_er6m_E21PSOr-90kL8qolgnYIvWomDkG-gSdjJW9n7Dlg47BuQ9Qicvzu9WCCDspNWwTyCGZamJS/s400/800px-MaryHigginsClark.jpg)
Volgens haar dochter was Mary Higgins Clark nog steeds aan het schrijven. Haar meest recente boek verscheen in november 2019. Alleen al in de Verenigde Staten heeft Higgins Clark meer dan honderd miljoen boeken verkocht.
Haar pageturners, die met grote snelheid op de markt verschenen, vergaarden een groot lezerspubliek. Ze wilde verhalen schrijven waarover lezers zouden zeggen: 'Dit zou ik kunnen zijn. Dit had ons kunnen overkomen', zei ze in een interview in de New York Times in 1997. Haar helden waren veelal vrouw en de schurken waren doorgaans man.
In haar memoires Kitchen Privileges (2002) beschreef Higgins Clark zichzelf in haar jongere jaren als iemand die 'er smachtend naar verlangde' om te schrijven. Ze was er zeker van dat ze succesvol zou zijn, maar wist wel dat ze begeleiding nodig had. Die vond ze in een schrijfcursus op New York University. Haar docent suggereerde zijn studenten om te schrijven over iets wat ze meegemaakt of over gelezen hadden en dan de vraag te stellen 'Stel dat..?' of 'Wat als...?'. Het was een gouden recept voor Higgins Clark. In haar boeken waren steevast twee zaken taboe: seks en heiligschennis.
Het zou overigens nog jaren duren voordat Higgins Clark haar eerste verhaal gepubliceerd kreeg. 'Ik heb het veertig keer tevergeefs opgestuurd aan uitgevers', vertelde ze in 1999 in een interview met De Spanningsblog. 'Zes jaar lang heb ik zitten wachten, wetend dat het me echt wel een keer zou gaan lukken. Eén keer schreef een tijdschrift me terug dat het helemaal niks was. Jaren later, toen ik bekend was, wilden ze opeens wel een verhaal van me kopen. Ik zei tegen mijn agent: laat ze betalen. En dat hebben ze gedaan.'
Mary Theresa Eleanor Higgins werd geboren op 24 december 1927 in de Bronx. Toen ze elf was stierf haar vader Luke, een Ierse immigrant die een kroeg dreef. Haar moeder bleef achter met drie kinderen. Een paar jaar later overleed Mary's oudere broer.
Om het gezin mede te onderhouden nam Mary na school allerlei baantjes aan. Een ervan was telefoniste in het Shelton Hotel in Manhattan, waar ze gesprekken opving van hotelgasten. Een ervan was de beroemde schrijver Tennessee Williams, die, zo schreef ze in haar memoires, de goedkoopste kamer had (30 dollar per maand).
Het zou overigens nog jaren duren voordat Higgins Clark haar eerste verhaal gepubliceerd kreeg. 'Ik heb het veertig keer tevergeefs opgestuurd aan uitgevers', vertelde ze in 1999 in een interview met De Spanningsblog. 'Zes jaar lang heb ik zitten wachten, wetend dat het me echt wel een keer zou gaan lukken. Eén keer schreef een tijdschrift me terug dat het helemaal niks was. Jaren later, toen ik bekend was, wilden ze opeens wel een verhaal van me kopen. Ik zei tegen mijn agent: laat ze betalen. En dat hebben ze gedaan.'
Mary Theresa Eleanor Higgins werd geboren op 24 december 1927 in de Bronx. Toen ze elf was stierf haar vader Luke, een Ierse immigrant die een kroeg dreef. Haar moeder bleef achter met drie kinderen. Een paar jaar later overleed Mary's oudere broer.
Om het gezin mede te onderhouden nam Mary na school allerlei baantjes aan. Een ervan was telefoniste in het Shelton Hotel in Manhattan, waar ze gesprekken opving van hotelgasten. Een ervan was de beroemde schrijver Tennessee Williams, die, zo schreef ze in haar memoires, de goedkoopste kamer had (30 dollar per maand).
Ze debuteerde in 1969 met Aspire to the Heavens. Het boek werd geen bestseller. Dat werd het wel toen het opnieuw werd gepubliceerd in 2002, maar dan onder de titel Mount Vernon Love Story. Haar eerste succesvolle roman, Where are the Children?, verscheen in 1975. Higgins Clark verkocht het manuscript voor 3.000 dollar.
Bron: New York Times, De Spanningsblog
Bron: New York Times, De Spanningsblog
Geen opmerkingen:
Een reactie posten