03 april 2008

Royale mix (nieuws, 2008)

KARAKTER MIKT OP HISTORIE

,,We willen een nieuwe genrelijn creëren'', zegt Karakter-uitgever Otto Haan over de reeks Royal Mysteries, die volgende maand van start gaat. ,,Geschiedenis is populair'', zegt Haan in Boekblad. Zo verkocht 'Spaans vuur' van Wouter van Mastricht dat vorig jaaruitkwam, verkocht zo'n 20.000 exemplaren. Dat boek is een mengeling van fictie en geschiedenis.

Haan merkte dat vaderlandse geschiedenis en het koningshuis het goed doen. Maar bij de Geschiedenisquiz van de Volkskrant bleek dat mensen het minste wisten over het koningshuis. Haan: ,,Dit soort boeken is dus ook erg nodig.''

Royal Mysteries heet een mix te zijn tussen een literaire thriller, vaderlandse geschiedenis en de koninklijke familie. In de serie Royal Mysteries komt eind mei 'Vals' uit van Sasha Otten. Volgens de uitgever is het een 'ontmoeting' tussen twee vrouwen. ,,Een gedeelte is fictief maar het gedeelte over prinses Marianne, dochter van koning Willem I, klopt.''

Royal Mysteries begint als trilogie. In het voorjaar van 2009 komt een boek uit waarin koningin Sophie, de eerste echtgenote van koning Willem III, een belangrijke rol speelt, aldus Haan tegenover Boekblad. Otten schrijft ook dat boek.

(Bron: Boekblad)

Werkelijk? (nieuws, 2008)

BATTLE EN TRIBUTE OP POWER OF PLOTS

Zo zoetjesaan wordt steeds meer bekend over de inhoud van de tweede editie van The Power of Plots, de Avond van het Spannende Boek, die op 3 juni in de Melkweg in Amsterdam plaatsvindt. De avond is de openingsavond van Juni – Maand van het Spannende Boek. De 20ste editie heeft als thema Knappe koppen, harde bewijzen – Wetenschappers tegen de misdaad.

Tijdens deze avond zal de Gouden Strop, de prijs voor de beste Nederlandstalige misdaadroman, worden uitgereikt. Karin Slaughter is de eregast van The Power of Plots. Zij schrijft dit jaar het geschenkboekje 'Onbegrepen' van de Maand van het Spannende Boek en zal geïnterviewd worden door schrijver, journalist en performer Christine Otten.

Er zal veel aandacht zijn voor 'de maatschappelijke relevantie' van spannende boeken. KPN-topman én Strop-juryvoorzitter Ad Scheepbouwer gaat in gesprek met schrijver Charles den Tex over het werkelijkheidsgehalte van zijn boeken die zich doorgaans afspelen in de top van het bedrijfsleven. Enkele misdaadauteurs gaan tegen elkaar uitkomen in een heuse 'plotbattle'.

Ook is er een tribute to James Bond, met titelsongs van films, gezongen door onder anderen Wende Snijders, Janne Schra (Room Eleven), Felix Maginn (Moke), Giovanca en Anneke van Giersbergen (ex-The Gathering). Dit naar aanleiding van het honderdste geboortejaar van Ian Fleming, de geestelijk vader van geheim agent 007.

Verder zijn er interviews met Aad van den Heuvel, die een thriller schreef over een oorlogsverslaggever, bestsellerauteur Simone van der Vlugt, voormalig politiecommissaris Joop van Riessen en met schrijver/recensent Elvin Post over de aanstaande verfilming van zijn boek 'Vals beeld'.

(Bron: theAgenda.nl)

Tom Rob Smith - Kind 44 (2008)

Een goede reden om een afwijking te krijgen




(Door Aly Knol)

Het echte verhaal van The Red Ripper, zoals de Britse journalist Peter Conradi hem noemde, was al verbijsterend genoeg. Een Sovjet-Russische seriemoordenaar die jarenlang zijn gang kon gaan, omdat er geen moeite werd genomen dossiers uit verschillende steden met elkaar te vergelijken. Of omdat men zich in de communistische Sovjet-Unie niet kon voorstellen dat zich een dergelijk maatschappelijk afwijkend individu kon bevinden in het 'arbeidersparadijs'.

Als verantwoordelijk voor de (vermoedelijk meer dan) 53 moorden, die Andrei Romanovitsj Tsjikatilo pleegde, werden de 'gebruikelijke verdachten' opgevoerd: dronkenlappen, zwervers, asocialen, want die bestonden wel. Een seriemoordenaar? Nee, dat kon niet. In 1992 werd Tsjikatilo ter dood veroordeeld.

Een zoals gezegd verbijsterend verhaal, waarover Conradi een intrigerend boek schreef. Evenals, later, Robert Cullens die De zaak Tsjikatilo: op het spoor van Ruslands beruchtste seriemoordenaar schreef. En nu heeft debutant Tom Rob Smith zíjn boek over Tsjikatilo geschreven, als de thriller Kind 44' Hij heeft het verhaal verplaatst van de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw naar de jaren veertig en vijftig en de climax laten plaatsvinden in een paar maanden in 1953, het jaar waarin Sovjet-dictator Stalin stierf. Een tijd waarin politieonderzoek nog krakkemikkiger was dan in Tsjikatilo's jaren. En Tom Rob Smith heeft er ook nog eens zijn eigen - nog verbijsterender - draai aan gegeven.

Tsjikatilo zei op een gegeven moment dat zijn moeder hem had verteld hoe een neef van hem tijdens de grote hongersnood in de Oekraïne in de jaren dertig was ontvoerd, om vervolgens te zijn opgegeten. Kannibalisme kwam in die jaren in die streken zeker voor, talloze foto's getuigen ervan. Aan het begin van Kind 44 overkomt ditzelfde lot de broer van de kleine Andrei. Er zijn slechtere redenen te vinden om een afwijking te krijgen.

Hoofdpersoon van het boek van Smith is Leo Demidov, een held uit de Tweede Wereldoorlog, die sabotagedaden verrichtte achter de vijandelijke linies, en in 1953 officier is bij de binnenlandse veiligheidsdienst in Sovjet-Rusland. Hij komt op het spoor van de mysterieuze seriemoordenaar, maar niemand bij zijn dienst is daar blij mee. Het bestaan alleen al van zo'n waanzinnige legt de bijl aan de wortels van de 'vrijmakende' maatschappij, waar de toekomst alle geluk voor iedereen zal inhouden als ze nog maar even geduld willen hebben.

Leo Demidov moet samen met zijn vrouw Raisa de ene beproeving na de andere doorstaan om zijn meerderen te overtuigen van zijn theorie over de seriemoordenaar. Dat gaat niet zonder slag of stoot, letterlijk, zoals het een goede thriller betaamt. Smith heeft een prettig onverwachte plot verzonnen, wat hem terecht complimenten opleverde van door de wol geverfde thrillerschrijvers als Scott Turow en Lee Child. Met de Nederlandse uitgave van Kind 44 als verhaal is ook niets mis, maar de uitermate slordige manier waarop het boek is geredigeerd, vergalt met regelmaat het plezier van de lezer. Foei, zo had een mooi verhaal niet mogen worden uitgebracht.

Tom Rob Smith - Kind 44. Vertaling Irving Pardoen. Uitgeverij Anthos, 439 pag.

02 april 2008

Vuurtje? (nieuws, 2008)

BRAND IN HUIS CLANCY

Een brand heeft zaterdag voor twintigduizend dollar (bijna 12.000 euro) schade aangericht aan het huis van Tom Clancy. Een schijntje voor de Amerikaanse bestsellerauteur van hoogst explosieve technothrillers als 'Vuurlinie' en 'Vuurzee', maar toch.

Volgens de autoriteiten in de staat Maryland brak de brand even na het middaguur uit in Clancy's huis in Calvert County. De schrijver en zijn gezin waren op dat moment thuis, maar niemand raakte gewond, aldus brandweercommandant Fred Holzberger. Volgens hem ontstond het vuur op de veranda waarna het oversloeg op Clancy's huis. De politie heeft de zaak in onderzoek.

(Bron: CNN)

Paul Goeken - De oversteek (2008)

Dampend van morele verontwaardiging 




(Door Peter Kuijt)

'Goeken is een genre op zich', staat achterop De oversteek, de zesde thriller van de in 1999 naar Gran Canaria geëmigreerde Paul Goeken (1962). Het citaat is afkomstig van zijn bestsellercollega Esther Verhoef. Navraag leert dat de quote al jaren oud en 'op de man gespeeld is', waarmee de schrijfster maar wil aangeven dat Goeken 'een aardige, aparte kerel' is.

Ook in andere opzichten is Goeken een genre op zich. Zijn op het Spaanse eiland geschreven thrillers kenmerken zich door een geheel eigen, onnavolgbare stijl. Een omslachtig en barok taalgebruik waarmee het zicht op het verhaal enigszins wordt onttrokken. Zijn voorlaatste thriller Spaanse furie over de wederopstanding van de ETA werd mede hierdoor een Baskisch cryptogram. Er zaten soms onbegrijpelijke kronkelzinnen in.

Wat dat laatste betreft, is in De oversteek een hele verbetering te bespeuren. Verdwenen zijn de passages waar geen touw aan vast valt te knopen. Gebleven is evenwel de uitbundige stijl. De oversteek dampt van morele verontwaardiging en ronkende rechtschapenheid, het is soms alsof je een driehonderd pagina's dikke Telegraaf voor je neus hebt. Criminelen zijn 'niets en niemand ontziend', regeringsfunctionarissen 'volgevreten', pooiers 'dik' en het volk 'geknecht'. Er worden 'radicale' maatregelen genomen, hoofden worden 'vertwijfeld' geschud. Er worden ook vele gebaren gemaakt. Veelal weids, een enkele keer 'wijds', dan weer vragend of snijdend door de lucht. Je moet als lezer wel van deze verre van ingetogen woordkeuze houden, wil je De oversteek als een fabelachtig boek bestempelen.

De oversteek herbergt zeker een spannend verhaal. Het is in het voorjaar van 2008 dat duizenden Afrikaanse vluchtelingen in 'cayuco's' oversteken naar de Canarische Eilanden, Madeira en Malta. Rücksichtslos terugsturen mag op grond van internationale verdragen niet meer. Via Spanje wordt een deel van hen opgevangen in Frankrijk, Duitsland en Nederland. Als de asielzoekerscentra verstopt dreigen te raken, stellen de Europese regeringen een denktank samen die de crisis het hoofd moet bieden. Namens Spanje neemt Alfonso Silva, chef van Nueve, de elite-eenheid van de geheime dienst die in eerdere thrillers van Goeken ook al zegenrijk werk verrichtte, in het team zitting.

Het oplossen van binnenlandse sores laat Silva aan zijn rechterhand Carmen Marrero over. Die heeft heel wat te stellen met extreem gewelddadige overvallen op 'vrije ondernemers' (lees: louche horeca-exploitanten) waarbij Afrikanen worden ingezet die onder invloed van een of ander goedje haast onkwetsbaar zijn. Het lijdt geen twijfel dat er een verband bestaat tussen de bootvluchtelingen en de overvallen, maar Goeken is inventief genoeg om tussendoor nog wat andere verhaallijntjes uit te zetten en die later weer vakkundig aan elkaar te knopen. De research is goed, de actie idem dito en de personages komen goed uit de verf. Volgende keer nog een tikkeltje meer ingetogenheid graag.

Paul Goeken - De oversteek. Uitgeverij A.W. Bruna, 332 pag.

01 april 2008

Wat?! De stekker eruit?



Bedankt voor de vele donaties, poederbrieven, bloemen, kaarten, kransen, sms-jes, dreigementen, onderscheidingen, hatemail en steunbetuigingen in de afgelopen dagen. Morgen gewoon weer verder....

(illustratie uit Peter's Zeurkalender 2008)