Schrijvenderwijs 5 (nieuws, 2026)

'Ik ben dol op die oude spookverhalen'



De Spanningsblog is negentien geworden. De komende tijd vieren we dat op deze plek met uitspraken van thrillerauteurs. We filteren hun ervaringen, tips en adviezen uit de honderden interviews op deze site. Vandaag is de schijnwerper gericht op de Britse auteur Kate Mosse (1961), geïnterviewd door Monique Brandt.

Haar eerste boeken verkochten amper, en zeker niet buiten Engeland. Het internationale succes van Het verborgen labyrinth (2005), dat in 37 talen werd vertaald, heeft haar dan ook enigszins overvallen. 'Ik denk dat ik als auteur mijn 'stem' gevonden heb', zei Kate Mosse in een interview uit 2008. 'Daar heb ik vier boeken voor nodig gehad. In mijn andere werk bij de BBC en de Orange Prize ligt mijn focus vooral op literaire fictie. Toen ik begon met schrijven ging ik er automatisch van uit dat dat ook mijn richting zou zijn. Maar kennelijk ben ik toch meer een verhalenverteller dan een stylist. Labyrinth was ook een veel intuïtiever schrijfproces. Ik was tijdens het schrijven niet steeds bezig mijn werk te analyseren, ik schreef het vanuit mijn hart en liet het boek zelf tot leven komen.

Met name Labyrinth, dat draait om de zoektocht naar de Heilige Graal, vertoont nogal wat overeenkomsten met de wereldwijde bestseller De Da Vinci Code van Dan Brown. Mosse las het boek op de dag dat ze haar manuscript voor Labyrinth had ingeleverd bij de uitgever.

'Dat stelde me gerust, want uiteindelijk lijken de boeken helemaal niet zo op elkaar. Ik denk wel dat ik mijn grote mannelijke lezersgroep aan Dan Brown dank. En ook ben ik Brown dankbaar dat hij zo'n groot lezerspubliek rijp heeft gemaakt voor dergelijke historische thrillers. Wat dat betreft is mijn succes vooral een kwestie van mazzel en goede timing. Vroeger had je uitsluitend de literair ingestelde lezers, en de thrillerfans. Nu is er een soort middengroep ontstaan die elementen uit beide genres waardeert. De vergeten tombe bevat elementen uit 19de-eeuwse spookverhalen, gaat over bijgeloof, over de moderne wereld die botst met de oude wereld, mensen die onder het vernislaagje van het moderne leven nog steeds oude angsten koesteren voor het onbekende, het kwaad dat loert in de duisternis. Ik ben dol op die oude spookverhalen, al ben ik zelf absoluut niet bijgelovig. Ik wilde dat de nekharen van de lezer soms overeind gaan staan.'