Gesignaleerd 472 (nieuws, 2019)

Damen & Vandermeeren - Bodemloos



Bij uitgeverij Van Halewyck verschijnt 17 september de thriller Bodemloos. Het is het tweede deel van de trilogie van het schrijfkoppel Damen en Vandermeeren. 

Een seriemoordenaar. Een advocate.
Wie is de volgende?

Lissabon wordt opgeschrikt door een aantal gruwelijke moorden. De angstpsychose onder de bevolking neemt toe en de opluchting is groot wanneer er een verdachte wordt aangehouden.

Tegen elk advies in besluit de jonge advocate Kirsten Hartogs om zijn verdediging te voeren. Die beslissing heeft verstrekkende gevolgen. Bovendien daagt er een nieuw gevaar op: een schaduw uit haar verleden.

Intussen is een tienermeisje al maandenlang vermist. De verdachte ontkent dat zij een van zijn slachtoffers is. Maar wat als hij hoog spel speelt, met een mensenleven als inzet?

Misdaadauteur Hilde Vandermeeren en strafpleiter Walter Damen gingen dit jaar een opmerkelijke samenwerking aan. Uit de combinatie van 'de scherpe pen' van Vandermeeren en Damens specialisatie in strafrecht werd Rusteloos geboren, het eerste deel van het drieluik over de advocate Kirsten Hartogs.

Walter Damen studeerde rechten aan de Universiteit Antwerpen en aan de KU Leuven. In het kader van zijn studies haalde hij ook bijkomende certificaten, waaronder gerechtelijke geneeskunde. Hij trad op als advocaat in verschillende spraakmakende dossiers en is medeauteur van verschillende boeken, waaronder meerdere bestsellers. Hij was ook een van de gezichten in de serie Strafpleiters op de Vlaamse tv-zender Canvas.

Hilde Vandermeeren studeerde psychologie en is een van de meest bekroonde Vlaamse thrillerschrijfsters. Ze won de Hercule Poirot publieksprijs 2013 en stond op de shortlist Gouden Strop 2016. Haar boek Schemerzone werd bekroond met de Hercule Poirotprijs 2017 en haalde de longlist Bookspot Gouden Strop 2018.

Nieuw oeuvre (nieuws, 2019)

De Gouden Vleermuis wordt volwassen



Op de laatste zondag van oktober wordt voor de zevende keer de Gouden Vleermuis uitgereikt. En het heeft er alle schijn van dat deze oeuvre-award van het Nederlands Thrillerfestival nu pas ballen krijgt: de jury bestaat in ieder geval voor de helft uit leden met kennis van zaken en er hangt - voor het eerst - best een aardig geldbedrag aan. Uitgeverijen weten nu ook de weg naar 'Zoetermeer' te vinden.

Op 31 augustus, de sluitingsdatum, waren 25 auteurs door hun uitgeverij of henzelf aangemeld voor de Gouden Vleermuis 2019. Tegenwoordig heet de prijs MAX Gouden Vleermuis, naar de hoofdsponsor, de omroep van Zoetermeerder Jan Slagter. De omroepbaas zit ook in het comité van aanbeveling van het Nederlands Thrillerfestival.

De Gouden Vleermuis is een oeuvreprijs en van een oeuvre is volgens de jury pas sprake als de auteur ten minste vijf thrillers heeft gepubliceerd. De organisatie heeft veellezers en recensenten als Coenraad de Kat (Hebban) en Cees van Rhienen (ex-Crimezone, ex-Hebban en thans Thrillzone) gestrikt als juryleden. De laatste zit de club voor. Ook bibliotheekmedewerker Heleen Janse en Bé Emmens (secretariële ondersteuning) maken deel uit van de jury.

Van de 25 aangemelde auteurs beschikten er acht volgens de jury niet over 'een nieuw oeuvre', wat dat ook moge betekenen. Een van hen was overigens al eerder winnaar van de Gouden Vleermuis.

Uiteindelijk belandden de volgende zeventien schrijvers op de longlist: Jo Claes (België), Christian De Coninck (België), Robert Fabbri (Zwitserland). Corine Hartman (Nederland),  Paul Jacobs (België), Deon Meyer (Zuid-Afrika), Peter Römer (Nederland), Melissa Skaye (Nederland), Jesper Stein (Denemarken), Brad Thor (Verenigde Staten), Hilde Vandermeeren (België), Esther Verhoef (Nederland), Jacob Vis (Nederland), Simone van der Vlugt (Nederland), Jet van Vuuren (Nederland), Felix Weber (Nederland) en Jeroen Windmeijer (Nederland). Van Jesper Stein zijn overigens slechts vier thrillers in Nederlandse vertaling bekend. En Felix Weber had beter onder zijn echte naam Gauke Andriesse kunnen meedoen: Weber schreef tot dusver twee thrillers, Andriesse publiceerde er vijf. Maar een kniesoor die hier op let.

Eind september stelt de jury een shortlist van maximaal zes auteurs vast. De winnaar van de MAX Gouden Vleermuis wordt tijdens het gratis toegankelijke Thrillerfestival op zondag 27 oktober bekendgemaakt. Voor het eerst krijgt de winnaar ook een cheque overhandigd met een bedrag van 5.000 euro.

In voorgaande edities werd bij de keuze voor een winnaar ook meegewogen of de auteur in kwestie bereid was om in Zoetermeer zijn prijs te komen ophalen. Secretaris Bé Emmens liet vorig jaar nog weten: 'Een aantal genomineerde schrijvers verblijven in het buitenland en hebben niet de behoefte om voor de Gouden Vleermuis naar Zoetermeer te komen.' Dat zal dit jaar niet anders zijn, verwacht De Spanningsblog. Als ze niet toevallig in Nederland zijn voor promotie, zullen de buitenlanders Fabbri, Meyer, Stein en Thor afvallen. Voor de Vlamingen ligt het wat anders: zo ver reizen is het ook niet naar Zoetermeer, de parel langs de A12.

De redactie van De Spanningsblog zou de prijs graag zien gaan naar Jacob Vis. Niet alleen heeft deze auteur, winnaar van de Diamanten Kogel, een rijk oeuvre, hij heeft zich ook altijd een vurig pleitbezorger betoond van de Nederlandse misdaadroman. 

2.779.862 woorden (nieuws, 2019)

Elk woord levert Lee Child 100 dollar op 



Met ieder woord dat de Britse bestsellerauteur Lee Child publiceert, wordt er honderd dollar op zijn rekening bijgeschreven. En Jack Reacher, de letterlijk grote held uit zijn thrillers, is nu ergens in de vijftig. Het zijn opmerkelijke feiten die in een recent interview met Express Magazine naar voren komen.

Amazone Prime TV begint later dit jaar aan de opnamen van een serie rond Jack Reacher. De rol wordt ditmaal niet vertolkt door het 'onderdeurtje' Tom Cruise (1,72 meter groot). 'Nee, deze keer gaan we voor de grootste kerel die je ooit hebt gezien', aldus Lee Child. Er is een zoektocht gestart naar een acteur die intelligent én groot genoeg is: hij moet zeker 1,95 meter lang zijn en minstens 113 kilo wegen.

In oktober verschijnt Blue Moon, de 24ste thriller rond Jack Reacher. Eerder dit jaar werd hij geëerd voor 'zijn verdiensten voor de literaruur'. De 64-jarige Child mag zich sindsdien commandeur in de orde van het Britse rijk noemen en mag achter Jim Grant, want dat is zijn echte naam, de letters CBE plaatsen.

Net als zijn held Jack Reacher slaat Lee Child dagelijks tussen de twintig en dertig mokken zwarte koffie achterover. Tussendoor paft hij een pakje Camel-sigaretten weg.

Om en nabij de tweehonderd miljoen boeken heeft Child inmiddels wereldwijd verkocht. In totaal heeft hij 2.779.862 woorden gepubliceerd. Rekenmeesters hebben vastgesteld dat hij per woord honderd dollar betaald krijgt. Elke negen seconden wordt ergens ter wereld een Jack Reacher-thriller verkocht. Child blijft er relaxed onder dat hij een 'populaire bestsellerauteur' wordt genoemd. 'Wie op aarde zou er een impopulaire 'worst-seller' willen zijn?'

Bestsellers schrijven doet hij 'uit instinct'. 'Charles Dickens schreef niet wat het publiek wilde. Hij wilde wat zij ook wilden. Dat is de sleutel naar het succes: je beschikt over de juiste vaardigheden om te schrijven, maar je bent een doodgewoon persoon, net als de meeste van je lezers. Wat bij jou door het hoofd speelt, speelt ook bij hen. Zo eenvoudig is het.'

Lee Child kan zich veroorloven eerste klas te reizen (of een vliegtuig te kopen). Maar in New York neemt hij altijd de metro.

Toen Child in 1997 voor het eerst Jack Reacher ten tonele voerde, was de held 36 jaar. 'Hij is nu ergens in de vijftig', zegt de schrijver. 'Ik probeer eerlijk te zijn over ouder worden, maar tegelijkertijd wil ik een held hebben die nog krachtig en attractief genoeg is. Ik ga hem niet voorzien van een rollator en incontinentiemateriaal.'

De schrijver zelf denkt af en toe wel eens aan zijn pensioen. Wanneer hangt hij zijn tekstverwerker aan de wilgen? 'Ik ging uit van 21 thrillers. Maar daarna bood de uitgever mij een contract voor nog eens drie thrillers en had daar een belachelijk hoog bedrag voor over. Dus ik denk dat ik nog wel even door ga. Ik heb altijd gedacht dat Reacher op een heroïsche wijze ten onder moest gaan. Maar ik vrees dat bij zijn overlijden lezers bloed willen zien. Dat van mij.'

Bron: Express

Mag ik van jou... (nieuws, 2019)

Nog lang niet moe van Baantjer 



Begin 2017 lag het tachtigste deel van de Baantjer-serie in de winkel. Schrijver Peter Römer had met uitgeverij De Fontein afgesproken door te gaan tot en met nummer 85 en daarna 'verder wel zou zien'. Op 10 september verschijnt dat deel en de vraag is: Peter Römer wat nu? Het antwoord: 'Voorlopig ben ik nog wel even bezig.'

De Cock en de levende dode heet het vijfentachtigste avontuur van rechercheur De Cock (met cee-ooo..., ja, dat weten we nu wel...). Uitgeverij De Fontein kopt boven het persbericht waarin van de verschijning melding wordt gemaakt: 'Baantjer meer dan ooit in de belangstelling!', zonder dat met argumenten of cijfers te onderbouwen. Een blik in de archieven van de Bestseller60 leert overigens wel dat elk deel in de hitlijst van de Stichting CPNB belandt. Zo bereikte deel nummer 80, De Cock en de moord op maat, in 2017 zelfs plaats nummer 4 in de lijst. Dit jaar was plek 10 de hoogste positie voor De Cock en de zwarte weduwe.

Als komende week De Cock en de levende dode op de tafels in de boekhandel wordt uitgestald, is Peter Römer al weer druk bezig aan deel 86, zo laat de acteur/regisseur/schrijver aan De Spanningsblog weten. 'Dus ja, de serie gaat nog even door. Er komt, contractueel overeengekomen, ook nog een deel 87. Voor- en najaar 2020.'

En wat daarna volgt? 'Daarna ga ik ongetwijfeld weer lunchen met de uitgever om de voortgang te bespreken. Ik heb mij voorgenomen om door te gaan zolang ik er een uitdaging in zie, er plezier in heb en het idee heb dat ik mijzelf niet loop te herhalen. En de uitgever er brood in ziet, natuurlijk.'

Aan de aloude formule wil de schrijver niet sleutelen, zo liet hij twee jaar geleden al in een interview met het AD weten. 'Je kent de omtrekken van het verhaal, je moet alleen de invulling ervan verzorgen. Niet makkelijk, maar makkelijker dan een standalone thriller.' Het is cosy crime, zoals de Engelsen dat zouden noemen. 'Er zitten geen krankzinnige moordenaars in die mensen opensnijden. En hersenvocht en sperma druipen niet van de muren.'

Römer heeft nooit last van gebrek aan inspiratie, vertelde hij aan Shownieuws. 'Die haal ik van de straat, de krant, de televisie. Er gaan de hele dag door mensen dood. Het leuke van Baantjer is dat het je de mogelijkheid geeft om overal in Amsterdam een lijk neer te leggen.'

In deel 85 wordt in de buurt van de Stopera hét lijk uit de Amstel gevist. De betreurde is de Russische balletmeester Miki Novikov. Het wordt De Cock al snel duidelijk dat hij is vermoord. De Rus, die in Amsterdam was om als balletmeester een beroemd gezelschap uit Sint-Petersburg te begeleiden, blijkt geen onbekende in de stad.

De destijds flamboyante maar getroebleerde Miki had in zijn gloriejaren bij het Nationale Ballet gedanst, maar was tien jaar geleden met stille trom vertrokken. Naar nu blijkt met achterlating van zijn vriendin, ballerina Iris Blom, en hun ongeboren kind. De Cock en Vledder besluiten zijn moordenaar vooralsnog in balletkringen te zoeken, maar stuiten gaandeweg op meer demonen uit Miki’s duistere verleden.

Voor diehard Baantjer-fans die alvast in de startblokken gaan staan om naar de winkel te hollen, heeft de uitgeverij goed nieuws in petto: De eerste oplage van nieuwe De Cock bevat een cadeau: het enige echte Baantjer-kwartet! Vol met herkenbare locaties en beroemde personages.

Goed moment (nieuws, 2019)

Vrouwen aan de haal met Ned Kelly awards 



De uitreiking van de Ned Kelly awards, de belangrijkste thrillerprijzen van Australië, is een volledige vrouwelijke aangelegenheid geworden. Voor de eerste keer in de geschiedenis zijn vandaag alle drie prijzen in ontvangst genomen door schrijfsters. 

De bekendmaking van de winnaars was onderdeeel van BAD: Sydney Crime Writers Festival. Jane Harper, wier debuut De droogte een internationale bestseller werd, won de prijs voor de beste thriller met haar derde boek The Lost Man (Verlaten).

Dervla McTiernan werd voor haar boek The Ruin bekroond met de prijs voor het beste thrillerdebuut. Bri Lee sleepte de true crime-'Ned' in de wacht met haar boek Eggshel Skull.

Jane Harper, woonachtig in Melbourne, kon niet bij de prijsuitreiking in Sydney aanwezig zijn omdat zij op het punt van bevallen staat. Ze liet wel weten dat ze verheugd was dat de drie 'Neds' waren gewonnen door vrouwen. 'Ik heb het gevoel dat dit een goed moment is voor vrouwelijke auteurs. We hebben geluk dat er zo veel goede schrijvers zijn die zo veel lezers aanspreken.'

Harper wordt gezien als een voorhoedespeelster in het subgenre van de 'outback noir', zei dat toen ze begon ze zich niet speciaal richtte op een bepaald gernre. 'Maar het blijkt dat het platteland van Australië een sterk decor is en geweldige mogelijkheden schept voor een goede verhaallijn en dito karakters.' Sinds de Ned Kelly award voor de beste thriller voor het eerst sinds 1996 wordt toegekend, is de prijs slechts vier keer door een vrouw gewonnen. 

Het boek Eggshell Skull van Bri Lee gaat over slachtoffers van seksueel misbruik en hun moeizame tocht door het Australische rechtssysteem. Ook beschreef ze haar eigen ervaringen met misbruik in het boek. Zij zei dat tien jaar geleden haar boek niet serieus genomen zou worden, laat staan gepubliceerd.

Bron: The Sydney Morning Herald

Snobisme (nieuws, 2019)

Vrouwen voelen zich bekritiseerd om hun boekkeuze



Onder uitgevers heerst een zekere vorm van snobisme bij het kiezen en promoten van auteurs en hun boeken. En een aanzienlijk deel van de vrouwelijke lezers ondervindt kritiek op de boeken die zij kopen. Die zouden te commercieel zijn en/of 'waardeloos'. Dit blijkt uit een onderzoek uitgevoerd in opdracht van het nieuwe Britse thrillerfestival Capital Crime.   

De peiling werd gehouden onder ruim duizend mensen. Negen op de tien ondervraagden vinden dat literaire festivals meer auteurs van commerciële fictie in hun programmering moeten opnemen en dat uitgevers zich minder elitair moeten gedragen als het gaat om het inlijven van schrijvers. Bijna twee op de vijf vrouwen zeggen dat ze belachelijk worden gemaakt om wat ze lezen. Hun boeken zouden maar commerciële prullen zijn. Iets minder mannen (32%) erkennen dat ze daar last van hebben.

Bijna de helft (47%) van de ondervraagden voelt zich aangesproken om een boek te kopen dat een grote literaire prijs heeft gewonnen of daarvoor genomineerd is geweest. Daarentegen zegt 34% wel regelmatig genegen te zijn een genomineerd of een bekroond boek aan te schaffen. Verder blijkt dat één op de vijf nooit een bibliotheek bezoekt en dat 2 op de 5 lezers boeken online bestelt. 

Schrijver Adam Hamdy en een van de organisatoren van het Capital Crime Festival zegt geschrokken te zijn van deze cijfers. 'Lezen is een van de meest geliefde hobby's onder Britten, maar de uitgeefconcerns laten de mensen zich schamen voor hun boekkeuze. Dat hoort niet. Wij van Capital Crime willen juist het plezier vieren dat lezen teweegbrengt. Welk boek je ook leest. Er zou geen oordeel over of hiërarchie moeten zijn in het genre of de auteur die jou bevalt.'

Capital Crime vindt plaats van 26 tot en met 28 september in de Connaught Rooms in Londen. Deelnemende schrijvers zijn onder anderen Kate Atkinson, Robert Harris, David Baldacci, Ian Rankin en Ann Cleeves.

Bron: The Bookseller