29 november 2018

Central Park Five (nieuws, 2018)

Linda Fairstein raakt titel 'Grandmaster' kwijt



Mystery Writers of America, het genootschap van thrillerschrijvers dat jaarlijks de Edgar Awards toekent, is teruggekomen op zijn besluit om bestsellerauteur Linda Fairstein te benoemen tot Grandmaster. De keuze om haar die eretitel toe te kennen, stuitte eerder deze week op kritiek, nu blijkt dat Fairstein, toen zij nog officier van justitie, ten onrechte vijf pubers heeft vervolgd voor een verkrachting in Central Park in 1989.

Fairstein was een van de twee schrijvers die dit jaar tot Grandmaster zouden worden 'geridderd'. Martin Cruz Smith, auteur van onder ander Gorki Park, was de andere laureaat. Met de titel Grandmaster wil MWA schrijvers eren die in zijn ogen een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan het thrillergenre. Eerdere winnaars zijn onder anderen James Ellroy, Stephen King, Alfred Hitchcock en Agatha Christie.

Linda Fairstein
 heeft twintig boeken op haar naam staan over aanklager Alexandra Cooper in Manhattan. De schrijfster putte bij het schrijven van haar thrillers uit haar eigen ervaringen als hoofd van de afdeling zedenzaken bij het Openbaar Ministerie in Manhattan.

Fairstein was ook betrokken bij het onderzoek naar een verkrachting in Central Park in 1989. Daarvoor werden vijf pubers veroordeeld. In juni van dit jaar bracht de gemeente New York duizenden pagina's aan documenten naar buiten over het onderzoek naar de 'Central Park Five'. Daaruit bleek onder andere uit verkregen DNA-materiaal dat de vijf verdachten de verkrachting helemaal niet konden hebben gedaan. Het vijftal heeft wel bekentenissen afgelegd in deze zaak. In juli schreef Fairstein in de New York Law Journal een stuk waarin ze de vervolging verdedigde. 'De bekentenissen zijn niet afgedwongen', schreef ze.

Schrijver en Edgar Award-winnaar Attica Locke drong er deze week in een serie tweets bij de organisatie op aan om iemand anders tot Grandmaster te kronen. 'Zij alleen is verantwoordelijk voor de onterechte veroordeling van de'vijf.' Locke benadrukt dat Fairstein tot nu toe haar excuses niet heeft aangeboden aan de vijf. 'Juist omdat ze een florerende schrijverscarrière heeft betekent dat niet dat we geen acht moeten slaan op haar verleden.'

Via Twitter ontkende Fairstein dat zij de aanklager of de onderzoeker in de verkrachtingszaak was. Zij riep Lock op tot 'een beschaafd gesprek', waarin ze de schrijfster kon 'opfrissen' met de feiten. Mystery Writers of America meldt op zijn website dat de opmerkingen van Locke serieus bestudeerd zullen worden. Het genootschap komt later met een reactie.

Mystery Writers of America bracht donderdag 29 november een statement uit waarin het genootschap meldde dat Fairstein de titel van Grandmaster toch niet wordt toegekend. Toen MWA tot zijn keuze kwam was Fairsteins aandeel in de controversiële zaak niet bij het bestuur bekend, zo wordt gezegd. 'Na diepgaand overleg heeft het bestuur besloten niet door te gaan met het toekennen van de prijs aan iemand waarvoor bij een groot deel van onze leden geen steun is. We realiseren ons dat deze actie voor velen onbevredigend zal zijn. We verontschuldigen ons voor de pijn en teleurstelling die deze situatie heeft veroorzaakt.'

Linda Fairstein liet via haar Facebook-account weten 'enorm teleurgesteld' te zijn over het besluit van het MWA-bestuur. Martin Cruz Smith wordt komend jaar bedacht met de titel van Grandmaster. Dat zal gebeuren tijdens een galadiner op 25 april 2019 in het Grand Hyatt Hotel in New York.

Bron: New York Times

27 november 2018

Rauw mededogen (nieuws, 2018)

Australische schrijver wint 'vrouwvriendelijke' thrillerprijs



De Australische schrijver Jock Serong heeft met zijn boek On the Java Ridge de eerste Staunch Award gewonnen, een prijs voor de beste thriller waarin geen geweld tegen vrouwen voorkomt. 

Met de prijs wint Jock Serong een geldbedrag van tweeduizend Britse pond. De schrijver verhaalt over een groep Australische surfers die op vakantie in Indonesië een aantal vluchtelingen probeert te redden. Met zijn boek neemt Serong een kritisch standpunt in ten opzichte van het vluchtelingenbeleid van de Australische regering.

De Britse scenarioschrijfster Bridget Lawless, die de 'vrouwvriendelijke' thrillerprijs in het leven riep, prees Serongs levendige beschrijvingen en  'rauwe mededogen'. 'Deze thriller heeft de kwaliteit waar wij van de Staunch Award naar op zoek waren. Het is een goed verhaal, buitengewoon goed geschreven en met een flinke dosis spanning. Er komt geweld in voor, maar het is nergens zonder reden.

Serong versloeg vijf collega-auteurs op de shortlist. 'Het is mogelijk om thrillers te schrijven, waarin geweld tegen vrouwen niet wordt geëxploiteerd', aldus Lawless. Wanneer verkrachting en moord worden neergezet als vermaak en zo'n dominante positie innemen in de populaire cultuur, dan kijkt men vreemd op als je daarmee stopt en over na gaat denken. We kunnen niet serieus het geweld tegen vrouwen bestrijden als het wordt 'opgezogen' als entertainment.'

De lancering van de Staunch-prijs lokte kritiek uit van misdaadauteurs als Sophie Hannah en Val McDermid. De laatste vindt dat je wel over vrouwenhaat en geweld tegen hen moet schrijven, juist om dit te kunnen bestrijden. Er waren honderden inzendingen voor de prijs. Sommige boeken konden de toets der kritiek niet doorstaan. 'In een of twee boeken was er wel geweld tegen vrouwen en dat ging gepaard met veel bloedverlies.'

Bron: The Guardian

Alles of niks (nieuws, 2018)


Thrillerauteur Luc Deflo overleden



De Vlaamse misdaadschrijver Luc Deflo is maandagavond in het AZ Sint-Maarten in zijn geboortestad Mechelen overleden. Hij werd 60.

De schrijver stierf aan de gevolgen van pancreaskanker. Begin november werd hij opgenomen op de spoedafdeling van het ziekenhuis. Hierdoor moest hij verstek laten gaan voor zijn signeersessies op de Boekenbeurs, die hij zelf nog eind oktober op zijn Facebookpagina aankondigde.

Deflo werd geboren in Mechelen op 27 februari 1958. Hij debuteerde in 1999 met de psychologische thriller Naakte Zielen, met speurdersduo Bosmans en Deleu in de hoofdrol. Daarmee sleepte hij meteen een nominatie in de wacht voor de Hercule Poirotprijs. In 2008 wist hij na drie nominaties die prijs ook effectief te verzilveren met de thriller Pitbull. Heel leuk, die prijs, maar in feite niet zo belangrijk, vond hij. 'Het enige dat voor mij telt is de waardering van de gewone lezer. Wat zo'n prijs interessant maakt is de gratis publiciteit die je er door krijgt. Da's altijd meegenomen.'

In een interview uit 2012 met De Spanningsblog omschreef Deflo zichzelf als een workaholic. 'Gedreven, alles of niks, ongeduldig, eerlijk, eigengereid, hoopvol, soms zelfbewust, soms een hoopje ellende, groot rechtvaardigheidsgevoel.'

In totaal schreef Deflo 35 romans, voornamelijk psychologische thrillers die zich vaak in Mechelen afspelen. Er werden naar schatting meer dan 650.000 exemplaren van zijn oeuvre verkocht in Vlaanderen. Zijn meest recente thriller, Verdorven, verscheen in september van dit jaar. Daarnaast schreef Deflo toneelstukken, luisterspelen en scenario’s. De auteur was aanvankelijk fulltime werkzaam als organisatie-adviseur bij de bank KBC. Dat bouwde hij gaandeweg af tot een parttime functie. Zes jaar geleden stopte hij met die baan om zich helemaal op het schrijven te kunnen concentreren.

Zijn aanpak bestempelde Deflo als 'staccato'. 'Het tempo is het allerbelangrijkste in een thriller. Ik wil pageturners schrijven. Boeken die de lezer bij de strot grijpen en die een lezer moeilijk opzij kan leggen. Het doet me plezier als ik weer eens een fanmailtje krijg van 'Ik ben met kleine oogjes naar mijn werk gegaan, want ik kon vannacht niet stoppen met lezen'. Daar gaat het om. Mensen boeien en hen voor heel even uit de dagelijkse sleur halen.'

Luc Deflo laat zijn partner Sormaria Marchan achter, een Venezolaanse vrouw voor wie hij Mechelen als thuisbasis jaren geleden inruilde voor Brussel. Samen hebben ze een zoontje, Alessandro. In 2016 brachten Deflo en Marchan als co-auteurs samen de thriller Drift uit. Deflo was eerder al getrouwd en kreeg met zijn eerste vrouw twee dochters, Tess en Tris.

'Luc Deflo was een innemend man, een geïnspireerd schrijver en in alle omstandigheden een echte professional', zegt Aline Lapeire, adjunct-uitgever bij Van Halewyck. 'Eind oktober was hij nog vastbesloten om ondanks zijn ziekte te komen signeren op de Boekenbeurs, maar net op zijn eerste signeerdag werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Enkele mensen bleven bijna een uur wachten. Hij was bijzonder graag gezien door zijn fans en maakte met plezier tijd voor hen.'

'Luc vertelde dat boeken schrijven zijn aandacht kon afleiden van zijn ziekte. Hij leverde bij de uitgeverij nog vier thrillers in, die allemaal van een hoog niveau zijn. Luc stond erop dat deze werken alsnog zouden verschijnen, ook in geval van zijn overlijden. We hebben hem beloofd dat we zijn teksten met veel zorg en toewijding zullen uitgeven. De eerste titel, Levend speelgoed, werd al aangekondigd en zal verschijnen in februari 2019.'

Bron: Het Laatste Nieuws, De Spanningsblog, © Foto auteur: Filip Naudts 

26 november 2018

Op de huid (nieuws, 2018)

De meest meedogenloze moordenaar van Nederland




Uitgeverij HarperCollins Holland introduceert komend jaar een nieuwe Nederlandse thrillerschrijver. Het gaat om Johan Andersen, debuterend auteur van het boek Dodenstoel.

Maarten Boers is de redacteur die betrokken is bij de uitgave van spannende boeken bij HarperCollins Holland. Over schrijver Johan Andersen is hij vol lof. 'Als geen ander schept hij een geloofwaardig verhaal waarin het herkenbare Nederlandse decor ruimte biedt aan niets ontziende misdadigers.'

De seriemoordenaar is onder ons, concludeert Boers. 'Zijn misdadige moorden komen heel dichtbij.Andersen verbindt zijn killer aan een ondenkbare aaneenschakeling van verbijsterende praktijken, zoals drugshandel, moord en internationale mensensmokkel.' Boers vindt dat een huiveringwekkende gedachte: 'Het kwaad zit ons op de huid.'

Het verhaal in Dodenstoel, dat in mei 2019 in de boekhandel ligt, gaat over ex-commando en veiligheidsadviseur Eugène Hamer. Hij treft op de Amsterdamse Apollolaan een gruwelijk tafereel aan. Een man hangt aan een touw in de woonkamer, zijn keel doorgesneden. Zijn vrouw ligt dood op bed en in een kledingkast schuilt een jongen die opzettelijk getuige is geweest van deze slachting.

De moordenaar daagt de politie in een brief uit hem op te sporen. Hij verwijst naar een website waarop een elektrische stoel te zien is met daaronder de boodschap: Pas als mijn wraak compleet is stop ik met moorden.

Samen met Neli Panka, inspecteur bij de afdeling Zware Criminaliteit en gespecialiseerd in de psychologie van seriemoordenaars, opent Hamer de jacht. Het brengt ze op het spoor van een omvangrijk netwerk van drugssmokkel en mensenhandel, die zijn oorsprong blijkt te vinden in voormalig Joegoslavië en de val van Srebrenica. Het moorden gaat door. Alles wijst erop dat ze te maken hebben met de meest meedogenloze moordenaar in de Nederlandse misdaadgeschiedenis die een dodelijk spelletje met hen speelt...

Johan Andersen is als thrillerschrijver nog onbekend. HarperCollins Holland wil de lezer doen geloven dat zijn Andersen ook boeken op de markt brengt. De schrijver zou met vrouw en kinderen in Zaandam wonen. Op het wereldwijde web is overigens geen informatie te vinden over 'de Zaanse uitgever'. 

Nieuwe oogst (nieuws, 2018)

Ambo|Anthos vestigt hoop op vrouwelijke auteurs



Slechts zes spannende boeken brengt uitgeverij Ambo|Anthos komend voorjaar op de markt. Het merendeel is geschreven door schrijfsters.

Twee van de auteurs die een nieuwe thriller presenteren, komen uit Nederland. Het gaat om Patricia Snel en Mariëtte Zweers. Snel schrijft in Perfect Match (publicatie in maart 2019) over de gevaarlijke kanten van internetdating. De 34-jarige Isa komt via een datingsite in contact met een charmante Zweed, die uiteindelijk toch niet zo charmant blijkt te zijn. Mama is hier (mei 2019), zo luidt de titel van de tweede thriller van docent bedrijfskunde Zweers, waarin een ogenschijnlijk gelukkig gezin te maken krijgt met chantage en fysiek ongerief.

Ook schrijfster Loes Leeman heeft Nederlandse roots. In haar true-crimeboek Vermist (februari 2019) beschrijft de bedenker van het gelijknamige tv-programma twintig gevallen die in de serie aan bod kwamen, zoals over de jonge vrouw die haar huwelijk zat is, haar koffers pakt, met de noorderzon vertrekt en haar man radeloos achterlaat. Presentator Jaap Jongbloed schreef het voorwoord.

Een thriller over obsessie en psychologische manipulatie is volgens de uitgever de beste omschrijving van De angst (maart 2019) van de Britse auteur C.L. Taylor. Een leerlinge ziet in haar leraar haar droomprins, maar komt bedrogen uit. Als zij ontdekt dat de schurk een nieuw slachtoffer op het oog heeft, grijpt ze in. BBC-regisseur Renee Knight schrijft in De secretaresse over degene met de meeste macht op kantoor. En dat is niet de persoon met de grootste mond en de beste looks, maar de bescheiden vrouw die onopvallend informatie inwint bij en over degene voor wie ze werkt. Komt uit in april, zo rond Secretaressedag.

De enige man in het thrillerteam van Ambo|Anthos heet Martin Österdahl en komt uit Zweden. De schrijver studeerde Russisch, Oost-Europese culturen, economie en werkte twintig jaar als televisieproducent. Zijn thriller Dodenlijst (februari 2019) is een must voor de fans van James Bond en de Bourne-films, zegt de uitgever. De baas van de Zweedse immigratiedienst komt voortijdig aan zijn einde. Zijn doormidden gezaagde lichaam wordt aangetroffen in een boerderij. Daarna volgen in korte tijd meerdere hooggeplaatsten die vermoord worden. Meer onheil dreigt wanneer de Russische marine een oefening houdt die verkeerd afloopt. 

25 november 2018

Met dank aan de prins (nieuws, 2018)

Tomas Ross krijgt uit handen van Peter Römer (r) de Meesterprijs


Bescheiden feestje voor Vader van de Faction 



Op een waterkoude zaterdagmiddag, op een met een pontje bereikbare locatie, nam schrijver Tomas Ross de Meesterprijs van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs in ontvangst.  Het werd een tamelijk ingetogen eerbetoon aan de grondlegger van de factionthriller.

(Door Peter Kuijt)

Het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs (GNM) telt volgens zijn website 137 leden. Slechts een kwart reisde af naar de Tolhuistuin in Amsterdam-Noord om te zien hoe een van de oprichters van dit gilde in het zonnetje werd gezet.

Er waren oude getrouwen zoals Jacob Vis, Gerard Nanne, Michael Berg, Willem Asman, Charles den Tex, Peter de Zwaan en John Brosens. Ook tachtig procent van het Moordwijvenvijftal gaf acte de présence. Hier en daar liep ook een handjevol uitgevers rond. Maar sommige winnaars van de Gouden Strop zoals Elvin Post, Jac. Toes, Roel Janssen, René Appel en Esther Verhoef ontbraken ten enenmale. Misschien waren de laatste twee er niet omdat ze nu romans schrijven. Aan de andere kant: Verhoef heeft hiephoi te kennen gegeven dat ze werkt aan haar thriller Façade, dus dat kan eigenlijk de reden niet zijn voor haar afwezigheid.

Wie er ook niet waren: representanten van de serieuze en minder serieuze pers. Achteraf ook geen berichtje op Nu.nl, dat wel berichtte over cabaretier Jörgen Raymann die zijn theatertournee hervat na enkele afgezegde optredens vanwege rugpijn. Zelfs vertegenwoordigers van 'de grootste en leukste boekencommunity van Nederland en Vlaanderen' schitterden door afwezigheid.

De buitenstaander die zich haastte om de uitreiking van de prijs aan Tomas Ross bij te wonen, maakte nog het staartje mee van de jaarvergadering van het GNM. Het is niet fatsoenlijk om hier besluiten van de vergadering openbaar te maken, maar we kunnen toch wel iets van de sfeer in de Tuinzaal van het zalencomplex meegeven. Hier vergaderde duidelijk een club die ruim dertig jaar na de oprichting nog steeds zoekende is om meer en beter publicitair aan de weg te timmeren.

Kunnen we ons als misdaadschrijvers bijvoorbeeld niet met een podcast aan de lezer presenteren, was een van de vragen die gesteld werden. Maar wie is dan wel die lezer, was de tegenvraag. Daar moet onderzoek naar gedaan worden, vond de vergadering. Charles den Tex had de opleiding journalistiek in Utrecht benaderd met de vraag of studenten daar konden helpen aan meer pr. Maar hij kreeg geen reactie. 'Jongeren weten niet eens wat een spannend boek is', klonk het smalend uit de zaal.

Vergeleken met volwassen zusterorganisaties als het Duitse Das Syndikat (circa 750 auteurs als leden) en het Britse Crime Writers' Organisation (450 leden en initiatiefnemer van prestigieuze prijzen als Gold Dagger en International Dagger) is het GNM nog een collectief dat met taartvormpjes in de zandbak speelt. Het is een gezelligheidsvereniging waar schrijvers en recensenten elkaar op de schouders slaan, maar nog steeds geen vuist weet te maken in literair Nederland. Exemplarisch is derhalve de geringe interesse voor de Meesterprijs, waar je promotioneel gezien als GNM wat winst had kunnen pakken.  Eeuwig zonde ook dat het kroonjuweel Gouden Strop, een idee van Tomas Ross, jaren geleden verkwanseld is aan de Stichting CPNB die de prijs sindsdien tamelijk stiefmoederlijk behandelt.

Revolver

Maar goed, de buitenstaander was dus gekomen om de uitreiking van de Meesterprijs bij te wonen. Tomas Ross, pseudoniem van de 74-jarige Willem Hogendoorn, was na Appie Baantjer en Saskia Noort de derde die werd geëerd om diens oeuvre. Hij heeft, stelt het bestuur van het GNM dat hem die prijs toekende, met zijn factionthrillers 'een genre dat uniek is voor ons taalgebied'.

GNM-voorzitter Peter Römer zwaaide Ross, zoon van een van de oprichters van de BVD met ID-kaartnummer 007, in een vurig betoog nadrukkelijk lof toe en overhandigde hem vervolgens een bos ruikers en een trofee toe: een 3D-print van een revolver in een boek van plexiglas. 'Goh, die is zwaar', reageerde de laureaat en herinnerde zich prompt de Gouden Vleermuis, de oeuvreprijs die hij in 2014 van het Nederlands Thrillerfestival in Zoetermeer kreeg. 'Die viel direct uit elkaar.'

In zijn dankwoord refereerde de winnaar aan prins Bernhard, met wie hij het veelvuldig aan de stok heeft gehad. Zo ontstak de prins-gemaal in verre van koninklijke woede over Ross' boek Omwille van de troon. Hij schreef een open brief die over twee pagina's werd afgedrukt in de Volkskrant. Ross: 'Ik schrok daar wel van. Aan de andere kant was het wel gratis reclame voor het boek.'

De schrijver, die werkt aan een thriller over de blunder van de Russen die dit jaar de computers van het OPCW wilde hacken, komt in januari volgend jaar met een boek over de nog steeds onopgehelderde moord op de Haagse prostituee Blonde Dolly in 1959. 'Ik heb twee maanden lang zitten bedenken hoe ik prins Bernhard in het verhaal kan weten te frommelen', zei hij lachend. 'Maar het is me gelukt!'