Onder covers (5)

Rubriek waarin thrilleromslagen - van spuuglelijk tot bloedmooi - tegen het licht worden gehouden.

En hier is dan de cover van de Nederlandse uitgave van Dan Browns nieuwste thriller, 'Inferno'. Eerder liet Browns Amerikaanse uitgeverij Doubleday het omslag van de Engelstalige 'Inferno' zien. Die cover (zie hieronder) toont het konterfeitsel van de Italiaanse poëet  Dante Alighieri en op de achtergrond de Toscaanse hoofdstad Florence.

De cover van de Nederlandse uitgave toont ook een stukje Florence: de wereldberoemde middeleeuwse Ponte Vecchio over de rivier de Arno. De brug is vooral bekend door de juwelierswinkeltjes en de Corridoio Vasariano, de gang die zich een niveau hoger op de brug bevindt. Die werd destijds gebouwd opdat de adel zonder zich met het normale publiek te mengen toch de oversteek kon maken. Naar verluidt zou de term bankroet zijn wortels hebben op de Ponte Vecchio. Wanneer een koopman zijn standplaats niet meer kon bekostigen, werd de tafel ('banca') waarop hij zijn koopwaar had uitgestald, in elkaar getrapt ('rotta', gebroken) door soldaten. Deze actie werd 'bancarotta' genoemd. Als een koopman geen tafel meer had, was hij ook niet meer in staat nog iets te verkopen.

Op het omslag staat ook de spreuk 'Lasciate ogni speranza, voi ch'intrate', oftewel 'Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt'. De regel komt uit het eerste deel ('Inferno') van Dantes epos 'De goddelijke komedie'.

Zoals eerder gemeld ligt het boek op 14 mei in de winkel. In de thriller moet Browns protagonist, de Harvard-symbolist Robert Langdon, opnieuw de moeilijkste puzzels oplossen.

Rooksignalen (nieuws, 2013)

En daar is-ie dan: de officiële, nogal rokerige Amerikaanse cover van 'Doctor Sleep', het langverwachte vervolg op de horrorklassieker 'The Shining' van Stephen King. Op zijn minst even griezelig als het in 1980 verfilmde boek, zo beloofde de auteur onlangs. De nieuwe thriller verschijnt op 24 september van dit jaar.

'The Shining' vertelt het verhaal van schrijver Jack Torrance, vader van het helderziende zoontje Danny, die in het spookachtige Overlook Hotel langzaamaan de controle over zijn gedachten aan het verliezen is. In 'Doctor Sleep' is Jacks zoon Danny een volwassen man geworden. Hij werkt in een hospice, waar hij zijn paranormale talenten aanwendt om de stervenden te helpen. Daar raakt hij verwikkeld in de strijd om een jong meisje, begiftigd met een 'kwade macht', te redden. 

Het kwaad dat Danny en de twaalfjarige Abra in 'Doctor Sleep' op hun pad tegenkomen is The True Knot, een stam van wezens die zich voordoen als bejaarden die de Verenigde Staten doorkruisen in campers. ,,Je ziet ze altijd zitten bij wegrestaurants'', zei King in een recent interview. ,,Zij zijn het waardoor de rij bij McDonald's nog langzamer beweegt. Ik heb altijd gedacht dat er iets onheilspellends aan hen kleeft, omdat zij niet zo in het oog vallen, maar wel aanwezig zijn. Ik wilde dat gebruiken in mijn nieuwe boek.''

(Bron: USA Today)

Neder-noir (nieuws, 2013)

HEWSON SCHRIJFT 'THE KILLING III' EN SERIE AMSTERDAM-THRILLERS

De Britse misdaadschrijver David Hewson, die al twee thrillers gebaseerd op de Deense tv-serie 'The Killing' op zijn naam heeft staan, zal ook een derde deel voor zijn rekening nemen. Verder zet de auteur zich aan een reeks thrillers rond de Amsterdamse oud-politieman Pieter Vos. Dat heeft zijn uitgeverij Pan Macmillan bekendgemaakt. 'The Killing III' komt in februari 2014 op de markt.

'The Killing III' (of 'Forbrydelsen' op z'n Deens) is het laatste deel in deze populaire serie rond de eigenzinnige Sarah Lund, die wel wordt omschreven als ''s werelds beste speurder'. Hewsons tweede deel van 'The Killing' verkocht uitstekend en zijn uitgever hoopt op een herhaling van dat succes.

Hewson zegt opgetogen te zijn om aan zowel het laatste Lund-avontuur als aan de Amsterdam-thrillers te beginnen. ,,Pieter Vos en zijn wereld betekenen een nieuwe start voor mij.'' Eerder liet hij in een interview op De Spanningsblog weten al de contouren te hebben geschetst van deze serie. ,,Ik hoop dat het een boekenreeks wordt en ik denk zelfs dat het geschikt zal zijn voor televisie. Ik ga er zeker de boer mee op in tv-land.''

Hoofdpersoon Pieter Vos is een voormalig politie-inspecteur en woont op een woonboot in de Jordaan met zijn hond, die hij in een bak voorop zijn fiets door de stad vervoert. Vos raakt verstrikt in een oude zaak, die hij niet meer kan loslaten. ,,Het wordt een boek in de visuele, donkere stijl van 'The Killing''', aldus Hewson. ,,Weet je, iedereen is nu dol op Scandinavië, maar Amsterdam is ook een geweldige stad als decor voor zulke verhalen. Dus wie weet, volgt na de Scandi-noir de Neder-noir.''

(Bron: CrimeTime, De Spanningsblog)

Lachebek (column, 2013)

DIE VENT

(Door Peter de Zwaan)

Een paar weken geleden schreef ik het stukje 'Nietwaar'. De naam Sylvia Witteman kwam er in voor en dat bleek een voltreffer. Ze was niet zo blij met de column als ik had gehoopt, maar ze toonde klasse en zette het op twitter. Of deed iets waardoor twitteraars het konden lezen.
Het leidde tot enig heen en weer geschrijf, precies zoals dat hoort, een beetje duw- en trekwerk, een paar volgers die lieten zien hoe snedig ze zijn, verspreiding van een paar namen, aandacht.
Mooi werk, zo doen wij columnisten dat, zo houden we onze naam op de tongen en het aantal volgers op peil.
In dit geval leerde ik iets.
Dat ik, geloof ik, ruzie heb met een collega-schrijver. Ik zal de paar regels eerst citeren dan weet u waar ik het over heb.

@sylviawitteman oh God, die vent. Die wil mij ook al 10 jaar vertellen hoe je thrillers hoort te schrijven. De vleesgeworden verzuring.

— Saskia Noort (@saskianoort) 26 februari 2013

Ruzie, daar had ik het over. Je zou zeggen dat ik het heb met Saskia Noort. Ik wist daar niets van en het is handig als je dat soort dingen even weet, maar er zijn mensen die een ruzietje graag voor zichzelf houden… tot het ze te veel wordt.
Jaren geleden deed ik mee aan het tv-spelletje 'Herexamen'. Ik zat in een team met Saskia Noort en René Appel. Die dag hebben we elkaar gesproken. Het was de eerste, en de laatste keer. We zijn zeer waarschijnlijk daarna nog wel een of twee keer onder hetzelfde dak geweest, maar ik weet niet of we in elkaars richting hebben gekeken. Ik kan geen gezichten onthouden dus het is mogelijk.
Ik geloof niet dat ik de naam Saskia Noort heb genoemd in een stukje dat ging over beter schrijven, maar ik word ouder en het geheugen begint zijn zegenrijke werk te doen. Ik heb wel in een column (‘Gouden lul’, zie elders op deze website) iets gezegd over de recensente van De Volkskrant die een heel lullig stukje had over het laatste boek van Saskia Noort. De recensente liet zien hoe slim ze was ten koste van het boek en dat leek me geen taak van een recensent.
Maar wel boos. De recensente misschien, Saskia zeker. Die genadeloos toeslaat en mij, die in brede kring bekend staat als de Lachebek der Lage Landen, verzuring toedroomt.
Omdat ze denkt dat ik haar schrijven wil leren. Dat wil ik helemaal niet. Haar niet en iemand anders niet. Want dat is nou net het mooie van schrijven. Dat iedereen voor zichzelf het wiel zit uit te vinden, de een met als basis journalistiek, de ander met in het hoofd een masterclass schrijven (dat is pas erg) of de adviezen van iemand uit de buurt die ooit heeft gepubliceerd.
Daarom zijn er ook zo veel genres. Omdat er niet één persoon of instantie is die het anderen voorkauwt. Saskia heeft succes bij het grote publiek, ik bij jury’s. Ik twaalf nominaties, zij twaalf miljoen lezers/euro’s, kies maar. Als we een jaartje ruilen kan zij zien hoe leuk nominaties zijn en kan ik mijn lopende onkosten dekken en uitgeverij Zwarte Zwaan financieren.
Dat ruilen zal helaas niet doorgaan, want we schijnen ruzie te hebben. Of toch niet? Is er misschien sprake van een vergissing? Een persoonsverwarring? Gewoon algemene ongerichte blinde haat?
Eigenlijk denk ik, en nu moet ik voor mijn slotzin afdalen in de kruipruimte van stijl en goede smaak, dat die griet gewoon een beetje in de war is.

(Deze column is ook te lezen op www.peterdezwaan.nl)

Peter de Zwaan (1944, Meppel) heeft tientallen publicaties op zijn naam staan, misdaadromans en jeugdboeken. Voor acht van zijn thrillers werd hij genomineerd voor de Gouden Strop, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek. Met 'Het Alibibureau' won hij in 2000 de Gouden Strop. In oktober 2012 verscheen De Zwaans nieuwste thriller 'De bruiloften van Annika Kommer'. (Foto Peter de Zwaan: Bob Bronshoff)

Gettoblasters (nieuws, 2013)

ALEX CROSS WAS AANVANKELIJK EEN VROUW

Tyler Perry als Alex Cross in de gelijknamige film

Alex Cross, de rechercheur en psycholoog die in tot dusver twintig thrillers de hoofdrol speelt, was aanvankelijk een vrouw. Dat zegt Cross' geestelijk vader James Patterson in een gesprek met zijn redacteur Michael Pietsch op de site Bookish.com. ,,De eerste zestig, zeventig pagina's in mijn eerste Cross-thriller heette ze Alexis en Cross was niet haar achternaam. Maar er was iets wat me ontmoedigde om een Afro-Amerikaanse, vrouwelijk personage te creëren'', aldus Patterson. ,,Daarom veranderde ik haar naam in Alex. En de rest is geschiedenis.'' Patterson verzon Cross als karakter omdat destijds zwarte mannen in boeken, maar vooral in films ruwe kerels dan wel de gangsters waren. ,,Het waren altijd van die gasten met gettoblasters op hun schouders. Ik vond dat dat beeld niet representatief was voor de meeste Afro-Amerikanen. Daarom verzon ik een karakter dat het tegenovergestelde was van al die stereotypen. Dus goed opgevoed, die geeft om zijn familie, een goede vader, consciëntieus. Iemand die goed was met zijn vuisten, maar tevens een denker was.''  

Voordat hij met schrijven begon had Patterson nog nooit een detectiveroman gelezen. ,,Ik dacht wel dat ik in staat zou zijn om commerciële fictie te schrijven. Dus ik ging het gewoon proberen. Mijn eerste, 'The Thomas Berryman Number' won een Edgar Award voor het beste debuut en dat nadat het manuscript was afgewezen door dertig uitgevers.''

Wereldwijd heeft Patterson 260 miljoen boeken verkocht. De auteur schrijft zo'n 365 dagen per jaar. ,,Iemand zei  dat je je gelukkig mag prijzen als je iets leuk vindt om te doen. En het is een wonder als iemand je er ook nog voor wil betalen. Ik houd enorm van verhalen vertellen.'' Als hij een goede schrijfdag heeft, dan lijkt het wel alsof-ie vliegt, aldus de schrijver.

De bestsellerauteur schrijft aan meerdere boeken tegelijkertijd. ,,Ik bouw laagje voor laagje schema's op. In de afgelopen vijf weken heb ik verhaallijnen uitgewerkt voor vier boeken. Dat ik zo veel schema's tegelijk maak, heeft te maken met het feit dat ik de inspiratie door me heen wil laten vloeien. Eens in de zoveel tijd keer ik terug naar zo'n schema, breng er wijzigingen in aan en laat het een beetje pruttelen.''

(Bron: Bookish.com)

Slappe thee (nieuws, 2013)

CRITICI KRAKEN VS-VARIANT 'PENOZA'

Scène uit 'Red Widow'

'Red Widow', de Amerikaanse versie van de Nederlandse thrillerreeks 'Penoza' is door recensenten in de Verenigde Staten slecht ontvangen. De kritiek is niet mals: er is geen 'chemie' tussen de acteurs, het verhaal is ongeloofwaardig, kortom, het is allesbehalve opwindend.

Zondag 3 maart zond het Amerikaanse tv-station ABC de eerste aflevering uit van 'Red Widow'. De 'rode weduwe' slaat op Marta Walraven, een huisvrouw die met haar gezin in het noorden van Californië woont. Wanneer haar in drugszaken verzeild geraakte echtgenoot op het tuinpad wordt geliquideerd, ziet ze zich genoodzaakt om zijn werk voort te zetten, teneinde haar gezin te beschermen.

De hoofdrol wordt gespeeld door de 39-jarige Australische actrice Radha Mitchell. Het scenario van de Amerikaanse reeks is van de hand van Melissa Rosenberg ('Dexter', 'Twilight'). 'Red Widow' wordt mede geproduceerd door Endemol.
De recensent van The Hollywood Reporter gelooft niet dat de serie veel kijkers zal trekken. ,,De reeks is  ondoordacht en verre van authentiek.'' Het is volgens hem tamelijk ongeloofwaardig dat er in Marin County, de regio ten noorden van San Francisco waar de serie zich afspeelt en waar veel bankiers en 'oud geld' wonen, zich een familie vestigt dat zich bezig houdt met de im- en export van softdrugs. Verder oogt de hoofdrolspeelster constant verbaasd dat zij - ongewild - in de criminaliteit belandt. En dat terwijl ze uit een Russische maffiafamilie komt.

De tv-criticus van de New York Times noemt noemt de serie 'slappe thee'. Hij vindt Mitchell niet de juiste keuze om de rol van Marta Walraven te vervullen. Ook de recensente van de New York Post en haar collega van de Los Angeles Times kunnen het maar amper verstouwen dat Marta Walraven van een brave huismoeder transformeert in een bikkelharde drugscrimineel, alleen maar om haar kinderen een veilig huis te kunnen bieden. De serie is doortrokken van schijnheiligheid, aldus de beroepskijker van de Los Angeles Times. De New York Post geeft 'Red Widow' slechts twee sterren.