Wordt verwacht 320 (nieuws, 2012)

OUD-KAMERLID LIEGT DE WAARHEID

Als je als oud-Kamerlid 'De waarheid liegen' verzint als titel voor je boek, dan neem je toch een zeker risico. Je hebt altijd kans dat sceptici die nogal wantrouwend tegenover het werk van al dan niet oud-parlementariërs staan er een dubbele bodem in vermoeden. Zo van: 'ja, ja, de waarheid liegen, zoals je ook in Den Haag hebt gedaan'.

Niettemin heeft Boris O. (de O is van Ottokar) Dittrich toch voor deze titel gekozen voor zijn roman die in mei 2013 bij De Arbeiderspers verschijnt. De uitgeverij prijst het boek aan als 'literaire suspense in de New Yorkse subway'. Geen thriller in de ware zin des woords, maar als de informatie klopt zou het wel eens een roman met spannende elementen kunnen zijn.

New York is het decor van 'De waarheid liegen'. Bij de metro in The Big Apple werkt schoenpoetser Jason, die aan passanten graag verhalen mag vertellen. De klanten komen uiteindelijk samen op het perron van lijn 7. Daar vindt een tragisch incident plaats. Ongeval of moord? In elk verhaal staat een andere getuige van het voorval centraal.

Een trouwe klant raakt in de ban van Jason. Maar is hij wel echt een schoenpoetser? Wat heeft hij te verbergen? Als de FBI er aan te pas komt, slaat hij op de vlucht. De politie staat vervolgens bij de trouwe klant op de stoep. Wordt de waarheid op tijd ontmaskerd of zegeviert de leugen?

Boris Dittrich (1955) werkte als advocaat in Amsterdam, rechter in Alkmaar en was jarenlang Tweede Kamerlid voor en ook fractievoorzitter van D66. Tegenwoordig werkt Dittrich vanuit New York voor de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch. In 2011 publiceerde hij de positief ontvangen en uitermate onderhoudende Binnenhof-thriller 'Moord en brand'. (foto auteur: copyright GPD/Lex van Lieshout)

Met liefde doden (nieuws, 2012)

WIJNSLURPER SCHRIJFT OVER VLESELIJKE VROUWEN

Bij uitgeverij A.W. Bruna verschijnt donderdag 6 december 'De Vrouwenslagerij', een nieuwe roman van wijnboer Ilja Gort. Het is een boek met een flinke slok spanning, aldus de uitgever, want Gort verhaalt 'op Roald Dahl-achtige wijze' hoe in een klein Frans dorpje in de Pyreneeën vier vrouwen wraak nemen op de mannen in hun leven.

Overigens zou de roman al op 1 december in de winkel liggen, net op tijd om te profiteren van de koopgolf rond Sinterklaas. Gort op zijn Facebookpagina: ,,De aannemer was al gebeld om van de opbrengst een nieuwe vleugel aan het château te metselen. Maar wat doet de drukker? Hij drukt de helft van alle 50.000 covers op z’n kop!''

'Nooit bang zijn voor mannen; vrouwen zijn slimmer', is het devies van het kwartet dames in het dorp. Het verhaal begint als de populaire slager van het dorp het tijdelijke met het eeuwige verwisselt. Zijn dochter en de nietsnut die haar man is, nemen de zaak over, wat het begin is van een serie dramatische gebeurtenissen en lugubere incidenten, die het leven in het dorp op zijn kop zetten.

Ilja Gort (1951), bekend van de La Tulipe-wijnen, publiceerde eerder onder meer
'Leven als Gort in Frankrijk' en 'Overleven als Gort in Frankrijk', 'De nieuwe wijnsurvivalgids', 'Slurp!' en 'Ik slurp dus ik ben'. Recent presenteerde hij voor omroep Max het programma 'Wijn aan Gort' waarin hij het geheim van de eikenhouten smaak van wijn probeerde te ontrafelen en de voordelen van een schroefdop etaleerde. In 2008 verscheen zijn debuutroman 'Het Merlot Mysterie', waarvan 15.000 exemplaren werden verkocht. Hoewel de titel van zijn eersteling een spannende roman doet vermoeden, is het vooral een hilarisch boek waarin Hollandse nudisten biodansen in het maanlicht en een wijnfluisteraar bovenmatig actief is.

Behalve wijnboer is Gort ook vegetariër. En dan toch een roman schrijven over een slagerij. Waarom, meneer Gort?
,,In Nederland wordt alles wat met slachten te maken heeft zorgvuldig verborgen'', is zijn verklaring. ,,Dood bestaat niet. Vlees is een lapje non-descripte materie in een piepschuimen bakje, niet een afgehakt lichaamsdeel van een ademend wezen. Consumptiedieren worden weggestopt in fabrieken ver buiten de bebouwde kom, waar ze met duizenden tegelijk gedood worden om te belanden in het koelvak van de supermarkt.''

,,Hierdoor is de bizarre situatie ontstaan dat mensen dagelijks vlees eten, maar tegen het doden van dieren zijn. Hoe anders is dat in Frankrijk: loop een slagerswinkel binnen en je stapt in een parallelle wereld van bloed en botten. Doorgezaagde koeien, gevilde varkens en bakken vol ingewanden. Mannen en vrouwen in roodbespatte witte jassen snijden en hakken er vrolijk op los alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.''

Voordat hij de eerste zinnen van 'De Vrouwenslagerij' op zijn pc opsloeg, liep Gort een week stage bij een Franse slagerij. ‘Dat was niet prettig, maar het heeft me enorm geholpen. Ik heb geen mopperig antivlees-boek geschreven, maar een vitale roman over vier vrouwen die met natuurlijke vanzelfsprekendheid omgaan met slachten. Een situatie waarin dieren, hoe gek dat ook klinkt, met liefde worden gedood.''

Ilja Gort - De Vrouwenslagerij. Uitgeverij A.W.Bruna, 272 pag., € 17,95. ISBN 978 94 005 0228 4

De trailer van 'De Vrouwenslagerij':

Robuust en compromisloos (nieuws, 2012)

SCHRIJFSTER MET STALEN PERSOONLIJKHEID

De Britse misdaadschrijfster Margaret Yorke is vorige maand op 88-jarige leeftijd overleden. Yorke, die meer dan veertig misdaadromans op haar naam heeft staan, stierf op 17 november in een verpleeghuis in Chiltern Hills, waar ze de laatste weken van haar leven verbleef. Yorke, wier echte naam Margaret Beda Larminie was, won in 1999 de Cartier Diamond Dagger voor haar jarenlange bijdrage aan het thrillergenre.

Ze heeft nooit de faam gekend als haar schrijvende vakgenoten. Wellicht kwam dat omdat haar enige, in verschillende boeken terugkerende karakter, speurder Patrick Grant uit Oxford, slechts in vijf boeken van zich deed spreken. En die boeken verschenen alle in de jaren zeventig. Ze was het meest bekend door haar zelfstandig te lezen misdaadromans, waarvan de eerste, 'Summer Flight', in 1957 verscheen. Zoals de schrijfster was, waren haar romans robuust en compromisloos en werd daarin de kant gekozen voor de underdog.

Ze werd geboren in het dorpje Compton, Surrey. Haar jeugdjaren bracht ze door in de Ierse hoofdstad Dublin, waar haar Ierse vader was gestationeerd door zijn werkgever Guinness. Ze keerde terug naar Engeland toen ze dertien jaar oud was. Na haar schooltijd werkte ze tijdens de Tweede Wereldoorlog als bibliothecaresse in een ziekenhuis, daarna was ze werkzaam als chauffeur bij de Royal Navy.

Na de oorlog vestigde ze zich in het pittoreske dorpje Long Crendon in Buckinghamshire. Hier werd ze een soort Miss Marple, die haar gemoedelijke voorkomen koppelde aan een stalen persoonlijkheid. Ze speelde een voorname rol in het gevecht om bibliotheekrechten en werd een vooraanstaand lid van de Crime Writers' Association.

Eens per jaar verscheen er een misdaadroman van haar hand. Ze schreef ook korte verhalen voor Ellery Queen's Mystery Magazine. Haar misdaadroman 'The scent of fear' (1980) won de Martin Beck Award van het Zweedse genootschap van misdaadauteurs.

(Bron: The Guardian)

Wordt verwacht 320 (nieuws, 2012)

AFSLACHTING IN RAP TEMPO

Het gebeurt zelden dat een zin uit een recensie die op De Spanningsblog stond, wordt gebruikt om de volgende thriller van een auteur aan te prijzen. Maar áls er wordt geciteerd, wil men nog wel eens de plank lichtjes misslaan. Dan is de quote uit z'n verband gerukt.

Een aardig voorbeeld is het citaat op de folder van Overkill, de nieuwe actiethriller van het schrijversduo escober (vanaf nu zonder hoofdletter). 'escober schrijft voor het Nederlandse taalgebied volstrekt unieke thrillers', citeert uitgeverij Anthos uit een recensie van de thriller 'Ongenade'. Afgaande op deze zin zou je denken dat de rest van de bespreking uitermate positief is, maar er worden nogal wat kanttekeningen geplaatst. Nieuwsgierig? Klik hier.

Toch is het verheugend dat Esther Verhoef en echtgenoot Berry na vijf jaar weer de tijd hebben gevonden om een actiethriller te componeren. Want zulk soort boeken verschijnt niet vaak in de door 'gewone-vrouw-in-de-shit-geraakte'-thrillers overspoelde Nederlandse markt. 'Overkill' verschijnt in mei 2013 en belooft volgens de uitgeverij 'een achtbaan vol snoeiharde actie, seks en een intense blik in de donkere diepten van de menselijke geest'. Niet voor tere lezerszieltjes, dus.

Wie bepaalt wat gerechtigheid is, is de centrale vraag in 'Overkill'. In korte tijd worden een verkrachter, een moordenaar en een pedofiel op brute wijze om het leven gebracht. De slachtoffers hebben één overeenkomst: ze zijn niet gestraft door justitie. Maar door wie dan wel?

Het schrijversechtpaar zoomt in op drie mannelijke hoofdpersonen. Zo is daar ex-militair Ronny, die leeft op zijn intuïtie, op de rand van goed en fout. Zo kiest hij zijn vrouwen en opdrachtgevers. Aan de andere kant staat Reinier: rechter-commissaris, vader en echtgenoot, gevangen in zijn eigen leven. Ondertussen worden in rap tempo criminele afgeslacht en staat rechercheur moordzaken Mark voor ingrijpende beslissingen. Drie mannen in de kracht van hun leven, één moordenaar die zich niet laat stoppen.

Met al hun escober-thrillers sleepten Esther en Berry Verhoef een nominatie voor een thrillerprijs in de wacht. Met 'Onder druk' wonnen zij de Diamanten Kogel. (foto auteur: Mark Uyl)

Andere nieuwe titels:

Nicci French - 'Wachten op woensdag' (mei 2013). Derde deel in de Friede Klein-serie. Een klein meisje vindt het lichaam van haar moeder, die met bruut geweld is omgebracht. Een gepensioneerde journalist reist door Engeland om ouders van vermiste meisjes te interviewen. Psychoanalytica Frieda Klein wordt met tegenzin in deze twee zaken gezogen, terwijl ze herstellende is van een aanslag die ze ternauwernood overleefde.
Joost Heyink - 'De psycholoog' (mei 2013). Psycholoog Paul Duvalier opent zijn eigen praktijk en krijgt direct te maken met een vrouw die een onsamenhangend verhaal ophangt over mishandeling door haar man, een bekend vastgoedmakelaar. Al snel blijkt dat de vrouw meer redenen heeft om zich bij Duvalier te melden.
Erin Kelly - 'Hemelbrand' (april 2013). Lydia MacBride schrijft een bekentenis op als ze hoort dat ze ongeneeslijk ziek is. Na haar dood proberen haar man en drie kinderen de draad weer op te pakken. Ze komen samen in hun vakantiehuis in Devon. Dan verdwijnt er iemand in het niets.
Charlotte Williams - 'Het huis op de klif' (maart 2013). Debuut van onder eigen naam bekende Britse singer-songwriter Charlotte Greig. Psychotherapeute hanteert de regel 'word nooit persoonlijk met je patiënt'. Maar die lapt ze aan haar laars wanneer ze een jonge, charismatische acteur als patiënt aanneemt. Ze bezoekt zelfs een afgelegen landhuis van zijn familie.
Åsa Larsson - 'Zonnestorm' (april 2013). Officier van justitie Rebecka Martinsson leidt het onderzoek naar een gruwelijke moord in Kiruna. Het slachtoffer is Soll-Britt en zij zorgde voor haar 9-jarige kleinzoon Marcus, die getuige was van de moord. Maar zijn leven loopt ook gevaar.
George Pelecanos - 'Wat het was' (februari 2013). Washington 1972. Derek Strange heeft de politie verlaten en is voor zichzelf begonnen als privédetective. Als een jonge vrouw Strange benadert om een ring op te sporen, betreedt hij het werkgebied van zijn voormalige collega's.
Simone van der Vlugt - 'Fado e Festa' (maart 2013). Ditmaal geen thriller, maar een reisboek, die Van der Vlugt samen met haar fotograferende man Wim maakte. Voor meer informatie, klik hier.
Marion Pauw - 'De wilden' (februari 2013). Pauw, met 'Daglicht' winnares van de Gouden Strop 2009, verlaat - voor even? - het thrillergenre met deze roman. Over de Amsterdamse Nani, die, om haar leven in een wat kalmer vaarwater te brengen, voor zichzelf een reis naar Panama boekt. Daar komt ze terecht bij een indianenstam. Met vallen en opstaan maakt ze zich de gebruiken van de stam eigen. De enige die niet blij is met haar is de sjamaan van het dorp. Hij weet waartoe 'witte mensen' in staat zijn.

Meerkoppig (nieuws, 2012)

GESCHENK IN WORDING

Als er iets met het geschenkboekje voor de Maand van het Spannende Boek 2013 verkeerd mocht gaan, aan auteur Loes den Hollander heeft het in ieder geval niet gelegen. De Noord-Hollandse, extreem productieve schrijfster heeft haar verhaal af, zo vertelde zij vorige week tijdens de jaarvergadering van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs.

Overigens heeft Den Hollander niet alleen het verhaal al afgerond, zij heeft ook al een keuze gemaakt voor de cover: een meerkoppige vaas met daarin een roos. Volgens de auteur is het niet waarschijnlijk dat de omslag nog zal veranderen.

Het geschenkboekje heet 'Nooit alleen' en draait om Aline. Als zij ontdekt dat haar man iets voor haar heeft verzwegen, weet ze nog niet dat dit lugubere gevolgen zal hebben. Hoe kan ze ontkomen aan een vijand die meerdere gezichten heeft?

Volgens Den Hollanders uitgeverij Karakter zal 'Nooit alleen' in 'een stevige oplage' verschijnen. De oplage van het geschenkboekje van dit jaar, 'De ooggetuige' van Simone van der Vlugt, bedroeg 693.000 exemplaren, flink wat minder dan de recordoplage van 865.000 van het cadeauboekje 'Onmacht' (2010) van Charles den Tex.

Loes den Hollander debuteerde in 2006 met de thriller 'Vrijdag'. Inmiddels heeft zij dertien literaire thrillers, één roman, drie verhalenbundels en twee novelles op haar naam staan - die in totaal 700.000 keer over de toonbank gingen.

Plaat van de maand (32)

De Spanningsblog besteedt met recensies, interviews en nieuws voornamelijk aandacht aan de hedendaagse thriller en de auteurs daarvan: John Harvey, Johan Theorin, Tomas Ross, Judith Visser, noem maar op. De vroege Nederlandse misdaadroman is op deze site een ondergeschoven kindje. Maar verzamelaar Wim van Eyle biedt uitkomst. Zijn rijke collectie aanschouwend richt Van Eyle eens per maand de schijnwerper op het werk van een - soms vergeten - Nederlandse misdaadschrijver uit vroeger tijden. Vandaag de tweeëndertigste aflevering uit de serie Plaat van de maand. Over Fred Summer.

IN VADERS VOETSPOREN

(Door Wim van Eyle)

Frits de Winter werd geboren in 1937 als zoon van Jan de Winter, de man die vele detectives schreef in de periode 1952-1965, zoals de Inspecteur Paul Nijst-serie, en zich ook niet onbetuigd liet op het terrein van de westerns.

Frits de Winter schreef zijn eerste detective als negentienjarige in 1957, 'De dood kwam door de sneeuw...', uitgekomen bij de Nederlandse Keurboekerij. Omdat vader Jan ook al bij de Nederlandse Keurboekerij actief was, lag verwarring voor de hand. Daarom besloot Frits verder te gaan onder een pseudoniem, hij koos een andersseizoen en dat werd Fred Summer, te beginnen in 1962.

Hij schreef er nog vijf waarin de particuliere detective Peter van Zijl en diens assistent Remco de Rochebrune de hoofdpersonen zijn. Curieus is het feit dat zijn laatste boek 'De Papiermoorden' eigenlijk zijn eerste boek had moeten zijn. Frits de Winter was namelijk van plan een serie op te zetten met industriële dedectives. Hij werd nu vakbladjournalist en was hoofdredacteur van onder andere Graficus, Compres, Pers, School, Euro Flexo Magazine en redacteur van Ouders van Nu en Straks studeren. Daarnaast had hij ook de uitgeversverantwoordelijkheid voor deze
bladen.

Enige jaren na zijn detectiveschrijverij ging een vals spelende Hilversumse uitgever op rooftocht en zo verschenen er twee pockets, 'Het begon met de dood', maar dat was 'Dood op een zomerdag' met een ander kaftje en 'Profiteurs in het leger' dat oorspronkelijk 'Bloedgeld' heette.

De naam van de uitgever was Nooitgedacht die gelieerd was met de Antwerpse
uitgeverij de Goudvink. De Nederlande Keurboekerij was inmiddels geliquideerd en toen Frits de Winter er eindelijk achter kwam (hij ontving nooit een cent) bleek
ook Nooitgedacht opgeheven. De twee speciale pockets zijn ondertussen behoorlijk zeldzaam.

Alle detetcives van Frits de Winter verschenen bij de Nederlandse Keurboekerij in de zogenaamde S.O.S.-serie. De drie letters zijn op ieder cover te vinden, covers die overigens allemaal getekend en ontworpen zijn door Moriën.

1957 'De dood kwam door de sneeuw...'
1962 'De dode moordenaar'
1963 'Dood op een zomerdag'
1963 'Bloedgeld'
1964 'Muziek, maanlicht en... moord
1964 'De papiermoorden'

(Bron: Wim van Eyle, Frits de Winter, Alwin van Ee)