BOL EN AMAZON
Al jaren bestel ik boeken die in de USA zijn verschenen bij
Bol. Niet alleen uit luiheid, maar omdat de meeste boekhandels zoveel
plankruimte vrijhouden voor een paar handenvol bestsellers dat er voor de
boeken die ik wil lezen geen plek is.
Twintig jaar geleden schreef Vrij Nederland grote verhalen
over Robert B. Parker en ik herinner me een artikel met de plattegrond van de
Parkerroute in Boston, die ik nog gelopen heb ook. Parker raakte uit de gratie
en de mensen die na zijn dood romans over Spenser, Jesse Stone en de cowboys
Virgil Cole en Everett Hitch schrijven, krijgen hier geen poot aan de grond,
geen boek op een plank. Zelfs voor veelschrijfster Janet Evanovich kun je beter
naar Bol, net als voor Carl Hiaasen en.… de lijst is lang.
Na verloop van tijd ging ik niet eens eerst even kijken in
de boekwinkel, maar bestelde ik meteen bij Bol.
Dat ging altijd goed. Tot november vorig jaar. Toen werd
het, wat mijn bestellingen betreft, een puinhoop, en ik kan maar niet uit mijn
hoofd krijgen dat Amazon er mee te maken heeft.
Een paar jaar geleden zei iemand van Bol: ''We geven uw bestelling
door aan Amazon en nog dezelfde dag zijn de boeken onderweg.''
Amazon geldt niet als schoolvoorbeeld van een bedrijf dat
vriendelijk met concurrenten omgaat en nou kan Bol wel zeggen dat het in het
geheel niet bang is voor het bedrijf uit Amerika dat sinds kort .nl achter zijn
naam heeft, maar ik heb het gevoel dat het grootspraak is en dat de angst bij
de Bollers toeslaat als tot ze doordringt hoe ze aan het klungelen zijn.
Ik bestelde zes boeken en het eerste was er rap. Daarna werd
een pakket van drie aangekondigd. Het kwam niet omdat ‘mijn adres niet
bestond’. Zes jaar lang boeken bezorgen en dan beweren dat je adres niet
bestaat, ik hou wel van mensen met lef.
Ik belde en zei: ''Ik woon echt waar ik woon, dus probeer het
nog es een keer.''
Dat kon niet, want de boeken waren teruggestuurd. ''Door
wie?'' Dat wist niemand. Ze waren teruggestuurd en het was onmogelijk ze alsnog
te bezorgen. Ik zou mijn geld terugkrijgen en als dat was gebeurd, kon ik
opnieuw bestellen, niet eerder.
Van de twee boeken die nog op de lijst stonden, zou er één
na een week worden geleverd, daarna na twee weken, daarna helemaal niet. Van
het tweede boek veranderde de verschijningsdatum steeds en, zei Bol: ''Dat
kunnen wij ook niet helpen.''
Het was er een van Sue Grafton. Ze verwerkt het alfabet in
haar titels en als de W is verschenen, kun je er rustig van uitgaan dat de V
bestaat. Niet bij Bol. Was er niet, is er niet, komt vast niet, u krijgt geld
terug. Dat gebeurde, tot op de cent, maar als je van de zes boeken er maar één bezorgt dan scoor je beroerd.
''Komt het door Amazon?'', vroeg ik elke keer als ik weer een
aardige meneer of mevrouw van de klachtendienst aan de lijn had. Ze zeiden: ''Nee, hoor, echt niet'', maar de laatste keer was de overtuiging uit de stem.
Een paar dagen geleden heb ik de Parkers opnieuw besteld. Ze waren 3 euro duurder.
(Deze column is ook te lezen op de website www.peterdezwaan.nl)
Peter de Zwaan (1944, Meppel) heeft tientallen publicaties op zijn naam staan, misdaadromans en jeugdboeken. Voor acht van zijn thrillers werd hij genomineerd voor de Gouden Strop, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek. Met 'Het Alibibureau' won hij in 2000 die prijs. In 2013 verscheen zijn nieuwe thriller 'De Loverman' bij zijn eigen uitgeverij Zwarte Zwaan. Vorig jaar publiceerde uitgeverij Conserve 'In mijn hoofd', een roman over alzheimer. De Zwaan werkt aan een nieuwe Jeff Meeks-thriller, getiteld 'De dwergbowler'.
