05 november 2008

Na een moedig gevecht (nieuws, 2008)

'JURASSIC PARK'-AUTEUR MICHAEL CRICHTON OVERLEDEN

De Amerikaanse schrijver Michael Crichton is dinsdag in Los Angeles op 66-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn management in een verklaring laten weten, meldde CNN woensdag. ,,Hij overleed plotseling, na een moedig gevecht tegen kanker'', aldus de verklaring.

Crichton is vooral bekend door zijn boek 'Jurassic Park', dat in 1993 werd verfilmd door Steven Spielberg. Ook schreef en produceerde hij de bekende Amerikaanse televisieserie 'ER', waarvoor hij een Emmy Award ontving. Naast Jurassic Park schreef hij ook 'Congo', 'Rising Sun' ('De Nippon-connectie'), 'Disclosure' ('Onthulling'), 'The Andromeda Strain' ('De Andromeda Crisis') en 'The Lost World' ('De verloren wereld'). Ook regisseerde hij diverse films waaronder 'Westworld', 'Coma' en de verfilming van zijn eigen boek 'De grote treinroof'.

Michael (John) Crichton werd op 23 oktober 1942 geboren in Chicago. Hij volgde een studie antropologie aan Harvard University en studeerde summa cum laude af. In het collegejaar 1964-1965 was hij als gastdocent verbonden aan het Engelse Cambridge University. Na zijn terugkeer in de Verenigde Staten begon Crichton aan een studie medicijnen. In 1969 voltooide hij zijn opleiding aan Harvard Medical School.

Reeds tijdens zijn studententijd probeerde hij geld te verdienen met het schrijven van boeken. Zijn boeken werden onder het pseudoniem John Lange (hij was meer dan twee meter lang) of Jeffery Hudson gepubliceerd. Onder de naam Michael Douglas schreef hij samen met zijn broer het boek 'Dealing' (1970).

Het eerste boek dat Crichton onder zijn eigen naam uitbracht, 'De Andromeda crisis', werd meteen in 1969 een bestseller. Sindsdien is Michael Crichton uitgegroeid tot een van de best verdienende auteurs ter wereld. Volgens het Amerikaanse blad Forbes bedroeg zijn jaarinkomen in 1998 zo'n slordige 65 miljoen dollar. In totaal verkocht Crichton zo'n 150 miljoen boeken. Ze waren 'een bron van inspiratie voor studenten van alle leeftijden' en een uitdaging voor tal van wetenschappers, aldus zijn familie in een verklaring.

Zijn werk kenmerkt zich door een grote belangstelling voor de prehistorie. Ook was hij gefascineerd door technologie en de mogelijkheid dat die zou ontsporen. Crichton werd alom geprezen om zijn vermogen om de tijdgeest feilloos aan te voelen.
Bovendien verrichtte hij zijn research altijd zeer grondig. Hij legde in zijn boeken een gedetailleerde kennis aan de dag op uiteenlopende gebieden als primatologie, neurologie, bionomie, internationale economie, vikingen, de Middeleeuwen en moderne communicatietechnologie. Hij was een expert op het gebied van computers. Reeds in 1983 schreef hij Electronic Life, een van de eerste handboeken op het gebied van informatietechnologie. Ook ontwierp hij zelf een computerspel, Amazon. Crichton gaf ook vele lezingen. Zo sprak hij ooit het Amerikaanse Congres toe over de gevaren van wetenschap en politiek.

De laatste jaren profileerde Crichton zich ook als een groot scepticus in de discussie over de opwarming van de aarde. Zo was hij er allerminst van overtuigd dat de mens verantwoordelijk is voor (een belangrijk deel van) het broeikaseffect. In zijn boek uit 2004, 'State of Fear', pakte hij klimaatverandering en verschillende theoriën daarover aan wat hem op veel kritiek van wetenschappers kwam te staan.

Crichton trouwde vijf keer en had een dochter, Taylor Anne.

Directeur Hanca Leppink van Luitingh Sijthoff, de Nederlandse uitgever van Crichton, heeft hem enkele malen ontmoet. Ze is verrast door zijn plotselinge overlijden. ,,Niemand wist dat hij ziek was'', zegt Leppink in Boekblad. ,,Ik las net nog in mijn aantekeningen uit Frankfurt dat het manuscript van zijn nieuwe roman in mei zou komen. Waar die over gaat weet niemand, dat was altijd zo.''

Crichton behoorde bij Luitingh tot de bestsellerauteurs. ,,Maar hij was geen Ludlum, King of Dan Brown'', zegt Leppink. ,,Dat heeft er waarschijnlijk mee te maken dat hij telkens met iets nieuws en anders kwam. Het was een zeer veelzijdige, briljante man, en een duizendpoot.''

Ferme trap (nieuws, 2008)

'SCHRIJVEN IS ALLESBEHALVE LEUK'

Met amusante ontboezemingen is ze niet zuinig. Enge scènes voor haar thrillers oefent Tineke Beishuizen bij voorkeur thuis, samen met echtgenoot Jean. ,,Dan zeg ik: Jean, houd me eens vast. Nee, niet zo. Alsof je me wurgt. Eerst zeg ik 'au' en dan hij. Ik moet immers ook weten hoe mijn hoofdpersoon zich losmaakt uit die wurggreep. In dit geval met een ferme trap naar achteren.''

Beishuizen vertelde dit deze week in de bibliotheek van Eibergen. Op uitnodiging van vijf bibliotheken in de Achterhoek reed de schrijfster een dag lang per Syntus-busje door de regio. In Eibergen sprak Beishuizen vooral over haar werk als thrillerschrijfster. Over keuzes die je van tevoren moet maken, dat je beter geen hekel kunt hebben aan je hoofdpersoon, over ketting-koekjes-eten en dat de tafel in de boekhandel dé plek is waar je boek moet liggen, want 'dat is het hoogste dat je kunt bereiken als schrijver'.

Schrijven is allesbehalve leuk, verzekert ze haar gehoor. ,,Leuk is alleen dat je het geschreven hébt.''

(Bron: De Twentsche Courant Tubantia)

Plus verzendkosten (nieuws, 2008)

PRIJZIG DEBUUT

Wie geïnteresseerd is, moet hem vooral bestellen, maar schrijver Douwe de Joode uit Laren rekent wel een flinke prijs voor zijn thrillerdebuut 'Duister Imago - opdracht aan een Haags PR bureau'. Voormalig journalist De Joode, directeur van een PR adviesbureau, verlangt maar liefst 26,95 euro (bijna zestig oud-Hollandse guldens!) voor zijn ruim vierhonderd pagina's tellende eersteling. Voor zo'n prijs moet het wel een briljant debuut zijn... De schrijver overhandigde dinsdag 4 november het eerste exemplaar van zijn boek aan de Larense cultuurwethouder Leo Janssen.

De hoofdrol in het boek wordt gespeeld door Jan Jaap Roelofs, evenals De Joode directeur van een PR adviesbureau. Zijn vrouwelijke collega is ontvoerd. Roelofs vraagt zich af waarom zij juist gekidnapt is. En wat had dit met de opdracht te maken om die politieke partij op Curaçao op te richten? Roelofs valt van de ene verbazing in de andere, gaat intuïtief maar doortastend te werk en komt uiteindelijk oog in oog te staan met het brein achter het 'Duister Imago'. Volgens de uitgever voert het boek de lezer via de locaties Zwitserland en Den Haag uiteindelijk naar Curaçao waar de 'verrassende ontknoping' plaatsvindt.

De auteur heeft twee jaar aan de totstandkoming gewerkt en behoorlijk wat research verricht. Zo sprak hij met de politie in Gstaad en ontving van de Militaire Inlichtingen en Veiligheidsdienst op Curaçao informatie over de drugsbestrijding in het Caribisch gebied.

'Duister Imago' wordt uitgegeven door Free Musketeers te Zoetermeer. Het boek is te koop in de boekhandel en online te bestellen bij onder andere www.freemusketeers.nl, www.bol.com en www.ako.nl. Maar dan komen er ook nog verzendkosten bij.

Havank Ross - Caribisch complot (2008)

Havanker dan Havank




(Door Mieske van Eck)

Havank is een legende. Niet zozeer door de wurgende spanning van zijn misdaadboeken als wel door breedsprakige taal. Zijn held Charles C.M. Carlier, beter bekend als de Schaduw, is eerder een babbelzieke levensgenieter dan een staalharde speurder. Een tikje ondeugend, tamelijk ijdel, tegendraads en niet van zijn stuk te krijgen. Zelfs met de dood onder ogen blijft hij grappen en grollen. Hij kan het zich veroorloven, want de kenners weten dat de Schaduw minstens negen levens heeft.

Hans van der Kallen (1904-1964) debuteerde in 1935 met Het mysterie van St. Eustache. Collega-schrijver Anton van Duinkerken bedacht zijn pseudoniem. Havank schreef dertig romans over de Schaduw en zijn uitdijende vriendenclub. Ze zijn leuk om te lezen door de typische sfeer van voor en net na de oorlog. Leuk, maar gedateerd en zonder enige diepgang. Er zijn er enkele miljoenen van verkocht.

Na Havanks dood zette de Friese schrijver Pieter Terpstra de reeks nog even voort. Maar nu heeft niemand minder dan Tomas Ross de oude Havank opgepoetst. Met al weer een nieuwe vriendin en zo'n beetje alle oude vrienden van vroeger. Ross verstaat zijn vak en is soms zelfs Havanker dan Havank. Het duizelt je als lezer van de vele namen en ontwikkelingen en verhalen. Ross haalde de oude speurder helemaal naar onze tijd, compleet met zijn voorliefde voor goed eten, dito wijn en vrouwelijk schoon. Carlier zou nu ongeveer 117 jaar geweest moeten zijn. Maar zo tel je niet bij helden. Die blijven eeuwig jong en plegen zich in ieder geval zelden te houden aan een logisch tijdsverloop.

Ross rustte de 117-jarige uit met een mobiele telefoon, maar ook zijn vertrouwde speeltjes om misdadig tuig mee te verschalken. Dit keer neemt de Schaduw het op tegen de Nederlandse onderwereld. De ontvoering van een biermagnaat, moorden in het criminele circuit, geld, chantage en drugs op de Antillen en zelfs een afgesneden vingerkootje komen voorbij. Een aardige knipoog naar pakweg twintig jaar Nederlandse misdaadgeschiedenis. Vermakelijk dat hiervoor de Schaduw uit zijn kist wordt getrokken, maar Ross is toch beter te genieten zonder de babbelzucht van Charles C.M. Carlier.

Havank Ross - Caribisch complot. Uitgeverij A.W. Bruna, 227 pag.

Bron: Brabants Dagblad

04 november 2008

Doopceeltje lichten (nieuws, 2008)

'CEL' IN ZEMBLA

In het najaar van 2007 leverde Charles den Tex het manuscript in van 'CEL', de actiethriller waarmee hij deze zomer zijn derde Gouden Strop in de wacht sleepte. ,,Alles wat ik over identiteitsdiefstal weet, staat erin. Wat ik niet wist, heb ik erbij verzonnen. Althans, dat dacht ik'', schrijft Den Tex deze week in de Vara Gids.

Reden voor zijn ontboezeming is de uitzending, komende zondag, van het actualiteitenprogramma Zembla. Sinds begin september werkte de schrijver acht weken lang mee aan deze aflevering waarin schending van privacy en identiteitsfraude centraal staan.

De auteur ontdekte dat zijn verzinsels akelig dicht bij de werkelijkheid komen. ,,We zijn op zoek gegaan naar wat er allemaal over mij bekend is in bestanden van de overheid en van grote bedrijven. En we hebben uitgezocht hoe makkelijk het nou eigenlijk is om iemands identiteit te stelen.''

Identiteit is niet meer wat het geweest is, verzucht de schrijver in het tijdschrift. ,,Vaker dan we denken is iemand het slachtoffer van identiteitsdiefstal. Veel vaker. Elke twee seconden wordt er ergens ter wereld iemands identiteit misbruikt. Dat is 30 keer per minuut, 1800 keer per uur, 43.200 keer per etmaal.''

De schrijver haalt in het artikel het voorbeeld aan van een vrouw in de Verenigde Staten die een ziekenhuisrekening krijgt voor de amputatie van haar linkervoet. Maar haar linkervoet zit nog aan haar been vast. Sterker nog, de rechterbeen ook. Ze belt het ziekenhuis en zegt dat er sprake moet zijn van een vergissing. Maar volgens het dossier was de linkervoet toch geamputeerd. Er moest betaald worden. Ten einde raad reed de vrouw naar het ziekenhuis en legde in een gesprek met de directeur pontificaal haar linkervoet op zijn bureau. Uiteindelijk gaf de man toe dat de vrouw slachtoffer was van identiteitsfraude.

In het tijdschrift komt ook Kelvin Korteweg, advocaat en specialist in privacy- en identiteitszaken, aan het woord. ,,Er zijn nog heel weinig juristen die zich hiermee bezighouden'', aldus de advocaat. ,,Ik ken ze niet en er is ook nog weinig kennis en jurisprudentie. Alles moet nog uitgevochten worden.''

In Zembla blijkt dat gegevens van Nederlandse creditcardhouders te koop zijn op Russische criminele sites. Voor vijf dollar per stuk kocht Zembla acht willekeurige 'personages': hun namen, huisadressen, e-mailadressen, telefoonnummers en creditcard-gegevens. Met die gegevens heeft het programma probleemloos aankopen gedaan die werden betaald door de bezitters van de creditcard zonder dat zij het wisten.

Het Openbaar Ministerie is geschrokken en wist niet dat identiteitsgegevens op deze schaal worden verhandeld door criminelen. Het heeft de zaak in onderzoek. Fraudeofficier mr. F. Speijers wil bovendien dat banken en creditcardmaatschappijen kaarten beter gaan controleren.

Zembla, zondag 9 november, Nederland 2, 22.10 - 22.55 uur

Judith Visser - Stuk (2008)

Judith Visser gaat hoge ogen gooien




(Door Arno Ruitenbeek)

Stuk is het derde boek van Judith Visser, maar wel haar eerste thriller. Een zogenoemde literaire thriller.

Het is mooi meegenomen dat het clubje vaderlandse schrijvers van spannend proza, over het algemeen heren op leeftijd, vers vrouwenbloed krijgt toegediend. Vissers drama dat zich in Rotterdam voltrekt, is uiterst herkenbaar en raakt de lezer recht in de ziel.

In Stuk vallen geen doden, maar spat het (innerlijke) geweld desondanks van bijna elke pagina. De frustraties, leidend tot de complete ontsporing van het dikke pubermeisje Elizabeth, vormen stof tot nadenken over hoogst actuele zaken als anorexia websites, het huidige onderwijsbestel, de gevolgen van een scheiding van druk bezette ouders en pesten (als in: 'het bloed onder de nagels').

Elizabeth vergt enorm veel van ons empathisch vermogen, maar laat ons tot de gevreesde ontknoping toch geen moment los. Een debutant die de lezer zo weet te boeien, gaat hoge ogen gooien in de strijd om de Gouden Strop en de sterren in VN's Detective- en Thrillergids.

Vissers heldere en bondige schrijfstijl zullen de uitgever wellicht hebben verleid op deze prachtige thriller het valse etiket 'literair' te plakken. Ik weet na al die jaren nog steeds niet waarom dit wordt gedaan, al hoop ik dat het vooral een - overbodige - verkooptruc is. Stuk verkoopt zichzelf en als dat niet gebeurt, zegt dat alles over het gebrek aan smaak bij de Nederlandse lezer.

Judith Visser - Stuk. Uitgeverij De Boekerij, 302 pag.