13 januari 2017

Exit (nieuws, 2017)

SCHRIJVER VAN 'THE EXORCIST' OVERLEDEN

De Amerikaanse schrijver en filmmaker William Peter Blatty is overleden. Blatty was auteur van onder meer de roman 'The Exorcist' in 1971, die twee jaar later werd verfilmd tot de gelijknamige en angstaanjagende horrorklassieker. Blatty stierf donderdag in een ziekenhuis in Bethesda, Maryland, aan de gevolgen van bloedkanker. Hij is 89 jaar geworden. 

Bill Blatty (foto) publiceerde in 1973 zijn autobiografie onder de titel I'll tell them I remember you, waarin hij onder meer het schrijfproces van The Exorcist beschrijft. Hij vertelt onder meer dat het overlijden van zijn moeder een grote rol speelde.

Blatty won gedurende zijn carrière onder meer Golden Globe Awards in 1973 en 1980. In 1998 kreeg hij de Stoker Award (genoemd naar Bram Stoker) voor zijn gehele oeuvre.

The Exorcist stond meer dan een jaar lang in de bestsellerlijst van de New York Times. Van het boek werden dertien miljoen exemplaren verkocht. Stephen King liet vandaag via Twitter weten de dood van Blatty te betreuren. 'RIP William Peter Blatty, who wrote the great horror novel of our time', aldus King. 'So long, Old Bill.'

In The Exorcist vertelt Blatty het verhaal van moeder Chris MacNeil in Georgetown. Zij hoort op een dag vreemde dingen in haar huis. Ook doet zich een aantal eigenaardige verschijnselen voor. Chris beseft niet dat een vrijgelaten demon haar huis is binnengedrongen. Haar dochter, Regan, begint kort daarna vreemd gedrag te vertonen. Ze gebruikt de meest grove scheldwoorden en op een feestje plast ze, voor tientallen mensen, op de grond. Eerst denkt Chris dat Regan ziek is, maar onderzoeken wijzen niets uit. Maar nadat Chris een bovennatuurlijk verschijnsel van dichtbij heeft meegemaakt, is zij ervan overtuigd dat haar dochter bezeten is. Buiten Chris gelooft echter niemand dit, maar ontdekkingen als een vernield en beklad Maria-beeld bevestigen dat er iets is dat de Kerk niet goedgezind is. Ondertussen wordt Regans gedrag steeds grover: ze grijpt een psychiater bij zijn geslacht en niet lang daarna vermoordt ze een kennis van de MacNeils, door hem uit haar slaapkamerraam te gooien. Ten einde raad laat moeder Chris een priester, Damien Karras, komen. Hij ontdekt dat het wezen dat in Regan zit. Chris ziet het exorcisme als de enige oplossing en laat twee priesters naar haar huis komen. Daar beginnen ze met een gewaagde, uitputtende duiveluitdrijving.

De verfilming had geweldige impact op het bioscooppubliek. Van over de hele wereld kwamen berichten van bezoekers die waren flauwgevallen of epileptische aanvallen kregen. Een jongen pleegde zelfmoord na het zien van de film. The Exorcist werd door Entertainment Weekly tot engste film ooit uitgeroepen.

Bron: Los Angeles Times

Shortlist (nieuws, 2017)

'NEMESIS' EN 'DUIVELSPACT' GENOMINEERD VOOR THRILLERPRIJS

Vier Nederlandse en één Vlaamse thrillerauteurs maken kans op De Diamanten Kogel. Dat heeft de jury van de Vlaamse thrillerprijs bekendgemaakt.

Voor de vijftiende editie van de De Diamanten Kogel werden 108 thrillers ingezonden. Deze week vergaderde de jury voor het laatst over de gegadigden en bracht de longlist van twintig titels terug tot de volgende shortlist:
Jan van der Cruysse - Bling bling. Diamantroof in Delhi (Davidsfonds)
Loes den Hollander - Duivelspact (Karakter)
Bart-Jan Kazemier - Drone (Cargo)
Marjolijn Uitzinger - De partijgenoot (De Geus)
Simon de Waal - Nemesis (Lebowski)

De jury bestaat uit Jos van Cann, Eric Diepvens (secretaris), Henri-Floris Jespers (voorzitter), Jürgen Joosten, Alain Sohier en Geert Swaenepoel. De prijs wordt door de Schepen van Cultuur uitgereikt in het Antwerpse stadhuis op 23 februari. Vorig jaar won de Nederlandse columniste Nausicaa Marbe verrassend De Diamanten Kogel met haar roman Smeergeld.

Simon de Waal won De Diamanten Kogel al eerder. Dat was in 2008, toen zijn thriller Pentito werd bekroond. Voor Loes den Hollander is het de eerste keer dat ze voor de belangrijkste Vlaamse thrillerprijs wordt genomineerd. Een paar jaar geleden besloot ze haar thrillers niet meer in te zenden voor de Gouden Strop, uit protest tegen de kosten die met de aanmelding gepaard gingen. Op verzoek van haar uitgeverij heeft ze de 'boycot' twee jaar later beëindigd.

10 januari 2017

Streefgetallen (column, 2017)

DRIE PER WEEK

(Door Peter de Zwaan)

Als ik ergens van hou, is het van wensen waarvan je van tevoren weet dat je ze beter had kunnen wegdrinken.

Nieuwjaarswensen bijvoorbeeld. Niet meer roken, niet meer hardlopen, niet meer ergeren, dat soort mooie voornemens. Veel boeken lezen, hoort er ook bij.

Komt niets van terecht als je het je aan het begin van een jaar moet voornemen. Je leest of je leest niet, het heeft meer met innerlijke drang of verlangen te maken dan met een plan of een uitdaging.

Plan? Uitdaging? Dat is Nederlands. Ik bedoel natuurlijk challenge.

Ik ben een slordig volger van websites die ik fatsoenshalve met regelmaat behoor te raadplegen en daarom kwam ik er een paar dagen geleden, dankzij de Volkskrant, pas achter dat er een reading challenge bestaat. Dat is erger dan een voornemen, het is een collectief voornemen. ‘In mijn eentje breng ik er niets van terecht, maar met elkaar…’

Dat valt ook al tegen, las ik. Sander Verheijen, het kopstuk van eerst Crimezone en nu Hebban.nl, nam zich begin 2016 voor 50 boeken in een jaar te lezen, maar strandde in de buurt van de 25. Nog vrij veel, daar niet van, maar ver van het te bereiken doel. Dit jaar moeten het er 35 worden. Toe maar. Vroeger, op de hbs, zeiden we dan: ‘Begin maar met Het bittere kruid en Oeroeg, die zijn lekker dun.’

Denk nou niet dat ik de spot wil drijven met boekenlezers die streefgetallen hebben, elk boek is meegenomen. Zelf haal ik de 25 misschien net en daarvan zijn er dan minstens 20 die ik al gelezen heb. Weer alle Gavin Lyalls, kom, laat ik Carl Hiaasen nog eens doornemen. Liever een goed boek twee keer, of drie of zes, dan halverwege een nieuw boek treuren om verspilde tijd.

Wie veel leest, heeft mijn bewondering. Behalve als hij recensent is.

Voor recensenten gelden andere regels.

Een boek of 25, 30 per jaar valt goed te praten, maar daarna wordt het moeilijk. Vind ik. Maar ik vrees dat ik weer eens alleen sta en dat zal ik onderbouwen met een verhaaltje waar geen woord aan is gelogen.

Er was eens, jaren geleden toen de VN thrillergids nog serieus werd genomen, een vergadering van het GNM, het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs. Het gesprek kwam op Vrij Nederland en een van de aanwezigen, iemand die zelf misdaadboeken schreef, zei dat hij recensies maakte voor de thrillergids. Hij noemde het aantal boeken waar hij in het afgelopen jaar een stukje over had geschreven. Het juiste aantal weet ik niet meer, maar het lag tussen de 150 en de 200. Minstens drie per week. Tussen het echte schrijven door. Meer dan drie boeken die je moet lezen, waar je, hoop ik vurig, over moet nadenken, waar je iets over moet opschrijven. Ik dacht meteen: schande.

Ik zou het misschien hebben gezegd als ik niet was overdonderd door het applaus. Tientallen misdaadschrijvers die gaarne uit de grond van hun hart klagen over het leed dat recensenten hun hebben aangedaan, klapten hard en lang voor de collega die er elke week drie boeken doorjoeg.

Wat zegt u nu? Is dat laag? Kent u recensenten die voor vier of vijf boeken per week hun hand niet omdraaien?

Noem ze. Dan gaan we ze in de volgende GNM-vergadering uitlachen. Beleven we ook nog eens een vrolijk moment aan de recensent.

Deze column is ook te lezen op peterdezwaan.nl

Feesten en partijen (nieuws, 2017)

WEER EEN THRILLERFESTIVAL: HET KAN NIET OP IN ENGELAND

Het wil maar niet lukken in Nederland om een festival op te zetten dat gewijd is aan het spannende boek. In het buitenland doen ze niet anders en komen er zelfs nieuwe bij. Volgende maand is in Aberdeen de eerste editie van Granite Noir, dat een vrolijk treffen van Schotse en Scandinavische thrillerschrijvers belooft te worden.

Wie herinnert het zich nog? In het najaar van 2013 zouden drie Nederlandse uitgeverijen in Eindhoven een Thriller Fest. Auteurs als Nicci French, R.J. Ellory en Peter James hadden al toegezegd te zullen komen. Een met reclame beplakte auto reed door Nederland om de thrillerfans er lekker voor te maken.

Twee weken voor de aftrap werd het festijn echter afgelast. Reden was de tegenvallende verkoop van de kaarten die in prijs varieerden van 75 tot 110 euro. Voor dat laatste bedrag kon je meedineren en deelnemen aan een pubquiz. De organisatie meldde dat met de afgelasting het concept Thriller Fest zeker niet ten grave was gedragen. 'Na interne evaluatie bekijken we de mogelijkheden voor een ander tijdstip', beloofde een woordvoerder. Nooit meer iets van gehoord.

Een groots festival waar het spannende boek centraal staat, bestaat niet in Nederland. Of kan kennelijk niet bestaan. Goed, er bestaat sinds een jaar of acht het meerdaagse Nederlands Thrillerfestival in Zoetermeer, maar slechts een uurtje of vier op zondagmiddag wordt vrijgemaakt voor de geschreven thriller, op de andere dagen is er aandacht voor toneel, films en lezingen. De thriller wordt in Nederland niet bepaald gevierd. Sterker nog, de aandacht wordt steeds minder. De Maand van het Spannende Boek is veranderd in Spannende Boeken Weken, dit jaar komt zelfs de Avond van het Spannende Boek te vervallen.

Hoe anders is dat in het buitenland. De jongste editie van het Duitse festival Mord am Hellweg trok meer dan 28.000 bezoekers. Daarnaast vechten Duitse steden om de eer om gastheer te zijn van het meerdaagse evenement van het thrillerschrijversgilde Das Syndikat.

In het Verenigd Koninkrijk wordt het ene na het andere thrillerevenement georganiseerd. CrimeFest in Bristol, het Harrogate CrimeWriting Festival en Noirwich in Norwich hebben inmiddels naam gemaakt. In het kustplaatsje Deal wordt op 25 maart het festival Deal Noir gehouden en een maand later is er het tweedaagse feest Newcastle Noir. Het Londense collectief Killer Women organiseerde in oktober zijn eerste festival. Sinds enkele jaren is er in de Schotse plaats Stirling het evenement Bloody Scotland. Nog een Schotse aangelegenheid is Rebusfest (30 juni - 2 juli) in Edinburgh, waar gevierd wordt dat Ian Rankin dertig jaar geleden rechercheur John Rebus introduceerde.

In de IJslandse hoofdstad Reykjavik is er elk jaar Iceland Noir, tijdens de meest recente editie werd Marion Pauw bekroond met een 'Icepick'.
In maart wordt in de Noorse hoofdstad Oslo voor de vijfde keer Krimfestivalen gehouden, onder anderen Karin Slaughter en Håkan Nesser zijn er te gast. En vier dagen lang duurt het ThrillerFest in New York. In juli maken auteurs als  Lisa Gardner, John Lescroart, Lee Child, Nelson DeMille, Michael Koryta, Val McDermid, Kathy Reichs en - daar is ze weer - Karin Slaughter er hun opwachting. En voor wie tijd en geld heeft, kan eind deze maand terecht in het Indiase Delhi voor het Noir Literature Festival.

In de Schotse stad Aberdeen is van 24 tot en met 26 februari de eerste aflevering van het thrillerfestival Granite Noir. Schotse thrillergrootheden als Denise Mina, Christopher Brookmyre en Stuart MacBride ontmoeten er dan hun Scandinavische vakbroeders en -zusters als de Noor Gunnar Staalesen, de Zweedse Kristina Ohlsson en Thomas Rydahl uit Denemarken. Er zijn drie dagen lang lezingen, interviews en workshops.

In Nederland wordt de naar een festival hunkerende thrillerfan vooralsnog niet bediend. Wellicht moet die zijn hoop maar vestigen op het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs, dat eens in de drie jaar een thrillerschrijver mag eren met een Meesterprijs. Saskia Noort won die prijs in 2013, dus dit jaar kan het weer. Wie een mooiere aanleiding weet om hier het thrillergenre te vieren, mag het zeggen. 

Bronnen: The Guardian, The Press And Journal

09 januari 2017

In de geest van... (nieuws, 2017)

CONCERTGEBOUW PLAATS DELICT IN 80STE BAANTJER

Appie Baantjer schreef zeventig politieromans over rechercheur De Cock (ja, die met ceeooceekaa). Na diens dood zette Peter Römer de serie voort. Binnenkort ligt deel 80 in de winkel.

De Cock en de moord op maat is de titel van het nieuwste boek uit de Baantjer-serie. Het boek verschijnt op 14 februari en wordt met toeters en bellen gepresenteerd in het Concertgebouw in Amsterdam, de moordlocatie in deze misdaadroman.

Tijdens een blinde auditie in het hoofdstedelijke akoestiekparadijs wordt de celliste Julia de Ruyter vermoord. Zij is de dochter van een van de beroemdste dirigenten van de vorige eeuw. Rechercheur De Cock ontdekt al snel dat Julia een rustig leven leidde, dat in het teken van de muziek stond. Niet lang daarna wordt advocaat Richard Trenité vermoord aangetroffen. Zijn te vroege heengaan lijkt aanvankelijk niets te maken te hebben met die van de celliste. Maar als er een bladzijde uit een dagboek op de plaats delict wordt gevonden, weet De Cock dat er een link moet zijn. Bij Julia troffen ze ook een dagboekbladzijde aan... Twee moorden, twee dagboekfragmenten, wat is het verband?

De eerste oplage van deel 80 bevat een plattegrond van Amsterdam waarop de moordlocaties van eerdere delen terug te vinden zijn. Lezers worden bovendien uitgenodigd mee te denken over de moordlocatie voor volgende delen.

Auteur en acteur Peter Römer zette De 'De Cock'-reeks voort met vijf door hem geschreven delen naar de scenario's van de tv-serie Baantjer. Nu vervolgt hij de reeks met nieuw geschreven boeken. Römers streven is geheel in de geest van Appie Baantjer te schrijven. Sinds eind vorig jaar is hij voorzitter van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs. 

08 januari 2017

Hofhondjes (nieuws, 2017)

RASPOETIN MET BRABANTSE TONGVAL

Enorme trek krijgen in een worstenbroodje of Bossche bol na de audiotour van de tentoonstelling Romanovs & Revolutie in de Hermitage. Dat effect valt niet uit te sluiten nu bekend is dat Esther Verhoef haar Brabantse tongval heeft aangewend voor het inspreken van de rondleiding.


De thrillerschrijfster deed via Instagram zelf kond van het feit dat ze als 'stem' voor een expositie is gevraagd. 'Heel bijzonder, want het is de eerste keer. Geweldig leuk om te doen', aldus  Esther Verhoef. Ze vertelt tijdens de tour over hofhondjes, de intrigrant Raspoetin (foto), samenzweringen en de moord op het Russische tsarengezin Romanov, nu honderd jaar geleden.

Met meer dan 250 objecten, afkomstig uit de Hermitage St.-Petersburg, het Russisch Staatsarchief in Moskou en het Artillerie Museum in St.-Petersburg, vertelt de tentoonstelling 1917. Romanovs & Revolutie. Het einde van een monarchie (4 februari t/m 17 september) het indrukwekkende verhaal van het mondaine St.-Petersburg en de bloeiende kunst aan het begin van de twintigste eeuw, het tsarenpaar Nicolaas II en Alexandra en de explosieve politieke en sociale omstandigheden tijdens hun regering. In woord en beeld wordt duidelijk gemaakt hoe de keuzes en beslissingen van de tsaar de revolutie en het einde van 300 jaar Romanovs in Rusland onafwendbaar maakten. Er wordt verteld over de laatste levensjaren van het tsarengezin, tot aan hun moord in 1917: hét kantelpunt in de Russische geschiedenis.

Tot de topstukken van de tentoonstelling behoren kledingstukken en portretten van het tsarenpaar, speelgoed en tekeningen van hun kinderen, de acte van abdicatie van Nicolaas, kunstwerken uit Ruslands ‘zilveren eeuw’, diverse Fabergé-objecten en een van de moordwapens.

05 januari 2017

Meisjes (nieuws, 2017)

STEPHEN KING HEEFT EERSTE GROTE THRILLER VAN 2017 AL UIT

Hij hield het precies dertien dagen vol: de radiostilte op Twitter na de verkiezing van Donald Trump tot president van de Verenigde Staten. Sinds 22 november roert Stephen King zich weer stevig op social media. Nu kondigt hij al 'de eerste grote thriller van 2017' aan. 

En die eer valt thrillerdebutante Riley Sager (foto) te beurt. Haar debuut Final Girls (inderdaad, weer een thriller met meisje in de titel) is in orde bevonden door Stephen King. Hij twitterde eind december: 'The first great thriller of 2017 is almost here: FINAL GIRLS, by Riley Sager. If you liked GONE GIRL, you'll like this.'

Riley Sager is, zo meldt haar website, geboren in Pennsylvania. Ze is schrijver, redacteur en grafisch ontwerper en woont momenteel in Princeton, New Jersey. En naast schrijven houdt ze van films en bakken. Haar debuut komt pas halverwege dit jaar uit in de Verenigde Staten, maar is ook al verkocht aan het Verenigd Koninkrijk en meer dan tien andere landen.

Het verhaal: tien jaar geleden ging studente Quincy Carpenter op vakantie met vijf vriendinnen. Ze kwam alleen terug, als enige overlevende van een waargebeurde griezelfilm: een groepsmoord. Quincy was in een klap lid van een club waartoe niemand wil behoren: een groep van vrouwen die ook als enige overlevende uit een nachtmerrie terugkeerden. De pers bestempelt ze als de Final Girls. Zo is daar Lisa, van wie negen vriendinnen werden doodgestoken, Sam, die een aanval tijdens haar dienst in een hotel overleefde en nu Quincy, die bloedend door bossen moest rennen om maar te ontkomen aan de man die ze alleen maar met Hem weet aan te duiden. De drie meisjes proberen allen hun nachtmerrie achter te laten. Ze hebben elkaar nooit ontmoet.

Met Quincy gaat het goed, dankzij haar Xanax-pillen. Ze is verloofd met Jeff, bestiert een populaire bakblog en woont in een mooi appartement. Haar ontmoetingen met politieman Coop die haar jaren geleden redde, hebben een therapeutische werking. Haar geheugen staat haar zelfs niet toe de gebeurtenissen van die verschrikkelijke nacht te herinneren. Het verleden is het verleden.

Maar dan wordt Lisa, de eerste Final Girl, dood aangetroffen in haar bad, polsen doorgesneden. Sam, het tweede meisje, staat plotsklaps voor Lisa's deur. Sam schijnt vastbesloten te zijn om Quincy de horror te laten herbeleven. Ze vraagt zich af waarom Sam juist haar moet hebben. Als meer details over Lisa's dood bekend worden, probeert Quincy de leugens van Sam te ontrafelen. Uiteindelijk moet ze toch terug naar die ene nacht in Pine Cottage voordat ze het verleden werkelijk kan laten rusten.

Of en wanneer Final Girls in Nederlandse vertaling verschijnt, is nog niet bekend. 

04 januari 2017

Toplijst (nieuws, 2017)

DE FAVORIETEN VAN LINWOOD BARCLAY

Kort geleden verscheen The Twenty-three, het laatste deel van de Promise Falls-trilogie van de Canadese thrillerschrijver Linwood Barclay. Website Offtheshelf vroeg de auteur zijn boekenplank eens te inspecteren en zijn 23 favoriete thrillers te selecteren. En dat deed hij met veel enthousiasme. Barclay schotelt verstokte lijstjesfetisjisten wat leesvoer voor. 

'Nu The Twenty-three in de winkel ligt, vind ik het een mooi moment om een lijst van mijn 23 favoriete thrillers te delen met de lezer', schrijft Linwood Barclay op de website. 'De boeken hebben alle gemeen dat ze me op een of andere manier in vervoering brachten, me aangrepen. Het is een beperkte lijst, dus ik heb wat titels laten vallen. En als ik met deze lijst klaar ben, zal ik me vast een of twee herinneren die er ook op hadden moeten staan. Maar goed, onderstaande titels zijn zonder uitzondering fantastische boeken. Om uiteenlopende redenen...'

Ross Macdonald - The Chill (1964)
'Ik geef toe dat The Chill de engste noch de meest opwindende thriller is die ik heb gelezen, maar het is zeker de beste uit de Lew Archer-reeks. Geschreven door iemand wiens werk mij meer heeft beïnvloed dan ieder ander. Ross Macdonald staat voor mij gelijk aan Dashiell Hammett en Raymond Chandler.'

Stephen King - 11/22/63 (2011)
'Een man reist in de tijd om de moord op John F. Kennedy te verijdelen. Een boek met een groot bereik en getuigend van een omvangrijke ambitie.'

George Pelecanos - Drama City (Drama Stad, 2005)
Hoewel het niet het bekendste boek is van George Pelecanos, is Drama City wel het boek dat ik het meest waardeer. Misschien wel vanwege de onwaarschijnlijke held, een ex-gedetineerde die nu bij de dierenbescherming werkt.

Robert B. Parker - Early Autumn (Spenser en de slome puber, 1981)
Mijn favoriete Robert B. Parker-roman, waarin private-eye Spenser een jonge man te hulp schiet, die gevangen zit tussen elkaar bestrijdende ouders. Hier zit zo veel gevoel in.'

Terry Hayes - I Am Pilgrim (Ik ben Pelgrim, 2013)
'Dit verhaal over een spion die een terrorist op de hielen zit, is ongetwijfeld de beste thriller die ik in de laatste vijf jaar heb gelezen. Episch, gedetailleerd, geloofwaardig. Ik kan niet wachten op de volgende van Hayes.'

William Goldman - Marathon Man (Maratahonloper, 1974)
Hij was zowel scenarist als romanschrijver. William Goldman was moeilijk in een hokje te stoppen. Hij schreef niet alleen thrillers, van zijn hand was bijvoorbeeld ook het script van The Princess Bride en het boek waarop het was gebaseerd. Ik ontdekte deze thriller toen ik tegen de twintig liep. Ik had nog nooit zoiets eerder gelezen. De eerste zes hoofdstukken lijken niets met elkaar te maken te hebben, maar daarna worden de puzzelstukjes op hun plek gelegd.'

P.D. James - The Children of Men (De verloren generatie, 1992)
'P.D. James schreef vele fantastische misdaadromans, maar deze springt er voor mij uit. Ze schetst een toekomst waarin de laatste geboorte heeft plaatsgevonden. De mensen leven een uitzichtloos bestaan. Overdonderend.'

Elmore Leonard - Get shorty (1990)
'Zoals met meerdere boeken op deze lijst het geval is, is het moeilijk om het beste boek van bepaalde auteurs te kiezen omdat ze al zo veel klassiekers op hun naam hebben staan. Dat gaat ook op voor Elmore Leonard. Maar Get shorty heeft een impact op zo veel niveaus. Het is niet alleen een geweldige misdaadroman, maar ook een hilarisch verhaal en een prachtig commentaar op hoe het er allemaal aan toegaat in Hollywood.'

Stephen King - Pet Sematary (Dodenwake, 1983)
'Dit was een van de eerste boeken van Stephen King die ik las. Het is ook wel misschien de engste thriller van hem, want het speelt om een belangrijke vraag: wat zou jij doen om een dood kind weer tot leven te brengen?'

Ken Follett - Eye of the Needle (Door het oog van de naald, 1977)
'Dit is een vroege 'Ken Follet', toen hij nog kortere, efficiëntere thrillers schreef. Dit boek is een echte pageturner.'

Ruth Rendell - A Judgement in Stone (Het stenen oordeel, 1977)
'Hoewel Ruth Rendell al in de eerste alinea vertelt wie het slachtoffer is en wie de dader en waarom het gebeurt, is dit een van de beste misdaadromans ooit geschreven. Je kunt het niet wegleggen.'

Don Winslow - The Cartel (Het kartel, 2015)
'Dit is het vervolg op Winslows eerdere boek over de Mexicaanse drugskartels, The Power of the Dog. Als Tolkien had bedacht een roman te schrijven over drugsoorlogen, dan zou het dit boek zijn geweest.'

Michael Connelly - 9 Dragons (Tweede leven, 2009)
Alle Harry Bosch-boeken van zijn uitstekende thrillers over hoe de politie te werk gaat. Maar dit is een nonstopthriller, waarin de uitdagingen voor Bosch immens persoonlijk worden.

Franklin W. Dixon - The Missing Chums (1928)
'Franklin W. Dixon is het pseudoniem van meeerdere auteurs, die de jeugdige speurders Frank en Joe Hardy bedachten. Ik heb geen idee wie dit boek uit de serie echt heeft geschreven. Ik las het als kind en het maakte me verslaafd aan spannende verhalen.'

Stephen King - Misery (1987)
'Pet Sematary heeft bovennatuurlijke elementen, maar Misery is een echte aardse thriller over de psychotische fan van een schrijver. Enorm angstaanjagend.'

Thomas Harris - Silence of the Lambs (De schreeuw van het lam, 1988)
'Het beroemdste en meest verontrustende deel uit de serie thrillers over Hannibal Lecter. Een belangrijk, invloedrijk boek en een adrenalineverhogend leesavontuur.'

William Landay - Defending Jacob (De verdediging van Jacob, 2012)
'Prachtig! Je verwacht niet zo snel van een legal thriller dat het je de adem beneemt. Dit boek deed dat met mij, tot tweemaal toe.'

Agatha Christie - And then there were none (En toen waren er nog maar..., 1939)
'Waarschijnlijk haar beroemdste boek. Agatha Christie maakte niet alleen gebruik van de vele wendingen die we in de misdaadliteratuur kennen: ze bedacht ze.'

Thomas Harris - Red Dragon (De rode draak, 1981)
Een vroege 'Hannibal Lecter', bijna net zo angstaanjagend als de eerder genoemde Silence of the Lambs. Hannibal Lecter is wat mij betreft de grootste schurk na professor Moriarty.'

Sir Arthur Conan Doyle - The Valley of Fear (Het dal van de verschrikking, 1915)
'Nu ik het toch over Moriarty heb, geen lijst zou compleet zijn zonder dit verhaal waarin hij het opneemt tegen Sherlock Holmes.'

Ian Fleming - Casino Royale (1953)
'Ian Fleming definieerde met zijn James Bond-boeken de hedendaagse thriller. Deze zette de toon voor alle die volgden.'

Erik Larson - The Devil in the White City (De duivel in de witte stad, 2003)
'Een boek gebaseerd op echte gebeurtenissen. Dit verhaal over een seriemoordenaar tijdens de Wereldtentoonstelling van 1893 in Chicago leest als een pure thriller.'

Lee Child - Personal (Persoonlijk, 2014)
Zijn Jack Reacher-thrillers plaatsen Lee Child op een troon, die eerder was bezet door Ian Fleming. Alle boeken zijn puur leesvermaak en deze is mijn persoonlijke favoriet.'

Bron: Offtheshelf.com

03 januari 2017

Verborgen verleden (nieuws, 2017)

SHERLOCK-AUTEUR EN -ACTEUR ZIJN VERRE VERWANTEN

Stamboomonderzoekers hebben ontdekt dat de Britse acteur Benedict Cumberbatch, die de beroemde speurder Sherlock Holmes speelt in een televisieserie, een verre verwant is van de schrijver die dit karakter meer dan honderd jaar geleden schiep. Cumberbatch (40) en Sir Arthur Conan Doyle, die in 1930 overleed, hebben dezelfde stamoudovergrootvader, meldt de website Ancestry.com.


De gemeenschappelijke voorouder van zowel Cumberbatch (foto) als Conan Doyle is John of Gaunt, de vierde zoon van koning Edward III en vader van Henry IV. John of Gaunt stierf in 1399.

Deze week is op de Britse televisie de vierde serie van Sherlock begonnen. Gezien de toenemende populariteit van Cumberbatch als filmacteur lijkt het onwaarschijnlijk dat hij hierna nog eens in de huid van Sherlock Holmes zal kruipen. Holmes en zijn sidekick dr. Watson kwamen tot leven in het verhaal A Study in Scarlet, gepubliceerd in 1887.

Bron: The Guardian

02 januari 2017

In aantocht (nieuws, 2017)

BEVROREN VLAMMEN, JACHTHONDEN EN DONKER WATER

Een nieuw jaar met nieuwe kansen. Allerwegen wordt geroepen dat een spectaculaire bestseller het thrillergenre weer goed zou doen. Wellicht zit die tussen de vijf Scandi-noir boeken, die uitgeverij A.W. Bruna voor het komende jaar tipt. 


Op 14 februari verschijnt Wiegelied van Cilla en Rolf Börjlind, de vierde Rönning & Stilton-thriller. Op een nacht vindt de dakloze Muriel een huilend meisje midden in het centrum van Stockholm. Elders, in in Småland, doet Olivia Rönning onderzoek naar de moord op een jongen. In de buurt van het plaats delict wordt een mes gevonden met een inscriptie die erop wijst dat de jongen slachtoffer is van een Roemeense criminele organisatie.

Dé publiekslieveling uit Zweden, zo wordt Mikaela Bley volgens de uitgever genoemd. Op 7 maart ligt haar thriller Donker water in de winkel. Over de inhoud: Ellen Tamm kan niet langer vluchten voor haar verleden en voor de traumatische persoonlijke herinneringen die naar boven kwamen toen ze werkte aan de zaak van het verdwenen meisje Lycke. Nu gaat ze terug naar waar het allemaal begon, toen ze acht jaar oud was en haar tweelingzusje stierf.

Bevroren vlammen, het derde deel in de Deense serie Oxen van Jens Henrik Jensen, verschijnt op 21 maart. Voor zover iedereen weet is oorlogsveteraan Niels Oxen verongelukt op zee. In werkelijkheid bevindt hij zich op een eiland in de Zweedse archipel. Als de leiders van het geheime netwerk Danehof ontdekken dat ze er niet in geslaagd zijn hem te doden, zullen ze een meedogenloze klopjacht starten. Als de politie erachter komt dat hij nog leeft, zal hij gearresteerd worden voor een moord die hij niet beging. Alle kansen lijken zich tegen hem te hebben gekeerd, maar toch besluit Oxen dat hij de confrontatie moet aangaan.

Begin juni wordt Jachthonden van Jorn Lier Horst uitgebracht. Het is het vervolg op Rode sneeuw, Zeventien jaar geleden leidde William Wisting het onderzoek in een van Noorwegens meest beruchte strafzaken, de moord op de jonge Cecilia Linde. Als men ontdekt dat het bewijs is vervalst, wordt Wisting geschorst. Het ziet ernaar uit dat er een man onterecht is veroordeeld voor de moord, en de media ruiken bloed. Wisting heeft zijn leven gewijd aan de jacht op criminelen. Maar nu is hij degene op wie jacht wordt gemaakt.

En dan natuurlijk Millennium 5 van David Lagercrantz, te verschijnen op 7 september. Het duo Salander en Blomkvist keert terug, zoveel is zeker. Over de titel en de inhoud is echter verder nog niets bekend.