17 november 2012

Deon Meyer - Onzichtbaar (2012)

Excellente thriller



(Door Guido Huisintveld)

Dit jaar verscheen de (her)uitgave van respectievelijk 'Duivelspiek', '13 uur', 'Feniks' en 'Onzichtbaar', waarmee 2012 zonder enige twijfel het jaar van Deon Meyer kan worden genoemd. De Zuid-Afrikaanse auteur heeft nog wat onvertaalde thrillers achter de hand, dus voorlopig zijn we nog niet van hem af. Een prettig vooruitzicht.

We kijken door de ogen van bodyguard Lemmer en worden in dienst genomen door Emma le Roux. Deze jongedame zit goed bij kas, is ervan overtuigd dat haar verdwenen broer nog leeft en als ze die in de boze wereld gaat zoeken is een lijfwacht geen overbodige luxe, zeker niet na die bedreigende overval in haar huis. Lemmer houdt zich professioneel op de achtergrond en doet waar hij voor wordt betaald: Emma beschermen. Lang niet iedereen is gediend van de vragen die Emma tijdens haar zoektocht stelt. Niet geheel onverwacht escaleert de boel en gaat Lemmer over de rooie. Tijd om de handjes te laten wapperen.

Een flink bord spanning, voorzien van gekruide humor en een maatschappijkritisch sausje, et voilà: Deon Meyer in optima forma. Hoewel de geloofwaardigheid af en toe een tik krijgt, is het overwegend volop genieten met deze excellente thriller.

Deon Meyer - Onzichtbaar. Vertaling: Martine Vosmaer en Karina van Santen. Uitgeverij A.W. Bruna, 358 pag.

Jo Nesbø - De kakkerlak (2012)

Van oprechte woede tot diep cynisme



(Door Wilko Voordouw)

Vraag: Wat hebben Harry Hole en Harry Bosch met elkaar gemeen? Antwoord: Michael Connelly, de Amerikaanse schepper van de roemruchte inspecteur uit Los Angeles. Connelly is een fan van zijn eigen gecompliceerde held en hij heeft ook een zwak voor de Noorse inspecteur die in alle boeken de strijd aangaat met de misdaad, maar vooral ook met zijn eigen demonen.

Wie wel eens een boek van thrillerauteur Jo Nesbø heeft gelezen, moet haast wel meevoelen met Harry Hole. De Noorse inspecteur zuipt zich te pletter – een gevolg van traumatische gebeurtenissen in zijn leven – maar hij weet zich desondanks steeds weer op te richten en een misdaad op te lossen. Nesbø, geboren in 1960, weet in zijn boeken het ritme aan te brengen dat hij als popmuzikant ook in zijn muziek legt. De tien boeken met inspecteur Hole zijn scherp geformuleerd, er zit kleur in, er is soms rust, dan gaat het crescendo en het werkt altijd naar een stevige climax toe. Ook kon hij in dit tweede deel van de saga een deel van zijn vroegere werk kwijt. In het boek voert hij enkele speculanten op. De afgestudeerde econoom zat zelf enige tijd in de aandelenhandel.

De boeken met Hole doen het goed in Nederland. Ze worden sinds 2004 uitgegeven. Dat wil zeggen: het eerste boek Vleermuisman uit 1997 werd in hetzelfde jaar al op de markt gebracht, maar was toen geen succes. De succesreeks van Nesbø en zijn held Hole begon in ons land 2004 met Wraakuur. Het was zijn derde boek. Sinds dat jaar is de hele reeks in het Nederlands uitgebracht, behalve het tweede boek, Kakerlakkene (De kakkerlak). De fout is nu gerepareerd. Want De kakkerlak ligt sinds oktober in de boekhandel.

Het verhaal van De kakkerlak speelt zich vooral af in Thailand. Daar wordt in een kamer van een groezelig hotel in Bangkok het lichaam gevonden van de Noorse ambassadeur. Hij is neergestoken. Tot op het hoogste niveau wordt in Noorwegen gekeken hoe deze moord zo discreet mogelijk onderzocht kan worden. Het lot valt op Harry Hole. Hij moet samen met zijn Amerikaans-Thaise collega Liz Crumley de zaak discreet tot een oplossing brengen. Het onderzoek brengt Hole al snel tot in de diepste krochten van de Thaise samenleving. Maar hoe verder het onderzoek gaat, hoe verder er gedoken wordt in zaken die het daglicht absoluut niet kunnen verdragen. Zeker niet in het nette Noorwegen, een land dat hoog staat op de lijst van niet-corrupte landen. Hoe groter de mestvaalt, hoe meer Harry zich vastbijt in zijn missie om de zaak ondanks alles op te lossen.

Voor de lezer die al meerdere latere delen van de Hole-serie heeft gelezen is het even wennen bij het terugschakelen. Immers, kennis die opduikt in deel 10 is nog niet bekend in deel 2. Wie eenmaal over deze kleine handicap heen is gestapt leest weer een boek dat klinkt als een klok. Ook de 'jonge' Nesbø heeft zijn held en diens avonturen goed in de hand. Hole gaat van oprechte woede tot diep cynisme en de beschrijving van Bangkok en vooral de zelfkant van die stad is goed getroffen.

Daarom is het jammer – maar dat heb je met boeken die veertien jaar oud zijn – dat er soms wat gedateerde elementen in het boek voorkomen. Een voorbeeld? Op pagina 259 staat te lezen in de monologue intérieur van politiecommissaris Bjarne Møller: 'En misschien werd het ook tijd die pc te kopen waar ze (zijn kinderen, red.) al zo lang om zeurden.' Dat mocht misschien zo zijn in 1998 toen De kakkerlak werd geschreven, anno 2012 hebben die kinderen al lang ieder een eigen pc en waarschijnlijk nog wat andere elektronische apparatuur. Maar goed, dat is een kleinigheid, een gevolg van het feit dat in die periode Nederland nog niet – zoals Michael Connelly wél – was gevallen voor de verhalen van Harry Hole.

Jo Nesbø - De kakkerlak. Vertaling: Annelies de Vroom. Uitgeverij Cargo, 352 pag.

16 november 2012

Knap gedaan (nieuws, 2012)


NICCI FRENCH BIJ WERELDPREMIÈRE TONEELSTUK 'VERLIES'

Het Britse schrijversechtpaar Nicci French heeft gisteren in Haarlem de première van de eerste toneelbewerking van een van hun boeken bijgewoond. Nicci Gerrard en Sean French waren razend nieuwsgierig naar het toneelstuk 'Verlies'.

Toen hen werd gevraagd of hun novelle 'Grief', in het Nederlands vertaald als 'Verlies' (het geschenkboek voor de Maand van het Spannende Boek 2002), bewerkt kon worden, waren Gerrard en French vooral verbaasd. ,,Wij dachten dat het domweg niet kon'', vertelt French in het Leidsch Dagblad. ,,Het verhaal is vanuit de moeder geschreven, in de ik-vorm, en wij konden ons niet voorstellen hoe je daar toneelscènes uit kon destilleren. Maar het blijkt te kunnen. Ik heb het script gelezen en ik heb natuurlijk niet alles begrepen, maar de structuur was me wel helder. Ik vond het knap gedaan.''

Ook Gerrard is aangenaam verrast door de bewerking. ,,Vooral omdat de vraag uit Nederland kwam. We hebben 'Verlies' tien jaar geleden op verzoek van onze Nederlandse uitgever geschreven vanwege de maand van de thriller of zoiets. 'Killing me Softly' is verfilmd en er bereiken ons wel vaker filmverzoeken, maar toneel maken van een boek is in Engeland ongebruikelijk.''

'Verlies' is een van de meest persoonlijke verhalen van het echtpaar, stelt French. ,,We hebben zelf kinderen en het verlies van een zoon van vijf is het ergste dat je kan overkomen. Verdriet is natuurlijk een heel persoonlijke, stille en ook heel eenzame emotie. Maar het verhaal gaat ook over de verwijdering tussen de echtelieden.''

Gerrard: ,,Vaak denken mensen dat het verlies van een kind de ouders dichter bij elkaar brengt, maar dat hoeft niet zo te zijn, weten we ook uit eigen ervaring. In 'Verlies' loopt het uit de hand omdat de ouders elkaar het leven zuur maken. Ze hebben dagelijks ruzie over niets en verschrikkelijk slechte seks. 'Verlies' is ook een huwelijksdrama. Je ziet wel meer dat heftige gebeurtenissen in een gezin tot verwijdering leiden en niet tot toenadering. In gebieden met massaontslag stijgt het
aantal echtscheidingen enorm.''

De novelle werd door regisseur Léon van der Sanden voor het theater bewerkt. Het stuk begint wanneer het jongste kind van een echtpaar levenloos in het zwembad wordt aangetroffen. Al gauw beginnen de gezinsleden elkaar te verdenken van het onheil. Is er iemand schuldig aan de dood van het kind? De hoofdrol wordt vertolkt door Isa Hoes. Andere rollen zijn voor Ad Knippels en Irma Hartog.

(Bron: Leidsch Dagblad)

15 november 2012

Nathan Fillion (interview, 2012)


Sluwe marketing rond misdaadserie 'Castle'

(Door Monique Brandt)

De populaire tv-serie 'Castle', over de succesvolle thrillerschrijver Richard Edgar Rick Castle, die samenwerkt met Rechercheur Kate Beckett bij moordzaken, heeft in de Verenigde Staten een educatief tintje gekregen. Parallel aan de serie werden enkele misdaadromans van 'Castle' uitgebracht, die het meteen tot de hoogste posities van de bestsellerlijsten schopten. De daarop volgende Castle/Marvel strip 'Castle: Richard Castle's Deadly Storm', gebaseerd op de held uit het eerste boek van Castle, werd een geliefd collector's item. Wie de echte schrijver van de boeken is, maakt de uitgever overigens niet bekend.

Een slim staaltje marketing, geeft de van oorsprong Canadese acteur Nathan Fillion (1971), die Castle nu al vijf seizoenen lang gestalte geeft, grif toe. ,,Maar ik ben extra blij, omdat ik zelf altijd al verslingerd was aan lezen. Ik ben ambassadeur voor Kids need to Read, een stichting die lezen onder kinderen wil bevorderen, en dat ben ik niet voor niets. Mijn ouders waren beiden leraar Engels, en ik ben opgegroeid met veel respect voor boeken. Ik zou zelfs in hun voetsporen treden, tot ik er op de universiteit achterkwam dat acteren mijn echte passie was. Het maakt mij niet uit hoe, als mensen maar gestimuleerd worden een boek op te pakken. Dat de tv daarbij helpt, daar is niets mis mee. En dat mijn tv-loopbaan opeens zo samenkomt met mijn voorgeschiedenis, vind ik bovendien wel iets heel moois hebben.''

Op meer vlakken raakt de tv-serie de boekenwereld. Gelauwerde misdaadauteurs als Dennis Lehane, Michael Connelly en James Patterson duiken af en toe op in de serie als Castles pokermaatjes, waarbij ze meteen even zijn lopende zaken doorspreken. Ook Stephen J. Cannell, in 2010 overleden, behoorde tot dat groepje. Ter ere van hem wordt nog steeds een stoel voor hem vrijgehouden. ,,Geintje'', aldus Dennis Lehane. ,,Als we tijd hebben maken we graag een dagje vrij voor zo'n cameo bij een 'collega'.''

In de serie verandert het leven van de schrijver als een 'copycat' de moorden in zijn boeken echt gaat uitvoeren. De auteur, die op dat moment last heeft van een stevige schrijversblokkade, komt in contact met politievrouw Kate Beckett (Stana Katic) en weer geïnspireerd. In haar ziet Castle een ideaal nieuw romanpersonage. Hij start vervolgens een serie rond de fictieve politievrouw Nikki Heat en krijgt toestemming van de New Yorkse politie om ter research met Beckett op te trekken. Het tweetal blijkt niet alleen bij het bevechten van de misdaad een interessante combi: aan het einde van het vorige, vierde seizoen bleek dat het duo meer dan warme gevoelens voor elkaar koestert.

Dat Castle een verhaal van 'ze leefden nog lang en gelukkig' gaat worden, waagt de acteur tijdens een interview profetisch te betwijfelen. ,,Ik ga natuurlijk niet verklappen wat hen allemaal te wachten staat. Het enige dat ik hier zeg is dat ik een hoop problemen verwacht'', grijnst hij. ,,Te veel zoet geluk in een politieserie, dat kunnen we natuurlijk niet hebben.''

- Al vijf jaar speelt Fillion een schrijver, hoe zit het eigenlijk met zijn eigen schrijverscapaciteiten?

,,Ik heb vroeger wel het een en ander geprobeerd. Ik heb zelfs ooit een comedy geschreven, en die heb ik ook verkocht, maar uiteindelijk is het niks geworden. Ik vond het ook allemaal nogal stressvol, dus dat was het voorlopig wel, wat mij betreft.''

Fillion is dol op Castle, dat hij beschouwt als de langverwachte doorbraak in Hollywood. ,,Eindelijk een serie die niet halverwege het eerste seizoen van het scherm wordt gehaald. Een die ook nog succesvol is! Geloof me, ik besef elke dag wat voor zegen dat is in de huidige tv-business. Ik heb geen sociaal leven meer, werk vijf dagen per week, veertien uur per dag. Het is geen gewichtheffen, geen raketwetenschap, maar het is zwaar. Ik hou het vol omdat ik gek ben op wat ik doe.''

Fillion heeft inmiddels wel alle donkere hoekjes van de business gezien. Na wat theaterrolletjes startte hij in 1994 in de soapserie One life to live, die werd opgenomen in New York. Na drie jaar verhuisde hij naar Los Angeles, zijn droom achterna. Hij speelde wat kleine filmrollen, was te zien als Caleb in de serie 'Buffy the Vampire Slayer' en kreeg een hoofdrol in de sciencefictionserie 'Firefly'. Na weer een reeks kleine 'klussen' en een korte reprise van zijn vroegere soaprol, kwam hij pas goed in beeld door als Adam Mayfair in 'Desperate Housewives'.

,,De leukste job van mijn leven: geen stress en ik zat de hele dag tussen mooie vrouwen die het echte werk moesten doen. Wisteria Lane, de welbekende straat waar de serie zich afspeelt, is een 'echt' straatje, compleet met weelderige tuinen, op het studioterrein van Universal Studio's. Tussen de opnamen door lag ik heerlijk een boek te lezen op een van de gazonnetjes. Ook in die tijd kwamen er wat producers in mijn trailer op bezoek om met me te praten over een serie die ze ontwikkelden: dat was Castle. Ik wist dat dat een rol voor mij was. Ik vertelde ze: jullie hoeven niet verder te zoeken, ik bén Richard Castle.''

- Eindelijk heeft de Canadees het langgedroomde succes in handen. Het geheim?

,,De serie is kennelijk een goede mix van humor, spanning en moordmysteries. Daarbij nemen we onszelf niet al te serieus. En dat beklijft bij de kijkers. Het leuke aan Castle is het feit dat hij niet perfect is. Hij is vaak een beetje een zak, maakt fouten, denkt te veel aan zichzelf. En op de momenten dat hij cool is, vind ik het leuk om hem letterlijk op zijn bek te laten gaan. Zo ben ik dan ook wel weer.''

Hoe lang hij nog denkt door te gaan met de serie? ,,Ik hoop op zes, zeven seizoenen. En dan wil ik ook eindigen met een knal: liever opbranden dan uitdoven.''

Castle, elke donderdag om 21.30 uur bij SBS 66

14 november 2012

Gesignaleerd 182 (nieuws, 2012)

vers van het mes!

STEVE MOSBY - DONKERE KAMER

Bij uitgeverij A.W. Bruna is verschenen de psychologische thriller 'Donkere kamer' van de Britse schrijver Steve Mosby.

Inspecteur Andrew Hicks is ervan overtuigd dat achter elke moord een verklaring zit. Dus wanneer een vrouw met een hamer doodgeslagen in haar achtertuin wordt gevonden, verdenkt hij de ex meteen van een crime passionnel. Maar algauw volgen er nog meer slachtoffers, op dezelfde manier vermoord. De slachtoffers zijn niet te linken en er is geen patroon of logica achter de moorden te vinden.

Dan ontvangt Andrew brieven, speciaal aan hem gericht, waarin de vermoedelijke moordenaar hem uitdaagt om de code te kraken om de moorden te kunnen stoppen.

Steve Mosby brak door met de thriller 'De 50/50-moorden', die genomineerd werd voor de Barry Awards 2008 en waarvan de filmrechten verkocht werden aan Frankrijk. Daarna verschenen 'Niemand die je hoort', 'Wat je niet wilt zien' en 'Zwarte bloem'. De laatste werd genomineerd voor de 2012 Theaksons Old Peculier Crime Novel of the Year.

Steve Mosby - Donkere kamer. Uitgeverij A.W. Bruna, 344 pag., € 19,95. ISBN 978 94 005 0199 7

Gesignaleerd 181 (nieuws, 2012)

vers van het mes!

HANNA JAMESON - WAT JE BENT

Bij uitgeverij Luitingh-Sijthoff is verschenen 'Wat je bent', het debuut van de Britse Hanna Jameson, omschreven als 'een rauwe Tarantino-esque thriller'.

Nic Caruana legt mensen om voor geld. Daar heeft hij niet bewust voor gekozen, mhij is er min of meer in gerold. Dit keer wordt hij ingehuurd om de zestienjarige Emma te vinden, de dochter van wapenhandelaar Pat Dyer. Zij wordt echter dood aangetroffen. Eigenlijk zou Nic de zaak moeten overdragen, maar hij heeft inmiddels de mooie maar gecompliceerde Clare leren kennen, vrouw van Pat en moeder van Emma. Ze heeft polsen vol littekens en treurige ogen. Nic raakt helemaal in haar ban, maar Pat is niet iemand om ruzie mee te krijgen, dus doet hij alles wat in zijn macht ligt om zijn privéleven op orde te houden en de zaak op te lossen.

Hanna Jameson (22) studeert Amerikaanse geschiedenis aan de universiteit van Sussex. Daarnaast schrijft ze voor het muziektijdschrift Q Magazine. Jameson heeft in Australië gewoond en bands achterna gereisd (vooral The Manic Street Preachers en Kasabian). Als ze schrijft luistert ze veel naar o.a. Radiohead, Nirvana, The Smiths, Lady Gaga en Leonard Cohen.

Hanna Jameson - Wat je bent. Vertaling: vof De Taalscholver. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, 320 pag., € 17,95. ISBN: 978 90 218 0808 6.